Tytuł oryginału: Little Tales of Misogyny

Opieka redakcyjna: MARIA RACZKIEWICZ-ŚLEDZIEWSKA

Korekta: RENATA KUK

Projekt okładki: TOMASZ LEC

Skład i łamanie: PLUS 2 Witold Kuśmierczyk

First published by William Heinemann London 1977
Copyright © 2022 by Diogenes Verlag AG, Zürich
All rights reserved
For the Polish edition
Copyright © 2023, Noir sur Blanc, Warszawa

Wydanie drugie

ISBN 978-83-7392-860-2

Oficyna Literacka Noir sur Blanc Sp. z o.o.
ul. Frascati 18, 00-483 Warszawa

Zamówienia prosimy kierować:
– telefonicznie: 800 42 10 40 (linia bezpłatna)
– e-mailem: ksiegarnia@wydawnictwoliterackie.pl
– księgarnia internetowa: www.noir.pl

Konwersja: eLitera s.c.

Ręka

Młody mężczyzna poprosił ojca dziewczyny o jej rękę i otrzymał ją w pudełku – lewą rękę.

OJCIEC: Prosiłeś o jej rękę i dostałeś. Ale moim zdaniem chciałeś też innych rzeczy i wziąłeś je sobie.

MŁODZIENIEC: Nie bardzo rozumiem, co pan ma na myśli.

OJCIEC: A co, według ciebie, miałbym mieć? Nie możesz zaprzeczyć, że jestem człowiekiem bardziej honorowym od ciebie, bo zabrałeś coś mojej rodzinie, nie pytając o pozwolenie, podczas gdy ja, poproszony o rękę córki, uczciwie ci ją dałem.

Prawdę powiedziawszy, młody mężczyzna nigdy nie dopuścił się niczego niestosownego. Ojciec był zwyczajnie podejrzliwy i miał plugawe myśli. Niemniej mógł teraz w majestacie prawa uczynić go odpowiedzialnym za utrzymywanie dziewczyny i wyciągać od niego pieniądze. Młodzieniec musiał przyznać, że posiada rękę jego córki – choć w akcie rozpaczy pochował ją, najpierw ucałowawszy. Miała już bowiem prawie dwa tygodnie.

Młody człowiek chciał się zobaczyć z dziewczyną i usilnie o to zabiegał, ale dostęp do niej skutecznie blokowali natarczywi handlarze. Podpisywała czeki prawą ręką. Daleka od wykrwawienia się na śmierć, żyła pełnią życia.

Młodzieniec ogłosił w gazetach, że kobieta odeszła od jego łoża i stołu. Musiał jednak najpierw udowodnić, że kiedykolwiek z nich korzystała. W końcu nie było to „małżeństwo” zawarte na papierze lub w kościele. Ale bez wątpienia miał jej rękę i podpisał pokwitowanie, kiedy paczka do niego dotarła.

– O co chodzi z tą ręką? – tłumaczył się policji, zrozpaczony i ogołocony do ostatniego pensa. – Jej ręka spoczywa zakopana w moim ogrodzie.

– Na dodatek jest pan kryminalistą? Nie dość, że pańskie życie uległo kompletnej dezorganizacji, to jeszcze jest pan psychopatą? Czyżby przy jakiejś okazji obciął pan rękę własnej żonie?

– Nie obciąłem, a ona nawet nie jest moją żoną!

– Ma jej rękę, a mimo to ona nie jest jego żoną! – natrząsali się z niego przedstawiciele prawa. – I co mamy z nim począć? Jest pozbawiony zdrowego rozsądku, a może nawet szalony.

– Trzeba będzie go zamknąć w zakładzie psychiatrycznym. Jest bankrutem, więc w grę wchodzi tylko instytucja państwowa.

Tak więc młodzieniec znalazł się w odosobnieniu i raz w miesiącu dziewczyna, której rękę otrzymał, przychodziła niczym sumienna żona, żeby popatrzeć na niego przez drucianą siatkę. I jak większość żon, nie miała mu nic do powiedzenia. Ale ładnie się uśmiechała. Jego stan zapewniał jej niewielką rentę. Kikut ukrywała w mufce.

Ponieważ młodzieniec zaczął czuć do niej tak wielkie obrzydzenie, że nie mógł już na nią patrzeć, umieszczono go na oddziale o surowszym rygorze, gdzie pozbawiony książek i towarzystwa innych ludzi naprawdę stracił zmysły.

Kiedy zwariował, wszystko, co mu się przydarzyło – prośba o rękę ukochanej i jej otrzymanie – stało się dla niego zrozumiałe. Uświadomił sobie, jak straszliwą popełnił omyłkę, może nawet przestępstwo, bo przecież był winny barbarzyńskiego domagania się ręki dziewczyny.

Porozmawiał z ludźmi, którzy go przetrzymywali, i wyznał, że zrozumiał swój błąd.

– Jaki błąd? Poprosić o rękę dziewczyny? Sam tak postąpiłem, zanim wziąłem ślub.

Młodzieniec poczuł, że bezpowrotnie stracił rozum, nie potrafił bowiem nawiązać z nikim kontaktu. Przez wiele dni odmawiał jedzenia, aż wreszcie położył się na łóżku twarzą do ściany i umarł.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki