Redaktor prowadzący

Wojciech Nowakowski

Korekta

Wojciech Nowakowski

Ilustracje

Brunon Paluch-Maliszewski

Projekt okładki

Według pomysłu Autora

Copyright © by Remigiusz Maliszewski 2020

E-book przygotowany na postawie wydania I

ISBN 978-83-66664-23-4

Przygotowanie, druk i dystrybucja

Wydawnictwo Sorus

ul. Bóżnicza 15/6

61-751 Poznań

tel. (61) 653 01 43

sorus@sorus.pl

księgarnia internetowa

www.sorus.pl

DM Sorus Sp. z o.o.

Konwersja
Epubeum

Spis treści

Didaskalia

Zapasy

O Warszawie

Haiku o tramwajach

Przystanek (opowieść autobusowa)

O krawężniku

Muzyka

Haiku o wiośnie

Mgła

Stare Miasto

Tarchomin

Śródmieście

Haiku na późny wieczór

Umieranie

Haiku na Siódmą Rano

Haiku na styczeń

Styczeń

Zima

Prosta historia elektryka

Alkohole

Haiku o dobrej śmierci

Deklinacja

WSZYSTKO*

Komunikat

Cienie

Ludzie w pociągach podmiejskich

Egzorcyzmy na cmentarzu

33,5 godziny zadowolonego alergika

O klękaniu

Haiku na pełnię

Na chwilę przed tragedią

O spojrzeniu

Haiku o telewizorze

O rowerze

O półksiężycu

***

Haiku o końcu świata

Czarna dziura

Czyste złoto

Pamiętnik nastrojów

Na śmietniku

Jesień

Trudnej miłości

Metafizyka w pustym mieszkaniu

Letnia impresja

Sierpniowa obserwacja nieba

Gorączka

***

30 października

Modlitwa o depresję

Pod gwiazdami

Grafomania

***

Samotność

Moczydło

Antidotum

***

Reminiscencje

Nowy Człowiek

Warszawa Choszczówka

Rozczarowanie

***

Listopad w Warszawie

Kołysanka

Jesień 2017

Wieczorynka

Wyjechałaś

Lekkie neurozy

Spojrzenie

Błądzenia

Oddychanie

***

Nieważne

Poezja

Dobra Śmierć

5:40

Emanacje

***

Od niechcenia

Zapiski na marginesie

Gówno

Puste tramwaje

Oryginalni

Samotność

Śnieg

Latarnie

***

Ikona braku nadziei

Ikona śmierci

Ikona bluźnierstwa

Co rano

Kalambury

***

Rondo Arkadia

***

Gorączka nocy piątkowej

Plan dnia

Kolory

Niuans

Osiedlowa inspiracja

Drgi etat

Babel

Mitologia

Moby

Długi Weekend

Perony

***

Metafory na koniec świata

***

Hausty

Postapokalipsa

Cywilizacyjny postęp

Glina

Nowy księżyc

Żeromski

***

Zapomnij

Metafory na koniec świata

Reset

***

***

Ślady

O Autorze

Przypisy

Do Czytelnika

Tę książkę wydałem, bo sprzedałem stare BMW.

Do dziś nie wiem, czy lepiej było nim dalej jeździć, czy ściąć kilka drzew na ten papier.

No nic… usiądź wygodnie na skórzanej kanapie i ciesz się jazdą.

Didaskalia

Zapasy

Czas bezlitośnie

rzuca mnie na plecy

najlepszy na świecie zapaśnik

czerwiec 2002

O Warszawie

to miasto

czarna dziura

wcześniej lub później

wszyscy tu trafią

spotkają się

wszyscy

wcześniej lub później

październik 2003

Haiku o tramwajach

i pojechał tramwaj do zajezdni spać

więc i ty przyjacielu idź

żeby tu nie stać

listopad 2004

Przystanek (opowieść autobusowa)

W pewnym zwyczajnym, szarym mieście, na początku wiosny, na przystanek zwykły, szary, wjechał normalny, zwykły autobus miejski. Zwyczajna rdza zżerała jego karoserię. Linia też była zwyczajna – w ogóle nieprzyspieszona.

Na przystanku czekał mężczyzna w zwykłej, szarej,
starej i brudnej marynarce.

W ostatnich drzwiach autobusu podróżował mężczyzna
w zwykłej, szarej i brudnej marynarce.

Ten pierwszy zamachał „na żądanie” na kierowcę od niechcenia. Zgaszonego peta szybko schował w kieszeni – „na potem”.

Ten drugi zaś wcisnął zielony guzik nad drzwiami – „na żądanie”.

Hamulce z niejakim trudem zatrzymały pojazd.

Ten pierwszy i ten drugi (obydwaj tak do siebie podobni, że na ich widok człowiekowi robiło się smętnie) minęli się w ostatnich drzwiach, nie spojrzawszy nawet na siebie.

Ten drugi rozejrzał się po przystanku i odszedł, wyjmując z kieszeni szarej marynarki swojego peta i przypalając go. Szarą marynarkę widać było jeszcze przez chwilę w tylnym oknie.

Myśl do głowy przyszła prosta, zwykła i szara: poziom szarości wszędzie jest stały. Starą dobrze znaną szarość zastępuje nowa – taka sama.

kwiecień 2005

O krawężniku

ten betonowy krawężnik

sterczy tu bezczelnie

po żadnej stronie

czyli po swojej

maj 2005

Muzyka

Instrument się kończy

– a dźwięk trwa

maj 2005

O Autorze

Johan Swenson – tak naprawdę nazywam się Remigiusz Maliszewski.

Pochodzę z Warszawy i tu też pracuję na pełny etat. Nie przywiązywałbym jednak większej wagi do tych informacji. Choć trzeba przyznać, że kilka wierszy jakoś się z nimi łączy.

To mój debiut literacki, można z pewnych powodów pamiętać o tym podczas czytania.