Tytuł oryginału: The Firefighter’s Kitten

Tekst: Holly Webb

Ilustracje: Sophy Williams

Przekład: Agnieszka Kasprzyk

Redaktor prowadząca: Julita Gębska

Redakcja: Katarzyna Malinowska

Korekta: Beata Wójcik

Opracowanie graficzne okładki i skład: Monika Nowicka

Text copyright © Holly Webb, 2024
Illustrations copyright © Sophy Williams, 2024
Author photograph copyright © Charlotte Knee Photography

First published in Great Britain in 2024 by Little Tiger, an imprint of the Little Tiger Group
1 Coda Studios, 189 Munster Road, London SW6 6AW

© Copyright for the Polish edition by Wydawnictwo Zielona Sowa Sp. z o.o.,
Warszawa 2025

All rights reserved

Wydanie I

Wszystkie prawa zastrzeżone. Przedruk lub kopiowanie całości albo fragmentów książki możliwe jest tylko na podstawie pisemnej zgody wydawcy.

ISBN 978-83-8388-175-1

Wydawnictwo Zielona Sowa Sp. z o.o.
00-807 Warszawa, Al. Jerozolimskie 94
tel. 22 379 85 50, fax 22 379 85 51
wydawnictwo@zielonasowa.pl
www.zielonasowa.pl

Konwersja: eLitera s.c.

.

Dla Marthy

Tola siedziała na schodach, spoglądając na piętrzące się w przedpokoju stosy pudeł. Gdzieś w nich kryła się jej sypialnia, a przynajmniej te wszystkie specjalne rzeczy, dzięki którym pokój na piętrze miał stać się jej sypialnią. Na razie był jednak pusty, a ściany pokrywała farba w kolorze okropnego bladego różu. Rodzice obiecali, że wkrótce go przemalują, gdy tylko wszystko zostanie rozpakowane i „poukładane”, jak nazwała to mama. Tola patrzyła na ocean pudeł i myślała, że to porządkowanie może zabrać mnóstwo czasu.

– Wszystko gra, kochanie? – zawołał do niej tata i się uśmiechnął.  – Dziwnie to wygląda, prawda? Wiem, że jeszcze nie czujesz się jak w domu, ale obiecuję, że to się zmieni. Już niedługo.

– Mogę wam pomóc? – zapytała z nadzieją Tola. – Mama powiedziała, żebym tu trochę posiedziała, gdy panowie od przeprowadzki będą wnosić pudła do salonu. Ale już chyba skończyli?

– Tak, myślę, że zaraz pojadą – odparł tata. – Ja noszę doniczki z roślinami do ogrodu. Jeszcze ich sporo zostało.

Tola wstała z zapałem.

W związku z przeprowadzką nie dawało jej spokoju wiele rzeczy, dużo ważniejszych niż dziwaczny różowy kolor farby na ścianach. Będą teraz mieszkać dalej od babci i dziadka, w pobliżu nie ma żadnego parku, a co najgorsze, za kilka dni zacznie chodzić do nowej szkoły, w której nikogo nie zna. Ale było jednak też coś dobrego.

Ogród.

Wcześniej nie mieli domu, tylko mieszkanie, na najwyższym piętrze budynku. Był tam niewielki balkon, na którym mama hodowała rośliny doniczkowe, natomiast ogród był własnością mieszkańców lokalu znajdującego się na parterze. Teraz będą mieć swój ogród.

Parę miesięcy temu rodzice wyjaśnili Toli, że mama dostała nową ofertę pracy w straży pożarnej – świetne stanowisko dowódcy sekcji, ale w innej jednostce znajdującej się sporo dalej. Czekała ich przeprowadzka, mama miała jednak odtąd zarabiać więcej, więc mogli zamieszkać w domu z własnym ogrodem.

– Znaleźliśmy cudowny dom – oznajmiła wtedy mama, pokazując Toli zdjęcie w telefonie.

„Wygląda całkiem zwyczajnie” – pomyślała dziewczynka, odpowiadając obojętnym spojrzeniem.

– Dom stoi w bardzo cichym miejscu. Więc... – ciągnęła mama, uśmiechając się. Tola nie wiedziała, co to może oznaczać. – Zawsze mówiliśmy, że nie możemy mieć kota, nie w mieszkaniu znajdującym się przy ruchliwej ulicy. Ale ten nowy dom będzie idealnym miejscem dla kota, gdy tylko na dobre tam się rozgościmy...

Tola odniosła wrażenie, że rodzice chcieli jej sprawić więcej radości. A ona przecież się cieszyła, naprawdę. Trudno jednak cieszyć się z kota, który może kiedyś się pojawi, gdy na pewno wkrótce trzeba będzie pójść do nowej szkoły i spotkać w niej nowe osoby. Z dala od dotychczasowych przyjaciół.

„Mimo wszystko fajnie jest mieć ogród” – pomyślała, niosąc doniczkę z miętą. Przeszła z nią przez kuchnię i postawiła ostrożnie na tarasie. Na grządce rósł duży krzew lawendy, kwiatuszki opadały na nagrzane słońcem cegły. Pachniały mocno i słodko, a w pobliżu latały kosmate trzmiele. Ogród wyglądał przepięknie.

– Już sobie wyobrażam, jak ćwiczę tutaj w pogodne dni – stwierdził tata, usiadł na ławce i westchnął z zadowoleniem.

