Koszula i krawat

Obrazki wyłaniającej się
dorosłości

Joanna Kruk-Lasocka
Wiesław Antosz

Kraków 2018

[…] Sama robiłaś kolację.
Upiekłaś ciasto dla Radka.
Kolacja przy świecach, przy stole.
Wspólne obiady. Śniadania i kolacje […]
[…] Fajna Agnieszko żono radosna.
Uśmiechasz się wesoła.
Kocham cię.
Mogę pracować.
Robię książkę o miłości żono moja miła.
Serce moje płonie. Misiu, aniołku, słoneczko.
Różo piękna […]

Fragment wiersza Radosława Kiljana
Koszula i krawat (2014)

Spis treści

Wprowadzenie

1. „Rozumne podmioty tworzą idealne społeczeństwo” – filozoficzne korzenie „ugruntowanej pozycji” osoby z niepełnosprawnością intelektualną

1.1. Do czego praktykom potrzebna jest teoria?

1.2. W stronę perspektywy filozoficznej

1.3. Krytyczne spojrzenie na uwarunkowania podmiotowości osób z niepełnosprawnością intelektualną

1.4. Samostanowienie

1.5. Perspektywa dyskursu

1.6. Filozofia troski o siebie

1.7. Jak z proponowanej zmiany myślenia mogą korzystać pedagodzy?

2. Koncepcja empowermentu jako inspiracja do kreowania miejsca osoby z niepełnosprawnością intelektualną w społeczeństwie

2.1. Czym jest empowerment?

2.2. Empowerment jako wyzwanie dla pedagogiki specjalnej

2.2.1. Empowerment jest wielowymiarowy

2.2.2. Różne poziomy empowermentu

2.2.3. Nowe obszary badań nad empowermentem osób z niepełnosprawnością intelektualną

3. Osoba z niepełnosprawnością intelektualną w drodze z rezerwatu do supermarketu (coś się zmienia)

3.1. Dorosłość osoby z niepełnosprawnością intelektualną w percepcji społecznej

3.1.1. Oblicza troski najbliższych

3.1.2. Motywy troski najbliższych

3.1.3. W stronę większego ryzyka – jak można choć trochę odejść od rodziców?

3.1.4. Jak społeczeństwo utwierdza wyuczoną bezradność – samodzielność z Caritasem

3.2. Trudna droga w stronę zmiany

3.2.1. Próby decydowania o sobie w kontekście społecznego przyzwolenia

3.2.2. Regulaminy i dyskrecja – ustanawianie granic samodzielności

3.3. Jak osoby z niepełnosprawnością intelektualną próbują otwierać się na własną dorosłość?

3.3.1. Cena za skrawek samostanowienia

3.3.2. Kim jestem?

3.4. Osoby niepełnosprawne intelektualnie też przeżywają konflikty

4. Popatrzmy inaczej – dlaczego tak trudno się spotkać?

4.1. Zasada Kasprowego Wierchu

4.2. Projekt: samodzielność na warsztatach

4.2.1. Nasi bohaterowie

4.2.2. W poszukiwaniu zróżnicowanych praktyk – na czym polega samodzielność?

4.2.3. Razem, ale osobno – relacje z instruktorami

4.3. Sprzyjać rozwijaniu czy „upupianiu”?

5. Uczymy się – różne perspektywy

5.1. Jak w przedszkolu – pierwsza rozmowa

5.2. Zakupy

5.3. Następny krok – przygotowujemy posiłki

5.4. Wyjazd do Wrocławia – co widział kierownik warsztatów

5.4.1. Podróż pociągiem

5.4.2. Spotkanie

5.4.3. Siedem samodzielnych dni

5.5. Widziane z Wrocławia

5.5.1. Inaczej niż zwykle

5.5.2. Teatr po raz pierwszy

* * *

5.5.3. Teatr po raz drugi – w sytuacjach granicznych na zakończenie projektu

6. Niedokończone obrazki – i co dalej? Rezygnacja z pokusy zaczarowywania świata

6.1. Czego uczyć osoby niepełnosprawne intelektualnie?

6.2. Jak odczytywać potencjał osób niepełnosprawnych intelektualnie?

6.3. Jak uczyć osoby niepełnosprawne intelektualnie? Indywidualizm czy uniwersalizm?

6.4. Reguły jako znaki

6.5. Spotkanie powodujące, że wyruszamy w drogę do siebie

Bibliografia

Strona redakcyjna

© Copyright by Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków 2018

Recenzent:
dr hab. Ewa Zasępa, prof. APS

Opracowanie typograficzne wersji elektronicznej:
Andrzej Augustyński

Projekt okładki:
Anna Maria Damasiewicz

ISBN wersji drukowanej: 978-83-8095-477-9

ISBN wesji elektronicznej: 978-83-8095-547-9

Oficyna Wydawnicza „Impuls”
30-619 Kraków, ul. Turniejowa 59/5
tel./fax: (12) 422 41 80, 422 59 47, 506 624 220
www.impulsoficyna.com.pl, e-mail: impuls@impulsoficyna.com.pl
Wydanie I, Kraków 2018