Co ci ludzie mają ze sobą wspólnego?

40-letni dziennikarz – nie może pisać, przewraca się, kiedy próbuje chodzić, i jest do tego stopnia zdezorientowany, że żona podejrzewa u niego chorobę Alzheimera…

Śliczne, zdrowe ośmiomiesięczne dziecko, które stopniowo przestaje gaworzyć, reagować na rodziców, a w końcu siadać.

20-letnia kobieta w depresji, próbująca się zabić.

Baletnica poruszająca się z trudem po prostym zabiegu chirurgicznym.

69-letnia kobieta, która zaczyna mieć problemy z utrzymaniem równowagi, przewraca się i łamie biodro.

38-letnia kobieta z bypassem żołądka skazana na życie na wózku inwalidzkim.

86-letni mężczyzna z urojeniami, który zabija żonę…

54-letnia kobieta z urojeniami paranoicznymi, wybuchami agresji i objawami stwardnienia rozsianego.

4-letni chłopiec ze zdiagnozowanym autyzmem…

73-latek z powtarzającymi się atakami, tłumaczonymi przez lekarzy podeszłym wiekiem lub możliwymi mikroudarami.

Młoda kobieta, która nie może zajść w ciążę.

Dziadek, który w rok ze zdrowego biegacza zmienia się w przygnębionego, załamanego mężczyznę ze zdiagnozowaną demencją starczą.

U każdej z tych osób zabrakło prawidłowego rozpoznania choroby. Zamiast tego postawiono im różne, często całkowicie błędne diagnozy: nieprawidłowy rozwój, autyzm, stwardnienie rozsiane, psychoza, demencja starcza, przemijający udar niedokrwienny mózgu, depresja lub neuropatia cukrzycowa. W rzeczywistości wszystkie te osoby cierpią z jednego powodu…

niedoboru witaminy B12.

Niedobór witaminy B12 powoduje większy uszczerbek na zdrowiu niż polio. Można go jednak łatwo wykryć i mu zapobiegać, stosując proste badania i leczenie.

– Sally M. Pacholok, zawodowa pielęgniarka

Opinie o książce

„To bardzo ważna książka na temat niedoboru witaminy B12, jego diagnozowania i leczenia, przeznaczona zarówno dla nieznającego tematu czytelnika, jak i dla lekarza”.

– dr Jeffrey Dach, autor Natural Medicine 101

„Nie można przeczytać tej książki, a potem nie zbadać poziomu witaminy B12 u siebie lub u kogoś z rodziny”.

– dr Eric Norman, który stworzył pierwsze komercyjne laboratorium do przeprowadzania badań MMA

„Mówi się, że nie ma nic tak ślepego jak oko, które nie chce widzieć. Jako praktykujący lekarz mogę mieć jedynie nadzieję, że prawnicy zajmujący się sprawami o zaniedbania nie przeczytają tej książki”.

– Richard Nimbach, lekarz medycyny osteopatycznej

„Ta książka to niezastąpione źródło informacji! Daje odpowiedzi na niektóre kłopotliwe pytania, na które lekarze do tej pory nie znaleźli odpowiedzi i – co nie jest zaskoczeniem – leczyli tylko objawy, a nie skutki. Nie mogę zrozumieć, jak to możliwe, że nadal są doktorzy, którzy odmawiają przeprowadzania tych badań i uznania, że przyczyną problemów może być niedobór witaminy B12!”

– Wasyl Schumylowych, magister nauk ścisłych, departament do spraw badawczo-rozwojowych

„W tej tak bardzo potrzebnej książce Pacholok i Stuart odsłaniają jeden z największych skandali w służbie zdrowia: brak diagnozowania i leczenia setek tysięcy pacjentów cierpiących na niedobór witaminy B12. Skutki: epidemia demencji, chorób serca, depresji, zaburzeń rozwoju, niepłodności i zaburzeń neurologicznych nazywanych przez lekarzy »neuropatią cukrzycową«, »stwardnieniem rozsianym« lub po prostu »podeszłym wiekiem«. Autorzy wyjaśniają, jak w prosty sposób możemy powstrzymać tę epidemię. Ich książka jest przeznaczona niemal dla wszystkich: zarówno dla ludzi, którzy chcą chronić swoje rodziny, jak i dla lekarzy, którym naprawdę zależy na zdrowiu pacjentów. Jest to niezmiernie ważna książka i gorąco zachęcam do jej przeczytania”.

– śp. dr Bernard Rimland, dyrektor Instytutu Badań nad Autyzmem

„Niech autorzy książki, Sally Pacholok, dyplomowana i licencjonowana pielęgniarka, oraz Jeffrey Stuart, lekarz medycyny osteopatycznej, przyjmą ode mnie gratulacje za zwrócenie uwagi na powszechne zaburzenie, jakim jest niedobór witaminy B12, dotykający dużą część społeczeństwa, głównie osoby starsze. Czytanie tej książki sprawiło mi ogromną przyjemność, a przemyślane dowody i zebrana dokumentacja zrobiły na mnie duże wrażenie. Odniesienia do literatury medycznej i szczegółowe informacje z dodatków doskonale dopełniają książkę. Autorzy mają rację, twierdząc, że niedobór witaminy B12 często nie zostaje zdiagnozowany i nie jest leczony przez lekarzy.

Świat musi zrozumieć, że ustalenie przyczyny choroby, na przykład niedoboru witaminy B12, zagraża potędze służby medycznej. Leczenie pacjentów witaminą B12 podważa praktykę polegającą na podawaniu leków, które mają zwalczyć objawy choroby, ale nie jej przyczyny. Motywacją części lekarzy jest to, że po zdiagnozowaniu niedoboru witaminy B12 straciliby pacjentów, którym wystarczyłaby tania i efektywna terapia witaminowa. Media również nie są zainteresowane skutecznym leczeniem, ponieważ są sponsorowane przez przemysł farmaceutyczny, który płaci im za drogie reklamy.

Polecam tę książkę zarówno profesjonalistom, jak i pacjentom, którzy chcą znaleźć przyczynę i lekarstwo na wiele częstych chorób i zaburzeń związanych z niedoborem witaminy B12”.

– dr Kilmer McCully, autor The Homocysteine Revolution i The Heart Revolution oraz laureat nagrody Functional Medicine Linus Pauling Award (1998).

Tytuł oryginału: Could It Be B12? An Epidemic of Misdiagnoses

© 2011 by Sally M. Pacholok and Jeffrey J. Stuart. All rights reserved

Żadna część niniejszej książki nie może być reprodukowana w formie pisemnej, elektronicznej ani w postaci nagrań bądź fotokopii bez pisemnej zgody wydawcy lub autorki. Wyjątek stanowią krótkie cytaty w artykułach lub przeglądach naukowych oraz strony, w wypadku których zgoda została wyraźnie udzielona przez wydawcę lub autorkę.

Choć dołożono wszelkich starań, by weryfikować dokładność zawartych tutaj informacji, autorka ani wydawca nie poczuwają się do odpowiedzialności za błędy i przeoczenia. Nie przyjmuje się zobowiązań wynikających ze szkód mogących być skutkiem zawartych tutaj informacji.

Copyright © for the Polish edition by PURANA 2017

Przekład: Emilia Skowrońska

Redakcja: Lubomira Kuncik

Projekt okładki: Michał Duława

Przygotowanie książki do druku: Agencja Wydawnicza Synergy

www.agencja-wydawnicza-synergy.pl

Zespół w składzie:

Redaktor prowadzący: Elżbieta Meissner

Konsultacja: lek. med. Ilona Jaszczuk

Indeks: Anna Sadczuk

Korekta: Magdalena Grela-Tokarczyk, Monika Mucha

Skład i łamanie: Barbara Kryska

ISBN: 978-83-60170-50-2

Wydawnictwo PURANA

ul. Agrestowa 11, 55-330 Lutynia

tel.: 71 35 92 701, 603 402 482

e-mail: biuro@purana.com.pl,

www.purana.com.pl

Facebook: FB Wydawnictwo Purana

Spis treści

Przedmowa

Przedmowa do wydania drugiego

Wstęp

Rozdział pierwszy

Niewidzialna epidemia

Rozdział drugi

Czy to proces starzenia się, czy niedobór witaminy B₁₂?

Rozdział trzeci

Podstępny naśladowca: gdy niedobór witaminy B₁₂ daje objawy

stwardnienia rozsianego lub innych zaburzeń neurologicznych

Rozdział czwarty

Czy ja postradałem zmysły?

Gdy niedobór witaminy B₁₂ wywołuje chorobę psychiczną

Rozdział piąty

Udar mózgu, choroby serca i inne problemy naczyniowe:

związek witaminy B₁₂ z homocysteiną

Rozdział szósty

Stracone dzieci: gdy niedobór witaminy B₁₂ powoduje

zaburzenia rozwoju lub problemy z nauką

Rozdział siódmy

Witamina B₁₂ a nowotwór, obniżona odporność

i choroby autoimmunologiczne

Rozdział ósmy

Pod nożem: dlaczego niski poziom witaminy B₁₂ sprawia,

że operacja może być niebezpieczna?

