Redakcja
Agnieszka Czapczyk

Korekta
Bożena Sigismund

Projekt graficzny okładki
Łukasz Silski

Skład i łamanie
Agnieszka Kielak

Ilustracje
Łukasz Silski

© Copyright by Skarpa Warszawska, Warszawa 2022
© Copyright by Barbara Wicher, Warszawa 2022

Zezwalamy na udostępnianie okładki książki w internecie

Wydanie pierwsze

ISBN 978-83-67343-49-7

Wydawca
Agencja Wydawniczo-Reklamowa
Skarpa Warszawska Sp. z o.o.
ul. Borowskiego 2 lok. 24
03-475 Warszawa
tel. 22 416 15 81
redakcja@skarpawarszawska.pl
www.skarpawarszawska.pl

Konwersja: eLitera s.c.

.

Konsultacja merytoryczna:

Hanna Buch-Kupczyk, lekarz weterynarii.
Prowadzi gabinet specjalizujący się w stomatologii i dermatologii koni. Jak twierdzi, konie są bardziej jej stylem życia niż po prostu pasją. Swoją klacz Amy traktuje jako pełnoprawnego członka rodziny.

Ewa Szopa, prezes klubu jeździeckiego EKOAURA,
zootechnik, rolnik ekologiczny, hodowca koni i kuców.

Rozdział 1

Marzenie Nadii

Nadia marzyła o tym, żeby nauczyć się jeździć na kucykach. Rodzice obiecali, że zapiszą ją na zajęcia, gdy skończy sześć lat. Starsza siostra Nadii od dawna należała do klubu jeździeckiego. Nadia często towarzyszyła jej w wyprawach do Leśnej Stadniny, gdzie udzielano grupowych lekcji jazdy konnej.

Och, jak Gabrysia pięknie wyglądała w siodle! Trzymała się prosto, jej oczy błyszczały, policzki zabarwiał rumieniec, a rude włosy powiewały na wietrze. Jakże Nadia zazdrościła siostrze! Dlaczego Gabrysia mogła jeździć konno, a ona nie? Tylko dlatego, że była młodsza? Gabrysi wciąż wolno było robić rzeczy, do których Nadia nie miała prawa. Jakie to niesprawiedliwe!

Kuc – nieduży koń. W najwyższym punkcie tułowia, czyli w kłębie, jego wysokość nie przekracza 148 cm.

W drodze powrotnej z klubu do domu Nadia opierała głowę o oparcie fotela samochodowego i pytała:

– Mamo, czy jeszcze długo do moich urodzin?

– Już nie tak długo – odpowiadała mama, zerkając na córkę we wstecznym lusterku. – Czas tak szybko płynie... – dorzucała, przeczesując palcami ufarbowane na kasztanowo włosy.

Nadia nie miała takiego wrażenia...

Ach, jak uwielbiała kucyki! Zabierała do klubu rękawiczki, głaskała nimi kuce, a potem zakładała je na dłonie, żeby czuć zapach swych ulubieńców.

Uprosiła rodziców, by z wyprzedzeniem kupili jej kask do jazdy konnej. Często dotykała jego aksamitnej powierzchni ozdobionej dwoma rzędami błyszczących kryształków. Raz chciała nawet założyć go do jazdy na rowerze, ale Gabrysia popukała się w głowę:

– Zwariowałaś? – rzuciła, patrząc na nią krzywo.

W końcu Nadia pozostała przy kasku rowerowym. Zakładała za to rękawiczki przesiąknięte wonią kuców, nabierała prędkości i wyobrażała sobie, że pędzi na grzbiecie konia.

W klubie mogła przynajmniej do woli przyglądać się kucom. Częstowała ulubieńców smakołykami, podając je tak, jak nauczyła ją Gabrysia, na otwartej dłoni. Kieszenie zawsze wypchane miała kawałkami jabłek i marchewek.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki