Tytuł oryginału: Heaven, an Unexpected Journey

Tłumaczenie: Magdalena Partyka

Redakcja i korekta: Wydawnictwo AA

Skład i łamanie: Wydawnictwo AA

Projekt okładki: Eileen Rockwell

Originally Publisher In the USA by
Destiny Image
Heaven, an Unexpected Journey

Copyright © 2017 – Jim Woodford

Copyright © for the Polish edition by Wydawnictwo AA, Kraków 2023

ISBN 978-83-8340-204-8

Wydawnictwo AA s.c.

31-574 Kraków, ul. Ciepłownicza 29

tel.: 12 345 42 00, 695 994 193

e-mail: klub@religijna.pl

www.religijna.pl

Na zlecenie Woblink

woblink.com

plik przygotowała Katarzyna Błaszczyk

Dedykuję to dzieło mojemu Wiernemu Przyjacielowi, mojemu Panu i Mistrzowi, Jezusowi Chrystusowi, ponieważ daje mi możliwość, bym pełnił Jego wolę.

Dedykuję tę książkę mojej cudownej żonie Lorraine, której nigdy nie będę w stanie odpłacić za jej ponadczasową miłość, niewyczerpaną cierpliwość i wiarę we mnie. Podziwiam światło Chrystusa, jakie nosisz w sobie. Teraz już wiem, że byłaś moim pierwszym aniołem.

Dedykuję ją także Joey’owi i Jenny, za radość, jaką wnoszą do mojego życia.

Dedykuję ją mojej mamie, Ruby. Straciła męża, gdy miała 22 lata; jej miłość do nas, dzieci, była pełna odwagi i piękna.

Podziękowania

To praktycznie niemożliwe, by wymienić tutaj wszystkich, którzy mieli udział w odmieniających moje życie wydarzeniach, które miały miejsce przed powstaniem tej książki, po jej powstaniu, a także w trakcie jej powstawania, i by im podziękować. Wiecie, o kim mówię i dziękuję wam z głębi serca. Byłoby jednak wielkim zaniedbaniem, gdybym nie podziękował tym osobom, których bezgraniczna miłość, życzliwość i wsparcie przypominają mi o Niebie:

Pastorowi Dough’owi i Faith Lamb, moim wiernym przyjaciołom, za to, że uczynili możliwym zarówno samą podróż, jak i powstanie tej książki. Jesteście łaską i miłością w ludzkim ciele. Wasze córki i ich rodziny są odbiciem miłości Chrystusa, którą tak hojnie rozdajecie.

Mojej szwagierce Shelly i jej mężowi Davidowi Dunphy, za niesłabnące umiłowanie Boga, które dostrzegam w każdym z Was.

Moim szwagierkom, Jean McMullen i Karen Pelletier, oraz Matthew McMullenowi – synowi Jean, którzy, razem z Lorraine, Shelly i Davidem swoją modlitwą przywrócili mnie do życia. Mój dług jest wieczny.

Pomocnikowi i przyjacielowi, Geraldowi Rousseau, za pełne troski wsparcie, jakie okazał Lorraine, kiedy tego potrzebowała – moje najgłębsze podziękowania.

Vardowi i Eileen Gainor, których cicha godność oraz mądre i ponadczasowe rady ujawniają mądrość życia oddanego Bogu.

Pastorowi Donowi Lamb z Kościoła Lifegate, oraz jego żonie Net. Wasze ciepło i przyjaźń rozjaśniają moje życie.

Pastorowi Steve’owi Lindemuth i jego żonie Danielle oraz córce Sami. Danielle, twoje zdolności organizacyjne są dla mnie bezcenne. Sami, dziękuję za to, że pomogłaś mi zobaczyć moją podróż oczami dziecka.

Pastorowi E Danielowi Martinowi z Kościoła Lifegate oraz jego żonie, Ruth. Oboje jesteście dla mnie przykładem Bożej dobroci.

