Nowe stare błędy

Fulton J. Sheen

Nowe stare błędy

Przełożył Zbigniew Kasprzyk

Tytuł oryginału
Old Errors and New Labels

Copyright permission was granted by The Estate of Fulton J. Sheen/
The Society for the Propagation of the Faith/www.missio.org
All rights reserved

© Copyright for this edition by Wydawnictwo W drodze, 2019

Redaktor prowadzący – Ewa Kubiak

Redakcja – Barbara Popiel

Korekta – Agnieszka Czapczyk, Barbara Popiel

Skład i łamanie – Teodor Jeske-Choiński

Projekt okładki – Radosław Krawczyk

Redakcja techniczna – Krzysztof Lorczyk OP

ISBN 978-83-7906-292-8

Wydawnictwo Polskiej Prowincji Dominikanów W drodze sp. z o.o.
Wydanie I, 2019
ul. Kościuszki 99, 61-716 Poznań
tel. 61 852 39 62, faks 61 850 17 82
sprzedaz@wdrodze.pl
www.wdrodze.pl

Wstęp

Krytykowanie jest uzasadnione tylko wtedy, gdy krytyka jest konstruktywna, podobnie jak zburzenie domu jest uzasadnione tylko wtedy, gdy w jego miejsce ma powstać inny. Współcześni krytycy mają w sobie chyba zbyt wiele ze sceptyków, ich protesty bowiem rzadko są poparte propozycjami reform, a denuncjacjom rzadko towarzyszą deklaracje. Najwyraźniej istnieje potrzeba przywrócenia słowu appreciation jednego z jego etymologicznych znaczeń, mianowicie: „oceny rzeczy według ich prawdziwej wartości”. Jednak prawdziwa wartość zakłada istnienie standardu, a standardem myślenia musi być prawda, nie zaś to, co w danej chwili jest modne.

Niniejsza książka jest właśnie próbą oceny rzeczywistej wartości idei, które współcześnie pojawiają się w takich dziedzinach jak moralność, religia, nauka, ewolucja, socjologia, psychologia czy humanizm. Ocena ta dokonywana jest z filozoficznego punktu widzenia, w jasnym świetle tak zwanego „zdrowego rozsądku”. Jeśli czasami autor krytykuje pewne poglądy za ich sprzeczność ze zdrowym rozsądkiem, robi to tylko po to, by zaprezentować pogląd, który wydaje się rozsądniejszy. Jeśli czasami wskazuje na błąd koncepcji filozoficznej, która zamiast skupiać się na całości, zwraca uwagę na jej część, robi to tylko po to, aby zaproponować pogląd bardziej katolicki, czyli obejmujący całą prawdę.

Autor nie ma wyrozumiałości dla tych, którzy uważają, że to, co nowoczesne, zawsze jest najlepsze, ani dla tych, którzy uważają, że to, co nowoczesne, zawsze jest złe. Próbuje natomiast wykazać, że często to, co nosi miano „nowoczesnego”, w rzeczywistości stanowi tylko nową nazwą starego błędu, a to, co uważa się za „nieprzystające do obecnych czasów”, w rzeczywistości jest „ponadczasowe” i nie podlega zmiennym modom – zupełnie jak tabliczka mnożenia.