Redaktorzy prowadzący

Michalina Wesołowska, Wojciech Nowakowski

Redakcja

Izabela Dachtera-Walędziak

Projekt okładki

Marcin Dolata

Skład wersji do druku

Maciej Torz

Ilustracja okładkowa

Karolina Jastrzębska

Ilustracje

Anna Żurakowska

Fotografia autorki na tyle okładki

@urokczlowieka

Copyright © by Justyna Bik 2023

Copyright © by Sorus 2023

E-book przygotowany na postawie wydania I

Poznań 2023

ISBN 978-83-67139-40-3

Wydaj z nami swoją książkę!

www.sorus.pl/formularz-zgloszeniowy

Wydawnictwo Sorus

Księgarnia internetowa: www.sorus.pl

Przygotowanie i dystrybucja

DM Sorus Sp. z o.o.

ul. Bóżnicza 15/6

61-751 Poznań

tel. +48 61 653 01 43

sorus@sorus.pl

Przygotowanie wersji elektronicznej
Epubeum

Wstęp

Czytając, proszę, pamiętaj:

Każda interpretacja, jaką założysz, jest poprawna. Jest taka, bo jest Twoja prywatna. Nie chcę, abyś się zastanawiał czy zastanawiała, co miałam na myśli, ani próbował/próbowała zrozumieć, jaki sens chciałam ukryć za moimi słowami. One mają dokładnie taki sens, jaki im nadasz. Sztuka jest interpretowalna na nieskończoną ilość sposobów. Mam ogromną nadzieję, że czytając moje wiersze, spotkasz się z samym sobą, ze swoimi emocjami i myślami. Proszę, nie oceniaj ich. Pozwól im być, spotkaj się z nimi, będąc „tu i teraz”. Chociaż przez moment.

Najważniejsze jednak: pamiętaj, że nie da się nie rozumieć sztuki (przynajmniej moim zdaniem). Sztuka jest po to, żeby odzwierciedlała emocje, które potrzebujemy poczuć. Sztuka jest po to, aby widzieć w niej to, czego w danym momencie potrzebujemy. Pozwólcie sobie dostrzegać w sztuce to, co intuicyjnie chcecie widzieć. Czasem łatwiej jest zobaczyć, co się wydarza w nas i wokół przez pryzmat niedosłowności, metafory, metonimii i innych środków wyrazu artystycznego. Ich użycie oraz dekodowanie leży zarówno po stronie autora, jak i odbiorcy.

Sztuka ma być dla nas, a nie my dla sztuki.

IM(PRESJE)

Na koniec

Nie chcę więcej pozorów

Nie chcę więcej iluzji

Chcę siebie i tylko siebie

Chcę pokazywać siebie

W całości.

Ale też po kawałku.

Pozostawiać po sobie impresje

W różnych sercach

Na zawsze

Impresja

Czemu rościsz sobie prawo do mojej duszy?

Dlaczego sądzisz, że mnie znasz?

Znasz impresję mnie.

Nie znasz mnie całej

I nigdy nie poznasz.

Nawet ja nie znam siebie w całości.

Fotografia

Zatrzymany w miejscu uśmiech

Wyidealizowany uśmiech

Tęsknimy do przeszłości

Tak naprawdę tęsknimy do fikcji

Tęsknimy do iluzji

Do fragmentów zapamiętanych wspomnień

Fotografia III

Wtedy: bolało.

Miesiąc później – bolało.

Teraz?

Patrzę na to zdjęcie

I myślę:

To nie miało prawa się udać.

Fotografia II

Wymuszony na sekundę uśmiech

Poza, poza, uśmiech, flesz

Tylko w oczach widać ślady łez

Fotografia IV

Pstryk!

Dwa miesiące później

To zdjęcie zawiśnie na mojej ścianie

Przypominając mi, jak cię kocham!

…

Liczę na to, że kiedyś

Wpadnę na ciebie na ulicy

Tak zupełnie przypadkiem.

Liczę, że wtedy

Może zaczniemy od nowa?

Chcę dopisać

Chociaż jeszcze jeden rozdział

Do naszej historii

Przebodźcowani światem

Zagubieni w lęku

Chodzimy ulicami

Próbując pozbierać

Skrawki siebie

On

Idę ulicą, wieje zimna morska bryza.

Zatapiam się w smutku

Idę po kawę karmelową i sernik,

w moim życiu brakuje słodyczy.

Nagle; jak z filmu pojawia się ON!

Idzie w długim, czarnym płaszczu,

W ręce niesie czerwoną różę,

Mój ulubiony kwiat…

Wiatr rozwiewa jego włosy,

Widać, że jest mu zimno.

Biegnie w stronę plaży.

Idę dalej.

