dla Jimmy’ego Foxa

PIERWSZY TELEFON

Zielony telefon

na ścianie w przedpokoju

prawie nigdy nie dzwonił.

Jak ktoś chciał rozmawiać z Mamą, dzwonił na komórkę.

Do Angeli też.

Przez chwilę słuchałem dzwonka,

zanim podniosłem słuchawkę.

„Halo?”

„Joe?” – To był Ed.

Nie odzywał się od kilku tygodni.

Już się martwiłem,

nie wiedziałem, czy wróci do domu.

„Jest Angela?” – spytał.

Oddychał szybko,

jakby go ktoś gonił.

Gdzieś za nim

ostre głosy,

trzaśnięcie drzwiami.

„Angela jest na treningu” – powiedziałem.

„A Mama?”

„Nie wiem.

Hej, Ed,

znalazłem w parku rękawicę do bejsbola.

Przyjedziesz niedługo?

To zagramy”.

Westchnął ciężko. „Nie wiem, Joe”.

„Aha”. Zdrapałem ze ściany kawałek odłażącej farby.

Znowu westchnął, mój starszy brat.

„Aresztowali mnie, Joe.

Myślą, że zrobiłem coś bardzo złego”.

Przycisnąłem słuchawkę mocno

do ucha.

„Co myślą?”

„Że zrobiłem komuś krzywdę.

Ale to nieprawda. Słyszysz?”

„Tak”.

„Serio. Słyszysz?

Bo ludzie będą ci mówić

różne głupoty.

Musisz wiedzieć, jak było naprawdę”.

Otworzyły się drzwi i do domu weszła Mama

z zakupami,

żeby moja siostra wyczarowała z nich obiad.

„Policja złapała Eda!” – krzyknąłem.

Wyciągnąłem do niej słuchawkę.

Wyrwała ją,

upuściła torbę.

Po dywanie potoczyła się mandarynka.

Podniosłem,

skórka była zimna i szorstka.

„Ed? Co się dzieje?...

Ale jak mogli się pomylić?...

Nie krzycz na mnie, ja tylko...

Nie, no wiem, ale...

Nie mam pieniędzy na...

Ed, uspokój się...

Zadzwonię do Karen. Powiedziałam, że zadzwonię do Karen...

Przestań na mnie krzyczeć...

Ed, na litość boską...

Ale ja nie mogę... Ed? Ed?”

Odsunęła słuchawkę

od ucha, krzywiąc się,

jakby telefon ją ugryzł.

„Policja mówi, że to zabójstwo, że jest winny” – powiedziała.

Miałem siedem lat.

Nie rozumiałem, co to znaczy.

Był komuś winny pieniądze?

Nie mieliśmy na rachunki za prąd.

Moje adidasy były takie za małe,

że bielały mi palce u nóg.

„Mogę do niego zadzwonić?” – spytałem.

Wciąż trzymałem mandarynkę.

Chciałem nią rzucić w Mamę, żeby zabolało.

„Nie – powiedziała. –

Nie porozmawiasz z nim przez długi czas”.

Nie wierzyłem jej.

Myślałem, że Ed zadzwoni.

Że wróci do domu.

Ale nigdy nie wrócił.

WŁAŚCICIEL NORY

Ciotka Karen mówiła, żebym tu nie przyjeżdżał.

Że Ed nie zasługuje na towarzystwo

po tym, co nasza rodzina przez niego wycierpiała.

Minęło dziesięć długich lat,

a wciąż obwinia go o wszystko.

Mówi:

„Zobaczcie, co nam zrobił”.

Może ma rację.

Wszystko się rozwaliło,

kiedy go zamknęli;

nic już nie było okej.

Więc może to i głupi pomysł.

Już tęsknię za domem, za Staten Island,

za wszystkim poza Wakeling w stanie Teksas

w koszmarnym upale.

Wcale nie chcę tu być

i oglądać jakiejś ohydnej nory.

Ale nie stać mnie

na Wakeling Motorstop Motel,

w każdym razie nie przez cały pobyt.

„Sześć stów za miesiąc” – chrypi właściciel,

wykasłuje coś mokrego,

wypluwa w chusteczkę.

Sądząc po naczyniach w zlewie,

mieszkanie od dawna stoi puste,

więc gość ma farta, że ktoś w ogóle chce wynająć ten slums.

W szafkach karaluchy,

w kuchni szczury.

„Będę do połowy sierpnia.

Dam czterysta” – mówię.

Prycha. „Pięćset. Gotówką”.

Widzę

po tym, jak odwraca się do wyjścia,

że więcej nie opuści.

No dobra, to on ma klucze,

może grać krótką piłkę.

„Jak się dowiem, że handlujesz zielskiem,

przyślę tu swoich chłopaków.

