UWAGA
Encyklopedia uzdrawiania Edgara Cayce’a ma charakter dokumentalny i nie należy jej traktować jako poradnika do samodzielnego uzdrawiania. Jeśli chcesz zastosować się do którejkolwiek z sugestii Cayce’a, rób to wyłącznie pod nadzorem lekarza.

Tytuł oryginału: Edgar Cayce Encyclopedia of Healing

Przekład: Iwona Szopa
Redakcja: Aleksandra Mikinka
Korekta: Justyna Techmańska-Szewczuk
Projekt okładki: Norbert Młyńczak
Ornamenty na okładce: Freepik

Copyright © 1986 by Reba Ann Karp
Edgar Cayce readings copyright © 1971 by Edgar Cayce Foundation
This edition published by arrangement with Grand Central Publishing, a division of Hachette Book Group, Inc., New York, NY, USA.
All rights reserved
Copyright for the Polish edition and translation © Esse sp. z o.o., 2026

Niniejsza publikacja jest chroniona prawem autorskim. Publikacja może być zwielokrotniana i wykorzystywana wyłącznie w zakresie dozwolonym przez prawo lub umowę zawartą z Wydawcą. Zwielokrotnianie i wykorzystywanie treści publikacji w jakiejkolwiek formie do eksploracji tekstów i danych (text and data mining) lub do trenowania modeli sztucznej inteligencji bez uprzedniej, wyraźnej zgody Wydawcy jest zabronione.

ISBN 978-83-9717-683-6
Wydanie I, Łódź 2026

Wydawca: Esse sp. z o.o.
ul. Krokusowa 3, 92-101 Łódź

Współpraca: JK Wydawnictwo

Wersję elektroniczną przygotowano w systemie Zecer

Czy możliwe jest wyleczenie zapalenia stawów za pomocą diety?

W jaki sposób można wykorzystać napar z rumianku do zwalczania wrzodów żołądka?

Jakie znaczenie ma witamina B1 w profilaktyce raka?

W tysiącach „odczytów dotyczących życia” (ang. Life Readings), których dokonał Edgar Cayce, wielokrotnie podkreślał on jedność ciała, duszy oraz Uniwersalnej Siły, z którą wszyscy jesteśmy nierozerwalnie związani. Zdrowie fizyczne jest niezwykle ważne. Cayce często stawiał rewolucyjne, niezwykle szczegółowe diagnozy medyczne osobom, z którymi nigdy wcześniej nie miał kontaktu – dysponował jedynie ich imieniem i nazwiskiem oraz adresem. Po śmierci Edgara Cayce’a wiele z jego zaskakujących zaleceń znalazło potwierdzenie w badaniach naukowych – obecnie coraz więcej osób dostrzega znaczenie odpowiedniej diety, aktywności fizycznej, umiejętnego radzenia sobie ze stresem oraz stosowania nietoksycznych metod leczenia. Wszystko to ma istotny wpływ dla zachowania dobrego stanu zdrowia.

W tej książce znajdziesz sposoby niemal na wszystko – począwszy od trądziku, na chorobie Alzheimera kończąc – wraz z historiami pacjentów oraz recepturami na naturalne preparaty. Encyklopedia uzdrawiania Edgara Cayce’a to cenna i znacząca publikacja poświęcona poprawie zdrowia, a przy tym pozostająca niezmiennie aktualna.

Edgar Cayce należy do grona najwybitniejszych mediów w historii ludzkości.

Jeane Dixon

Książki poświęcone Edgarowi Cayce’owi:

Edgar Cayce Answers Life’s

10 Most Important Questions

The Edgar Cayce Encyclopedia of Healing

Edgar Cayce on Atlantis

Edgar Cayce on Channeling Your Higher Self

Edgar Cayce on Dreams

Edgar Cayce on Reincarnation

Edgar Cayce on Secrets of the Universe and How to Use Them in Your Life

Edgar Cayce on the Power of Color, Stones, and Crystals

Szczególne podziękowania dla zespołu badawczego Heritage Store.

Do jego grona należą:

Tom Johnson

Carol Baraff

Linda Keener

Barbara Salerno

Lise Stryker

Earendil Spindelilus

Steve Borgardus

Jane Gilbert

Bob Fears

Przedmowa

Każda osoba chora pragnie jak najszybciej odzyskać zdrowie i powrócić do pełni sił. Ta książka oferuje czytelnikowi encyklopedyczne spojrzenie na to, jak Edgar Cayce – niezwykły mistyk i jasnowidz ubiegłego wieku – postrzegał procesy samouzdrawiania zachodzące w ludzkim ciele.

Edgar Cayce zmarł w 1945 roku, ale jego spuścizna, obejmująca ponad 14 000 odczytów parapsychicznych, nadal stanowi przedmiot badań naukowych i praktyki klinicznej. Z jego mediumicznych doświadczeń dowiadujemy się, że człowiek jest istotą nieśmiertelną, z natury duchową, kreatywną i pomysłową dzięki sile swojego umysłu – istotą, która w wymiarze ziemskim korzysta z ciała, będącego produktem umysłu, wykorzystującego energię ducha.

Reba Ann Karp całkiem słusznie zatytułowała swoją książkę Encyklopedia uzdrawiania Edgara Cayce’a – zawiera ona bowiem prawdziwe bogactwo tematów, pomysłów, zagadnień, metod leczenia i studiów przypadków.

Własne doświadczenia, zdobyte w ciągu ostatnich trzydziestu lat, doprowadziły mnie do przekonania, że poglądy Cayce’a na temat ludzkiego ciała są jak najbardziej prawidłowe. Mówił on o organach i całych systemach funkcjonujących w ludzkim ciele, których misją było utrzymanie organizmu przy życiu, tak byśmy mogli w sposób aktywny realizować swoje przeznaczenie i cele w świecie, w którym przyszło nam żyć.

Takie podejście Cayce’a do ciała i życia leży u podstaw głoszonej przez niego filozofii samouzdrawiania. Jeśli uda nam się skoordynować określone funkcje – pochłanianie, wydalanie, krążenie, oddychanie, regenerację i tak dalej – wówczas proces leczenia powinien przebiegać pomyślnie. Emocje, nastawienie, przekonania, reakcje na sytuacje życiowe – wszystko to odgrywa kluczową rolę w wywoływaniu lub pogłębianiu chorób fizycznych. Terapia mająca na celu zrównoważenie i zharmonizowanie funkcjonowania ciała, umysłu i ducha w większości przypadków przekłada się na poprawę stanu zdrowia.

Czasami bardzo prosty program terapeutyczny może zdziałać cuda, jeśli jest ukierunkowany na pomoc ciału. Niedawno jeden z moich pacjentów – mężczyzna w wieku około trzydziestu lat – zachorował na zapalenie wątroby. Zanim udało nam się ustalić poprzez badania laboratoryjne, jaki to konkretnie typ schorzenia, sama terapia – obejmująca odpoczynek, specjalną dietę, okłady z oleju rycynowego na brzuch i pozytywne nastawienie – przywróciła pacjentowi siły; wyniki enzymów okazały się prawidłowe, a żółtaczka ustąpiła. W ciągu trzech tygodni pacjent wrócił do pracy, ciesząc się dobrym samopoczuciem.

Mam nadzieję, że z przyjemnością sięgniesz po tę książkę. Jej lektura pozwoli ci spojrzeć na swoje ciało w nowy sposób – sposób, dzięki któremu będziesz mógł bardziej kontrolować własne zdrowie, ponieważ źródło „samouzdrowienia” tkwi w twoim wnętrzu. A ty powinieneś nad tym wszystkim zapanować.

William A. McGarey (lekarz medycyny)

Edgar Cayce – krótka biografia

Próbując przedstawić pokrótce dzieje życia danej osoby, zazwyczaj najlepiej zacząć od początku – czyli od dnia narodzin. Jednak gdy chce się zebrać najważniejsze fakty z życia Edgara Cayce’a i przedstawić je czytelnikom w sposób klarowny, rozpoczęcie całej opowieści „od początku” może okazać się niemałym wyzwaniem.

Edgar Cayce urodził się 18 marca 1877 roku w Hopkinsville w stanie Kentucky, a zmarł 3 stycznia 1945 roku w Virginia Beach, w stanie Wirginia. To tyle, jeśli chodzi o suche fakty. Jednak według jednego z jego synów – nieżyjącego już Hugh Lynna Cayce’a – ojciec przyszedł na świat po to, by ówczesnej epoce zaprezentować zdolności parapsychiczne, które przyniósł ze sobą z poprzedniego wcielenia. Dzięki temu potrafił między innymi wpadać w trans. Zatem to, co przesądziło o mediumicznych umiejętnościach Edgara Cayce’a, zaczęło się na długo przed jego narodzinami, czyli znacznie wcześniej niż 18 marca 1877 roku.

Skupmy się jednak na stosunkowo krótkim okresie jego ziemskiego życia – pomiędzy 1877 a 1945 rokiem. Edgar Cayce urodził się na farmie w stanie Kentucky jako jedyny syn Lesliego i Carrie Cayce. Później ojciec Edgara objął stanowisko sędziego pokoju¹, co zapewniło mu wysoką pozycję społeczną. Ograniczyło to jednak czas, jaki mógł poświęcić dorastającemu, wrażliwemu synowi.

Chłopiec był bardzo przywiązany do swojej matki, ale miał też bliski kontakt ze swoim dziadkiem od strony ojca, lokalnym różdżkarzem. Edgar twierdził później, że jego dziadek często wracał do niego po śmierci i z nim rozmawiał. Spotkania te były dla chłopca równie rzeczywiste jak wyimaginowane dzieci, które – jak utrzymywał – przychodziły się z nim bawić.

Edgar nie był szczególnie zainteresowany nauką. Podczas wyczerpujących lekcji ortografii, prowadzonych przez ojca, odkrył przypadkowo, że potrafi przyswoić sobie materiał śpiąc na książce. Nie wymagało to wiele czasu – wystarczyła krótka drzemka. Od tego momentu chłopiec zaczął osiągać znacznie lepsze wyniki w nauce.

W pewne niedzielne popołudnie, pod wpływem poruszającego kazania wygłoszonego w kościele, Edgar wymknął się do lasu, by czytać Biblię i modlić się o możliwość uzdrawiania chorych. To właśnie wtedy nawiedziła go świetlista postać, która oznajmiła, że jego modlitwy zostaną wysłuchane – będzie mógł uzdrawiać chorych, jeśli pozostanie silny w wierze.

Hugh Lynn Cayce, syn Edgara, zauważył po latach, że wiele osób wiązało parapsychiczne zdolności jego ojca z uderzeniem piłki baseballowej w kręgosłup, którego doznał w wieku piętnastu lat. Po tym wypadku jego spokojna natura uległa zachwianiu – nie był w stanie kontrolować wybuchów emocji. Stał się hałaśliwy i kłótliwy, często podnosił głos i rzucał przedmiotami. Kiedy sędzia pokoju wrócił do domu, odesłał syna do łóżka. Edgar zapadł w śpiączkę. Wówczas stało się coś niezwykłego – chłopiec poprosił zdumionych rodziców, aby nałożyli mu na szyję okład z określonych ziół i posiekanej surowej cebuli. Twierdził, że tylko dzięki temu będzie mógł wyzdrowieć. Gdy rodzice spełnili jego prośbę, Edgar zapadł w normalny sen. Następnego dnia znów był taki jak dawniej.

Mimo że Edgar już w dzieciństwie miał do czynienia ze zjawiskami paranormalnymi, jego zdolności mediumiczne ujawniły się dopiero w dorosłości. Wydarzeniem, które je wyzwoliło, był paraliż mięśni gardła, wskutek którego Edgar stracił głos, a w konsekwencji – posadę sprzedawcy. Ponieważ lekarze nie potrafili zdiagnozować przyczyny choroby, mężczyzna zasięgnął porady hipnotyzera. Został wprowadzony w trans, podczas którego prawidłowo opisał przyczynę swoich dolegliwości. Było to napięcie nerwowe, powodujące zaciskanie się i kurczenie nerwów oraz mięśni w całym ciele. Kierując się tą diagnozą, Edgar poprosił, by hipnotyzer zasugerował (gdy on wciąż znajdował się w stanie hipnozy), by poprawiło się zwiększenie ukrwienia w okolicy strun głosowych. Kilka minut później jego szyja się zaczerwieniła, a po przebudzeniu odzyskał głos.

Z czasem Edgar zdał sobie sprawę, że jego zdolności mogą pomóc innym ludziom. W ten sposób miała się spełnić obietnica, złożona mu w lesie, wiele lat temu, przez świetlistą istotę – będzie mógł leczyć chorych.

Przez wiele lat Edgar pomagał ludziom wchodząc w trans, podczas którego miał dostęp do informacji na niemal każdy temat. Przez następne czterdzieści lat – z pomocą swojej żony Gertrudy i sekretarki Gladys Davis Turner – przeprowadzał tak zwane „odczyty” (ang. readings). Początkowo ograniczały się one do kwestii medycznych. Później, wraz z rozwojem zdolności parapsychicznych, w swoich odczytach Edgar poruszał tematy takie jak medytacja, sny, reinkarnacja i przepowiednie. Wśród proroctw, na których spełnienie czekali współcześni mu ludzie, znalazły się między innymi zalanie części Japonii przez ocean, pojawienie się kontynentu Atlantydy, który według wierzeń zatonął w oceanie w 1530 r. p.n.e., koniec komunizmu w Rosji, co miało w konsekwencji uczynić ten kraj „nadzieją świata” oraz zmiana osi obrotu Ziemi, skutkująca ekstremalnym odwróceniem klimatu. Obecnie Fundacja Cayce’a – Association for Research and Enlightenment, ARE (Stowarzyszenie na rzecz Badań i Oświecenia), z siedzibą między 67. a 68. ulicą w Virginia Beach – posiada ponad czternaście tysięcy skatalogowanych odczytów. Spośród tych odczytów osiem tysięcy dziewięćset siedemdziesiąt sześć poświęconych jest kwestiom medycznym, a dziewięćset tysięcy stron – czyli czternaście milionów słów – to notatki sporządzone podczas transu autohipnotycznego Edgara Cayce’a.

Przewodniczącym tej fundacji jest obecnie wnuk Cayce’a – Charles Thomas Cayce. Jej celem jest prowadzanie badań nad mediumicznymi odczytami Cayce’a. Swego czasu Hugh Lynn Cayce stwierdził: „Myślę, że weszliśmy w nową epokę odkryć. Człowiek odkrywa w sobie nowe przestrzenie. Jesteśmy częścią tego procesu – pomagamy i stymulujemy te odkrycia”. Pierwszy szpital Cayce’a, ulokowany na wzgórzu z widokiem na Ocean Atlantycki, został zbudowany w 1928 roku przez Association of National Investigators. Główny budynek szpitala został odebrany rodzinie Cayce’a w wyniku krachu na giełdzie w 1929 roku, ale powrócił w ich ręce w roku 1956, kiedy został odkupiony przez Stowarzyszenie. Przez ten czas budynek służył jako kasyno, klub plażowy, a podczas II wojny światowej był wykorzystywany jako kwatera dla pielęgniarek.

W Wielkanocną niedzielę, trzydziestego marca 1975 roku, Fundacja ARE otworzyła Bibliotekę i Centrum Konferencyjne. Ta znacznych rozmiarów biblioteka zawierała wówczas jedną z największych na świecie kolekcji dzieł dotyczących takich tematów jak telepatia, jasnowidzenie i ESP („postrzeganie pozazmysłowe”). Oprócz biblioteki i centrum konferencyjnego budynki Fundacji ARE obejmowały skrzydło terapeutyczne, zarezerwowane dla członków fundacji, gdzie stosowano metody leczenia najczęściej omawiane podczas wykładów – masaże, kąpiele parowe, lewatywy i kąpiele wirowe (whirpool bath). W dziale terapeutycznym pracowały dyplomowane pielęgniarki i masażyści. Co tydzień odbywały się również konferencje, dzięki którym uczestnicy mogli odkrywać nowe aspekty fizycznego i duchowego spełnienia. Tematyka konferencji obejmowała między innymi interpretację snów, uzdrawianie oraz tajemnice starożytnego Egiptu i Atlantydy.

W Appalachach w stanie Wirginia znajduje się również obóz fundacji ARE. Tutaj, pod okiem ARE Youth Activities Department, dzieci, nastolatki i całe rodziny poznają filozofię Cayce’a. Zajęcia obejmują warsztaty, wycieczki, pracę grupową ze snami, pływanie i medytację. Klinika ARE – The ARE Clinic, Inc. – w Phoenix (w Arizonie) jest jedynym na świecie holistycznym centrum leczenia, w którym metody i środki lecznicze Edgara Cayce’a są stosowane jako uzupełnienie tradycyjnych praktyk medycznych i chirurgicznych. Klinika ta została założona w 1970 roku pod kierownictwem dra Williama McGareya i dr Gladys McGarey.

Integralną częścią Fundacji ARE są również grupy badawcze. W 1956 roku, kiedy Fundacja zakupiła szpital Cayce’a, istniało sto czterdzieści takich grup (obecnie ich liczba przekroczyła tysiąc pięćset). Podczas tych grupowych sesji uczestnicy mają okazję rozwijać swoje zdolności mediumiczne, odnaleźć drogę do Boga i zgłębiać inne obszary duchowości poprzez koncepcje przedstawione w odczytach Cayce’a.

Na koniec warto wspomnieć o tzw. Circulation Files – zbiorach odczytów, dotyczących zarówno zagadnień fizycznych, jak i metafizycznych. Ułatwiają one zgłębianie konkretnych schorzeń (np. zapalenia stawów), ponieważ eliminują konieczność przeglądania setek pełnych odczytów w poszukiwaniu potrzebnych informacji. Obecnie istnieje trzysta sześćdziesiąt takich zbiorów, a kolejne są w trakcie opracowywania. Dla wygody członków ARE prowadzona jest lista lekarzy i innych pracowników służby zdrowia, którzy wyrazili chęć pomocy we wdrażaniu metod leczenia zalecanych w odczytach Cayce’a.

Jak wyjaśniał Cayce: „Cykl dotarł do momentu, gdy poszczególne istoty, ponownie żyjące na ziemi, gromadzą się w celu wykonania określonej pracy” (odczyt numer 254-47).

Teoria Cayce’a dotycząca przyczyn chorób

We wszystkich odczytach poświęconych chorobom Edgar Cayce stara się odkryć przyczynę każdego schorzenia. Dzięki temu łatwiej nam zrozumieć, dlaczego kładł on tak duży nacisk na wykształcenie w pacjentach nowych, zdrowych nawyków, a nie tylko na łagodzenie objawów choroby.

Z uwagi na to, że większość odczytów dotyczyła konkretnych pacjentów, do wyników należy podchodzić z ostrożnością i przeanalizować je pod nadzorem lekarzy, gotowych do eksperymentowania z metodami leczniczymi Cayce’a. Dr William A. McGarey, dyrektor kliniki ARE (4018 North Fortieth Street, Phoenix, Arizona 85018), przeanalizował odczyty i zastosował kilka sugerowanych przez Cayce’a metod leczenia w swojej praktyce (lista lekarzy, którzy mogą stosować niektóre metody leczenia Cayce’a, jest dostępna dla członków ARE).

Trudność w analizowaniu odczytów wynika z ich kompleksowej natury. Ponadto wiele odczytów dotyczyło osób cierpiących na zaburzenia inne niż te omawiane w niniejszym opracowaniu. Złożoność odczytów utrudnia ich interpretację – w efekcie trudno powiązać zalecane dla danej osoby metody leczenia z jedną, konkretną chorobą.

Wśród przyczyn chorób, wymienionych przez Cayce’a, można dostrzec czynniki o wspólnych cechach – na przykład upośledzone wchłanianie składników odżywczych i wydalanie, nieodpowiednia dieta, brak równowagi kwasowo-zasadowej, podwichnięcie kręgosłupa i urazy kręgosłupa, brak równowagi oraz koordynacji układu nerwowego, problemy układu krążenia, zaburzenia gruczołów dokrewnych, stres, przeciążenie i zmęczenie, karma, ogólne podejście do życia oraz rozmaite infekcje.

Pomimo podobieństw co do przyczyn konkretne metody leczenia były zalecane przez Cayce’a z uwzględnieniem konkretnego schorzenia, dostosowane do pacjenta i do jego konkretnych objawów.

Oto krótki przegląd przyczyn chorób opisanych w odczytach:

Tak zwane „upośledzone wchłanianie substancji odżywczych” – prawidłowe wchłanianie zapewnia optymalne i stałe dostarczanie materiałów, koniecznych człowiekowi do regeneracji komórek i tkanek; a także wytwarzanie energii, umożliwiającej ciągłą produkcję nowych komórek. Do zaburzeń wchłaniania dochodzi w sytuacji, gdy choćby jeden składnik chemiczny, niezbędny do regeneracji organizmu, nie jest dostarczany wraz z pożywieniem lub nie jest odpowiednio wykorzystywany i przetwarzany w konkretny składnik odżywczy, niezbędny dla różnych rodzajów komórek. Choroby związane z zaburzeniami przyswajania są powiązane z niedoborem składników odżywczych, co w konsekwencji prowadzi do degeneracji komórek.

Nieprawidłowe wydalanie toksyn – fakt, że jest to najczęściej wymieniana przyczyna chorób w odczytach Cayce’a, wskazuje na fundamentalne znaczenie tego procesu dla utrzymania równowagi fizycznej i ogólnego zdrowia. W przypadku jakiegokolwiek zahamowania procesów wydalniczych może dojść do wystąpienia szeregu objawów chorobowych. Cayce w swoich odczytach zdaje się podzielać opinię lekarzy, gdy opisuje nie jeden, a kilka układów wydalających, które – przy zachowaniu równowagi i koordynacji – skutecznie i całkowicie usuwają wszelkie niepożądane substancje z organizmu. Układy te obejmują jelita, nerki i pęcherz moczowy, pory skóry i płuca. Jeśli w którymkolwiek z nich dojdzie do zaburzenia równowagi i spowolnienia procesów wydalniczych, w następstwie dojdzie do gromadzenia się trujących odpadów (toksyn). Toksyny te – poprzez hamowanie samego procesu odbudowy – mogą zagrażać wszystkim narządom i układom organizmu, aż do poziomu komórkowego.

Dieta – prawie każdy z dziewięciu tysięcy odczytów dotyczących zdrowia zawiera porady dotyczące diety. Ten obszerny materiał wyraźnie wskazuje na fakt, że to nawyki żywieniowe są podstawowym źródłem zdrowia czy też nieodłączną przyczyną braku równowagi i chorób. Chociaż Cayce odradzał „ekstremizm” lub pozostawanie „niewolnikiem diety”, często podkreślał, że należy zwracać szczególną uwagę na sposób odżywiania. Organizm potrzebuje składników odżywczych – węglowodanów, białek, minerałów, witamin – w ich najbardziej kompletnej postaci, łatwej do strawienia i wchłonięcia, sprzyjającej skutecznemu wydalaniu, utrzymującej równowagę między układami i dostarczającej materiału do regeneracji komórek. Cayce szczególnie polecał świeże owoce i warzywa jako posiłki spełniające te wymagania, natomiast słodycze klasyfikował jako „szkodliwe dla organizmu”. Produkty te nie zawierają bowiem żadnych składników odżywczych, są trudne do strawienia, niekorzystnie wpływają na wydalanie i zaburzają równowagę metaboliczną.

Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej – cały organizm nieustannie pracuje nad utrzymaniem biochemicznej równowagi kwasowo-zasadowej. Aby pozostać przy życiu i zachować zdrowie, każda komórka musi utrzymywać odpowiednią równowagę między kwasowością a zasadowością. W płynie międzykomórkowym tworzy to podstawę przekazywania dodatnich i ujemnych impulsów elektrycznych między komórkami – podobnie jak w przypadku sygnałów nerwowych krążących między mózgiem a resztą ciała. Energia elektryczna uwalniana jest w wyniku utleniania substancji – zarówno odżywczych, jak i toksycznych – zawartych w płynie międzykomórkowym. Zaburzona równowaga między kwasowością i zasadowością spowalnia te procesy, co prowadzi do podwyższonego poziomu substancji toksycznych, zwiększa podatności na choroby i obniża poziom energii w całym organizmie.

