Projekt graficzny okładki i ilustracje: Nika Jaworowska-Duchlińska

Redaktor prowadzący: Agata Garlińska

Redaktor techniczny: Sylwia Rogowska-Kusz

Skład wersji elektronicznej: Robert Fritzkowski

Redakcja: Julia Diduch-Stachura

Korekta: Karolina Mrozek

© for the text by Artur Gębka

© for the illustrations by Nika Jaworowska-Duchlińska

© for this edition by MUZA SA, Warszawa 2024

ISBN 978-83-287-3155-4

MUZA SA

Wydanie I

Warszawa 2024

–fragment–

Spis treści

Rozdział 1 Coś okropnego

Rozdział 2 Zupa lodowa

Rozdział 3 Coś tu nie pasuje

Rozdział 4 Zaraz puszczę pawia

Rozdział 5 A jednak sól

Rozdział 6 Ślady

Rozdział 7 Chcę lody

Rozdział 8 Szalone kręciołki

Rozdział 9 Na ratunek

Rozdział 10 Lody na kafelkach

Rozdział 11 Wito Rożek

Rozdział 12 No to pytam

Rozdział 13 Nić porozumienia

Rozdział 14 Pora na przesłuchanie!

Rozdział 15 Ale akcja!

Rozdział 16 Pierwsze przesłuchanie

Rozdział 17 To nie może być prawda

Rozdział 18 Drugie przesłuchanie

Rozdział 19 Spiżarnia niezupełnie pusta

Rozdział 20 Trzecie przesłuchanie

Rozdział 21 Panie władzo

Rozdział 22 Czwarte przesłuchanie

Rozdział 23 Tylko nie tato

Rozdział 24 Piąte przesłuchanie

Rozdział 25 Groźny przestępca

Rozdział 26 O co chodzi?

Rozdział 27 Szóste przesłuchanie

Rozdział 28 I wszystko jasne

CIEKAWOSTKI O LODACH I LODZIARZACH

Rozdział 1
Coś okropnego

To było coś okropnego!

Ale zacznijmy od początku.

Słońce wdrapało się na niebo i – jak przystało na środek lata – prezentowało się okazale. Klara z kuzynką Polą zmierzały na plac pełen lodziarni. Z okazji Światowego Dnia Lodów w miasteczku Pychotka trwała wielka zabawa. Na budynkach wisiały barwne dekoracje, a główną ulicą maszerowali mieszkańcy i turyści poprzebierani za lodowe desery.

Dziewczyny przeszły przez ogromną, kolorową bramę i stanęły jak zaczarowane. Z błyskiem w oku obserwowały stoiska z balonami w kształcie lodów oraz karuzelę, na której koniki zastąpiono lodowymi deserami. Do tego pokazy świateł w odcieniach wszystkich lodów świata.

Pola już otworzyła buzię, by coś powiedzieć, gdy wtem usłyszały rozpaczliwy krzyk:

– COŚ OKROPNEGO!

Dziewczyny niemal jednocześnie obróciły się w kierunku, skąd dochodził rejwach. Obie bez trudu rozpoznały w nim znajomy głos. To jeszcze bardziej je zaniepokoiło. Tylko co właściwie się stało? Klara, nie tracąc chwili, zaczęła przedzierać się przez tłum niczym przez gęstą dżunglę.

– Czekaj na mnie! – zawołała Pola, rzucając się pędem za kuzynką.

Dziewczyny zwinnie omijały licznych przechodniów. Starały się nie wytrącić nikomu deseru z ręki. Wreszcie stanęły przed żółto-białą budką z lodami. Widniał nad nią elegancki napis: „Lody śmietankowe – 100 lat tradycji”. Klara powoli zbliżyła się do lady, za którą stała babcia Bożena. Starsza kobieta z niedowierzaniem kręciła głową.

– Co się stało, babuniu? – zapytała Klara, czujnie rozglądając się dookoła.

Na pierwszy rzut oka wszystko wyglądało w porządku. Słońce przyjemnie grzało, ludzie się uśmiechali, lody leżały w metalowych pojemnikach, rożki stały w stojakach, a owoce w żelu prezentowały się naprawdę smakowicie. Co było nie tak?

– Tylko spójrzcie. – Babcia westchnęła smutno, wkładając łyżkę do lodów do jednego z pojemników.

Coś takiego! Klara i Pola spojrzały po sobie, krzywiąc się z niesmakiem. Łyżka weszła bez oporu, jakby zanurzała się w wodzie. Nie było wątpliwości.

Lody całkiem się roztopiły…

* * *

koniec darmowego fragmentu
zapraszamy do zakupu pełnej wersji

MUZA SA

ul. Sienna 73

00-833 Warszawa

tel. +4822 6211775

e-mail: info@muza.com.pl

Księgarnia internetowa: www.muza.com.pl

Wersja elektroniczna: MAGRAF sp.j., Bydgoszcz