Spis treści

Karta redakcyjna

Dedykacja

Pocontek

Opowiostka piérso
co w niej poznajemy Misia Kudłocka i pore pscół i syćko się zacyno

Opowiostka drugo
co w niej Kudłocek idzie na posiady i trefio w ciasne miejsce

Opowiostka trzecio
co w niej Kudłocek i Prosiontko idom na polowacke i mało co chytajom Łysice

Opowiostka cworto
co w niej osioł Klapciok traci ogon, a Kudłocek go nachodzi

Opowiostka pionto
co w nim Prosiontko spotyko Sołonia

Opowiostka sósto
co w niej Klapciok świéntuje urodziny i dostaje dwa podarki

Opowiostka siódmo
co w niej Mama Kangula i Mały Trocek przybywajom do Lasa, a Prosiontko sie kompie

Opowiostka ósmo
co w niej Krzyś przewodzi Eksportycji do Bieguna Północnego

Opowiostka dziewionto
co w niej Prosiontko jes cołkiem obtocone wodom

Opowiostka dziesionto
co w niej Krzyś ryktuje gościne lo Kudłocka, i trza sie nom bedzie pozegnać

Słowniczek

Tytuł oryginału
WINNIE-THE-POOH

Text by A.A. Milne and line illustrations by E.H. Shepard

Copyright under the Berne Convention

Colouring of the line illustrations copyright © 1970
by Ernest H. Shepard and Methuen & Co Ltd. and copyright © 1973 by Ernest H. Shepard and Methuen Children’s Books Ltd

Translation copyright © 2023 by Stanisława Trebunia-Staszel

Copyright © 2023 for the Polish edition by Media Rodzina Sp. z o.o.

Wszelkie prawa zastrzeżone. Przedruk lub kopiowanie całości albo fragmentów książki – z wyjątkiem cytatów w artykułach i przeglądach krytycznych – możliwe jest tylko na podstawie pisemnej zgody wydawcy.

Opracowanie polskiej wersji okładki, skład i łamanie
Radosław Stępniak Radosław Stępniak

Media Rodzina popiera ścisłą ochronę praw autorskich. Prawo autorskie pobudza różnorodność, napędza kreatywność, promuje wolność słowa, przyczynia się do tworzenia żywej kultury. Dziękujemy, że przestrzegasz praw autorskich, a więc nie kopiujesz, nie skanujesz i nie udostępniasz książek publicznie. Dziękujemy za to, że wspierasz autorów i pozwalasz wydawcom nadal publikować książki.

ISBN 978-83-8265-028-0
2025.1

Media Rodzina Sp. z o.o.
ul. Pasieka 24, 61-657 Poznań
tel. 61 827 08 50
wydawnictwo@mediarodzina.pl
www.mediarodzina.pl

Konwersja: eLitera s.c.

Dlo Niej!

Idziémy za rénke wroz,

Krzysiu Robin i jo,

Coby złozyć tom opowiostke na Twoim podołku

Godos ześ sie niespodziała?

Godos, ze Ci sie zwidziała?

Godos, ześ tego włośnie fciała?

Bo to ona jest Twoja –

Bo radzi Cie widzime!

Pocontek

Jak sie wom kie udało cytać inksom ksionzke o Krzysiu Robinie, to moze bocycie, ze mioł on kiejsi łabońdzia (abo łabońdź mioł Krzysia – tego nie bocem) i wołoł noń Puś-Puś. To było downo temu, i kie my sie ozchodziéli, zabralimy to miano ze sobom, bo my uznali, ze łabońdź nie bee go juz potrzebowoł. No, ale kie Niedźwiadek pedzioł, ze fciołby mieć sykowne miano ino lo sobie, to Krzyś nie duzo myśléncy uznoł, ze bee to Miś Puś-Puś. I moze by tak juz ostało, kieby nie przygoda, co sie przytrefiéła w zoo, to znacy w ogrodzie, ka zyjom dzike dźwierzynta.

W Londynie nie idzie długo być i nie iść do zoo. Ponieftorzy zacynajom odwiedziny w zoo od pocontku, co sie nazywo WCHÓD, przechodzom kole syćkik dźwierzontek fryśko jako sie ino do, i dochodzom do miejsca, co sie nazywo WYCHÓD. Ale milsi ludzie idom prosto do dźwierzontka, co go nobarzej radzi widzom i tam ś’nim ostajom. I kie Krzyś odwiedzo zoo, to od razu idzie tam, ka som tatrzańskie niedźwiedzie, i ciuśko cosi do trzeciego wartownika od lewej, i naroz dźwiérze sie otwierajom i przechodzimy chłodnikiem w ciémnościak, zacynomy sie styrmać w góre po schodak, jaze na końcu dochodzimy do krotowanej izby i bramka sie otwiéro, a ś’niej wylatuje cosi burego i kudłatego. I Krzyś z radościom woło: „Hej, Misiu!” i leci go obłapiać. I tyn niedźwiedź nazywo sie Kudłocek, co dokumentnie pokazuje, ze jest to akuratne miano lo niedźwiedzi.

Dopisołek do tego moméntu, kie Prosiontko poźrało po mnie i spytało piskliwym głosem:

– A jo?

– Moje drogie Prosiontko – pedziołek – dyć cało ksionzka jest o tobie.

– Ale o Kudłocku tyz – zapiskało po swojemu.

I pojmujecie, o co sprawa idzie. Prosiontko zozdrości Kudłockowi, bo myśli ze cały Wielki Pocontek bee przeznacony ino lo niego. Kudłocek jest nomilsy, syćka go radzi widzom i nik temu nie przecy, ale za to Prosiontko nazdaje sie do inksyk rzecy, ftore omijajom Kudłocka. I na tyn przykłod ni mozno zabrać Kudłocka do skoły, coby nik tego nie spostrzóg, a Prosiontko jest tak malućkie, ze bez kłopotu wlezie do kieséni i siedzéncy tam łagodzi w cłeku niepokój, kie ni mozno se przybocy, cy dwa razy siedem jest dwanoście cy moze dwaścia dwa. Casami Prosiontko wślizguje sie do piórnika, i bez to jest barzej wyucone jako Kudłocek, ale Kudłocek wcale sie tym nie tropi.

– Ponieftorzy majom rozum – pado – a ponieftorzy nie i ślus!

A teroz syćka inksi pytajom:

– A my?

Tozto nolepiej bee, kie skońcem juz pisać o tyk Pocontkak i wezem sie za ksionzke.

A.A.M.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki