Miroslava Kuľková, Hotel Balkan
przełożył Rafał Bukowicz, Kraków 2025

Copyright © Miroslava Kuľková (under licence by KK Bagala)
Copyright © for the translation by Rafał Bukowicz, 2025
Copyright © for this edition by Wydawnictwo Ha!art, 2025

Redaktor prowadzący · Piotr Marecki

Redakcja · Justyna Adamus

Korekta · zespół

Projekt okładki · Michalina Jurczyk

Projekt typograficzny · Marcin Hernas

Skład i łamanie · By Mouse | www.bymouse.pl

This book was published with a financial support from SLOLIA, Slovak Literary Centre

Wydanie I

ISBN 978-83-67713-59-7

554. publikacja wydawnictwa

Wydawnictwo Ha!art
ul. Konarskiego 35/8, 30-049 Kraków
tel. 795 124 207
wydawnictwo@ha.art.pl
www.ha.art.pl

FB Wydawnictwo Ha!art

INST @wydawnictwohaart

TT @wydhaart

TW @wydhaart

Konwersja: eLitera s.c.

SERIA PRZEKŁADÓW prowadzona przez Aleksandrę Małecką i Piotra Mareckiego

· Napitki & literatura. Antologia opowiadań holenderskich i flamandzkich, pod redakcją Barbary Kalli i Bożeny Czarneckiej, przełożyły Barbara Kalla, Bożena Czarnecka i Ewa Dynarowicz

· Ambrose Bierce, Diabli dykcjonarz, przełożył Mateusz Kopacz

· Anthony Joseph, Afrykańskie korzenie UFO, przełożyła Teresa Tyszowiecka blasK!

· Robert Burton, Anatomia melancholii, wybrał i przełożył Michał Tabaczyński

· Jean Ray, Malpertuis, przełożył Jakub Polaszczyk

· Niña Weijers, Konsekwencje, przełożyła Jadwiga Jędryas

· Ishmael Reed, Mambo dżambo, przełożyła Teresa Tyszowiecka blasK!

· Katarína Kucbelová, Czepiec, przełożyła Katarzyna Dudzic-Grabińska

· Peter Markus, Bob albo mężczyzna na łodzi, przełożył Piotr Siwecki

· Antologia opowiadań. Ruska klasyka, zestawił i przełożył Daniel Majling, przepisała Weronika Gogola

· Kathy Acker, Krew i flaki w szkole średniej, przełożył Andrzej Wojtasik

· Judith Schalansky, Spis paru strat, przełożył Kamil Idzikowski

· Łeś Bełej, Plan naprawy Ukrainy, przełożyli Aleksandra Brzuzy, Maciej Piotrowski, Ziemowit Szczerek

· Nicol Hochholczerová, Tego pokoju nie da się zjeść, przełożył Rafał Bukowicz

· Barbora Hrínová, Jednorożce, przełożyła Olga Stawińska

· Iceberg Slim, Alfons. Historia mojego życia, przełożyła Teresa Tyszowiecka blasK!

· Sergiej Sergiejewicz Sajgon, Brud [*khaki], przełożyła Aleksandra Brzuzy

· Katja Gorečan, Książeczka macierzyńska, przełożył Miłosz Biedrzycki

· Joost de Vries, Republika, przełożył Jan Pędziński

· Harry Josephine Giles, Port hwjezdny Topjo, przełożył Krzysztof Bartnicki

· Judith Schalansky, Szyja żyrafy, przełożył Kamil Idzikowski

· Peter Markus, Dobrze, bracie, przełożył Piotr Siwecki

· Miroslava Kuľkova, Hotel Balkan, przełożył Rafał Bukowicz

KOLEJNE KSIĄŻKI W SERII

· Ivan Međeši, Jedzenie, przełożyły Olga Stawińska i Magdalena Bystrzak

· Kathy Acker, Imperium postradanych zmysłów, przełożył Patrick Leftwich

Wrony Sarajewa

W tym mieście ludzie nie pijają cappuccino – jego kolor przypomina im wodę, w której myli naczynia podczas czteroletniego oblężenia w latach dziewięćdziesiątych. Kawę pija się tu czarną i zagryza kostką cukru.

W Sarajewie każdy ma wspomnienia, o których nie mówi. Niektórzy byli wtedy zbyt młodzi. Jedyne, co im zostało, to powracające koszmary, z których budzą się z krzykiem, zlani potem.

Niektórzy pamiętają aż nadto. Często zrywają się, nie tylko ze snu.

.

Ulicę Ferhadija dzieli linia i napis „East meets West”. Po prawej są niskie osmańskie domeczki z drewnianymi dachami i sędziwe meczety, po lewej – austro-węgierskie pałace i kościoły. Jakby habsburska zabudowa też respektowała granice dwóch metaforycznych płyt tektonicznych.

Na Islandii jest podobno miejsce, gdzie dwie prawdziwe kry – amerykańska i europejska – na krótkim odcinku przedarły się na powierzchnię. Człowiek może tam teraz stanąć w rozkroku między kontynentami. Z roku na rok szczelina się powiększa.

A ja stoję teraz nad metaforyczną przepaścią w Sarajewie. Mam ją opisać, zebrać o niej dane, a w wywiadach z silnymi mężczyznami i kobietami Bałkanów znaleźć odpowiedzi na pytania, jak psują się relacje i jak się je naprawia.

.

Kiedy biegnę wzdłuż Miljacki, od tyłu atakuje mnie wrona. Bezbłędnie i z pełną premedytacją celuje w ludzką głowę. Wrony mają doskonałą pamięć i dożywają nawet stu lat, mówi pani, która przybiega z pobliskiej ławeczki. Przegląda mi włosy w poszukiwaniu rany.

Zbłąkane kule z czasów wojny często kończyły w czarnym upierzeniu, a wrony nie zapominają.

Biegnę dalej.

.

Nieregularny trening staje się palącą potrzebą. Oby dalej, oby szybciej. Mniej sacharydów, mniej białka, mniej strawy – mniej mnie. Wiatr we włosach i czubki palców ledwo dotykające spękanego asfaltu. To już uzależnienie. Nabieram przekonania, że nogi nigdy nie odmówią mi posłuszeństwa.

Wraz z bieganiem odkrywam w sobie zamiłowanie do minimalizmu. Puste białe pomieszczenia, tylko łóżko, szafa, stół i krzesło. Laptop, a w nim zapiski o Bałkanach. Pokój z numerem na drzwiach zapewnia mi pełną anonimowość. Tak wygląda pomieszkiwanie w hotelach.

Sarajewo staje się od razu moją drugą skórą.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki