Copyright © 2003 by Meggin Cabot

All rights reserved

Tekst według wydania:

Meg Cabot, The Princess Diaries Volume IV:

Princess in Waiting

HarperTeen, 2003

Ilustracje na okładce

Dixie Leota

Typografia

Jenna Stempel-Lobell

Redaktor inicjujący

Jadwiga Mik

Redaktor prowadzący

Katarzyna Muszyńska

Redakcja

Joanna Serocka

Korekta

Magdalena Wołoszyn-Cępa

ISBN 978-83-8391-700-9

Warszawa 2025

Wydawca

Prószyński Media Sp. z o.o.

02-697 Warszawa, ul. Rzymowskiego 28

www.proszynski.pl

kontakt@proszynskimedia.pl

PONIEDZIAŁEK, 19 STYCZNIA DZIEŃ MARTINA LUTHERA KINGA, WRESZCIE W MIESZKANIU

LINUXRULZ: Chcesz pójść na kolację do Screening Room? Wyświetlają pierwsze Gwiezdne wojny.

O MATKO!!!!! CHCE SIĘ ZE MNĄ UMÓWIĆ!!!!! Kolacja i film. Jednocześnie, bo w Screening Room siedzisz przy stoliku, jesz i oglądasz film. Gwiezdne wojny to w ogóle mój ulubiony film wszech czasów, po Dirty Dancing. Czy istnieje większa szczęściara ode mnie? Nie sądzę. Miley, nie podskoczysz.

Dla Waltera Schretzmana

oraz wielu innych,

którzy tak hojnie obdarowują ludzi

jak Nowy Jork długi i szeroki.

Nie myślcie, że nie widzimy.

Wyrazy wdzięczności.

Gdybym była księżniczką, prawdziwą księżniczką – szeptała – mogłabym hojnie obdarowywać ludzi. Ale chociaż jestem tylko księżniczką na niby, mogę jednak wynajdywać różne drobne rzeczy, które można dla ludzi robić. Będę więc wyobrażała sobie, że robienie czegoś, co sprawia ludziom przyjemność, to jest rozdzielanie hojnych darów.

Mała księżniczka,

Frances Hodgson Burnett

w przekładzie Wacławy Komarnickiej

CZWARTEK, 1 STYCZNIA, PÓŁNOC GENOWIAŃSKA SYPIALNIA KSIĄŻĘCA

POSTANOWIENIA NOWOROCZNE KSIĘŻNICZKI AMELII MIGNONETTE GRIMALDI THERMOPOLIS RENALDO LAT 14 i 8 MIESIĘCY

Przestanę obgryzać paznokcie, także sztuczne.

Przestanę kłamać. Grand-mère i tak wie, kiedy ściemniam, przez moje zdradzieckie chrapy, które się rozszerzają, kiedy mijam się z prawdą, więc nie ma sensu kręcić.

W czasie telewizyjnego orędzia do Genowiańczyków będę wiernie trzymać się tekstu.

Przestanę niechcący mówić merde w obecności dam dworu.

Przestanę prosić François, mojego genowiańskiego ochroniarza, żeby uczył mnie francuskich przekleństw.

Przeproszę Genowiańskie Stowarzyszenie Hodowców Oliwek za wpadkę z pestką.

Przeproszę nadwornego kucharza za to, że podsunęłam psu grand-mère kawałek foie gras (mimo że wielokrotnie informowałam pałacową kuchnię, że nie jadam wątróbki).

Przestanę pouczać książęcy korpus prasowy na temat szkodliwości palenia. Chcą dostać raka płuc, ich sprawa.

Osiągnę samorealizację.

Przestanę tyle myśleć o Michaelu Moscovitzu.

Chwila. Mam prawo myśleć o Michaelu Moscovitzu, PONIEWAŻ JEST MOIM CHŁOPAKIEM!!!!!!!!

MT + MM = PRAWDZIWA MIŁOŚĆ NA ZAWSZE

PIĄTEK, 2 STYCZNIA, DRUGA PO POŁUDNIU GENOWIAŃSKI PARLAMENT

Zasadniczo mam wakacje. Poważnie. W końcu są ferie. Powinnam zażywać uciech i ładować baterie na przyszły semestr, który nie będzie łatwy, bo przechodzę na drugi poziom matmy, nie wspominając o zajęciach BHP. „Fuksiara”, mówili w szkole. „Spędzisz Gwiazdkę w zamku i będą ci usługiwali”.

Cóż, po pierwsze, życie w zamku wcale nie jest takie wspaniałe, bo wiecie co? Zamki to rudery. Owszem, ten nie powstał może w czwartym wieku, czy tam kiedy moja przodkini księżniczka Rozagunda została władczynią Genowii. Ale powstał, dajmy na to, w szesnastym, i już wam mówię, czego wtedy nie mieli:

1. Kablówki

2. Internetu

3. Toalet

Nie twierdzę, że w tej chwili nie ma telewizji satelitarnej, ale, hello, mój tata ma tylko CNN, CNN Financial News i kanał golfowy. A gdzie MTV 2, pytam? Gdzie kanał z filmami dla kobiet?

Co i tak nie ma znaczenia, bo ja się tu zaharowuję. Nie mam wolnej chwili, żeby sięgnąć po pilot w nadziei, że leci jakaś komedia romantyczna.

A toalety? Powiem tylko, że w szesnastym wieku nie bardzo znali się na kanalizacji. Dlatego nawet dzisiaj, czterysta lat później, jeśli wrzucisz do sedesu jeden listek papieru toaletowego za dużo i spróbujesz spuścić wodę, wybije na sto procent.

No właśnie. Tak wygląda moje życie w Genowii.

Cała reszta moich znajomych szusuje w Aspen lub opala się w Miami.

Ale ja? Co ja robię w ferie zimowe?

Oto największe dotychczasowe atrakcje z nowego terminarza, który dostałam od grand-mère pod choinkę (pokażcie mi dziewczynę, która nie ucieszyłaby się z terminarza na Gwiazdkę):

NIEDZIELA, 21 GRUDNIA KSIĄŻĘCY HARMONOGRAM

Przyjazd do Genowii. Za sprawą dużej paczki skittlesów zjedzonych w samolocie o mało nie zwymiotowałam na komitet powitalny, który odebrał mnie z lotniska.

Jeden dzień, odkąd ostatnio widziałam Michaela. Próbowałam dodzwonić się do jego dziadków w Boca Raton, bo tam rodzina Moscovitzów pojechała na ferie, ale nikt nie odebrał, pewnie z powodu różnicy czasu, bo na Florydzie jest sześć godzin do tyłu.

PONIEDZIAŁEK, 22 GRUDNIA KSIĄŻĘCY HARMONOGRAM

Podczas zwiedzania krążownika „Książę Phillipe” potknęłam się o kotwicę i niechcący zepchnęłam admirała Pepina do zatoki. Ale nic mu się nie stało. Wyłowili go harpunem.

Ale dlaczego tylko ja w tym kraju uważam zanieczyszczenie środowiska za ważną kwestię? Skoro ludzie cumują jachty w tutejszej zatoce, naprawdę powinni uważać na to, co wyrzucają za burtę. Przecież morświny bez przerwy wtykają nosy w plastikowe opakowania po puszkach i umierają z głodu, bo nie mogą otworzyć pyszczka. Wystarczy, że ludzie zaczną rozcinać opakowania zbiorcze przed wyrzuceniem, a wszystko będzie dobrze.

Okej, nie wszystko, bo nie wolno wyrzucać śmieci za burtę.

Po prostu nie mogę siedzieć bezczynnie, kiedy bezbronne stworzenia morskie cierpią przez amatorów opalenizny.

Dwa dni, odkąd widziałam Michaela. Dwa razy próbowałam się do niego dodzwonić. Za pierwszym razem nikt nie odebrał. Za drugim dowiedziałam się od jego babci, że właśnie poszedł do apteki po zasypkę antybakteryjną dla dziadka. Cały on, zawsze na pierwszym miejscu stawia cudze potrzeby.

CIĄG DALSZY DOSTĘPNY W PEŁNEJ WERSJI