Spis treści

Karta redakcyjna

Dedykacja

Poezja kobieca

Prowincja

Comet is coming

Wino i papierosy

Jak Napoleon

Utopiłam wróbla

Mit założycielski

Niegłupi pomysł

Nauczyciel historii

Alicja

Tomiki muszą być spójne

Przynależność do klubu

Jak na teledyskach

Detektyw

Doświadczenie Innego

Ojciec Marsalis od trąbki

Na Madalińskiego

U Russella

Poezja lingwistyczna

Aforystyczne zdziwko

Lwy

Wścibskość okienna

American Dream

Żoliborz płonie

Joanna się przejęzycza

***

Cesarskie cięcie

Amal Hussain #1

Matka

Amal Hussain #2

Erotyki

Siłacz

Świeże mięso

Górnik

Chłopiec z Mołdawii

Dom Yves’a Saint Laurenta

American Dream #2 (sny lubią się powtarzać)

Na lepsze

Las

Lewica

Crack house

Halo? Policja?

Wszystko, co prywatne

Zuzanna mówi

Marta Ewa Romaneczko, Ślizg po banale

Copyright © Marta Ewa Romaneczko, 2020
Copyright © for this edition by Korporacja Ha!art, 2020

Redaktorki prowadzące Maja Staśko, Aleksandra Małecka

Redakcja Nina Manel, Dawid Mateusz

Korekta Miłosz Biedrzycki

Projekt okładki Jakub Woynarowski

Projekt makiety i serii Łukasz Podgórni

Skład i łamanie Stefa Marchwiówna

Motto w przekładzie Maryny Ochab i Piotra Graffa
(wyciągnięte spomiędzy memów Krzysztofa Cieślika).

Wydanie I

ISBN 978-83-65739-85-8

Korporacja Ha!art
ul. Konarskiego 35/8, Kraków
tel. 795 124 207
e-mail: korporacja@ha.art.pl
Księgarnia internetowa: www.ha.art.pl

Konwersja: eLitera s.c.

.

Seria poetycka pod redakcją Mai Staśko

Dominika Dymińska, Pozdrowienia ze świata

Ilona Witkowska, Lucyfer zwycięża

Jaś Kapela, Modlitwy dla opornych

Katja Gorečan, Cierpienia młodej Hany

SIKSA, Natalia ist sex. Alex ist Freiheit

Justyna Kulikowska, Hejt i inne bangery

Patryk Kosenda, Robodramy w zieleniakach

Marta Ewa Romaneczko, Ślizg po banale

Lwu. Zasłużenie.

.

Skoro Słońce, Wenus i Księżyc są w koniunkcji
w znaku Bliźniąt, pisarze niewiele zarobią w tym roku,
a słudzy będą nieposłuszni panom, obrodzi za to pszenica.

– Oronce Fine, matematyk i okultysta (1551 r.)

Prowincja

Opinie na prowincji tylko okrągłymi zdaniami,

literackim językiem, bo powiedzą,

że

O R D Y N U S

Cytuj dużo klasyki, wplataj zwroty obcojęzyczne,

niech widzą, że wykształcony i czasem gdzieś wyjeżdża,

nawet jeśli z prowincji.

Opowiadaj o krajach, w których cywilizacja

jest inna i, tak jakby, mocniej wchodzi.

Ubieraj się klasycznie, bez taniej pstrokacizny.

Nie chodź na żadne tekno, chadzaj do teatru

(nawet i telewizji).

Przestrzegaj ortografii w fejsbókowych komciach.

Sztućce po jedzeniu ułóż równolegle, zgodnie

z protokołem, chyba że robisz pauzę,

wtedy w ćwiartkę.

Znaj drogie dania, sztukę, smaczne anegdoty,

(whisky zawsze z wodą, tak się robi w Szkocji).

I absynt wiedz dobrze, jak pić prawidłowo.

Nigdy, przenigdy nie żartuj sprośnie

jak budowlańcy. Salon prowincjonalny

jest wyśrubowany, nie można tam tyle,

co w Nowym Jorku, czy nawet w Warszawie.

Na uniwersytecie bądź zawsze elegancką kobietą z prowincji.

Lwy

Ciężko się dostać do Lian przy St. Olavs.

Autobus wyrzuca na sam kraniec Trondheim,

za pas planetoid, za Ultima Thule.

Stacja tramwajowa z jedną tylko linią tycich wagoników

Gråkallbanen do jeziora.

Dalej tylko pieszo, jezioro takie, że och!

Las taki, że łał!

Zaspy, że uff!

I wzgórze.

Na nim – centrum rehabilitacji neuro.

W nim Jan, który mówi: dziś obserwacja Jørgena.

Mam powiedzieć, co nie gra,

a Jørgen, że ma dwa psy, zajmuje się nimi w domu,

sam, nikt nie pomaga. Zdarzyło mu się nawet polować z nimi

na lwy.

Zamknęliście Jørgena w sali barwy kremówki,

a psy nie mają co jeść, no jak to tak, przecież

z Jørgenem wszystko w porządku, jakie konfabulacje.

Konfabulował ten, co nazwał siebie lwem,

miałam go rzekomo ciągać za groźne wąsy,

mówiąc, że go lubię, choć niebywałe chamidło.

Z Jørgenem wszystko w porządku.

Erotyki

Kurdom

... między Bogiem a prawdą

pisze się najtrudniej.

Bóg był rudy, powiedział:

pokaż, jak mnie miłujesz.

Daj mi swoich synów, dam im piękne

wieńce,

złocące się ostro w słońcu naszyjniki.

U mnie będzie ciepło, będzie dobre jadło,

kukiełki będą jedli z czarnuszką i miodem.

Tu się teraz zasilać, zasilać muszą

samym, sami.

Będą u mnie śpiewać prześliczni janieli.

Daj mi swoich synów, dam,

co będą chcieli.

Posłuchał, posłuchał.

Bóg był krwistorudy.