Rozdział dziewiąty

Nie możesz zajść w ciążę? Jak witamina B₁₂ wpływa

na płodność mężczyzn i kobiet

Rozdział dziesiąty

Chroń siebie: czy jesteś w grupie ryzyka?

Rozdział jedenasty

Informacje dla lekarzy

Rozdział dwunasty

Gdy niski poziom witaminy B₁₂ wywołuje uszkodzenie

mózgu u dzieci

Rozdział trzynasty

Koszty późnego diagnozowania i leczenia

niedoboru witaminy B₁₂

Rozdział czternasty

Wezwanie do wspólnego wysiłku

Dodatki

Indeks

O autorach

Podziękowania

Chcielibyśmy podziękować wielu oddanym naukowcom, badaczom i lekarzom, dzięki którym mieliśmy dostęp do obszernej literatury medycznej z ostatniego wieku, dotyczącej niedoboru kobalaminy (witaminy B12).

Osoby, którym jesteśmy niezmiernie wdzięczni, to Stephen Blake Mettee, Kent Sorsky i Jaguar Bennett z Quill Driver Books – to one zrozumiały powagę sytuacji i znaczenie upublicznienia naszej wiedzy, to dzięki nim mogła powstać ta książka. Specjalne podziękowania należą się Alison Blake za ciężką pracę i zawsze dobry nastrój mimo niezliczonych zmian i dodawania informacji o kolejnych badaniach.

Mamy również dług wdzięczności wobec śp. doktora Bernarda Rimlanda, którego wsparcie było wręcz nieocenione. Podziękowania duchowe ślemy Tracy M. Weick, której przyjaźnią i ciepłem cieszymy się już od ponad trzydziestu lat. Do końca życia będziemy wdzięczni Susan Peacock z Anglii, która poznała nas z doktorem Josephem Chandym, dzięki czemu mogliśmy razem rozpocząć pracę nad tym wyjątkowym zadaniem. Na nasze podziękowania zasługują również: Alice Vandemergle, Teddy Harasymiw, Anna Dutko, Anna Pijanowska, Sue Harvey, Grace Izzi, lekarz medycyny osteopatycznej Richard Nimbach, dyplomowana pielęgniarka Karen Balaska-O'Donnell, dyplomowana pielęgniarka Patricia Quaine McDonnell i Larry Slabosz.

Tę książkę dedykujemy wszystkim, którzy cierpią bądź cierpieli, są niepełnosprawni lub zamknięci w domach opieki, albo zmarli wskutek lekarskiej ignorancji i niezdiagnozowania niedoboru witaminy B12.

Pamięci moich rodziców Andrew Williama Pacholoka i Annie June Nykiforuk-Pacholok. Bez waszej wielkiej miłości, wsparcia, wpajania mi odpowiedzialności, etyki i ludzkich odruchów ta książka nigdy nie zostałaby wydana.

Dla ludzi, wspierających sprawę witaminy B12 na całym świecie: rodzina Grooverów, dr Joseph Chandy, dr Hugo Minney, Martyn Hooper, Joshua Luckasavitch, Pat Kornic, Linda i Ken Woolcock, Margaret Venske, Helen Kosy, dr Eric Norman, Glenn Medina, Kelly Genzlinger, Robin Gould, Susan Stuart, Peggy Demmin, John Leone, Norbert Biebuyck, Rick Solecki, dr John Dommisse, dyplomowana pielęgniarka Kathy Reichenbach, dyplomowana pielęgniarka Barb Darga, magister nauk ścisłych Wasyl Schumylowych, departament do spraw badawczo-rozwojowych, dr David Carr, magister farmacji Charles Liu, M.B.A., lekarz medycyny osteopatycznej Richard Reidy, lekarz medycyny osteopatycznej Joseph Flynn, lekarz medycyny osteopatycznej Brian Liska, Elissa Leonard, Kimberley Epton, dr prawa Charles A. Bentley Jr., lekarz medycyny osteopatycznej Michael Mattingly, lekarz medycyny osteopatycznej Michael Kitto i Paul A. Bowman.

Ku czci osób wspierających sprawę witaminy B12:

Dale i Charlene Back,

Joannes Dutko, doktor chirurgii szczękowej,

W. Michael Forgette, doktor chirurgii szczękowej,

dr John Hotchkiss,

Connie Lamb, dyplomowana pielęgniarka,

Milton i Jean Lute,

Jim Mundy,

dr Bernard Rimland,

Mary Stuart,

Priscilla (Mickey) Bowman

Niekiedy potrzeba grupy osób dotkniętych tą samą chorobą, żeby dokonać pozytywnej zmiany, zwrócić uwagę na konkretne problemy i stać się adwokatem tych, którzy cierpią.

„Cieszy się prawy z czynów uczciwych…”

Księga Przysłów 21:15 (Biblia Tysiąclecia)

Uwaga: imiona pacjentów podane w książce zostały zmienione.

Przedmowa

Niedawno podczas europejskiej konferencji, na której Sally M. Pacholok i ja wygłaszaliśmy prelekcje, powiedziałem delegatom, że bardzo cenię tę książkę. W podróż zawsze biorę dwie pozycje – Biblię i Niedobór witaminy B12.

Niedobór witaminy B12 to książka, która zawiera samą prawdę, a cenię ją dlatego, że „zwraca życie” osobom z niedoborem witaminy B12, które były bliskie utraty wszystkiego, co miały.

Autorzy, Sally M. Pacholok i Jeffrey J. Stuart, poświęcili się badaniom nad niedoborem witaminy B12. Ich książka jest nieocenionym źródłem wiedzy dla studentów medycyny, lekarzy i innych osób zajmujących się opieką medyczną. I mimo że jest to książka naukowa, została napisana tak prostym językiem, że mogą z niej korzystać również pacjenci z niedoborem witaminy B12, ich rodziny oraz przyjaciele.

Szkoda, że mimo najnowszych wyników badań i dowodów naukowych osoby związane z medycyną są uczone, że niedobór witaminy B12 wpływa wyłącznie na układ hematopoetyczny – innymi słowy, że wywołuje anemię z produkcją w szpiku megaloblastycznych czerwonych ciałek krwi.

Sally i Jeffreyowi udało się udowodnić coś przeciwnego. Niedobór witaminy B12 to zaburzenie wieloukładowe, wielogruczołowe, zatruwające organizm (homocysteina).

Niedoborem witaminy B12 Sally zaczęła interesować się w 1985 roku, gdy mimo typowych objawów megaloblastozy i wywiadu rodzinnego wyraźnie wskazującego na zbyt niski poziom B12 sama została źle zdiagnozowana. To skłoniło ją, pielęgniarkę na izbie przyjęć, oraz jej męża Jeffreya, lekarza karetki pogotowia, do własnych poszukiwań oraz zebrania, przeanalizowania i porównania wielu badań opracowanych na renomowanych uniwersytetach przez znanych naukowców.

Odkąd w 2005 roku przeczytałem Niedobór witaminy B12, cały czas wracało do mnie pięć cytatów z książki. Zastanawiałem się dlaczego. Potem uświadomiłem sobie, że od 1981 roku, gdy po raz pierwszy zetknąłem się z niedoborem witaminy B12, zmagam się z tym samym problemem, co Sally i Jeffrey. Od tego czasu zdiagnozowałem, leczyłem i obserwowałem ponad 1000 pacjentów z niedoborem tej witaminy – było to 18% wszystkich moich pacjentów, liczba ogromna w porównaniu z 0,01% osób zdiagnozowanych w całym kraju.

Pięć najważniejszych cytatów z książki:

„Uznani lekarze stoczyli bitwę, by wydobyć problem niedoboru witaminy B12 na światło dzienne i przegrali. Jaką więc my mamy szansę na zwycięstwo?”

„Epidemia szaleje, nieznana opinii publicznej i praktycznie nieodkryta przez lekarzy”.

„Ale ja nie mogłam pogodzić się z korowodem zniszczonych przez złe diagnozy i nieprawidłowe leczenie istnień ludzkich tak łatwego do zidentyfikowania i prostego w leczeniu zaburzenia”.

„Tej pladze można bardzo łatwo zapobiec, jest to najprostsza do leczenia zaraza, ale tylko jeśli zdecydujemy się działać”.

„Dzisiaj możemy zatrzymać tę epidemię na samym jej początku”.

Zastanawiam się, dlaczego tak ważna, poparta dowodami wiedza jest nieuznawana oraz dlaczego diagnozowanie i wyrównywanie niedoboru witaminy B12 nie są powszechną praktyką na wszystkich kontynentach.

Czy chodzi o świadome działanie, które nie tylko ma na celu ukrycie tej wiedzy, ale również zdyskredytowanie ludzi walczących o zwrócenie na nią uwagi całego świata? Kto czerpie korzyści z blokowania prostego i nieszkodliwego uzupełniania niedoboru witaminy B12? Właściwa terapia może ocalić pacjentów przed tragicznym losem, którym ostatecznie jest powolna, bolesna i przedwczesna śmierć. Zajmowanie się pacjentami i leczenie ich przewlekłych chorób kosztuje rządy miliardy dolarów, a krewni i przyjaciele poświęcają chorym swój czas, wydają pieniądze i dzielą z nimi ból.

W tym miejscu trzeba przypomnieć alarmujące fakty:

Lekarze i politycy zwracają coraz mniejszą uwagę na niedobór witaminy B12.

Obecne pokolenie lekarzy i neurologów prawie nie ma pojęcia o istnieniu tego poważnego problemu.

W najnowszych podręcznikach medycznych informacje na temat niedoboru B12 są bagatelizowane, a czasem przedstawiane w mylący sposób.

Nawet jeśli lekarze wiedzą, że powinni leczyć ludzi zgodnie z przyjętymi w medycynie zasadami (rozpoznanie, diagnoza, leczenie, ocalenie zdrowia i życia), boją się rozpocząć leczenie, ponieważ nie znają najnowszych wytycznych, a to sprawia, że stawiają złe diagnozy i źle leczą ludzi, powodując cierpienie tysięcy osób oraz przykładając rękę do ich tragicznej śmierci.

Zmiana skostniałej wiedzy medycznej to ogromne wyzwanie, nawet jeśli ta wiedza prowadzi do śmierci czy kalectwa pacjentów. Jeszcze większym wyzwaniem jest walka z firmami farmaceutycznymi, które nie chcą znaleźć prawdziwego lekarstwa*, lecz zarabiają miliardy dolarów rocznie na sprzedaży leków, które jedynie maskują objawy niedoboru witaminy B12.

* Organizacja Alliance for Natural Health, sprawa sądowa v. Sebelius, F.Supp.2d, 2010WL 2110071 (Dystrykt Kolumbii, 27 maja 2010 r.).

Sally i Jeffrey, nie dajcie się jednak zniechęcić. My w Zjednoczonym Królestwie – i wiele osób na całym świecie – podziwiamy was, kochamy i jesteśmy wam niezmiernie wdzięczni za cenny wkład w tę walkę.

„Lecz kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony”.

Joseph Chandy, doktor nauk medycznych

Lekarz medycyny w Narodowej Służbie Zdrowia Zjednoczonego Królestwa, Laureat nagrody Glory of India 2010 za zasługi dla społeczności medycznej

Przedmowa do wydania drugiego

Od pierwszego wydania naszej książki minęło ponad 10 lat. Odpowiedź ze strony czytelników była oszałamiająca. Wywarliśmy większy wpływ na życie ludzkie, niż mogliśmy się spodziewać. W nowym wydaniu przytaczamy historie ludzi – młodych i starszych – którym zdiagnozowanie niedoboru witaminy B12 ocaliło zdrowie, a nawet życie. Podajemy również najnowsze wyniki badań, nowe studia przypadków w literaturze medycznej, najlepsze testy i metody leczenia.

Niestety ze strony wielu środowisk medycznych odpowiedzią na naszą książkę była obojętność lub nawet jawna wrogość.

Przez ponad dziesięć lat uświadamialiśmy pacjentom i specjalistom, że istnieje problem niedoboru witaminy B12 i często są stawiane nieprawidłowe diagnozy. W 2005 roku napisaliśmy książkę, cztery lata później rok 2009 ogłosiliśmy Rokiem Świadomości Witaminy B12, próbując nakłonić środowisko medyczne i agencje rządowe do wsparcia naszych wysiłków i ustanowienia każdego czwartego tygodnia września Tygodniem Świadomości Witaminy B12. Robimy postępy, ale wciąż nie wygrywamy wojny o prawidłowe diagnozowanie niedoboru witaminy B12.

Obojętni są nie tylko lekarze, lecz także rząd, media i przemysł ubezpieczeniowy – i to pomimo faktu, że nieleczony niedobór witaminy B12 może doprowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, urazów, inwalidztwa, a nawet przedwczesnej śmierci.

