Tytuł oryginału
THE HOUSE AT POOH CORNER

Text by A.A. Milne and line illustrations by E.H. Shepard

Copyright under the Berne Convention

Colouring of the line illustrations copyright © 1970
by Ernest H. Shepard and Methuen & Co Ltd.
and copyright © 1974 by Ernest H. Shepard and Methuen Children’s Books Ltd
Translation copyright © 2023 by Juliusz Kubel
Copyright © 2023 for this edition by Media Rodzina Sp. z o.o.

Wszelkie prawa zastrzeżone. Przedruk lub kopiowanie całości albo fragmentów książki – z wyjątkiem cytatów w artykułach i przeglądach krytycznych – możliwe jest tylko na podstawie pisemnej zgody wydawcy.

Wydanie książki wsparł finansowo Rotary Klub

Opracowanie polskiej wersji okładki, skład i łamanie
Radosław Stępniak Radosław Stępniak

Media Rodzina popiera ścisłą ochronę praw autorskich. Prawo autorskie pobudza różnorodność, napędza kreatywność, promuje wolność słowa, przyczynia się do tworzenia żywej kultury. Dziękujemy, że przestrzegasz praw autorskich, a więc nie kopiujesz, nie skanujesz i nie udostępniasz książek publicznie. Dziękujemy za to, że wspierasz autorów i pozwalasz wydawcom nadal publikować książki.

ISBN 978-83-8416-009-1
2025.1

Media Rodzina Sp. z o.o.
ul. Pasieka 24, 61-657 Poznań
tel. 61 827 08 50
wydawnictwo@mediarodzina.pl
www.mediarodzina.pl

Konwersja: eLitera s.c.

Dó Niej

Przychodzymy cuzamyn

Krzysiu i jo,

By dać Ci leżeć knipę na kolana.

Jesteś zaskoczóna?

Żeli to Ci się widzi?

Tegó akuratnie chciałaś?

Bo óna jest Twoja –

Bo Cię kochomy!

.

Wymówka zamiast

Godanie przedtym jest do tegó, żeby pokozać rosmaite perzony, co o nich bydzie się brawyndziło w knipie. Ale zaś w poprzedni knipie, czyli wew Misiu Szpeniolku, Krzysiu i jegó komple już zostali wom pokozani i jeich dobrze znocie, a zaś w ty knipie o Dómku Szpeniolka oni bydą się zez wami żegnać. Bez to bydzie to cóś komplet innygo. Jakby my się spytali Szpeniolka: „Powiydz nom, co jest cołkiym inne od godania przedtym”, czyli takiygo „przedbrawyndzynio”, Szpeniolek by się nie kapnoł, o co loto, i by się spytoł: „Co jest czym czegó?”. I to by nom nie objaśniło niczegó, tak jak by my chcieli. Na szczynście Mondra Pućka mo głowę nie aby do pokazywanio i powiedziała, że: „Komplet cóś inne od »godania przedtym«, kochany Szpeniolku, to bydzie »Wymówka zamiast«”. A że Pućka jest ekstra szpecem od ciynżkich słów, wiync jezdym pewny, że jest doprowdy tak, jak óna powiedziała.

A bez to jest „Wymówka zamiast”, bo tydzień tymu nazod Krzysiu mnie się spytoł: „A kiedy zaś mi opowiysz, co miołeś opowiedzieć o tym, jak Szpeniolek...”. Odpowiedziołym ruk-cuk: „A dość jest dziewiyńć razy sto siydym?”. A jak zaś odhaczyli my te kwestie, to się pokozało, że trzebno jeszczy załatwić sprawę krów, co szły nazod z pola, ale zaś bez uliczkę, tak dwie a dwie na minutę, a krów było trzysta, wiync dość jeich zostało po półtory godzinie? To nom się wydawało ekstra wzruszajónce i jak my się dosyć wzruszyli tymi krowami, to my się zwinyli wew kłymbuszek i pośli my nyny... A Szpeniolek siedzioł ździeblitko dłuży na swoim krzesołyszku ko leżanki i pod ciymiyniym przetwiyrały mu się Wielgie Myśli O Niczym, oż kóniec kóńców ón tak samo domknął ślypki, łepek przekipnął na bok i poszedł za nami na paluszkach do Lasu. A wew Lesie bez ustanku momy madaiczne przygody, jeszczy barzy niezwyczajne aniżeli te, co o nich wom kiedyniebądź opowiadołym. A jak budzymy się rano, przygody idą precz, zanim zdążymy je chapnąć. Jak to ostatnio z nich się zaczynała? „Jednygó razu, jak Szpeniolek przetwiyroł się po Lesie, sto siedym krów stojało przed uliczką...”. Nie, to nie jest to. Widzicie, że pomojtało nom się wszystko... A mi się zdaje, że ta opowiostka była nojlepszo. Ale prócz ni są jeszczy inne. A nasze pożegnanie, co o nim już godołym, na serio to nie polego na prowdzie, bo Las zowdy bydzie stojoł na miejscu i kożdy, co lubi puchate misie, może do niegó się dostać i trafić wszystkich dobrych znajomków z ty i tamty knipy.

A.A.M.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki