Agnieszka Suchowierska

Ada Judytka i zaginiony tałes

© by Agnieszka Suchowierska

© by Wydawnictwo Literatura

Okładka i ilustracje:

Dorota Łoskot-Cichocka

Korekta:

Aneta Kunowska, Joanna Pijewska

Wydanie I

pierwsze w Wydawnictwie Literatura

ISBN 978-83-8208-943-1

Wydawnictwo Literatura, Łódź 2020

91-334 Łódź, ul. Srebrna 41

handlowy@wydawnictwoliteratura.pl

tel. (42) 630-23-81

www.wydawnictwoliteratura.pl

Na zlecenie Woblink

woblink.com

plik przygotowała Weronika Panecka

Bardzo, bardzo dziękuję:

Joannie Auron-Górskiej, która zainspirowała mnie do napisania tej książki,

Ani Ejsmont, Ani Janinie Klozie i Pawłowi Shpringerowi – za udzielenie mi informacji związanych z judaizmem,

Muftiemu Januszowi Aleksandrowiczowi – za informacje na temat zagadnień dotyczących islamu i muzułmanów,

Joasi N. – za rozmowę na temat prawosławia,

Agnieszce Sieniawskiej i Dorocie Jabłońskiej – za cierpliwą pomoc.

Bez Was nie dałabym rady!

Agnieszka Suchowierska

LAPTOP

Hej! To ja, Ada Judytka. Wczoraj, 28 sierpnia, miałam urodziny. Dziesiąte, czyli okrągłe. Tata powiedział, że idzie mi już drugi krzyżyk, co chyba oznacza, że jestem prawie dorosła.

Na urodzinach byli goście i wielki tort z kolorowym napisem z lukru: , co po polsku znaczy: „Szczęścia!”. Dostałam dużo różnych prezentów. Najfajniejszy z nich to laptop.

Bardzo długo namawiałam mamę i tatę, żeby mi go kupili. Mówili, że nie mają pieniędzy i w ogóle jest tyle bardziej potrzebnych rzeczy. A poza tym mogę brać laptop mamy.

– Nie chcę, żebyś tylko grała w jakieś ubieranki czy inne głupoty. Komputera trzeba używać do czegoś pożytecznego – powiedziała mama, która, niestety, stara się mnie wychowywać mądrze i świadomie.

Moja mama jest bardzo fajna, ale czasami mnie nie rozumie i nie zna się na modzie. Mogę tylko pomarzyć o piórniku z czarodziejkami albo zeszytach ze słynną Serene Steon. Teraz jeszcze mam używać laptopa do pożytecznych rzeczy. Czy ubieranki nie są wartościowe? To dzięki nim znam się trochę na modzie i stylu. A na przykład w grze Doctor można się nauczyć robić operacje i zastrzyki.

– Co pożytecznego mogłabym robić? – spytałam, żeby wybadać mamę.

– Na przykład ćwiczyć ortografię i rozwiązywać dyktanda online. Przecież wakacje zaraz się skończą – wyjaśnił tata.

Ciarki przeszły mi po plecach, ale nie dałam po sobie niczego poznać. Dyktanda! Też coś!

– Fajnie! – krzyknęłam. – Nauczę się ortografii!

– Możesz też pisać pamiętnik albo opowiadania – dodała mama, bo jest pisarką i wyobraża sobie, że pisanie to jakaś wielka przyjemność.

– Albo rysować – dorzucił tata, bo jest grafikiem komputerowym i wyobraża sobie, że robienie rysunków to jakaś wielka przyjemność.

To już prędzej.

– Będę pisać i rysować – powiedziałam szybko, żeby się zgodzili.

Całe szczęście, że w laptopie nie można odkurzać albo myć talerzy. A może szkoda, bo jakby się szorowało i odkurzało kolorowe stworki albo różowe chmurki, to pewnie polubiłabym te nudne zajęcia.

Dalsza część książki dostępna w wersji pełnej

SEKRET

Dostępne w wersji pełnej

BIAŁYSTOK

Dostępne w wersji pełnej

SZABAT SZALOM!

שלום שבת

Dostępne w wersji pełnej

RELIGIA

Dostępne w wersji pełnej

SZOFAR שופר I PIECZONE JABŁKA

Dostępne w wersji pełnej

ALEF BET

Dostępne w wersji pełnej

DOBREGO I SŁODKIEGO ROKU!

ומתוקה טובה שנה

Dostępne w wersji pełnej

PRZEBACZENIE

Dostępne w wersji pełnej

TAŁES

Dostępne w wersji pełnej

JOM KIPPUR

Dostępne w wersji pełnej

MUZEUM

Dostępne w wersji pełnej

NIESPODZIANKA

Dostępne w wersji pełnej

ZRÓB SOBIE DREJDLA!

Dostępne w wersji pełnej

SŁOWNICZEK

Dostępne w wersji pełnej