Pastorom Luke’owi i Bonnie Weaver z Kościoła Village Lighthouse w Benton New Brunswick w Kanadzie. Po Lorraine byliście jednymi z pierwszych spośród moich przyjaciół, którzy usłyszeli moją historię. Wasze zaproszenie, bym po raz pierwszy się nią podzielił, odmieniło moje życie. Bardzo Wam dziękuję za przedstawienie nas Waszej Bożej rodzinie z Grace Chapel w Pensylwanii.

Pastorowi Luke’owi Weaverowi seniorowi i jego drogiej żonie Ednie z Grace Chapel. Ponad 90 lat wspólnej służby Bogu! Wasza wierność i Wasz przykład są niesamowite.

Pastorowi Melowi Weaverowi i jego żonie Rosemary z Grace Chapel. Wasz bezgraniczny entuzjazm dla Jezusa daje otuchę nam wszystkim.

Irene Weaver Maust Clark i jej mężowi, doktorowi Grantowi Clarkowi. Wasza miłość i gościnność odzwierciedla to, czego doświadczyłem w Niebie. Oraz Jonathanowi, ich niedawno zmarłemu synowi, który teraz doświadcza chwały Nieba.

Pastorowi Robowi Roberge i jego żonie Tinie z Living Hope Assembly, za Waszą przyjaźń i zainteresowanie tym, czego doświadczyłem.

Pastorowi Ray’owi Hockowi i jego żonie Winnie, za Wasze zainteresowanie i wsparcie.

Pastorowi Alowi Frankowi z Kościoła Conoy Brethren in Christ. Twój częsty uśmiech przypomina mi o szczęściu w Niebie.

Timowi Bartholomew, niezwykłemu nauczycielowi, i jego cudownej żonie Lindzie, za emocje związane z tym, że pozwolili mi opowiedzieć o Niebie swoim uczniom, zgłębiającym Pismo święte. To były bezcenne chwile!

Maddie Walter i jej rodzinie. To kolejni z moich wiernych przyjaciół. Cudownie jest widzieć tak jasne Boże światło w kimś tak młodym. Maddie, jesteś błogosławieństwem dla każdego, komu dane jest cię poznać!

Amandzie Ziegler i jej kochającej matce, Patti Ziegler Wagner. Kiedy cierpiąca na nowotwór złośliwy Amanda umierała, leżąc w objęciach swojej matki, opowiadałem jej o pięknie Nieba i tamtejszych koni. Amanda kochała swojego konia i cudownie było ujrzeć wyraz pokoju, jaki pojawił się na jej twarzy. To właśnie w tamtym momencie tak naprawdę zdałem sobie sprawę, jak wielką moc niesienia umierającym nadziei i łaski ma moje doświadczenie. Amando, nigdy o tobie nie zapomnimy. Żyjesz nadal w mojej historii i naszych sercach, aż ponownie się spotkamy.

Sue i Perley DeMerchant. Wraz z Lorraine mieliśmy zaszczyt być z nimi w chwili, gdy towarzyszyli swojemu synowi, Robowi, kiedy ten odchodził do Nieba. Został ranny w wypadku i w wyniku komplikacji zapadł na 17 lat w śpiączkę. Sue i Perley spędzili tysiące godzin przy łóżku swojego syna, przez tak wiele, wiele lat. Ani na chwilę nie stracili wiary w Boga i ani na chwilę nie osłabła ich miłość i oddanie wobec ukochanego syna. Tutaj, na ziemi, Bożą miłość najbardziej przypomina miłość matki do jej dziecka! Po niezliczonych godzinach spędzonych na patrzeniu na syna i modleniu się z nim, Sue potrafiła określić – pomimo stanu śpiączki, w jakim pozostawał – kiedy Rob słucha. Kiedy usiadłem przy jego łóżku i opowiedziałem mu o pięknym i wolnym od bólu Niebie, które miał zobaczyć, to – według słów jego rodziców – Rob próbował się uśmiechnąć, w oczekiwaniu na swoją podróż do Jezusa. Kiedy umarł, bardzo wielu ludzi opowiadało o tym, jak siedząc cicho przy jego łóżku czuli łaskę i pokój, płynące z jego milczącego i nieruchomego ciała. Bóg mówi do nas na tak wiele sposobów, o ile tylko zatrzymamy się, aby posłuchać. Oczami duszy widzę Roba, jak ze swoim psem biegnie przez zielone pastwiska Nieba … NARESZCIE WOLNY!

Panu Aldenowi Kaley, dobremu przyjacielowi, głęboko kochającemu Boga, za Pana przyjaźń, hojność i wsparcie podczas mojej podróży.

SZCZEGÓLNE PODZIĘKOWANIA

Szczególne wyrazy wdzięczności kieruję do mojego współautora, doktora Thoma Gardnera i jego cudownej żony, Carol. Thom, twoja głęboka znajomość Słowa Bożego uczyniła tę książkę lepszą, a mnie – lepszym człowiekiem.

Przedmowa

Jakiś czas temu uczestniczyłem w kościelnej konferencji na spotkaniu religijnym w Pensylwanii. Uczestniczyło w niej kilkaset osób – niektóre z nich znałem, inne nie. Lubię spotykać się z ludźmi, których w zasadzie nie znam. W czasie przerwy na lunch, gdy przemierzałem jadalnię, starając się znaleźć jakąś nową osobę, żeby się do niej przysiąść, dostrzegłem dwoje ludzi, których nie rozpoznałem. Wprosiłem się więc razem z przyjacielem, chcąc usiąść przy nich – i zaczęła się rozmowa. Mężczyzna siedzący naprzeciwko mnie miał przyjazną twarz i szybko nawiązaliśmy rozmowę. Gdy się sobie przedstawiliśmy, zapytałem go, skąd pochodzi i czy jest pastorem posługującym w jakimś kościele. Od razu odpowiedział: „Nie, mam na imię Jim i jestem tu tylko z kilkoma przyjaciółmi, aby podzielić się moją historią”.

„Jaką historią?” – zapytałem.

Oczy mężczyzny błysnęły, kiedy odpowiedział: „Przez jedenaście godzin byłem w Niebie, spotkałem anioły i Jezusa”. Nie trzeba chyba mówić, że skupił całą moją uwagę. W ciągu następnych kilku minut mój nowy przyjaciel podzielił się ze mną swoją historią. Muszę przyznać, że czasem jestem dość sceptyczny, jeśli chodzi o takie opowieści, jak ta, której wysłuchałem wtedy przy stole. Ale zarówno historia, jak i sposób zachowania się tamtego człowieka były pełne ciepła i szczerości. Emocje i łzy, które się pojawiały, kiedy mówił, były prawdziwe. W ciągu następnych dni spotkałem się z Jimem kilka razy i ani jego historia, ani sposób bycia nie uległy zmianie. Stawało się dla mnie jasne, że Jim miał do opowiedzenia fascynującą historię, która może dodać otuchy ludziom Boga – historię o przemianie i nadziei.

Jako pastorowi i osobie, która doradza w sprawach formacji, przez ostatnie kilkadziesiąt lat zdarzało mi się siedzieć przy łóżkach osób ciężko chorych albo umierających. Trzymałem za ręce współmałżonków i dzieci, kiedy ci puszczali ręce ukochanych osób, aby mogły podążyć ku temu, co na nich czekało. Były to różnego rodzaju doświadczenia, ponieważ wielu ludzi ma niewielkie albo zerowe pojęcie o tym, co znajduje się po drugiej stronie.

Jednak historia i doświadczenie przeżyte przez Jima nie są przeznaczone jedynie dla tych, którzy odchodzą z tego świata. Jim opowiada historię o patrzeniu w oczy Miłości i wynikającym z tego przemienieniu. To historia o zwycięstwie łaski Bożej, jakie dokonuje się poprzez Chrystusa, i o misji Jima jako podróżnika. Ale przede wszystkim jest to historia o najwyższej nadziei w życiu i o miłości, pochodzących z samego ich źródła. Historia Jima to historia wielu z nas, którzy szukamy sposobu na wypełnienie pustki w swoim życiu i którzy pragniemy rozproszyć życiowe lęki. Niektórzy odczuwają pustkę, samotność i opuszczenie w świecie, który staje się coraz mroczniejszy. To przesłanie dla tych, którzy czują, że ich stopy utknęły w bagnie życia – dla tych, którzy czują, że musi istnieć coś więcej. Historia Jima mówi nam dobitnie, że jest coś więcej! Eugene Peterson, autor przekładu Biblii znanego jako The Message, poprzez List do Efezjan uchwycił sytuację, w jakiej się znajdujemy.

Nie tak dawno temu grzęźliście w starym, bezwładnym życiu grzechu. Pozwoliliście, by świat, który nic nie wie o życiu, mówił wam, jak żyć. Wypełnialiście swoje płuca skażonym powietrzem niewiary, a potem wydychaliście nieposłuszeństwo. My wszyscy tak postępowaliśmy, robiąc to, na co mieliśmy ochotę, kiedy mieliśmy na to ochotę; wszyscy byliśmy w tej samej sytuacji. Wierzyć się nie chce, że Bóg nie stracił cierpliwości i nie pozbył się nas wszystkich. Zamiast tego, z ogromnym miłosierdziem i bezgraniczną miłością, On sam nas przygarnął. Zabrał nasze życie w grzechu śmiertelnym i przywrócił nas do życia w Chrystusie. Zrobił to wszystko sam, bez żadnej pomocy z naszej strony! A potem wziął nas i postawił na wyżynach nieba w towarzystwie Jezusa, naszego Mesjasza¹.

To była i nadal jest wielka przyjemność dla mnie, móc poznawać przyjaciela i towarzysza podróży, Jima Woodforda. Wierzę, że kiedy będziecie czytać tę skromną książeczkę, poczujecie się otuleni miłością Chrystusa, bowiem Jim ofiaruje Wam swoje doświadczenie i nadzieję Nieba. Nabierzcie otuchy! Istnieje o wiele więcej!

Dr Thom Gardner

1 Ef 2, 1-6; The Message; tekst polski w przekładzie tłumacza; zob. również przekład Biblii Tysiąclecia: „I wy byliście umarłymi na skutek waszych występków i grzechów, w których żyliście niegdyś według doczesnego sposobu tego świata, według sposobu Władcy mocarstwa powietrza, to jest ducha, który działa teraz w synach buntu. Pośród nich także my wszyscy niegdyś postępowaliśmy według żądz naszego ciała, spełniając zachcianki ciała i myśli zdrożnych. I byliśmy potomstwem z natury zasługującym na gniew, jak i wszyscy inni. A Bóg, będąc bogaty w miłosierdzie, przez wielką swą miłość, jaką nas umiłował, i to nas, umarłych na skutek występków, razem z Chrystusem przywrócił do życia. Łaską bowiem jesteście zbawieni. Razem też wskrzesił i razem posadził na wyżynach niebieskich – w Chrystusie Jezusie”.

WSTĘP

Podróżnik

Opowieść tę chciałbym zacząć od tego, że nie jestem pastorem. Nie jestem kaznodzieją ani badaczem Biblii. Przez większość mojego życia albo nie interesowały mnie sprawy dotyczące Pana Boga, albo miałem do nich ambiwalentny stosunek. A jeśli chodzi o najprostsze określenie tego, kim jestem, to mógłbym powiedzieć, że jestem podróżnikiem. Wiele razy przemierzyłem świat jako pilot linii lotniczych i jako biznesmen. Ale podróż, którą tutaj opisuję, wykracza daleko poza każdą prędkość i każdy pułap, jakie osiągnąłem w czasie wszystkich poprzednich lotów. Zastanawiam się ostatnio nad słowami hymnu „Blessed Assurance” (czyli „Błogosławiona pewność”): „Błogosławiona pewność, mam Jezusa! Och, cóż to za przedsmak Bożej chwały”. Z powodów, których nie umiem wytłumaczyć inaczej niż miłością i łaską Bożą, dano mi poznać ten przedsmak Bożej chwały². Pozostaje dla mnie tajemnicą, dlaczego tak się stało. Modlę się, aby opowieść o Niebie, którą za chwilę przeczytasz, stała się dla ciebie zapewnieniem, że Niebo jest prawdziwe i aby ci z was, którzy uznają Jezusa za swego Zbawiciela, zobaczyli to, co ja i jeszcze więcej. Otrzymacie więcej niż tylko przedsmak; weźmiecie udział w całej uczcie przy Jego stole, oświetlonym światłem i obecnością samego Jezusa Chrystusa, na wieki!

Ilekroć zdaję relację z mojego doświadczenia, czuję pokorę. To było i nadal jest czymś cudownym. Myślę wtedy, że to, co mnie spotkało, powinno było przydarzyć się komuś innemu – komuś, kto poświęcił całe swoje życie, aby służyć Bogu oraz działać w Jego sprawie i budować Jego królestwo. Jedyne królestwo, które ja sam kiedykolwiek rozwijałem, należało do mnie.

Nieważne, ile czeków wypisałem ani ile ubiłem interesów, nic nie wypełniało tej próżni. Wewnątrz byłem pusty.

Ale Bóg zaprosił mnie do swojej historii. Jestem chodzącym dowodem na to, że Bóg kocha grzeszników i zrobi wszystko, aby przyprowadzić nas do siebie, jeśli w pełni Go przyjmiemy. Moje życie wydawało mi się całkiem dobre i przyjemność sprawiały mi różne rzeczy, ale nigdy nie odczułem żadnego pragnienia, aby porozmawiać z Bogiem, aby zastanawiać się nad dziełem Stworzenia, aby zaangażować się w cokolwiek, co nie dotyczyło mnie samego. Moim jedynym celem było gromadzenie majątku i byłem w tym dobry.

Nigdy nie uważałem siebie za złą osobę, ale na pewno nie byłem dobrym człowiekiem. Pod każdym względem byłem po prostu zwyczajnym gościem – nie lepszym i nie gorszym niż inni. Och, oczywiście, zdarzało mi się wypisać czek dla takiej czy innej organizacji charytatywnej, co pewnie też robiłem z wyrachowania. Moim jedynym celem w życiu było posiadanie rzeczy. Miałem jacht. Miałem samolot i kolekcję brytyjskich samochodów sportowych. Byłem pilotem linii lotniczych i podróżowałem po świecie. Im więcej miałem, tym więcej chciałem mieć. Ale w jakiś sposób, niezależnie od tego, ile rzeczy udało mi się zdobyć, gdzieś głęboko w mojej duszy czułem pustkę i jakąś nieokreśloną tęsknotę. Nieważne, ile czeków wypisałem ani ile ubiłem interesów, nic nie wypełniało tej próżni. Wewnątrz byłem pusty.

Kiedy będziecie czytać tę książkę, moja relacja może wydać się wam nieprawdopodobna czy trudna do uwierzenia – zbyt piękna, by mogła być prawdą. Niemniej jednak jest prawdziwa. Z przyczyn medycznych przez jedenaście godzin mój mózg nie wykazywał żadnej aktywności. W tym czasie doświadczyłem chwały Nieba i ujrzałem na moment niepokojący mrok piekła. Choć w swojej karierze wiele razy latałem samolotem na wysokości przekraczającej 10 000 metrów, to wtedy szybowałem na wysokości przekraczającej zasięg pomiaru przyrządów lotniczych. W jednej chwili zostałem przetransportowany przez tunel jasnego światła na pola i łąki otaczające Niebo, których kolorów i dźwięków nie da się opisać zwykłymi słowami. Spojrzałem w oczy aniołów i – tak – zobaczyłem twarz Jezusa. Moje doświadczenie nie było halucynacją ani skutkiem śpiączki farmakologicznej, w jakiej leżałem na oddziale intensywnej terapii. Nie wynikało z niedotlenienia. W zasadzie personel medyczny, który się mną opiekował, był pod ogromnym wrażeniem tego, co się wydarzyło, ponieważ przez ponad 11 godzin nie dawałem żadnych oznak życia, mój mózg nie emitował żadnych fal. Niedawno spotkałem przypadkiem jedną z osób, która zajmowała się moim ciałem od strony medycznej i usłyszałem, jak woła do mnie: „Hej, Łazarzu.” Praktycznie rzecz biorąc, znajdowałem się w stanie śmierci klinicznej. Moje ciało przewieziono w kąt sali, żeby nie zawadzało. Nie odłączono mnie od respiratora, żeby dwójka moich dzieci, która jechała do mnie z drugiego końca Kanady, mogła mnie pożegnać, choćby na łóżku szpitalnym.

Dalsza część książki dostępna w wersji pełnej

2 Francis J. Crosby, „Blessed Assurance”. Domena publiczna. Tekst pol. w przekładzie tłum.

ROZDZIAŁ PIERWSZY

Latając z pustym bakiem

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ DRUGI

Utrata kontroli

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ TRZECI

Pomiędzy Niebem i piekłem

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ CZWARTY

Oblicze aniołów

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ PIĄTY

Spacer z aniołami

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ SZÓSTY

Przyciągająca miłość Boża

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ SIÓDMY

Miasto Nieba

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ ÓSMY

Twarzą w twarz z Jezusem

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ DZIEWIĄTY

Podróż powrotna

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ DZIESIĄTY

Widok z tej strony Nieba

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ JEDENASTY

Zamiana jarzma

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ DWUNASTY

Przemienione życie

Dostępne w wersji pełnej

ROZDZIAŁ TRZYNASTY

Nie jest za późno

Dostępne w wersji pełnej

O Jimie Woodfordzie

James Woodford urodził się na Nowej Fundlandii, w Kanadzie. Utraciwszy ojca w wieku dwóch lat, dorastał w domu dziadków ze strony matki. We wczesnym wieku zafascynował się lotnictwem, ponieważ na brzegu rzeki, gdzie mieszkała jego rodzina, była przystań dla wodolotów. James został jednym z najmłodszych licencjonowanych pilotów w Kanadzie, a jego lotnicza kariera rozpoczęła się w wieku 19 lat. James latał małym samolotem nad jeziora w odległych prowincjach Kanady, ponieważ inne trasy w zasadzie były niedostępne, zwłaszcza w czasie surowych zim. Wspinał się po szczeblach kariery, latając coraz większymi samolotami, aż został kapitanem jednej z największych linii lotniczych. Latając z Toronto do Timbuktu przemierzył setki tysięcy kilometrów. Jest rozmiłowany w koniach, a obecnie mieszka w New Brunswick, w Kanadzie, wraz z żoną Lorraine i kilkoma końmi. James podróżuje po Ameryce Północnej i Południowej, niosąc otuchę członkom Ciała Chrystusa poprzez opowieść o swym doświadczeniu w Niebie. Niósł także pocieszenie rodzinom, które straciły swoich bliskich, zapewniając ich o chwale Nieba i o miłości Boga w Jezusie Chrystusie.

Więcej informacji:

www.jimwoodford.com

www.facebook.com/pg/Jim-Woodford

O Thomie Gardnerze

Thom Gardner od roku 1986 pełni posługę jako biblista i pastor, a obecnie kieruje Restored Life Ministries, Inc., posługą poświęconą kompleksowej formacji duchowej. Podróżuje po całym świecie, aby przygotowywać liderów w całym Ciele Chrystusa na ziemi, prowadząc rekolekcje i seminaria szkoleniowe z wykorzystaniem swych technik interaktywnego spotkania z obecnością Chrystusa poprzez Pismo święte. Napisał wiele książek, m.in. Healing the Wounded Heart, Relentless Love, Living the God-Breathed Life, The Healing Journey i Everything that Grows.

Więcej informacji:

www.restoredliferministries.com