Mamy do czynienia z ignorancją i powszechnie akceptowanym lekceważeniem problemu niedoboru witaminy B12, które muszą się skończyć. Niestety jedynym sposobem na zmianę tej sytuacji może okazać się sala sądowa. Niepełnosprawnym ofiarom nieprawidłowego zdiagnozowania niedoboru witaminy B12 wypłaca się teraz milionowe odszkodowania. A przecież zapobieganie byłoby dla wszystkich o wiele lepszym rozwiązaniem.

Wiele mówi się na temat medycyny prewencyjnej, czy są to jednak obietnice bez pokrycia? Zdiagnozowanie niedoboru witaminy B12 jest proste i tanie, a wyrównywanie poziomu tej witaminy kosztuje zaledwie kilka dolarów miesięcznie. Brak terapii przy wczesnych objawach niedoboru sprawia, że w organizmie często rozwija się zaburzenie, które utrzymuje się do końca życia, jego leczenie kosztuje fortunę, a czasem prowadzi nawet do śmierci pacjenta. Po pierwszym wydaniu książki udało nam się dotrzeć do środowiska lekarskiego, służby zdrowia, szpitali i rządu (łącznie z trzema naczelnikami służby zdrowia, reprezentantami Kongresu z obu partii, dyrektorami firm ubezpieczeniowych i urzędnikami Medicare*). W większości przypadków spotkaliśmy się z obojętnością. Ten problem mało kogo obchodzi, niemal nikt nie chce zaangażować się w sprawę i spróbować usunąć błąd z systemu.

* Państwowy system ubezpieczeń zdrowotnych dla osób powyżej 65. roku życia [przyp. tłum.].

Zauważamy jednak niewielkie zmiany. Na przykład w czerwcu 2009 roku Centers for Disease Control and Prevention (Centra Kontroli i Prewencji Chorób) – jedne z najważniejszych instytucji medycznych – wydały raport potwierdzający, że jedna na 31 osób w wieku powyżej 50 lat ma niedobór witaminy B12. Liczba ta jest o wiele niższa niż wynika z naszych analiz, ale i tak raport CDC to krok w dobrą stronę.

Od czasu pierwszego wydania naszej książki wiele się wydarzyło. Odpowiedź pacjentów, którzy zaczęli przysyłać nam listy i świadectwa swoich chorób, była zatrważająca. W marcu 2006 roku u 10-miesięcznego niemowlęcia zdiagnozowano poważny niedobór witaminy B12 dzięki temu, że jego babcia przeczytała naszą książkę i podsunęła ją swojej synowej. Rodzina zrobiła dziecku badania i okazało się, że miało ono poważny niedobór witaminy B12, którego nie rozpoznał pediatra. Zakończoną zwycięstwem historię matki dziecka opisaliśmy w rozdziale 12.

W rozdziale 12 przeczytacie również o innym, zaprawionym kroplą goryczy zwycięstwie, tym razem rodziny Grooverów, których życie wcześniej było koszmarem. Wskutek niedoboru witaminy B12 u ich dziecka stwierdzono poważne zaburzenia. Grooverowie dołączyli do naszej kampanii uświadamiającej i głośno opowiadają o witaminie B12.

Grooverowie w liście do gubernatora stanu Alabama Boba Rileya opisali przypadek swojego syna, któremu postawiono złą diagnozę, w wyniku której doznał nieodwracalnego uszkodzenia mózgu. W odpowiedzi gubernator Riley powołał doktora Donalda E. Williamsona na stanowisko stanowego inspektora zdrowia. Jego zadaniem było sprawdzenie, co robi się w stanie Alabama w kwestii niedoboru witaminy B12 i co można zrobić, by zwrócić uwagę obywateli i lekarzy na tę epidemię.

W sierpniu 2009 roku doktor Williamson polecił swoim pracownikom napisanie oświadczenia dla prasy na temat niedoboru witaminy B12 oraz świadomości skutków tego niedoboru. Oświadczenie przekazano do gazet, ośrodków publicznej służby zdrowia, programu Women, Infants and Children (WIC – program specjalnego odżywiania kobiet, niemowląt i dzieci) oraz sekcji Wydziału Zdrowa Publicznego w Alabamie, która ustala standardy dla domów spokojnej starości. Oświadczenie wysłano również do kapituły Amerykańskiej Akademii Pediatrycznej w Alabamie, Akademii Lekarzy Rodzinnych w Alabamie oraz Stowarzyszenia Szpitali w Alabamie.

