Opieka redakcyjna

Agnieszka Gortat

Redaktor prowadzący

Ewa Tadrowska

Korekta

Ewa Ambroch
Słowa na warsztat

Opracowanie graficzne i skład

Marzena Jeziak

Projekt okładki

Aleksandra Sobieraj

© Copyright by Anna Biel 2025
© Copyright by Borgis 2025

Wszelkie prawa zastrzeżone

Wydanie I

Warszawa 2025

ISBN 978-83-68322-57-6
ISBN (e-book) 978-83-68322-58-3

Wydawca

Borgis Sp. z o.o.
ul. Ekologiczna 8 lok. 103
02-798 Warszawa
wydawnictwo@borgis.pl
www.borgis.pl
www.facebook.com/borgis.wydawnictwo
www.instagram.com/wydawnictwoborgis

Wydrukowano w Polsce

Druk: Sowa Sp. z o.o.

To, co ma formę, kiedyś musi zniknąć.
Ale pewne uczucia zostają na zawsze.

Haruki Murakami

Część pierwsza

Punkt wyjścia,
czyli fundamentalia

Tytułem wstępu

Dochodziło południe. Rozświetlony wczesnoletnim słońcem ogród różany poił nozdrza i cieszył wzrok przechadzających się po nim gości pensjonatu. Kręta kamienista ścieżka prowadziła wprost na werandę domu właścicielki, która – jeśli akurat tam przebywała, a było to jej ulubione miejsce – już z daleka obdarzała każdego uroczym uśmiechem. Olga, mimo że oficjalnie sama prowadziła pensjonat, nigdy nie zapominała dodać, że ma dwie wspaniałe i nieocenione wspólniczki, a zarazem przyjaciółki.

Pewnego dnia dowiedziałam się od kogoś z obsługi pensjonatu, że słyszał i widział tu – powiedzmy – dziwne rzeczy, co mnie naturalnie zainteresowało i jakimś cudem powiodło niecałe sto metrów dalej, na skraj alei, przy której stał mały budynek mieszkalny. Powoli zyskałam sympatię właścicielki, potem poznałam jej wspólniczki.

Dziś te trzy dojrzałe już kobiety, wciąż bardzo dobrze wyglądające, po raz kolejny częstowały mnie aromatyczną kawą z dobrego ekspresu, przy okazji obdarowując ciekawostkami ze swojej przeszłości.

Pojawiły się dawne i świeże wspomnienia. Oczywiście panie dały się na nie namówić pod warunkiem anonimowości. Zwierzenia nie przyszły ot tak, po prostu. Czasem trzeba było podpytać, szczególnie gdy chodziło o przeżycia intymne. Pomimo naturalnego zażenowania rozmówczyń można było jednak usłyszeć niejedno.

Oto historia niezwykłego tria. Pochyliłam się nad nią, bo jest tego warta – godna upamiętnienia chociażby ze względu na osobliwe doświadczenia każdej bohaterki z osobna, ale także na ich wspólne losy pod bieszczadzkim niebem. Historia, która wydarzyła się naprawdę. Miejscami ją tylko fabularnie podkoloryzowałam, by ożywić przekaz.

A zatem tak, byłam tam. Parę tygodni z rzędu spędziłam w bieszczadzkim pensjonacie. Z oczywistych powodów nie wymienię nazwy tego miejsca. Za zgodą bohaterek nagrywałam nasze długie wieczorne rozmowy. I także za ich zgodą publikuję niniejszy tekst.

Oświadczam jednocześnie, że nigdy nie miałam ani nie mam zamiaru obrażać niczyich uczuć religijnych. Jeżeli ktoś poczuje się zniesmaczony, niech odłoży tę książkę.

Tekst oparty jest na doświadczeniach autentycznych, które, przedstawione nawet ad hoc, osiągnęłyby swój cel, uświadamiając społeczeństwu pewne problemy oraz przestrzegając, głównie kobiety, przed pozornie łatwym wejściem na – jak się okazuje później – nader stromą drogę życia wiodącą często na manowce.

Obydwa rozdziały książki wzajemnie się dopełniają, przy czym pierwszy skupia się głównie na postrzeganiu rzeczywistości przez trzy bohaterki, drugi zaś oscyluje zasadniczo na jej percepcji przez wiadomego bohatera. A zatem mniej więcej ta sama rzeczywistość zostanie tu ukazana poprzez różne sposoby odbioru. Z kolei jej interpretacja należeć będzie do Czytelnika.

Z naturalnych względów imiona, nazwiska, inicjały i inne nazwy własne zostały zmienione. Wszelkie podobieństwa do występujących w tym materiale osób, miejsc i wydarzeń są wyłącznie przypadkowe.