Tytuł oryginału

CATWINGS, CATWINGS RETURN,

JANE ON HER OWN,

WONDERFUL ALEXANDER

AND THE CATWINGS

CATWINGS

tekst copyright © 1988 by Ursula K. Le Guin

ilustracje copyright © 1988 by S.D. Schindler.

CATWINGS RETURN

tekst copyright © 1989 by Ursula K. Le Guin

ilustracje copyright © 1989 by S.D. Schindler

JANE ON HER OWN

tekst copyright © 1999 by Ursula K. Le Guin

ilustracje copyright © 1999 by S.D. Schindler

WONDERFUL ALEXANDER AND THE CATWINGS

tekst copyright © 1994 by Ursula K. Le Guin

ilustracje copyright © 1994 by S.D. Schindler

All rights reserved.

Published by arrangement with Scholastic Inc.,

557 Broadway, New York, NY 10012, USA

Projekt okładki

S.D. Schindler

Redaktor prowadzący

Magdalena Gołdanowska

Redakcja

Maria Lipowska

Korekta

Katarzyna Kusojć

Sylwia Kozak-Śmiech

ISBN 978-83-8169-982-2

Warszawa 2020

Wydawca

Prószyński Media Sp. z o.o.

02-697 Warszawa, ul. Rzymowskiego 28

www.proszynski.pl

KOTOLOTKI

Dla wszystkich kotów, które kochałam.

U.K.L.G.

ROZDZIAŁ 1

Pani Jane Bura nie potrafiła wyjaśnić, dlaczego cała czwórka jej dzieci ma skrzydła.

– Pewnie ich ojciec był niebieskim ptakiem – zauważył ich sąsiad i roześmiał się nieprzyjemnie, skradając się wokół śmietnika.

– Może mają skrzydła, bo przed ich urodzeniem marzyłam, żeby mogły stąd odfrunąć – odparła pani Jane Bura. – Thelmo, masz brudną buzię, umyj ją. Roger, nie bij Jamesa. Harriet, kiedy mruczysz, powinnaś przymknąć oczy i ugniatać mnie łapkami, o tak. Jak wam dziś smakuje mleko, dzieci?

– Bardzo, mamo, dziękujemy – odparły kociaki radośnie.

Były to piękne dzieci, dobrze wychowane. Ale pani Bura po cichu się o nie martwiła. Ich dzielnica, naprawdę okropna, stawała się coraz gorsza. Przetaczające się ulicami przez cały dzień koła samochodów i ciężarówek, śmieci i odpadki, głodne psy, niekończący się pochód trzewików i wysokich butów – biegnących, tupiących, kopiących – ani jednej spokojnej i bezpiecznej kryjówki, coraz mniej jedzenia. Prawie wszystkie wróble się stąd wyniosły. Szczury stały się drapieżne i groźne, myszy płochliwe i wątłe.

Dlatego skrzydła dzieci stanowiły najmniejszą z trosk pani Burej. Myła te jedwabiste skrzydełka codziennie, tak samo jak bródki, łapki i ogonki, i czasem się im dziwiła, ale za bardzo zajmowało ją szukanie jedzenia i dbanie o rodzinę, żeby zbyt często zastanawiać się nad rzeczami, których nie rozumiała.

Ale gdy wielki pies gonił małą Harriet, zapędził ją za kubeł na śmieci i skoczył na nią z szeroko otwartą paszczą pełną białych zębów, a Harriet z rozpaczliwym miauknięciem wzbiła się w powietrze, nad głowę osłupiałego psa, i wylądowała na dachu, wtedy pani Bura zrozumiała.

Pies odszedł, warcząc, z podkulonym ogonem.

– Zejdź już, Harriet – zawołała matka i dodała: – Dzieci, chodźcie tu wszystkie.

Kotki wróciły na śmietnik. Harriet nadal drżała. Pozostałe mruczały do niej, aż się uspokoiła, a wówczas pani Jane Bura powiedziała:

– Dzieci, przed waszym urodzeniem przyśnił mi się sen i teraz rozumiem, co oznaczał. To nie jest miejsce, w którym można dorastać, a wy macie skrzydła i możecie stąd odlecieć. Chcę, żebyście to zrobiły. Wiem, że ćwiczyłyście. Widziałam, jak wczoraj w nocy James przeleciał nad zaułkiem, i tak, widziałam też, jak pikujesz w dół, Rogerze. Sądzę, że jesteście gotowi. Teraz zjedzcie sutą kolację i odlećcie stąd jak najdalej.

– Ale, mamo… – zaczęła Thelma i wybuchnęła płaczem.

– Ja nie odejdę – dodała cicho pani Bura. – Mam tu co robić. Pan Tom Jones wczoraj mi się oświadczył i zamierzam go przyjąć. Nie chcę, żebyście mi się kręciły pod nogami!

Dzieci zaczęły płakać, ale wiedziały, że w kocich rodzinach tak po prostu musi być. Były też dumne, że matka uważa, iż potrafią o siebie zadbać, dlatego wszyscy posilili się do syta z przewróconego przez psa kubła na śmieci. Potem Thelma, Roger, James i Harriet pożegnali się, mrucząc, ze swoją kochaną mamą i jedno po drugim rozłożyli skrzydła, unieśli się nad zaułek i dachy i odlecieli.

Pani Jane Bura odprowadziła je wzrokiem. Serce miała pełne strachu i dumy.

– To wyjątkowe dzieci – odezwał się pan Tom Jones cichym, niskim głosem.

– Nasze też będą wyjątkowe – odparła pani Bura.

CIĄG DALSZY DOSTĘPNY W PEŁNEJ, PŁATNEJ WERSJI

PEŁNY SPIS TREŚCI:

KOTOLOTKI

ROZDZIAŁ 1

ROZDZIAŁ 2

ROZDZIAŁ 3

ROZDZIAŁ 4

POWRÓT KOTOLOTKÓW

ROZDZIAŁ 1

ROZDZIAŁ 2

ROZDZIAŁ 3

ROZDZIAŁ 4

ROZDZIAŁ 5

WSPANIAŁY ALEXANDER I KOTOLOTKI

ROZDZIAŁ 1

ROZDZIAŁ 2

ROZDZIAŁ 3

ROZDZIAŁ 4

JANE ROZKŁADA SKRZYDŁA

ROZDZIAŁ 1

ROZDZIAŁ 2

ROZDZIAŁ 3

ROZDZIAŁ 4

ROZDZIAŁ 5