Gubernator Riley i doktor Williamson to pierwsi rządowi politycy w USA, do których zwrócono się z problemem błędnie diagnozowanego niedoboru witaminy B12. Politycy i ludzie u władzy powinni zajmować się właśnie takimi sprawami, ale niestety niewielu z nich to robi. Mamy nadzieję, że gubernator Riley i doktor Williamson staną się wzorami dla innych.

W 2009 roku wsparł nas Martyn Hooper, prezes Pernicious Anaemia Society (PAS – Stowarzyszenie Osób z Anemią Złośliwą) w Zjed-noczonym Królestwie, dzięki czemu w ostatnim tygodniu października udało się zorganizować Tydzień Świadomości Witaminy B12. 28 października 2009 roku razem z przedstawicielami PAS udaliśmy się do Izby Gmin w Londynie, by omówić ten problem z członkami Parlamentu. 28 maja 2010 roku dzięki działaniom PAS w naszą sprawę zaangażował się doktor Stephen Hunter, dyrektor medyczny National Health Service (NHS, Narodowa Służba Zdrowia) w Walii, który złożył wniosek o przeanalizowane problemu niedoboru B12, jego diagnozowania i leczenia. Analizy tej miał dokonać National Institute for Health Service and Clinical Excellence (NICE, Krajowy Instytut Służby Zdrowia i Doskonałości Klinicznej) w Zjednoczonym Królestwie. Doktor Hunter zapoznał się również z forum na stronie internetowej PAS, na którym można znaleźć setki świadectw złego zdiagnozowania niedoboru B12 i nieprawidłowego leczenia pacjentów. Ucieszyliśmy się, że pierwsze wydanie naszej książki zszokowało doktora Huntera na tyle, iż polecił sprawdzenie problemu niedoboru witaminy B12 przez NICE. Dla osób cierpiących z tego powodu jest to największe zwycięstwo. Mamy nadzieję, że instytut wyrazi zgodę na analizę i zostaną stworzone nowe wytyczne, które poprawią sytuację pacjentów na całym świecie.

W 2009 roku zapoznano nas z doktorem Josephem Chandym, lekarzem ogólnym współpracującym z czterema lekarzami w Zjednoczonym Królestwie, którzy zajmowali się 5700 pacjentami. Nie mieliśmy pojęcia, że doświadczony lekarz pracujący za oceanem pięć i pół tysiąca kilometrów od nas po cichu prowadzi tę samą walkę, co Sally przez tyle lat – z taką samą motywacją, pasją i oddaniem. I że jest tak samo nierozumiany. Do naszego spotkania doprowadzili pacjenci i los. Od 1981 roku doktor Chandy leczył terapią substytucyjną witaminy B12 pacjentów z objawami neuropsychiatrycznymi z makrocytozą lub bez niej. W przeciwieństwie do krajowych szacunków, z których wynikało, że anemia złośliwa dotyka jedynie 0,01% populacji, doktor Chandy stwierdził, że 18% jego pacjentów ma objawy wskazujące na niedobór witaminy B12 i, co może być jeszcze ważniejsze, korzysta na leczeniu witaminą B12. W dwóch przypadkach, w obu po ponad 18 miesiącach leczenia (w 2002 i 2007 roku), terapia witaminą B12 została przerwana wskutek nacisków ze strony rządu, wywołując ogromne i niekiedy nieodwracalne szkody oraz cierpienia pacjentów.

Doktor Chandy i jego asystent doktor Hugo Minney (który sam cierpi z powodu niedoboru witaminy B12) wprowadzają wielkie zmiany w Zjednoczonym Królestwie. Walczą o pacjentów, wysyłając listy do Parlamentu, pomagając PAS, pisząc i publikując prace naukowe, a także gromadząc dowody, które zostaną przedstawione ciałom nadzorującym. Hugo prowadzi stronę wsparcia dla osób z niedoborem witaminy B12 (www.B12d.org), która jest cennym pierwszym źródłem informacji dla tysięcy ludzi na całym świecie.

Pod koniec 2009 roku dostaliśmy dwa dramatyczne maile. Pierwszy od matki ze Środkowego Zachodu, która opisała nam, jak jej półroczna córka zaczęła wykazywać oznaki opóźnienia w rozwoju. Pediatra miał tego świadomość, ale tylko obserwował dziecko. W wieku trzynastu i pół miesiąca u dziewczynki zdiagnozowano w końcu poważny niedobór witaminy B12 i w listopadzie 2008 roku rozpoczęto leczenie. Dwa lata później stan dziecka w pewnym stopniu się poprawił, wygląda jednak na to, że diagnoza przyszła zbyt późno i zmiany w mózgu są nieodwracalne. Drugi mail otrzymaliśmy od torakochirurga, który studiował na Harvard Medical School. Napisał do nas w grudniu, żeby nam opowiedzieć, jak w 2009 roku nie zdiagnozowano u niego i źle leczono niedobór witaminy B12, co doprowadziło do zmian neurologicznych.

