Nie ma takiego miasta - ebook

  W samym sercu Wielkiej Brytanii zostaje brutalnie zamordowany młody mężczyzna. Podejrzenia padają na grasujące ostatnio w tym kraju gangi rozwydrzonych, pijanych nastolatków. Wkrótce wychodzi na jaw, że denat był Polakiem. Do akcji wkracza komisarz Adam Nowak, przebywający służbowo w Londynie. Ślady zbrodni raz wiodą ku grupie przestępców przemycających narkotyki, innym razem do pewnego starszego Anglika. Mimo wsparcia inspektora Huddlestone'a śledztwo stoi w miejscu. Tymczasem w Polsce, w małym spokojnym barze, niczym niewyróżniający się obywatel Zjednoczonego Królestwa pada ofiarą niezidentyfikowanych morderców. Czy obu zamordowanych za życia mogło coś łączyć? Dlaczego komuś zależało na ich śmierci? Przeszłość nie śpi... Czy Nowak zdoła dopaść tych, o których istnieniu prawie udało mu się zapomnieć? Dwa morderstwa, dwie pozornie odrębne historie kryminalne, odmienne miejskie mitologie, a w efekcie jeden pasjonujący kryminał.

 Trzeba zmieszać trochę stereotypów, trochę własnych doświadczeń, parę cech osobowości znanych sobie osób, dodać do tego odrobinę realiów, sporo wyobraźni i wyjdzie postać. Ważne jest, żeby odpowiednio wykorzystać te stereotypy. Trochę je zmienić, złamać, może zaskoczyć czytelnika, wyprowadzić go w pole. Potem już trzeba być w miarę konsekwentnym. Postać nie daje się kształtować w zupełnie dowolny sposób [...]. Adam Nowak zakorzenił się mocno w mieście, w którym żyje i pracuje. Rozumie Warszawę i lubi ją, choć miasto nie zawsze potrafi odwzajemnić to uczucie; dla innych mieszkańców bywa zresztą znacznie mniej łaskawe [...]. Przyszłość Nowaka? Nie wiem, jaka będzie, oczywiście widzę już różne jej wersje, rozgałęzienia, ale na żadne jeszcze się nie zdecydowałem. Czy widzieli Państwo film Wszystko gra Woody'ego Allena? Scenę z obrączką uderzającą o barierkę? Ja rzuciłem monetą - na którą stronę upadnie, dopiero zobaczymy. Za to w miarę dokładnie wiem, jaka to moneta...




 Tomasz Konatkowski wyrasta na czołowego polskiego autora kryminałów. [...] Nie próbuje modnych zabaw konwencją, nie ma też ambicji, by wyjaśniać czytelnikom, jak funkcjonuje świat. Wręcz przeciwnie - tworząc klasyczną prozę noir, skupia się na codziennych szczegółach policyjnej pracy, nie ubarwia i nie podkręca rzeczywistości.