Redaktorka prowadząca

Vanessa Włodarczyk

Redakcja

Danuta Szulczyńska-Miłosz

Korekta

Hanna Jaskuła

Projekt okładki

Julia Filip

Ilustracja okładkowa

Natalia Sikora

Skład wersji do druku

Maciej Torz

Ilustracje

Agnieszka Kowalec

Copyright © by Emilia Kotowska 2025

Copyright © by Sorus 2025

E-book przygotowany na postawie wydania I

Poznań 2025

ISBN 978-83-67737-14-2

Wydaj z nami swoją książkę!

www.sorus.pl/formularz-zgloszeniowy

Wydawnictwo Sorus

Księgarnia internetowa: www.sorus.pl

Przygotowanie i dystrybucja

DM Sorus Sp. z o.o.

ul. Bóżnicza 15/6

61-751 Poznań

tel. +48 61 653 01 43

sorus@sorus.pl

Przygotowanie wersji elektronicznej
Epubeum

Czarodzieju drogi

oni mówią

że to show to tylko dla ubogich

nie jest ci przykro

twoja magia

jest chyba profesjonalna

bo niewidzialna

a my chcemy burzy

czy to cię kiedyś wkurzy

ktoś przyszedł

ten ktoś ma dożywotnie bilety

wychodzi niestety

twoja cierpliwość jest nierealna

a twoja peleryna

nieogarnialna

usłyszałam twoją brązową muzykę

to jest takie nieoczywiste

twoja magia

czarodzieju

Panie!

czy nam się kiedyś zrozumieć uda

odpisz proszę

P.S. ja wierzę w cuda

cichy wielbiciel

Mój kot

Mój kot

jak zwykle nic nie wrzasnął,

wyszedł oknem i drzwiami

trzasnął.

Myśli,

że może trzaskać drzwiami, tylko dlatego,

że ma wielokrotnie przerośnięte

ego.

I jakby mało było tego –

nieproporcjonalnie do swej duchowej budowy

rozdaje uśmiechy tylko do połowy.

Nie miauczy.

Zamiast miauków

słychać, jak ze światem warczy.

Psia kość!

Uciekaj,

bo możesz zostać rozdrapany,

uciekaj myszko, uciekaj, uciekaj

do mamy.

Bo to indywidualista,

co ze światem na układ przystał.

Jak on to robi?

I czemu ja tak nie potrafię –

może się trochę za uchem podrapię.

Mój kotek,

cząstka mej duszy,

teraz już żadnej góry nie poruszy.

O Autorce

Emilia Maria Kotowska - ur. w 1984 roku w Koninie. Pasjonatka kultury słowa, w wolnych chwilach pisze wiersze. W czasach studenckich dobyła wyróżnienie w Ogólnopolskim Konkursie Poezji „Słup milowy". Mama dwóch synów będących dla niej źródłem inspiracji. Atomik dedykuje nieżyjącemu tacie, który szukał swojego miejsca w świecie odwracającym się od duchowości.