To oczywiste, że nadal nie wygrywamy tej wojny i potrzebujemy waszej pomocy. Kto będzie następną ofiarą w pozornie niewinnym łańcuchu ignorancji i błędnych diagnoz? Kto musi doznać krzywdy, by w końcu ludzie zaczęli być prawidłowo i wcześnie diagnozowani? Czy musi to być prezydent, papież, polityk, gwiazda filmowa, ktoś z telewizji, prezenter wiadomości czy znany sportowiec? Co musi się stać, żeby świat wreszcie zauważył problem niedoboru witaminy B12?

Musimy zwrócić się nie tylko do środowiska lekarskiego, lecz także do ubezpieczycieli, prawodawców i prawników. Jesteśmy profesjonalistami i mówienie takich rzeczy jest wbrew naszej naturze, ale często zdarza się, że ważne zmiany w medycynie zachodzą wskutek wydarzeń na sali sądowej. Potrzebny jest proces w sądzie, który zwróci uwagę opinii publicznej, a kilka takich procesów zwróci uwagę większości lekarzy. Na bazie naszych wieloletnich doświadczeń oraz doświadczeń innych lekarzy możemy sądzić, że może to być jedyny sposób na wprowadzenie zmian, które muszą nastąpić, ponieważ w grę wchodzą miliony istnień ludzkich i miliardy dolarów.

Centra Opieki Medycznej i program ubezpieczenia Medicaid Services (CMS) podjęły działania mające na celu poprawę jakości opieki w szpitalach i zmniejszenie liczby „przypadków, które nigdy się nie zdarzają” – możliwych do uniknięcia błędów medycznych, niosących poważne konsekwencje dla pacjentów. Dowody, o jakich przeczytacie w tej książce, potwierdzają, że niezdiagnozowany i nieleczony niedobór witaminy B12 jest właśnie podobny do „przypadków, które nigdy się nie zdarzają” – to sytuacja, do której nie powinno dojść. Każdego dnia pacjenci wchodzą do placówek medycznych i wychodzą z nich z niezdiagnozowanym niedoborem witaminy B12. Ignorancja i ogromne braki w wiedzy w środowisku lekarskim sprawiają, że zdarza się tak setki tysięcy razy każdego roku.

Lekarze i opinia publiczna muszą połączyć siły i raz na zawsze zakończyć tę globalną epidemię. Razem z doktorem Chandym chcemy, by stworzono zasady i procedury umożliwiające wczesne wykrywanie i uzupełnianie niedoboru witaminy B12. Chcielibyśmy, żeby do sprawy przyłączyło się całe środowisko lekarskie.

W Zjednoczonym Królestwie zaczynamy już zbierać owoce naszej pracy. 25 września 2010 roku doktor Chandy otrzymał bardzo prestiżową nagrodę Glory of India za poświęcenie swojego życia podstawowej opiece medycznej i pracy nad łagodzeniem skutków niedoboru witaminy B12. Premier David Cameron zaprosił go na przyjęcie na Downing Street. Członkowie Parlamentu Zjednoczonego Królestwa, Grahame Morris i Priti Patel, napisali do sekretarza stanu Andrew Lansleya, prosząc o sprawdzenie, jak niedobór witaminy B12 wpływa na pacjentów, NHS i pracowników służby zdrowia. To nasze największe zwycięstwo. Mamy nadzieję, że analiza doprowadzi do wprowadzenia programu badań przesiewowych, uaktualnienia norm oraz lepszego diagnozowania poziomu witaminy B12 i uzupełniania jej niedoboru.

W drugim wydaniu Niedoboru witaminy B12 opisujemy kolejne zarówno tragiczne, jak i pokrzepiające historie pacjentów-czytelników, którzy się z nami skontaktowali, oraz studia przypadków opublikowanych w czasopismach medycznych. Żywimy nadzieję, że nasza książka doprowadzi do przebudzenia kolejnych lekarzy i pacjentów oraz że zwróci ich uwagę na ten pomijany problem, który niszczy życie wielu osób. Jeśli chcesz być na bieżąco z postępami w walce i ważnymi informacjami na temat witaminy B12, wejdź na naszą stronę www.B12awareness.org.