Molly. Tak mam na imię. Niedawno zmieniłam szkołę. Rodzice mówią, że szybko znajdę nowych kolegów. Pewnie mają rację, ale i tak tęsknię za moją przyjaciółką Ellen. Uwielbiam spędzać czas w naszym domku letniskowym. Mingus i ja mamy tam super kryjówkę w ogrodzie.

Lily to moja nowa koleżanka. Ma białe włosy i dlatego przypomina aniołka. To znaczy, jeśli anioły mogą być tak zwariowane jak ona. Lily świetnie się wspina i gra w piłkę i jest dobra we wszystkich takich sportach. A najbardziej lubi gimnastykę.

Ellen to moja przyjaciółka. Chodziłyśmy razem do klasy. Jest świetną tancerką, pewnie nawet lepszą ode mnie. Na szczęście ciągle razem chodzimy na zajęcia taneczne.

Liam to mój kolega z nowej klasy. Przyjaźni się z Bastianem i Lily. Na każdej przerwie gra w piłkę.

Bastian zawsze trzyma się z Liamem. Stara się, żeby każdy dobrze się przy nim czuł. Podoba mi się to. Jestem pewna, że kiedyś się zaprzyjaźnimy.

Tata pracuje w szpitalu. Parę razy byłam z nim w pracy. W białym fartuchu wygląda odjazdowo. Może ja też będę kiedyś lekarką? A może będę leczyć zwierzęta? Kiedy kłócę się z Mingusem, tata często staje po jego stronie. To denerwujące, ale tak już jest z małymi dziećmi.

Mama jest najukochańsza, kiedy się nie stresuje. Rano dużo mówi, za to nie bardzo nas słucha. Wystarczy się wtedy do niej uśmiechać. Mama pracuje w biurze. Nie do końca wiem, co tam robi. Wydaje mi się, że dba o to, żeby wszyscy pracownicy byli zadowoleni. W wolnym czasie maluje obrazy.

Mingus to mój młodszy brat. Jest najlepszym bratem na świecie, ale potrafi być naprawdę denerwujący. Kiedy ma się młodsze rodzeństwo, rzadko jest się samemu. Mingus cały czas chce się ze mną bawić. Ale kiedy jest u babci i przez parę dni go nie widzę, bardzo za nim tęsknię.

– Zrobić ci kanapkę z ogórkiem?

Nie chciałabyś zaprosić kogoś do domku letniskowego?

Czy Mingus już wstał?

Rano mama zadaje dużo pytań.

Molly dobrze wie, że nie musi odpowiadać. Mama jej nie słucha, bo jest zbyt zajęta.

– Kogo niby miałabym zaprosić? – pyta Molly ze wzrokiem utkwionym w pustej misce. – Jeszcze się z nikim nie zaprzyjaźniłam.

To akurat mama słyszy.

– A czy koledzy i koleżanki wiedzą, że chciałabyś lepiej ich poznać? – pyta.

Molly nie odpowiada.

Mama nie rozumie, że wszyscy w klasie sprawiają wrażenie, jakby nie potrzebowali nowych przyjaciół.

Molly zastanawia się, czy Ellen znalazła już nową przyjaciółkę.

Kiedy Molly powiedziała jej, że zmienia szkołę, Ellen się rozpłakała.

Ale Ellen lubią wszyscy.

Wiele dziewczynek chciałoby się z nią przyjaźnić – Molly jest tego pewna.

Może Nora. Albo Liv. Tak, Liv na pewno.

Molly wyobraża sobie, jak Ellen i Liv razem się śmieją i trzymają się za ręce.

Kiedy o tym myśli, czuje lekkie ukłucie.

Teraz Molly widuje się z Ellen tylko w środy, na zajęciach tanecznych.

Mingus każdego ranka jest zaspany.

– Chcę niebieską miskę – marudzi.

– Weź zieloną – odpowiada Molly.

Dlaczego musi być taki denerwujący?

Mingus zawsze awanturuje się akurat wtedy, kiedy Molly jest smutno.

Odchyla się na krześle i krzyczy:

– Chcę niebieską! Niebieską, niebieską!

Mama wygląda na rozgniewaną.

– Molly, nie możesz po prostu wziąć zielonej?

Molly szybko wsypuje sobie musli do niebieskiej miski.

Nachyla się do Mingusa i szepcze:

– Weź zieloną, to się z tobą pobawię.

– W co? – pyta Mingus.

– W coś ciekawego – odpowiada Molly i mruży oczy.

Mingus wydaje się zadowolony.

– Kiedy? Teraz?

– Później. Musisz poczekać – mówi Molly.

Tytuł oryginału: Allerbedste Molly og den nye skole

© Copyright by Sabine Lemire & Signe Kjær & Gyldendal, Copenhagen 2020.

Published by agreement with Gyldendal Group Agency.

© Copyright for the Polish translation by Zuzanna Zywert, 2024

© Copyright for the Polish edition by Wydawnictwo Dwie Siostry, Warszawa 2024

wydanie I

ISBN 978-83-8150-733-2

wydawnictwodwiesiostry.pl

redakcja: Karolina Iwaszkiewicz

korekta: Małgorzata Kuśnierz, Dominika Cieśla-Szymańska

opracowanie wersji elektronicznej:

Ta książka jest dziełem twórcy i wydawcy. Prosimy o przestrzeganie praw, jakie im przysługują. Jej zawartość możesz udostępnić nieodpłatnie osobom bliskim lub osobiście znanym. Ale nie publikuj jej w internecie. Jeśli cytujesz jej fragmenty, nie zmieniaj ich treści i koniecznie zaznacz, czyje to dzieło. A kopiując ją, rób to jedynie na użytek osobisty.

Szanujmy cudzą własność i prawo!

Polska Izba Książki

Wydawnictwo Dwie Siostry sp. z o.o.

ul. Stefana Jaracza 2

00-378 Warszawa

Biblioteki, szkoły, przedszkola, księgarnie i inne instytucje zainteresowane ofertą specjalną zachęcamy do kontaktu z działem handlowym (marketing@wydawnictwodwiesiostry.pl, +48 577 888 278).