Copyright © by s. Bożena Maria Hanusiak 2024

Copyright © for this edition by Wydawnictwo Esprit 2024
All rights reserved

Dokument chroniony elektronicznym znakiem wodnym

Imprimatur
Kuria Metropolitalna w Krakowie
nr 604/2017, 10 marca 2017 r.
bp Damian Muskus, wikariusz generalny
ks. Kazimierz Moskała, wicekanclerz
ks. dr Stanisław Szczepaniec, cenzor

PROJEKT OKŁADKI I GRAFIKA: Małgorzata Bocian
MATERIAŁY ŚRODKA: Małgorzata Bocian

REDAKCJA: Agnieszka Zielińska
KOREKTA: Anna Adamczyk

Cytaty biblijne pochodzą z: Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. Biblia Tysiąclecia, wyd. 5, Poznań 2008

ISBN 978-83-68144-06-2
Wydanie II, Kraków 2024

WYDAWNICTWO ESPRIT SP. Z O.O.
ul. Władysława Siwka 27a, 31-588 Kraków
tel./fax 12 267 05 69, 12 264 37 09, 12 264 37 19
e-mail: sprzedaz@esprit.com.pl
ksiegarnia@esprit.com.pl
biuro@wydawnictwoesprit.com.pl
Księgarnia internetowa: www.esprit.com.pl

SŁOWO NA POCZĄTEK

Powinniśmy wciąż przypominać sobie najważniejsze prawdy, w które wierzymy i które wyznajemy, abyśmy nimi żyli. Kiedy czytamy o tajemnicach naszej wiary, rozważamy je, Duch Święty budzi w nas pokłady głębokiej duchowej pamięci o wielkich dziełach Boga, których dokonał ze względu na nas; odnawia w nas pamięć o naszej tożsamości. Ta książeczka może się stać pomocą dla każdego wierzącego w Chrystusa, aby odświeżyć w nim to, co najważniejsze. Nie należy czytać jej zbyt szybko. Należy raczej zatrzymać się, rozważyć napisane słowa. Należy pytać Boga, rozmawiać z Nim; pytać też siebie samego… Potrzeba otworzyć księgę Pisma Świętego i Katechizm Kościoła katolickiego i kontynuować spotkanie z Bogiem.

Pan chce umacniać twoją wiarę. Chce odnawiać w tobie bogactwo i piękno, jakim zostałeś przez Niego obdarowany. Chce dotykać twego serca, abyś nie tylko nie zagubił celu swojej drogi, ale umiał właściwie odczytać sens swoich doświadczeń; abyś odnalazł prawdziwą radość – radość Jego ukochanego stworzenia, Jego dziecka.

AUTORKA

Wielu ludzi cierpi z powodu zaburzeń tożsamości; popadają w kryzys, depresję. Oddalenie od Boga, który jest naszym Ojcem, jest przyczyną największego bólu – bólu istnienia, egzystencjalnego zachwiania. Człowiek, który zatracił pamięć o tym, skąd przyszedł i dokąd zmierza, przeżywa niezaspokojoną tęsknotę. Bóg przywraca nam pamięć. Jego słowo oddala od nas rozpaczliwą pustkę. To słowo pomaga nam odkryć naszą tożsamość jako dziedzica łaski – Bożego syna, Bożej córki…

Księga Rodzaju mówi nam o tym, że wszystko, co Bóg stworzył, było dobre. Cały świat, kosmos, niebo i ziemia były dobre. Bóg dokonał dzieła stworzenia dla człowieka, ze względu na niego, mając na uwadze jego szczęście. Stworzył mężczyznę i kobietę na swój obraz i swoje podobieństwo. Błogosławił im, dając władzę nad tym, co stworzył, aby panowali „nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad ziemią i nad wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi”. Biblia mówi, że wszystko, co uczynił Bóg, „było bardzo dobre”. Bardzo dobry był człowiek – korona wszelkiego stworzenia, obraz Boga (por. Rdz 1–2).

Czy odnajdujesz się w tej historii? Czy wierzysz, że dla ciebie Bóg stworzył świat? Ciebie postawił w jego centrum. Ulepiwszy cię z gliny, tchnął w ciebie życie… Wyszedłeś z łona matki, rodząc się wiele tysięcy lat od prapoczątku człowieka, ale jesteś dziełem rąk Boga, bo nic bez Jego woli nie dokonuje się w niebie ani na ziemi. To Bóg dał ci życie. Nie jesteś dziełem przypadku. Nie jesteś kimś niechcianym; jesteś kimś upragnionym. Nie jesteś kimś bezwartościowym. Jesteś kimś, komu służą aniołowie.

Bóg, patrząc na ciebie, zachwyca się tobą jako swoim dziełem, bardzo dobrym dziełem. On patrzy na ciebie i twoją historię z zachwytem, jakkolwiek tobie jeszcze może się wydawać ona nijaka. Jeśli tak jest, jeśli twoje życie jest w twoich oczach bez wartości, to tylko dlatego, że nie odkryłeś swojego szczęśliwego początku. Niezależnie od tego, na jakim etapie drogi jesteś, Bóg rysuje przed tobą szczęśliwy koniec, bo zmierzasz do Niego. To On jest twoim celem. Pochodzisz od Boga i idziesz do Boga. Ziemia jest tylko twoim krótkim – wobec wieczności – czasem pielgrzymowania. Nie wiesz, jak długo ono potrwa, i nie potrzebujesz wiedzieć. Dane ci jest „dziś”, abyś odkrył swoją tożsamość w Bogu i rozradował się w Nim, pewny Jego miłości do ciebie. Miłości mocnej, czułej, płomiennej. Miłości Stwórcy dumnego ze swego stworzenia; Ojca dumnego ze swego dziecka.

Nie jesteś materią ani zlepkiem komórek; jesteś człowiekiem – z duszą i ciałem. Jeśli Bóg stworzył cię na swój obraz i podobieństwo, to roztoczył przed tobą wzniosłe horyzonty – Boskie horyzonty. Powołał cię do bliskiej więzi z Nim, która nadaje smak twojemu życiu. Bez świadomości, skąd wyszliśmy i dokąd zmierzamy, jesteśmy jak osierocone, porzucone dzieci, którym brakuje poczucia bezpieczeństwa i które nie mogą się zdrowo rozwijać. Twoje korzenie, twoje źródła są w Bogu. To On jest twoim Początkiem i Końcem. Ta pamięć wypełnia szczęściem, poczuciem sensu istnienia, oddala pustkę. Wracaj zatem do początku – twojego początku. Otwieraj Księgę Rodzaju i czytaj… Czytaj jako swoją historię.

Zachwyć się tym, co Bóg uczynił, zanim cię stworzył. Uciesz się, że wyszedłeś z rąk Boga Miłości, który zapragnął się podzielić z tobą swoim szczęściem. Bóg zapragnął przed wiekami, abyś żył. Zaplanował twoje istnienie. Co więcej, nie wyobrażał sobie, że może cię zabraknąć na ziemi, którą dla ciebie stworzył! Chociaż wszystko zdawał się pokrzyżować grzech pierwszych ludzi, którego i ty stałeś się dziedzicem, Bóg nie cofnął swoich zamiarów względem ciebie. Nie wycofał się z pragnienia upodobnienia cię do siebie. Eden, ogród rajski, który Bóg dał pierwszym ludziom i w którym przebywał w zażyłej więzi z nimi, ciesząc się ich obecnością i uszczęśliwiając ich sobą, jest także twoim rajem. Tak, „Bóg postawił cię w raju” i czyni wszystko, abyś tam mógł być na wieki. „Żywy człowiek jest chwałą Boga” (św. Ireneusz). Ty jesteś chwałą Boga. Jesteś celem Jego obdarowania. To ciebie wybrał, ciebie zapragnął przed wiekami, aby cię uczynić szczęśliwym, wypełnionym na wieki Boskim szczęściem. Nic dziwnego, że nie rozumiesz jeszcze, czym ono jest, bo nikt z nas na ziemi tego nie pojmie.

Nie jesteś nieudacznikiem, który błąka się po świecie. Jesteś stworzony do szczęścia. Nie jest to szczęście nieosiągalne, odległe, iluzoryczne… Ono jest w zasięgu twojej ręki. Tęsknisz za nim, jak każdy z nas. I zmierzasz do niego prowadzony przez samego Chrystusa, który dla ciebie stał się człowiekiem, aby być twoją drogą do Ojca, od którego wyszedłeś.

Otwórz księgę Pisma. Zwróć serce ku Bogu, ku Jego słowu, a ucichną wszystkie inne racje i dyskusje, które usiłują zmącić przekazaną ci prawdę. Ten sam Duch, którego Bóg tchnął w nozdrza człowieka ulepionego z gliny, mieszka w tobie. On mówi do twego serca, abyś powstał i żył na chwałę Boga. Nie myśl, że ta „chwała” to egoizm Boga. Nie. Bóg jest Miłością. Jest pełnią doskonałości. Nie ma w Nim egoizmu. Dał ci życie z nadmiaru miłości. On ma w tobie upodobanie. Twoje życie jest drogą do Niego. Jest historią, w której On żywo uczestniczy. Twój Bóg „jest”, „stoi przy tobie”, „przechadza się obok ciebie”, patrząc na ciebie z miłością, jak na rajskich ludzi. Nie bój się, bo twój Stworzyciel, twój Ojciec, nigdy cię nie wydziedziczy. On cię nie opuszcza, nawet gdy ty się odwracasz do Niego plecami. Jest także przy tobie, gdy przeżywasz noc osamotnienia. Nie ty Go sobie wybrałeś. On wybrał ciebie. Zapragnął ciebie, nim powstał świat.

Bóg chce wypełnić swoim światłem twoje poczucie pustki, każdą szczelinę twego obolałego serca, w którą wkradła się ciemność i zwątpienie. Chce, abyś nabrał pewności, że jesteś Jego, i ucieszył się życiem. Raz jeszcze przypomnę ci: nie jesteś człowiekiem znikąd. Masz jasny cel. Jest nim Bóg i wieczne szczęście w Nim. Uchwyć się tego. Otwórz słowo Boże i czytaj, aby Pan utwierdził twoje serce w prawdzie. Nie pozwalaj, aby ci ją wydzierano i zatruwano cię rozpaczą. Bóg jest z tobą i jest dla ciebie. Jak bardzo z tobą i dla ciebie – o tym On sam będzie cię przekonywał. Odsłoni przed tobą sekrety swego Serca, jeśli się odważysz i zechcesz poznać prawdę. Słowo Biblii cię o niej przekona, dlatego otwórz ją i czytaj. Czytaj – jak umiesz… Chciej spotkać Boga żywego. Chciej usłyszeć to, co On ma tobie do powiedzenia. On mówi… A jeśli jeszcze twoje serce jest niezdolne Go słyszeć, On je przemieni, otworzy na swoje słowo… Ale ty nie zamykaj się na nie. Przyjmuj je. Rozważaj, przeżuwaj jak pokarm. Zastanawiaj się nad nim…