Tytuł oryginału: Historia de una gaviota y del gato que le enseñó a volar

Ilustracje
Copyright © Editions du Seuil and Editions Anna Marie Métaillé, 1996
Copyright © Luis Sepúlveda, 1996
For the Polish edition
Copyright © 2024, Noir sur Blanc, Warszawa
For the Polish translation
Copyright© 2002 by Maria Raczkiewicz-Śledziewska

Opieka redakcyjna: MONIKA SZEWCZYK

Korekta: ELWIRA WYSZYŃSKA

Projekt okładki: TOMASZ LEC

Ilustracje na okładce: MILES HYMAN

Copyright © Editions du Seuil and Editions Anna Marie Métaillé, 1996

Wydanie drugie

ISBN 978-83-7392-899-2

Oficyna Literacka Noir sur Blanc Sp. z o.o.,
ul. Frascati 18, 00-483 Warszawa

Zamówienia prosimy kierować:
– telefonicznie: 800 42 10 40 (linia bezpłatna)
– faksem: 12 430 00 96 (czynnym całą dobę)
– e-mailem: ksiegarnia@wydawnictwoliterackie.pl
– księgarnia internetowa: www.noir.pl

Konwersja: eLitera s.c.

Moim synom, Sebastianowi,

Maksowi i Leonowi,

wymarzonym członkom załogi;

portowi hamburskiemu,

ponieważ tam weszli na pokład;

i oczywiście kotu Zorbasowi

Część pierwsza

1

Morze Północne

Ławica śledzi na bakburcie! – obwieściła mewa pełniąca wachtę i stado z wyspy Faro przyjęło wiadomość radosnym krzykiem.

Leciały już sześć godzin bez przerwy i mimo że mewy przewodniczki trzymały się ciepłych prądów powietrza umilających szybowanie nad oceanem, trzeba było odnowić siły, a wtedy nie ma nic lepszego niż śledziowa uczta!

Unosiły się nad ujściem rzeki Łaby do Morza Północnego. Z wysoka widziały statki płynące jeden za drugim niczym cierpliwe wodne stworzenia czekające na swoją kolej, aby wyjść na pełne morze i skierować się ku wszystkim portom naszej planety.

Kenga, mewa o srebrnych piórach, szczególnie lubiła obserwować flagi na statkach, wiedziała bowiem, że każda z nich symbolizuje inny język, który znanym rzeczom nadaje różne nazwy.

– Ludziom to jest ciężko. My, mewy, skrzeczymy tak samo na całym świecie – odezwała się pewnego razu Kenga do towarzyszki podróży.

– To prawda. Najciekawsze, że czasem nawet udaje im się porozumieć – odparła tamta.

Za linią brzegową krajobraz stawał się intensywnie zielony. Ciagnęła się tam olbrzymia łąka, na której groble i leniwe skrzydła wiatraków strzegły stad owiec.

Podążając za wskazówkami przewodniczek, stado z Faro wleciało w zimny prąd powietrza, spikowało do oceanu i spadło na ławicę śledzi. Sto dwadzieścia ptaków przeszyło wodę niczym strzały, a kiedy wypłynęły na powierzchnię, każda mewa trzymała w dziobie śledzia.

Pyszne śledzie. Pyszne i tłuste. Dokładnie takich potrzebowały, żeby uzupełnić zapasy energii przed wyruszeniem do Den Helder, gdzie czekało już na nie stado z Wysp Fryzyjskich.

Za linią brzegową ciągnęła się olbrzymia łąka, na której groble i leniwe skrzydła wiatraków strzegły stad owiec.

Plan przewidywał dalszy wspólny lot nad Cieśniną Kaletańską i kanałem La Manche. Tam miały dołączyć mewy z Zatoki Sekwany i Saint-Malo, aby kontynuować podróż aż nad Zatokę Biskajską.

Grupa licząca około tysiąca ptaków, podobna do srebrnej chmury, powiększy się jeszcze o stada z Belle Île, Oléron, z przylądków Machichaco, Ajo i Peñas. Kiedy wszystkie mewy w zgodzie z prawem morskim i prawami wiatrów dolecą nad Zatokę Biskajską, rozpocznie się wielkie zgromadzenie mew Bałtyku, Morza Północnego i Atlantyku.

To będzie piękne spotkanie. O tym właśnie myślała Kenga, pochłaniając trzeciego śledzia. Jak co roku nasłucha się ciekawych opowieści, zwłaszcza tych, które snują mewy z przylądka Peñas, niezmordowane podróżniczki, zapuszczające się czasem aż na Wyspy Kanaryjskie czy Wyspy Zielonego Przylądka.

Samice, jak ona, zajmą się wielkimi ławicami sardynek i kalmarów, podczas gdy samce umoszczą gniazda na skraju urwiska. W nich mewy złożą jaja, będą je wysiadywać pomimo licznych zagrożeń, a kiedy pisklętom wyrosną pierwsze mocne pióra, nadejdzie najpiękniejszy etap wędrówki: nauka latania pod biskajskim niebem.

Kenga zanurkowała, żeby złapać czwartego śledzia, i dlatego nie usłyszała alarmującego krzyku, który przeszył powietrze:

– Niebezpieczeństwo na sterburcie! Awaryjny odlot!

Kiedy wynurzyła głowę, była sama w bezmiarze oceanu.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

Nakładem wydawnictwa Noir sur Blanc ukazały się
następujące książki Luisa Sepulvedy:

DZIENNIK SENTYMENTALNEGO KILLERA.

KAJMAN

2002

PODRÓŻ DO ŚWIATA NA KOŃCU ŚWIATA

2003

EXPRESS PATAGONIA. ZAPISKI Z PODRÓŻY

2003

PRZEGAPIENIA

2005

O STARYM CZŁOWIEKU, CO CZYTAŁ ROMANSE

2006

NAJGORSZE BAŚNIE BRACI GRIM

2008

LAMPA ALADYNA

2011

HISTORIA MIKSA, MAKSA I MEKS

2014

HISTORIA ŚLIMAKA, KTÓRY ODKRYŁ ZNACZENIE POWOLNOŚCI

2016

NIEMY UZBEK I INNE OPOWIEŚCI Z PODZIEMIA

2019

KONIEC HISTORII

2021

HISTORIA BIAŁEGO WIELORYBA

2022

HISTORIA PSA ZWANEGO LOJAL

2023