Teraz już nie topię się w smutku,

Moje myśli skręciły w inną stronę.

Pochłania mnie zaduma…

Ciekawe, do kogo on tak biegnie?

Nieporozumienie

Dochodzą do mnie twoje słowa.

Słucham, co do mnie mówisz.

Naprawdę chcę zrozumieć!

Wciąż dekoduję biernie…

Iluzja dialogu

Mogę prowadzić

Puste rozmowy godzinami.

Nigdy nie kończą mi się tematy,

Zapełniam pustkę, zagaduję,

Zapycham. Każdą. Wolną. Sekundę.

Nie słucham.

Nie chcę słyszeć.

Jedyne, czego chcę, to dialogu

Z moimi marzeniami,

Namiętnościami, porażkami.

Monologu wypowiadanego na głos

Do jakiegoś przypadkowego słuchacza.

To nazywam rozmową.

Świat jest intertekstualny

Mamy filmy odnoszące się do piosnek

Piosenki odnoszące się do historii

Świat jest intertekstualny

To my tworzymy analogie.

Znajomości są intertekstualne,

Mamy wspólne prywatne światy

Z konkretnymi ludźmi.

Z nimi tworzymy Wspólne konteksty,

Aluzje, żarty, historie

Zupełnie niezrozumiałe

Dla outsiderów naszego świata

Idealnie

Było przecież tak idealnie…

Widywałam przyjaciół, śmiałam się

Rodzice mnie bardzo kochali,

Nawet pies cieszył się na mój widok.

Na tej fotografii zatrzymana idealna chwila:

Stoję uśmiechnięta, wokół mnie przyjaciele.

Sama zaczynam wierzyć, że byłam szczęśliwa.

O Autorce

JUSTYNA BIK
W tym miejscu zwykle znajduje się biogram autora, ale informacje o tym, kim jestem, mogłyby wpływać na interpretacje moich słów, a mi zależy na tym, aby dać Ci możliwość czytania tych wierszy bez zakłóceń. Jeśli jednak chcesz dowiedzieć się o mnie i o mojej twórczości więcej, serdecznie zapraszam na Instagram: @justyna.bik

Spis treści

Wstęp

IM(PRESJE)

Na koniec

Impresja

Fotografia

Fotografia III

Fotografia II

Fotografia IV

…

Przebodźcowani światem

On

Nieporozumienie

Iluzja dialogu

Świat jest intertekstualny

Idealnie

Wyjątkowy dzień

Zatrzymany świat

…

2020 – Za szkłem

2021

2021

Pomyłka

Różowe okulary

Dorastanie

Dorosłe dziecko

Wdzięczna

…

…

Instaidealizm

…

Zrujnowana nadzieja

Nowy rok

List napisany do siebie

BYĆ CZŁOWIEKIEM ZNACZY CZUĆ

Filozofia

Przepraszam

Do siebie z przeszłości:

List do przyjaciółki z nastoletnich lat

Zastąpiona

Au revoir

Brak logicznego wyjaśnienia.

Nauczycielka życia

Katharsis

Tajemniczy

…

Ludzie

Rodzice

Przyjaciółka

Próba ucieczki

Słowa do nikogo

Interpretacja

Zgubione

Prawdziwa miłość

Tak blisko, a tak daleko

Pisani?

Od początku wiedziałem

Ktoś taki jak Ty

…

Chciałem upić się tobą

Schematy

Bezradność

Słabość

…

Postradane zmysły?

Poetka

Wewnętrzne dziecko

…

Milczenie

Na nowo

Odwaga

Toksyczny

(Człowiek) Trucizna

Uzależnienie

FOMO

Bezpieczne miejsca

SZTUKA ZWANA ŻYCIEM

Marionetka

…

Theatrum Mundi

…

Trudny wybór

Wiecznie martwy

Scena

Zakochana w wyobrażeniu

Iluzja komedii romantycznych

Niszcząca iluzja kultury

Oczy

Przejrzałam na oczy.

Wyimaginowani

Gównoburza

Samoocena

Hipokryta?

Szósta rano

Sztuka zwana życiem

Przestańcie mi życzyć

Zasłoniłem oczy

Niekonsekwencja

MYśli

Instrukcja życia

Naukowa teoria

???????

Podmiot liryczny

Myśli

…

Powierzchowność

Komunikat

Kolejka

…

Mapy z naszego życia

Wybaczam

Chcę być naiwna.

Gra

Początki historii na lekcji historii

Replay

Too much? Too little?

Aktorka

Okradziona

Nightdream

Instrukcja obsługi świata

Żyjąc biernie

…

Klucz

Odejdź!

…

Egzamin na prawo życia

Sytuacje, których się nie spodziewasz

Nie chcę być ostatni

…

Konwergencja

O Autorce