Wpisz kod
Wyszukiwarka
Koszyk jest pusty.

Dialog 2018/06 – książka

polski

224

Instytut Książki

Produkt fizyczny: Książka

Dialog 2018/06 - książka

10,00 zł

Opis

Wędrówki współczesnego teatrologa

Dobrochna Ratajczakowa

Sytuacja teatrologa uległa zasadniczej zmianie, choć wciąż powstają dramaty wykorzystujące tradycyjne formy, wciąż też możemy oglądać tradycyjne spektakle, a teatrolog wciąż będzie się pojawiał na ich widowni. Tymczasem dziś to jedynie część jego możliwych działań. Bowiem jeśli przyjrzymy się pejzażowi współczesności, zobaczymy, że pojawiają się w nim odmienne obszary możliwych działań badacza.
Magdalena Drab

Film odcinkowy z ludźmi w tle

Magdalena Drab

Akcja sztuki dzieje się w obozie jenieckim w nieokreślonym kraju w przyszłości, podczas wojny, o której niewiele wiemy. Garstka jeńców, trzymana w dużej szklanej klatce niczym w terrarium, ogląda wyświetlany na jednej ze ścian serial komediowy o głupim i okrutnym okupancie, Kapitanie Loku. Pełne czarnego humoru parodie wojennych narracji przeplatają się z przejmującymi scenkami z życia (i umierania) więźniów. Sztuka odsyła do historii obozowych, ale można ją też rozumieć metaforycznie, jako niepokojący model kultury.

Humor jako narzędzie tortur

Rozmowa z Magdaleną Drab

O pożytkach płynących z naiwności

Michał Lachman

Monodram Curko moja ogłoś to to seria przybliżeń do osoby, która istnieje tylko pod postacią obrazów, relacji i archiwalnych zapisów. Monolog złożony z takich głosów to przede wszystkim świadectwo pracy archiwistki i kronikarki, w które zmienia się Magdalena Drab zarówno jako autorka tekstu, jak i aktorka.
Zaburzenia empatii

Living dead lub monsters of reality

Christian Lollike

Przełożyła Elżbieta Frątczak-Nowotny

Kameralna sztuka dla troje aktorów jest opowieścią o kryzysie migracyjnym i rozkładzie empatycznej postawy mieszkańców Unii Europejskiej. W serii luźno związanych fabularnie scen bohaterowie dzielą się swoimi lękami wywołanymi coraz widoczniejszą obecnością – na ulicach, a przede wszystkim w mediach – emigrantów. Obawiają się wojny, mówią o szlakach migracyjnych i katastrofach uchodźców. Jak mantra powraca pytanie o stosunek przedstawicieli Unii Europejskiej do kryzysu migracyjnej – jakby bohaterowie dramatu próbowali zrzucić z siebie na nich moralną odpowiedzialność za nieumiejętność znalezienia rozwiązania.
Dalej marzec

Ala wyjechała

Ewa Hevelke

Program artystyczny obchodów pięćdziesiątej rocznicy Marca 1968 przygotowały głównie kobiety. Reżyserki, scenarzystki, aktorki. W teatrach nobliwych; w instytucjach poszukujących, odpowiedzialnych za inspirowanie dyskusji publicznej; na prywatno-pozarządowej scenie, która porozumiewa się z widzami popkulturowym językiem. Wypowiadali się twórczo ci, którzy pamiętają 1968 rok i tacy, którzy urodzili się długo po tej dacie.

Bezradność

Paweł Dobrosielski, Joanna Krakowska, Iwona Kurz, Piotr Morawski, Małgorzata Szpakowska, Joanna Woźnicka

Rozmowa o upamiętnieniach 50. rocznicy Marca 1968 w kontekście aktualnej sytuacji społecznej i dyskursu medialnego.

Mowa władzy

Jolanta Antas, Michał Kozień

Jednym z najbardziej rozpowszechnionych w polityce językowych zabiegów jest mechanizm deprecjonowania politycznego przeciwnika przez etykietowanie go, czyli wyzwalanie określonych ram semantycznych, co powoduje przywoływanie w umysłach odbiorców pewnych negatywnych stereotypów, mających się z nim skojarzyć. Strategie i semantyczne nadużycia w języku partii rządzącej.
Po bandzie

Nasza powszednia jednoznaczność

Marek Beylin
Pogoda na jutro

To się nazywa sprawiedliwość

Rozmowa z Michałem Zadarą

Budzić świadomość

Rozmowa z Anną Augustynowicz

Kolejne rozmowy w cyklu Pogoda na jutro o polityce kulturalnej państwa i prognozach dla teatru na przyszłość.
Nawozy sztuczne

Zapiski starucha

Tadeusz Nyczek
Armenia

Mercedes

Anusz Aslibekian

Przełożył Janusz Adamowicz

Choć sztuka nie odwołuje się bezpośrednio do ludobójstwa Ormian, to wraca do kwestii wpływu tej katastrofy na dzisiejsze życie Ormian. Opowiada o losach dwóch sióstr: Zarui, w ramach akcji repatriacyjnej 1948 roku, postanawia wrócić do Armenii – jej siostra, Mercedes, pozostaje w Grecji. Rodzinna więź utrzymywana jest dzięki wymianie listów, choć siostry nie mają wątpliwości, że ze względu na cenzurowanie korespondencji nie można pisać wszystkiego. Ale jest też oczywiste, że siostry będą wiele ukrywały z powodów osobistych: ocena życia w określonych realiach będzie należała do sfery ich prywatności.

Stare drzewo było daleko

Krzysztof Środa

Notatki z podróży przez Iran, Armenię i Gruzję.
Po przyjęciu

Byron

Tadeusz Bradecki
Varia
Konteksty

Dlaczego nie rozmawiam już z uprzywilejowanymi o wykluczeniach

Zofia Cielątkowska

Rozważania na marginiecie książki Reni Eddo-Lodge, Why I’m No Longer Talking To White People About Race, (Bloomsbury, New York 2018).
Nowe sztuki

Dmitrij Daniłow Czełowiek iz Podolska

Ulrike Syha Drift

Thomas Köck Paradiesspielen
Z afisza
Ładowanie rekomendacji…

Opinie o produkcie

Ocena: 0 (0 oceniających)

Bądź pierwszą osobą, która doda opinię!