nr 92/2023

REDAKTOR NACZELNY: KRZYSZTOF MIESZKOWSKI

ZASTĘPCZYNI REDAKTORA NACZELNEGO:

MARZENA SADOCHA

SEKRETARZ REDAKCJI | SOCIAL MEDIA | SERWIS WWW:

PAWEŁ ZARĘBA

REDAKTOR | KOREKTOR:

JAROSŁAW MINAŁTO

WSPÓŁPRACA REDAKCYJNA | SERWIS WWW:

AGNIESZKA ŚRUTWA

PROJEKT GRAFICZNY I SKŁAD:

JOANNA MILLER, NATALIA KABANOW

COPYRIGHT © BY AUTORZY I TŁUMACZE, 2023

COPYRIGHT © BY WROCŁAWSKI DOM LITERATURY I WROCŁAWSKIE WYDAWNICTWO WARSTWY, 2023

WYDAWCA:

WROCŁAWSKI DOM LITERATURY

WROCŁAWSKIE WYDAWNICTWO WARSTWY

PRZEJŚCIE GARNCARSKIE 2, 50-107 WROCŁAW

www.wydawnictwowarstwy.pl

www.literatura.wroclaw.pl

KONTAKT Z REDAKCJĄ: redakcja@notatnikteatralny.pl

www.notatnikteatralny.pl

ISSN 0867-2598 (WYDANIE PAPIEROWE)

ISSN 2956-4913 (EBOOK)

ISSN 2956-4921 (SERWIS INTERNETOWY)

Wrocław 2023

Fragment

Marzena Sadocha
Nowy świat. Notatki z pracy nad numerem

INSTYTUCJE. DEMOKRATYZACJA

Monika Kwaśniewska
Narzędzia, praktyki, instytucje

Katarzyna Lemańska
Dobry precedens. Rozmowa z Małgorzatą Wdowik

Małgorzata Maciejewska
Kierunki zmian. Rozmowa z Ulą Kijak

Adrian R. Chmielewski
Praktyki nadziei. Rozmowa z Pawłem Łysakiem

Lena Frankiewicz
Mediacje. Konflikt jako szansa

TWÓRCY. POSZERZANIE POLA

Katarzyna Waligóra
Świadome „tak”.

Katarzyna Niedurny
Kolektyw jako szansa

Katarzyna Renes
Największa reforma

Monika Sidor
Praca zauważona. Rzemieślnicy teatralni

SZKOŁY. DZIAŁANIA ANTYPRZEMOCOWE

Marta Miłoszewska
Procedury, czyli siła zmian

Magda Piekarska
W ogniu rewolucji. Rozmowa z Dorotą Segdą

PUBLICZNOŚĆ. EMANCYPACJA

Paweł Zaręba
Zerwani ze smyczy

Jarosław Minałto
Nasilenie. Publiczność ma głos

PRÓBY SYNTEZY. DOKUMENTY

Artystki i artyści freelancerzy a instytucje, samorządy, państwo. Diagnoza relacji i postulaty

Elementarz dobrego debiutu

Karta praw i granic procesu twórczego.

Przewodnik pisania Kontraktu

Zalecenia realizacji scen intymnych

NOWE TEKSTY

Maria Magdalena Ożarowska
Autobiografia Krystyny Lupy

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

KONSTYTUCJA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Tekst uchwalony w dniu 2 kwietnia 1997 r. przez Zgromadzenie Narodowe

Rozdział II

WOLNOŚCI, PRAWA I OBOWIĄZKI CZŁOWIEKA I OBYWATELA

Art. 73.

Każdemu zapewnia się wolność twórczości artystycznej, badań naukowych oraz ogłaszania ich wyników, wolność nauczania, a także wolność korzystania z dóbr kultury.

MARZENA SADOCHA
NOWY ŚWIAT.
NOTATKI Z PRACY NAD NUMEREM

Rewolucja.

Tak, to jest rewolucja. Zastanawialiśmy się, czy tak nazwać to wydanie, ale wystarczy sobie wyobrazić pracę teatralną pięć, dziesięć lat temu i dzisiaj. Od modyfikacji pojedynczych słów po nowe dokumenty – w widoczny sposób życie teatralne burzliwie stwarza się na nowo. Były ofiary i poprzedni system został podważony radykalnie.

Język.

Zmienia się pierwszy. Rewolucja to nowa gramatyka. Najpierw się z niej śmieją, potem nie wypada jej nie używać, aż w końcu staje się przezroczysta.

Troska.

To ona jest w centrum działań już nie jako darowany gest, ale norma. Obok empatii, akceptacji, równowagi, wspólnotowości i uważności. Czyli troski.

Spotkanie.

Nie dajcie się zwieść. Właściwie to 192 strony o spotkaniu. Często nieudanym i krzywdzącym. Często z marzeniem o pełnym bezpieczeństwie i całkowitym zrozumieniu. No i co, że utopijnym.

Smutek.

Właściwie trzeba jasno powiedzieć, że jeśli musimy do regulaminów i umów wpisywać szacunek, to jest po prostu smutne. Oglądamy zbiorową porażkę. Ale pewnie bez niej nie zaczynają się rewolucje.

Nadzieja.

Wiele osób piszących w tym numerze angażuje się w zmiany. Wiele osób, których nie ma w tym numerze, pracuje na te zmiany. Wiele osób, które zaczynają pracę w teatrze, zaczyna ją już zupełnie inaczej.

Nowy świat.

Może dlatego, że wysychają jeziora, a wojny zmieniają wszystko tak głęboko, że nawet tego nie widzimy, czas przyspieszył. I to, co kiedyś odbywało się ewolucyjnie, teraz zmienia się z dnia na dzień.

Nowy człowiek.

Gdybym była odważniejsza, napisałabym we wstępie do „Notatnika Teatralnego”, że to rewolucja wrażliwości. Już nie obowiązuje zasada, że przetrwają najsilniejsi. Właśnie powstają warunki dla tych, których wcześniej teatr zjadłby na śniadanie. I to będzie najciekawsze. Oglądać teatr, jaki zrobią.

Marzena Sadocha