Nie chcesz ich poznać”.

Nie obchodzą mnie jego chłopaki.

Mam większe zmartwienia

niż kije bejsbolowe

wynajętych bandziorów.

Moim zmartwieniem jest Ed.

Ed.

Dlatego tu jestem.

Muszę.

To będzie najgorszy czas w moim życiu.

W życiu nas wszystkich.

Tych, którzy przeżyją.

ESEMESY

Na parkingu przy motelu

motocykliści piją alko z papierowych torebek,

heavy metal wyje na całą okolicę.

Gdy ich mijam, pika telefon

w mojej tylnej kieszeni.

Nie chce mi się czytać wiadomości.

Wiem, że to moja siostra Angela:

gdz jesteś

byłeś w więzieniu?

widziałeś Eda?

jak on się czuje???

Karen ciągle wściekła

pisał nowy prawnik Eda. Chyba ok

gdz jesteś???

Powinienem do niej zadzwonić.

Zrobię to.

Później.

Na razie umieram z głodu.

I muszę uciec od tej muzyki.

BAR U BOBA

Z zewnątrz bar jest dziadowski,

tynk odpada, pół neonu zepsute.

W środku nie lepiej:

popękane kafle na podłodze,

na ścianach wyblakłe plakaty.

Kelnerka w średnim wieku,

w różowej koszulce polo, uśmiecha się.

Imię, SUE, ma wyszyte

na kieszonce z przodu,

ale haft pruje się i czarna nitka

opada, wije się na tkaninie

jak cienkie pnącze.

„Co dla ciebie, złotko?” – pyta,

podnosząc papierosa do ust

i zaciągając się, tam gdzie stoi,

za barem,

jakby to było normalne –

kelnerka paląca w restauracji.

Może jest.                        W tej okolicy.

Wyciągam wszystko, co mi zostało, i pokazuję.

„Co dostanę za cztery dolary?” – pytam.

„Bułkę z szynką

i kawę.

Może być?”

„Super” – mówię, wdychając

rozwiewający się dym.

Sue wykrzykuje zamówienie w stronę wahadłowych drzwi,

odwraca się, nalewa kawy do niedomytego kubka

i przesuwa do mnie po blacie.

Kawa jest mocna i gorzka, zupełnie inna niż

w Nowym Jorku,

ale nie narzekam.

Otwieram saszetkę słodzika,

wsypuję, żeby zabić smak.

„Szukacie kogoś do pracy?” – pytam.

„Poczekaj”.

Sue znika

za

wahadłowymi drzwiami.

Biorę zapakowaną w plastik muffinkę z koszyka

na barze i wciskam do torby, zanim

pojawi się facet,

z grubym wąsem zakrywającym usta,

z brzuchem wystającym nad paskiem.

Wyciąga rękę przez bar, ściska mi dłoń.

„Jestem Bob. Podobno szukasz roboty”.

Mówi z rozwlekłym akcentem, totalnie z Teksasu.

„Joe Moon” – odpowiadam.

Kiwa głową.

„Potrzebuję dostawcy.

Kogoś z samochodem, bo ten grat,

co stoi na parkingu, nie chce jeździć.

Albo kogoś szybkiego na rowerze.

Ale z rowerem”.

„Umiem naprawiać samochody – mówię. –

Dostanę pracę, jak go naprawię?”

Wraca Sue, z nowym szlugiem

w chudych palcach.

Wypluwa okruchy tytoniu na podłogę.

„Tylko żebyś wiedział, złotko, mój chłopak Lenny

zna się na silnikach i nawet on nie dał rady

z tym rzęchem”.

Brudną szmatą

rozmazuje plamy z kawy na blacie.

„Mógłbym spróbować” – proponuję.

Staram się, żeby nie brzmiało rozpaczliwie.

„Okej. Spróbuj” – mówi Bob.

Sięga do koszyka

i wręcza mi muffinkę z jagodami.

„Deser ja stawiam, synu” – dodaje.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

Tytuł oryginału: Moonrise

© Copyright by Sarah Crossan, 2017
© Copyright for the Polish translation by Małgorzata Glasenapp, 2024
© Copyright for the Polish edition by Wydawnictwo Dwie Siostry, Warszawa, 2024

Tytuł polskiego wydania pochodzi od wydawnictwa.

wydanie I

ISBN 978-83-8150-651-9

wydawnictwodwiesiostry.pl

redakcja: Karolina Iwaszkiewicz

korekta: Anna Mirkowska

projekt okładki: Zosia Frankowska

konwersja do wersji elektronicznej: eLitera

Ta książka jest dziełem twórcy i wydawcy. Prosimy o przestrzeganie praw, jakie im przysługują. Jej zawartość możesz udostępnić nieodpłatnie osobom bliskim lub osobiście znanym. Ale nie publikuj jej w internecie. Jeśli cytujesz jej fragmenty, nie zmieniaj ich treści i koniecznie zaznacz, czyje to dzieło. A kopiując ją, rób to jedynie na użytek osobisty.
Szanujmy cudzą własność i prawo!
Polska Izba Książki

Wydawnictwo Dwie Siostry sp. z o.o.

ul. Stefana Jaracza 2

00-378 Warszawa

Biblioteki, szkoły, przedszkola, księgarnie i inne instytucje zainteresowane ofertą specjalną zachęcamy do kontaktu z działem handlowym (marketing@wydawnictwodwiesiostry.pl, +48 577 888 278).

Spis treści

Dedykacja

KOŃCZY SIĘ CZAS

Pierwszy telefon

Właściciel nory

Esemesy

Bar u Boba

Nie na plaży

Drugi telefon

Ciotka Karen

Jak Mama sobie poradziła

Warsztat

Zła drużyna

Cykor

List od Eda

Co to znaczyło

Decyzja

Zdjęcie

Poranny bieg

W Walmarcie

Jak w domu

Małe zabójstwa

Bez odpowiedzi

Gwiezdne wojny

Gdy zastrzelono policjanta

Lód i ogień

Cuda

Farma

Złom

Na wylot

Ed nie wrócił

Dlaczego wyjechał

Nell

Trofeum

Lista

Biedna sprawiedliwość

Zajęcie

Kim jest Edward Moon?

Konsultacje

Oddział A

Sala widzeń

Inaczej niż w szpitalu

To Ed

Coco

Więzień

Morskie Bagna

Pierwsze widzenie

Przy słoiku na ciastka

Wszyscy poszli

Stacja benzynowa

Zdrapka

Pech

Złoto

Różnica

Philip Miller

Kto

Wieczorny bieg

Impreza na parkingu

Nie

Superbohater

Zanim wzejdzie słońce

Czekanie na Święta

Bajgiel

Ksiądz Matthew

Z zewnątrz

Ściana

Jakiś żart

Moje życie teraz

Prokurator

Koszty

Jak to się kończy

Moja wersja

Niewinny

Słoik z napiwkami

Nieodpowiednia

Cola

Ludzie tutaj

Bez skazanych

Tata

Wiadomość od Nell

Spytaj go

Ed się przyznał

Bez sensu

Zrobiłeś to?

Popsuło się

Znowu

Z niego

Naczelnik

Nowy wspaniały świat

Porządny człowiek

Ed nie chce mnie widzieć

Następnego dnia

Nie wiem

Trzeci dzień

Halloween

Litość

Kolejny list

Bez kłamstw

Odpowiedzialny

Z Nell

Nie całujemy się

Wiatrak pod sufitem

Plan dnia

Dzwoni Angela

USA

Jeśli

Pół godziny

Dzwoni ciotka Karen

Rygor

Najgorsza rzecz

Możliwe

Tom Hanks

Zepsucie

Mieszkanie

Jak kanonada

Całowanie

Odmiana

Wracaj do domu

Praca

Ożeń się ze mną

Na plaży

Dostawca

Fuszerka

Wycieczka

Małpki

Koszmary

Jezioro

Chwila

Naprawdę

Potem

Mejl od Ala

Będzie rozpatrzone

Bądź szczęśliwy

Żywe trupy

Grzanki z serem

Walka

Kolejna fotka

Przypomnienie

Sztuczne ognie

Błąd

Nie wiem czemu

Bez przećwiczenia

Poker

Sam śpi tu

Specjalne warunki

Lżej

Szkic

Bagaż

Bliżej domu

Teraz

Eva

Przepaść

Pierwsza wizyta Angeli

Prawdziwy

Liliowy pokój

Generał Stanley

Przed więzieniem

Lepiej

Przygotowania

Nie fair

Pokój dla świadków

Powrót

Błąd

Co można wybaczyć?

Za późno

Kraj wolnych ludzi

Jak można się pożegnać?

Odbiór

Plany

Szansa

Nadzieja

Wyrok

Wynoś się

Poranny bieg

Huddle

Ostry obraz

Żarty

Czuwanie

Kiedy już wiesz

Mój sen

Ostatni dzień

Potrzebuję

Gotowi

Cudowna Boża łaska

Ostatnia wieczerza

Park Liberty

Szósta po południu

Nieprawidłowość

Dziesiąta

Świadkowie

Wiara

W ciemności

Minutę przed północą

Północ

Skończone

Przenieście mnie

Powrót do domu

Kłębek

Następny

Wiadomości

Rzeczy

To co zostaje

Ostatni list

Ból

Wspominanie

Wydanie

Do Houston

Z powrotem w Arlington

Od autorki

Podziękowania

Karta redakcyjna