Jaga Słowińska, Siostro, Kraków 2024

Copyright © by the Author, 2024
Copyright © for this edition by Wydawnictwo Ha!art, 2024

Redakcja serii • Piotr Marecki

Redakcja • Justyna Adamus

Korekta • zespół

Projekt okładki • Bolesław Chromry

Projekt typograficzny, skład i łamanie • By Mouse • www.bymouse.pl

Wydanie I

ISBN 978-83-67713-19-1

538. publikacja wydawnictwa

Wydawnictwo Ha!art
ul. Konarskiego 35/8, 30-049 Kraków
tel. 795 124 207
wydawnictwo@ha.art.pl
www.ha.art.pl

FB Wydawnictwo Ha!art

INST @wydawnictwohaart

TW @wydhaart

Konwersja: eLitera s.c.

Seria prozatorska pod redakcją Piotra Mareckiego

Jerzy Franczak, Trzy historye

Sławomir Shuty, Bełkot

Łukasz Orbitowski, Szeroki, głęboki, wymalować wszystko

Piotr Cegiełka, Sandacz w bursztynie

Sławomir Shuty, Cukier w normie

Michał Palmowski, Przygody Hiszpana Dete

Michał Witkowski, Lubiewo

Marta Dzido, Małż

Marian Pankowski, Rudolf

Maciek Miller, Pozytywni

Ewa Schilling, Głupiec

Adam Wiedemann, Sceny łóżkowe

Jan Dzban, Dentro

Piotr Szulkin, Socjopatia

Marian Pankowski, Bal wdów i wdowców

Jerzy Nasierowski, Zbrodnia i...

Piotr Czerski, Ojciec odchodzi

Maciek Miller, Zakręt hipokampa

Łukasz Orbitowski, Horror Show

Joanna Pawluśkiewicz, Pani na domkach

Joanna Wilengowska, Zęby

Marta Dzido, Ślad po mamie

Jan Krasnowolski, Klatka

Marian Pankowski, Pątnicy z Macierzyzny

Hubert Klimko-Dobrzaniecki, Raz. Dwa. Trzy

Michał Zygmunt, New Romantic

Joanna Pawluśkiewicz, Telenowela

Jerzy Franczak, Przymierzalnia

Wojciech Bruszewski, Fotograf

Krzysztof Niemczyk, Kurtyzana i pisklęta

Sylwia Chutnik, Kieszonkowy atlas kobiet

Juliusz Strachota, Cień pod blokiem Mirona Białoszewskiego

Natalia Rolleczek, Drewniany różaniec

Marian Pankowski, Niewola i dola
Adama Poremby

Maciek Miller, Cockring

Dominika Ożarowska, Nie uderzy żaden piorun

Ewa Schilling, Codzienność

Marian Pankowski, Tratwa nas czeka

Piotr Szulkin, Epikryza

Jerzy Franczak, NN

Sławomir Shuty, Jaszczur

Darek Foks, Kebab Meister

Tomasz Pułka, Vida Local

Ziemowit Szczerek, Przyjdzie Mordor i nas zje, czyli tajna historia Słowian

Wojciech Bruszewski, Big Dick. Fikcja dokumentalna

Jan Krasnowolski,Afrykańska elektronika

Daniel Kot, Kierunkowy 22

Marian Pankowski, Nastka, śmiej się!
Opowiadania

Sławomir Shuty, Dziewięćdziesiąte

Łukasz Orbitowski, Horror Show [wyd. II popr.]

Joanna Dziwak, Gry losowe

Søren Gauger, Nie to / nie tamto

Maciej Bobula, Katarzyna Gondek, Adam Miklasz, Aleksander Przybylski, Michał Zantman, Bękarty Wołgi. Klechdy miejskie

Ziemowit Szczerek, Siódemka

Juliusz Strachota, Relaks amerykański

Flash fiction. Antologia

Dariusz Orszulewski, Zjednoczone Siły Królestwa Utopii

Stanisław Czycz, Nie wierz nikomu.
Baza

Konrad Janczura, Przemytnicy

Maciej Piotr Prus, Przyducha

Marta Dzido, Frajda

Olga Hund, Psy ras drobnych

Juliusz Strachota, Turysta polski w ZSRR

Jakub Michalczenia, Gigusie

Anna Mazurek, Dziwka

Natalka Suszczyńska, Dropie

Antonina Kardaś, Czernucha

Aleksandra Wstecz, Kwiaty rozłączki

Jarek Skurzyński, Zrolowany wrześniowy Vogue

Zenon Sakson, Zaczarowany uber

Sławomir Shuty, Historie o ludziach z wolnego wybiegu. Pasty i skity

Maciej Topolski, Niż

Jakub Michalczenia, Korszakowo [wyd. II popr. i uzupeł.]

Maciej Piotr Prus, Wyspa i inni ludzie

Jan Dzban, Dentro De Luxe

Anna Sudoł, Projekt

Sławomir Shuty, Bełkot [wyd. II popr.]

Jaga Słowińska, Czarnolas

Sławomir Shuty, Cukier w normie [wyd. III popr.]

Sławomir Shuty, Nowy wspaniały smak

Marian Pilot, Dzikie mieso

Soren Gauger, Imitacja życia

Mateusz Górniak, Trash Story

Gaba Krzyżanowska, Jedna czwarta wróbla

Marta Kozłowska, Berdyczów

Z. Szczerek, Przyjdzie Mordor i nas zje, czyli tajna historia Słowian [wyd. II]

M. Pilot, Zakaz zwałki

M. Czub, Objawienie Bogini-Świni

A. Kaczanowski, Ze Słowackiego

J. Bliźniak, Dźwięki z Ha’Tun

N. Suszczyńska, Chipsy dla gości

J. Słowińska, Siostro

Życiu

Wdech. Wyciągnęła z nylonowej siateczki lejącą się tkaninę w kolorze przyprószonej ceglanym pyłem piwonii. Siateczka zaszeleściła. Jak strumyczek. Rozłożyła tkaninę na stole, raz, dwa, trzy – i ujęła dłońmi w dwóch miejscach. Następnie szybkim ruchem podrzuciła ją do góry, ta na ćwierć sekundy nadęła się powietrzem, po czym opadła gładką taflą na blat stołu.

– O, tu, tu się wszystko zacznie. – Wydech.

Pomarszczoną dłonią nakrapianą ciemniejszymi plamkami wygładziła równą powierzchnię materiału. Ale to jeszcze nie było to. Płasko położone dłonie ułożyła na odległych krańcach, po czym zbliżyła je do siebie i tworząc na tkaninie fałdki i wybrzuszenia, ustanowiła pagórki.

– O, tędy będzie płynąć rzeka, zobacz, Zuszko. Tu się nauczysz kochać, tu tracić, a tu staniesz się sobą.

Pejzaż, w którym narodziła się Zuszka, był miękki. Latem falował młodym żytem, pokazując raz seledynowy, a raz ciemnozielony brzuch. W tym pejzażu było miejsce na cuda. Na smużki światła między drzewami, w których leniwie unosiły się zarodniki topoli. Na gniazdka z pustymi jajeczkami i pojedynczym piórkiem z niebieską plamką. Na jeziorka czystej wody w zagłębieniach pni drzew. Na jasne oczy mężczyzny, na czysty śpiew.

Pagórki w tym pejzażu płożyły się jeden koło drugiego, kształtne, pulchne, jak wyrośnięte buły, a między pagórkami szła ścieżka, ścieżynka, jak prująca się niteczka. Ledwie trawy położone, ale jednak szła...

– O tu – powiedziała Babcia, a jej jasne, szafirowe, gęsie oko błysnęło w różowej obwódce powieki. – My tą ścieżką, myk! Na boso, aż do domku. A przed domem dąb – rosły, stary, wichura go nie powali. Przed domem studnia, z której można zaczerpnąć zawsze chłodnej wody. A za domem polana i bukowy las. A teraz zbudź się, Zuszko, zbudź, bo czas już zacząć żyć – zachichotała i dmuchnęła w ten pejzaż łagodnym wiatrem.

Zuszkę coś połaskotało w czoło. Odgarnęła włosy, rozejrzała się.

Miała najpiękniejszą żabią twarz, jaką można było zobaczyć w tym pejzażu. Tak dalece, acz zgrabnie osadzonych oczu się nie widywało. Miała piękne nogi. Strzeliste, mocne, jak młode buki, o sprężystej, napiętej linii, która łagodną falą wcinała się w kostkę, wywijała na łydce, wchodziła na powrót w kolano, by miękkim łukiem wypiętrzyć się na mocnych udach. Miała długie, mocne włosy w kolorze spadziowego miodu, które zakładała za ucho. Miała studnię za matkę, dąb za ojca, a wiatr za babcię. Miała coś i czegoś nie miała, i przez jakiś czas to jej wystarczało. Labadaj, labadaj, labadaj.

Jak to jest mieć studnię za matkę, córeczko?

Oj, Mamo... Ostrożnie, na paluszkach, niebezpiecznie, bo można do niej wpaść, a ona – hyc! – nie puści cię już tak łatwo, za nogi złapie i będzie trzymać.

Więc troszkę z daleka, troszeczkę.

Ale!

Jeśli się wie jak, to można się w niej zanurzyć, bo jest głęboka, tka swoje podziemne rzeki i zna stare tajemnice.

Można do niej przyjść i spuścić wiaderko, napić się wody – chłodnej i czystej.

Można porozmawiać, bo studnia słucha i odpowie tym, co słyszą.

Można przy niej usłyszeć siebie, Mamo.

Jak to jest mieć dąb za ojca?

Dąb nie chwyci mnie za rękę. Ale jest. Pokołysze, poszumi. Da cień.

Dąb nie pójdzie ze mną w drogę, nie wskaże jej. Ale jest. Poszumi, ukołysze, da cień.

Dąb nie spojrzy czule i nie powie: „Dziewczyno, hej!”. Ale jest, ukołysze, poszumi, da cień.

A wiatr? Jak to jest mieć wiatr za babcię?

Zuszka zaśmiała się, z lekkością odchylając głowę do tyłu, a jej włosy rozsypały się na ramionach ciemną taflą.

Całkiem dobrze, Babciu, całkiem dobrze.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

Dziękuję Jackowi Bierutowi oraz wszystkim osobom uczestniczącym w prowadzonych przez niego warsztatach literackich – Zuzie, Markowi, Tomkowi, Kasi, Adrianowi, Marcinowi i Asi; wiedźmom, bez których podpalanie stosów nie byłoby ani możliwe, ani wesołe – Mamie, Aśce, Dorocie, Adzie, Monice, Beacie, Magdzie i Kasi oraz pani Dagmarze. No i Babci.