– Prawda? – zgodziła się z nim mama, wychodząc z domu. – Właśnie znalazłam czajnik! – I wręczyła tacie filiżankę z herbatą, biorąc spory łyk ze swojego kubka. – Znalazłam też torbę, do której zapakowaliśmy wszystko, czego będziesz potrzebować w poniedziałek, córeczko.

Tola kiwnęła głową. To był dobry pomysł. Wolała nie pojawiać się pierwszego dnia w szkole ubrana w dżinsy. Dobrze, że zdążyła na początek roku szkolnego, nawet jeśli to miała być już piąta klasa. Mieli szczęście, że udało im się przeprowadzić na czas. Mama obawiała się, że być może będą musieli przez jakiś czas mieszkać w hotelu.

Mama weszła do domu i po chwili pojawiła się ponownie, niosąc szklankę soku jabłkowego. Tola przycupnęła na poręczy ławki i oparła się o mamę, powoli popijając sok. Była bardzo dumna z mamy i jej nowej pracy. To było coś ważnego. Pomyślała, że poradzi sobie w szkole.

Ze wszystkim sobie poradzi.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

.

Odważny, sprytny i zawsze gotowy na przygodę! Taki jest każdy kot z muzeum.

Kiedy ostatni zwiedzający opuszcza mury budynku, nadchodzi koci czas...

Kocięta podsłuchują rozmowy szczurów z muzeum i dowiadują się o ukrytej mapie skarbów. Tą zagadką szczególnie zainteresowany jest kot Borys. Czy to możliwe, że to mapa Diamentowej Królowej, której statek jest eksponatem w muzeum? Kto pierwszy dotrze do skarbu – koty czy szczury?

.

Odważny, sprytny i zawsze gotowy na przygodę! Taki jest każdy kot z muzeum.

Kiedy ostatni zwiedzający opuszcza mury budynku, nadchodzi koci czas...

Kocięta nie mogą się doczekać pierwszego nocowania w muzeum! Zwłaszcza Bianka, która uwielbia być w centrum zamieszania. Do tego stopnia, że kiedy znika, inni martwią się, że mogła uciec z dziećmi. Ale szczury również węszyły wokół szkolnej imprezy. Czy starzy wrogowie kociąt mogą być tymi, którzy stoją za zniknięciem Bianki?

.

Odważny, sprytny i zawsze gotowy na przygodę! Taki jest każdy kot z muzeum.

Kiedy ostatni zwiedzający opuszcza mury budynku, nadchodzi koci czas...

Do muzeum trafia bardzo rzadki egipski skarb. Tuż po zjawieniu się tajemniczego eksponatu w kocich szeregach zaczynają krążyć pogłoski o starożytnej klątwie. Tasza jest zdeterminowana by udowodnić pozostałym, że nie mają się czego obawiać. Jednak w muzeum niespodziewanie pęka rura i Galeria egipska zostaje zalana – kocia załoga jest w pułapce! Czy staną się kolejnymi ofiarami klątwy faraona?

.

Odważny, sprytny i zawsze gotowy na przygodę! Taki jest każdy kot z muzeum.

Kiedy ostatni zwiedzający opuszcza mury budynku, nadchodzi koci czas...

Pewnej burzowej nocy na schodach muzeum zjawia się czarny kotek – Piotruś. Tasza, pręgowana kotka, wita go z radością i oprowadza po zakamarkach budynku. Inne koty z muzeum z niechęcią odnoszą się do przybysza. Tasza chce im udowodnić, że Piotruś może zostać jednym z nich. Wspólnie wyruszają na polowanie na szczury. Gdy docierają do sali dinozaurów, wpadają w tarapaty...

.

Wejdź do świata serii „Na ratunek zwierzętom”

Daria uwielbia obserwować kucyki żyjące dziko w pobliskich lasach. Zwierzęta wyglądają zjawiskowo, ale dziewczynka jeszcze nigdy nie odważyła się podejść do nich bliżej.

Jednak pewnego dnia dzieje się coś niezwykłego... Uroczy srebrzystobiały kucyk niespodziewanie zbliża się do Darii.

Czy to początek wielkiej przyjaźni?

.

Pewnego dnia Ela znajduje rannego zajączka, zwierzątko jest przerażone i wymaga pomocy. Dziewczynka postanawia zadbać o maleństwo. To dla niej duża odpowiedzialność, ale także szansa na powrót do ciepłych wspomnień o ukochanej mamie.

Kiedyś Ela uwielbiała obserwować zajączki kicające po łąkach, zawsze robiła to z mamą. Jednak po jej śmierci dziewczynce coraz trudniej było odnaleźć się w nowej rzeczywistości.

Czy zajączek pomoże Eli odzyskać pewność siebie?

.

Kiedy Łucja przeprowadza się do nowego domu, bardzo tęskni za dotychczasowym życiem, starą szkołą i przyjaciółmi, których musiała opuścić. Jednak z czasem dziewczynka oswaja się z nowym otoczeniem i zauważa jego dobre strony.

Cieszy się z przytulnego domu i zachwyca rozległym, tajemniczym ogrodem, pełnym dzikich zwierząt. Pewnego dnia Łucja znajduje w ogrodzie jelonka, który zaplątał się w siatkę. Czy uda się pomóc przerażonemu maleństwu?