Podwichnięcie kręgosłupa (kręgozmyk) i urazy kręgosłupa – podwichnięcie kręgosłupa, inaczej kręgozmyk, to częściowe, niepełne przemieszczenie jednego lub więcej kręgów. Uraz kręgosłupa to uszkodzenie, które niszczy tkankę kręgosłupa, czemu zazwyczaj towarzyszy podwichnięcie. Podwichnięcia i urazy mogą mieć podobne skutki. Ponieważ impulsy nerwowe biegną przez kręgosłup do wszystkich części ciała, każdy uraz mechaniczny wywiera nacisk na zwoje nerwowe współczulne lub w sposób bezpośredni hamuje impulsy nerwowe powracające z kończyn. Blokuje to przepływ impulsów nerwowych do niektórych obszarów ciała zaopatrywanych przez te nerwy. W rezultacie może dojść do zaburzeń wydalania, stopniowego spowolnienia krążenia oraz bólu (miejscowego i odruchowego). Zatem podwichnięcia i urazy mogą być zarówno przyczyną, jak i skutkiem nadmiernego napięcia fizycznego. Według odczytów najczęściej u podstaw tych chorób leżały urazy oraz zmęczenie.

Brak równowagi oraz koordynacji układu nerwowego – funkcjonowanie organizmu zależy od prawidłowego działania układu nerwowego oraz impulsów i energii, kontrolujących zarówno świadome ruchy, jak i nieświadome funkcje organizmu. Funkcje te obejmują na przykład oddychanie, pracę serca, krążenie krwi i limfy, prawidłowe działanie gruczołów dokrewnych, trawienie, wchłanianie składników odżywczych i wydalanie produktów przemiany materii – wszystko to razem jest niezbędne do przebiegu procesów metabolicznych w każdej żywej komórce. Z kolei od tych procesów zależy sprawne funkcjonowanie samych komórek nerwowych. Duże znaczenie dla funkcjonowania układu nerwowego ma wchłanianie niezbędnych składników odżywczych oraz wydzielanie przez gruczoły dokrewne substancji potrzebnych do reprodukcji komórek organizmu, w tym komórek nerwowych.
Układ nerwowy jako całość dzieli się na trzy główne części – ośrodkową (mózgowo-rdzeniową), autonomiczną i obwodową. Centralny układ nerwowy, który kontroluje świadomie wykonywane ruchy, składa się z mózgu i rdzenia kręgowego (a także organów kontrolowanych świadomie, takich jak struny głosowe). Kręgosłup składa się z siedmiu kręgów szyjnych, dwunastu kręgów piersiowych, pięciu kręgów lędźwiowych oraz połączonych odcinków krzyżowego i guzicznego. Każdy kręg zawiera zwoje nerwowe, które wysyłają impulsy nerwowe do określonych obszarów ciała. Układ autonomiczny „automatycznie” reguluje funkcjonowanie narządów, które nie wymagają świadomej kontroli. Doktor McGarey² nazywała to „układem nerwowym podświadomości”, podczas gdy Cayce określał to mianem „układu współczulnego”. Medycyna dzieli autonomiczny układ nerwowy na dwie części: współczulną (sympatyczną) i przywspółczulną (parasympatyczną). Obie te części działają jak system kontroli i równowagi, umożliwiając organizmowi właściwe reagowanie na skrajne wymagania – zarówno pochodzące z jego wnętrza, jak i z otoczenia. Część współczulna układu ma działanie stymulujące (na przykład poprzez aktywację gruczołów wydzielających adrenalinę), podczas gdy część przywspółczulna zapobiega nadmiernemu pobudzeniu organizmu.
Obwodowy układ nerwowy odbiera informacje ze wszystkich części ciała – w tym z narządów zmysłów odpowiedzialnych za wzrok, węch, smak i dotyk – po czym przekazuje je do mózgu. Przesyła również informacje z mózgu do nerwów ruchowych, które kontrolują pracę mięśni. Jeden nerw ruchowy, wraz z rozgałęzionymi włóknami, może kontrolować ponad tysiąc włókien mięśniowych. Krótko mówiąc – harmonijne funkcjonowanie trzech układów nerwowych stanowi podstawę zdrowia fizycznego (i psychicznego).

Zachwianie równowagi i koordynacji w układzie krążenia – przepływ krwi przez organizm odgrywa kluczową rolę w dostarczaniu składników odżywczych do tkanek i narządów oraz w usuwaniu produktów przemiany materii. W przypadku uszkodzenia układu krążenia krew nie może swobodnie przepływać do wszystkich części ciała, co zaburza prawidłowe funkcjonowanie innych obszarów ciała. Układ współczulny (część autonomicznego układu nerwowego) kontroluje cały układ krążenia. Jego funkcje obejmują równoważenie i koordynację między krążeniem głębokim i powierzchniowym (obwodowym), utrzymywanie i regulację płytek krwi, odpowiedzialnych za procesy krzepnięcia, oraz produkcję substancji kontrolujących integralność ścian żył i tętnic.
Cayce twierdził, że na zaburzenia pracy układu krążenia wpływa wiele czynników. Mogą one obejmować gromadzenie się toksyn lub produktów przemiany materii w wątrobie, śledzionie lub trzustce, co prowadzi do ponownego wchłaniania niektórych z nich do krwiobiegu i w konsekwencji – do zatrucia. Zaburzenia te mogą również prowadzić do nieprawidłowości w funkcjonowaniu wątroby oraz do złożonych zaburzeń w interakcjach między śledzioną a nerkami.
Kolejnym czynnikiem jest niewłaściwa dieta, która może osłabiać działanie układu wydalniczego oraz nie zapewniać organizmowi niezbędnych składników odżywczych. Innym powodem jest fizyczne lub psychiczne przeciążenie, które skutkuje zahamowaniem lub utrudnieniem krążenia. Przyczyną może być również skrzywienie kręgów w kręgosłupie spowodowane urazem, przeciążeniem lub innymi czynnikami – napięcie, przemieszczenie lub uraz dowolnego obszaru kręgosłupa hamuje przepływ impulsów nerwowych oraz krwi do niektórych części ciała.

Zaburzenia gruczołów dokrewnych – gruczoł to narząd, który pobiera określone składniki z krwi i wydziela je w postaci substancji wykorzystywanych przez organizm, takich jak adrenalina, lub substancji wydalanych przez organizm, takich jak mocz. Niektóre gruczoły są wyposażone w przewody prowadzące do określonych narządów, natomiast inne – bez przewodów – są gruczołami dokrewnymi, które uwalniają produkowane przez siebie substancje bezpośrednio do krwiobiegu. Cayce samodzielnie zidentyfikował w sumie siedem gruczołów dokrewnych, w tym gonady, komórki Leydiga, grasicę i szyszynkę.
W sensie ezoterycznym Cayce uważał, że gruczoły dokrewne są siedzibą pamięci duszy i nośnikami karmy czy też lekcji potrzebnych do rozwoju. W związku z tym wierzył, że gruczoły te są ośrodkami generującymi energię i kontrolującymi harmonię duchową oraz równowagę fizyczną – stąd ich ogromna rola w utrzymaniu zdrowia i równowagi na wielu poziomach.
Podstawową funkcją gruczołów jest wydzielanie substancji niezbędnych do reprodukcji komórek. Funkcja ta może zostać zakłócona z kilku powodów, z których każdy zwiększa podatność na określone zaburzenia równowagi. Według Cayce’a zaburzenia równowagi między gruczołami mogą wynikać z niedoborów minerałów i składników odżywczych w organizmie. Należą do nich: niedobór jodu, minerału szczególnie potrzebnego tarczycy, niedobór złota, który może powodować obniżenie poziomu hormonów niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego, oraz niedobór witamin wspierających pracę tkanek gruczołowych.

Stres, przeciążenie i zmęczenie – przeciążenie Cayce postrzegał jako główną lub jedną z głównych przyczyn niektórych chorób psychicznych i fizycznych. Przeciążenie wiąże się ze zbyt intensywną pracą, natomiast wyczerpanie sugeruje niewystarczającą ilość snu i odpoczynku. Zrozumiałe jest, że jeśli organizm jest wyczerpany z powodu złej diety lub istniejącej już choroby fizycznej, łatwo może dojść także do jego przeciążenia. W przypadku stresu psychicznego najczęstszymi towarzyszącymi mu uczuciami są: zmartwienie, niepokój i złość. Negatywne emocje mogą prowadzić do wyczerpania, napięcia mięśniowego, zaburzeń trawienia i problemów z wydalaniem. W rezultacie organizm staje się osłabiony i wycieńczony, aż w końcu toksyny produkowane w układzie hormonalnym przedostają się do krążenia limfatycznego, blokując naczynia i tym samym przyczyniając się do zastoju i zakwaszenia tkanek. W takim stanie odporność organizmu ulega osłabieniu, co sprzyja rozwojowi różnych chorób.

Karma, postawy i emocje – odczyty Edgara Cayce’a jasno pokazują, że przyczyny chorób czy po prostu podstawy zachowania zdrowia wykraczają poza cechy fizyczne człowieka – obejmują również aspekty psychiczne i duchowe. Umysł, ciało i duch pozostają pod wpływem nastawienia psychicznego, emocji i prawa karmy.
Fundamentalną tezą płynącą z jego odczytów jest to, że każdy człowiek posiada duszę – część Źródła, z którego płyną wszelkie siły życiowe i zdrowie. Dla opisu tego Źródła Cayce używał kilku terminów: Siła Twórcza, Uniwersalne Moce lub Bóg. Każda osoba, której udzielał odczytu, była określana jako „istota” – byt istniejący w trójcy ciała, umysłu i ducha. Zdrowie fizyczne definiował jako równowagę i współpracę między wszystkimi częściami ciała; podkreślał potrzebę utrzymania harmonii między tymi trzema aspektami człowieka, w celu stymulowania i zachowania zdrowia oraz łagodzenia chorób. Twierdził:
„Ciało, umysł i dusza tworzą jedność ujętą w siłach fizycznych – w rzeczywistości ciało jest świątynią Żywego Boga. W każdej istocie znajduje się cząstka, będąca częścią Uniwersalnej Mocy – to cząstka, która żyje. Wszystkie te elementy muszą pozostawać w harmonii i ze sobą współpracować” (1593-1).
Z jego przekonań wynika więc, że dusza jest integralną częścią naszego istnienia, podobnie jak narządy są częścią ciała. Co równie ważne, część każdego z nas jest także częścią nieskończonej i boskiej Uniwersalnej Mocy, która stwarza wszelkie życie. „To, co staje się materią, najpierw rodzi się w duchu” (3395-2). Cayce twierdził, że ciało i umysł powstały po to, aby dusza mogła manifestować się w sferze materii w kolejnych wcieleniach. Doświadczając różnych umysłów i ciał, dusza może lepiej dostroić się do duchowego Źródła.
Według Cayce’a prawo karmy odnosi się do przyczyn i skutków myśli, uczuć i czynów, zwłaszcza tych, które przenikają z jednego życia do następnego: „Karmę w sobie nosimy, podczas gdy przyczyna i skutek mogą istnieć tylko w jednym materialnym doświadczeniu” (2981-21). Zasady karmy działają nieustannie, od wcielenia do wcielenia, aż do momentu, w którym dana istota osiągnie całkowite zjednoczenie z Bogiem. Każde doświadczenie w życiu materialnym może tworzyć karmę, którą Cayce nazywał również „ciągłym pokonywaniem samego siebie”. Wyjaśniając dalej pojęcie karmy, często cytował on fragment Biblii z Ewangelii według św. Pawła: „A co człowiek sieje, to i żąć będzie”.
Poprzez „ciągłą walkę z samym sobą” i ponoszenie konsekwencji wcześniejszych działań, zakłócenia w sferze umysłu i ducha mogą prowadzić do powstawania chorób fizycznych. Wpływ nastawienia i emocji na organizm jest często wyraźnie widoczny. Gniew powoduje bóle głowy lub niestrawność, depresja prowadzi do ogólnego zmęczenia, a problemy emocjonalne są odpowiedzialne za ataki astmy. Cayce przytoczył wiele przykładów bezpośredniego wpływu nastawienia i emocji na organizm:
„Nie ulega wątpliwości, że nastawienie często przekłada się na stan fizyczny organizmu. Nie sposób nienawidzić sąsiada i nie mieć problemów z żołądkiem lub wątrobą. Nie sposób być zazdrosnym lub gniewać się na kogoś i nie borykać się z zaburzeniami trawienia lub problemami z sercem” (4021-1).
W ciągu ostatniego stulecia medycyna stopniowo odkrywała i zgłębiała zależności między umysłem i emocjami a chorobami ciała. Połączenie to nauka określa mianem „psychosomatycznego”, od greckich słów psyche, oznaczającego „umysł”, oraz soma, oznaczającego „ciało”.
W swoich odczytach Cayce twierdził, że określone gruczoły wydzielają substancje w odpowiedzi na impulsy emocjonalne pochodzące z układu nerwowego. Gniew, uraza, niezgoda, nienawiść, samokrytycyzm, wrogość i związane z nimi napięcia nerwowe skutkują uwalnianiem toksyn z układu hormonalnego do krążenia limfatycznego, co wyczerpuje siły organizmu, hamuje wydalanie i w konsekwencji sprawia, że organizm staje się podatny na choroby. W ten sposób niematerialne postawy i emocje przekształcają nerwy i gruczoły w namacalne „przewodniki” – rodzaj organicznego połączenia między niematerialnymi aspektami człowieka a jego ciałem fizycznym. W odczytach emocje opisywane są jako „energia elektryczna”, „iskra” samego życia, przepływająca przez ciało poprzez układ nerwowy. Jest to rodzaj drogi, umożliwiającej komunikację między umysłem, ciałem i duchem. Cayce mówił:
„Skoro zmysły i ośrodki nerwowe stanowią ogniwo łączące to, co skończone, z tym, co nieskończone, dlaczego by nie dostroić naszych zmysłów do piękna rzeczy wiecznych i w ten sposób nie zyskać przychylności Boga?” (3697-1).
W nierozerwalnej trójcy ciała, umysłu i duszy każda choroba wpływa na wszystkie trzy aspekty „przekraczającej siebie” istoty. Nawet podczas najpowszechniejszej choroby – zwykłego przeziębienia – by wyzdrowieć, powinniśmy doświadczyć przemiany psychicznej i emocjonalnej oraz przyswoić pewne nauki duchowe:
„Można więc łatwiej się przeziębić, jeśli często wpada się w gniew. Może dopaść cię przeziębienie, gdy się na kogoś wściekasz, nawet na własną żonę.
Nie pociągaj nosem, gdy jest zatkany, ale go wydmuchaj! Nie gniewaj się, po prostu kochaj!” (288-44).
Poruszając zagadnienie karmy, należałoby wspomnieć o wadach wrodzonych. Zgodnie z odczytami wiele zaburzeń było związanych – przynajmniej częściowo – z wadami wrodzonymi lub wrodzoną niedoskonałością organizmu. Często Cayce twierdził, że przyczyną takiej choroby był uraz odniesiony w czasie ciąży lub porodu. Tylko w kilku odczytach uznał, że choroba mogła być wynikiem nieodpowiedniej diety matki lub złego nastawienia w czasie ciąży.
W pozostałych przypadkach terminy „wada wrodzona” i „karma” były używane zamiennie, sugerując, że wszystkie choroby wrodzone pojawiają się z powodu wpływów karmicznych. Koncepcja ta może pomóc rodzicom uwolnić się od poczucia winy, które zwykle towarzyszy narodzinom dziecka z różnego rodzaju wadami. Pozwala zrozumieć, że dziecko (i rodzice) sami wybrali tę sytuację z jakiegoś konkretnego powodu, na przykład chęci otoczenia się miłością, cierpliwością i umiejętnością całkowitego oddania się – ponieważ to właśnie są cechy potrzebne do opieki nad takim „wyjątkowym” dzieckiem.

Infekcja – to po prostu przeniesienie choroby z jednego organizmu na drugi lub obecność jednokomórkowych mikroorganizmów, bakterii lub grzybów w organizmie nosiciela. Infekcja, która pojawia się w stanie osłabienia, może się bardzo szybko rozprzestrzeniać, jeśli nie zostanie zatrzymana. Przykład wzajemnego zarażania się przeziębieniem pokazuje, jak łatwo można obniżyć swoją odporność i sprawić, że organizm stanie się podatny na to, co Cayce nazwał „siłami infekcji”.
W przypadku przeziębienia przyczyną choroby jest zazwyczaj niewłaściwa dieta w połączeniu z wysiłkiem fizycznym i wyczerpaniem, prowadząca do zmęczenia i złego samopoczucia. Negatywne nastawienie i emocje, które zwykle wtedy ignorujemy, skutkują dalszym wyczerpaniem sił witalnych. Równowaga kwasowo-zasadowa organizmu zostaje zaburzona, organizm ulega zakwaszeniu, a wtedy rozwija się przeziębienie. Bez odpowiedniej „opieki” organizm może stać się podatny na poważniejsze choroby, takie jak zapalenie płuc czy zapalenie migdałków (angina).
Według Cayce’a podobne następstwa przyczynowo-skutkowe mogą również prowadzić do innych chorób. Na przykład przeziębienia, przekrwienie i grypa jelitowa mogą sprzyjać zapaleniu okrężnicy, co z kolei powoduje zaburzenia limfatyczne. Kiłę przypisywał krętkom, paradontozę określonemu „robakowi”, a grzybicę stóp infekcji grzybiczej. Infekcja skóry była przez niego uważana za jedną z podstawowych przyczyn sklerodermii (twardziny).
Czasami, gdy infekcja została już pozornie pokonana, Cayce stwierdzał, że nadal utrzymują się w pacjentach pewne objawy pochorobowe, często w postaci ogólnego osłabienia, które wcześniej nie występowało. A ponieważ osłabienie zwiększa podatność na choroby, odczyty podkreślały znaczenie całkowitego usunięcia wszelkich śladów infekcji z organizmu.

Encyklopedia uzdrawiania – Od afonii do żylaków

Poniższa część książki zawiera streszczenia ponad dziewięciu tysięcy odczytów medycznych skatalogowanych przez Association for Research and Enlinghtenment (ARE) – Fundacja Cayce (Stowarzyszenie Badań i Oświecenia) w Virginia Beach w stanie Wirginia. Osoby zainteresowane odczytami z pewnością dostrzegą, że badania zawarte w niniejszym tomie nie są wyczerpujące. Aby uzyskać więcej informacji, można zapoznać się z tzw. „biblioteką akt” (Circulation Files) w ARE P.O. Box 595, Virginia Beach, Virginia 23451 (Atlantic Avenue przy 67th Street). Co ważne, przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii, należy zasięgnąć porady lekarza.

Historie przypadków – zamieszczone po poszczególnych opisach medycznych – zostały zaczerpnięte z samych odczytów i często są niekompletne z powodu braku danych dotyczących dalszych losów pacjentów. Nie oznacza to jednak, że nie uzyskano żadnych korzystnych rezultatów – wynika to jedynie z braku możliwości utrzymania kontaktu z osobami, które otrzymały te odczyty. Historie te służą jako przykłady typowych odczytów dla określonych schorzeń. Natomiast dane z ostatnich przypadków, otrzymane od osób, które z powodzeniem zastosowały się do porad zawartych w „bibliotece akt”, zostały zamieszczone na końcu tej książki.

Należy również zauważyć, że Cayce udzielał porad dotyczących większości współczesnych mu schorzeń, jednak niemal codziennie rozpoznawane są „nowe” choroby i pojawiają się ich nowe nazwy.

Ponadto, ze względu na ograniczenia czasowe nie wszystkie schorzenia, na których temat Cayce udzielał informacji, zostały uwzględnione w niniejszej publikacji. Osoby zainteresowane uzyskaniem szczegółowych danych mogą skontaktować się z ARE.

A

Afonia (bezgłos)

Afonia to utrata głosu spowodowana chorobą lub uszkodzeniem gardła albo strun głosowych.

Szesnastu pacjentów Cayce’a otrzymało od niego łącznie dwadzieścia jeden odczytów na ten temat. Pierwszym z nich był sam Edgar Cayce, który w początkach swojej kariery pracował jako medium w stanie hipnozy. Podczas transu zdał sobie sprawę, że cierpi na poważne zapalenie krtani i opracował dla siebie odpowiednie leczenie.

Najczęstszą przyczyną utraty głosu, odnotowaną przez Cayce’a, był brak koordynacji w układzie nerwowym spowodowany stresem, zmęczeniem lub skrzywieniem kręgosłupa. Czasami dodatkowym czynnikiem był również niewielki stopień porażenia krtani lub innych narządów mowy.

W około 30% przypadków nadmierne zakwaszenie organizmu powodowało przeziębienia i przekrwienie narządów mowy. Natomiast w 25% przypadków przyczyną choroby było upośledzone wydalanie oraz zatrucie organizmu, czasami występujące w połączeniu z przekrwieniem.

W jednej czwartej przypadków Cayce rozważał inną interesującą przyczynę choroby. Miała ona podłoże psychologiczne – wynikała z tłumienia lęków i niepokojów, co objawiało się utratą głosu. Czasami towarzyszyła temu również zaburzona równowaga psychiczna.

Leczenie

W leczeniu afonii Cayce podkreślał znaczenie ustanowienia i utrzymania koordynacji nerwowej w organizmie. W ponad 60% przypadków zalecał masaż kręgosłupa, zwłaszcza kręgów szyjnych i szyi. Cayce rzadko określał częstotliwość tych zabiegów.

Aby oczyścić organizm z nagromadzonych toksyn, prawie w 60% przypadków zalecano lewatywy i środki przeczyszczające, takie jak sole marki Eno lub oliwa z oliwek.

W celu przywrócenia prawidłowej równowagi kwasowo-zasadowej organizmu w ponad 40% przypadków Cayce rekomendował zabiegi wewnętrzne, takie jak dieta lub naturalne mieszanki lecznicze. Zalecał zwiększenie spożycia owoców, warzyw i ryb. Należało unikać słodyczy i produktów skrobiowych.

Wreszcie, w jednej czwartej swoich odczytów, Cayce doradzał wykonywanie masażów całego ciała w celu pobudzenia krążenia i ułatwienia relaksacji.

Opis przypadku

Zalecenia spotkały się z pozytywnymi opiniami trzech osób, w tym samego Cayce’a. Pozostałe trzynaście osób, które otrzymały odczyty dotyczące bezgłosu, nie przekazało informacji o wynikach leczenia, ani nawet o tym, czy w ogóle się go podjęły.

Przypadek o numerze 294 dotyczy historii medycznej samego Edgara Cayce’a. Jego kariera jako medium i diagnosty rozpoczęła się z chwilą, gdy zdał sobie sprawę, że w stanie hipnozy jest w stanie zalecać chorym określone sposoby leczenia.

Do jego pierwszego odczytu poświęconego bezgłosowi doszło w wyniku sesji hipnotycznej. Cayce poprosił o pomoc hipnotyzera, ponieważ od roku cierpiał na ciężkie zapalenie krtani. Miał wówczas trzydzieści trzy lata. W przemówieniu, które wygłosił normalnym głosem, będąc w transie, opisał stan rozdrażnienia i stresu, powodującego napięcie i skurcze nerwów oraz mięśni w całym ciele. To z kolei utrudniało przepływ krwi w okolicy krtani, co skutkowało afonią. Cayce poprosił hipnotyzera, aby po wprowadzeniu go w trans nakazał jego ciału zwiększenie przepływu krwi do strun głosowych. Hipnotyzer dostosował się do wskazówek, a kilka minut później, podczas sugestii hipnotycznej, wydał polecenie, by przepływ krwi wrócił do normy. Szyja Edgara stała się jasnoczerwona. Kiedy Cayce wybudził się z transu, znów mógł normalnie mówić.

Stres w połączeniu z wyczerpaniem spowodował ponowną utratę głosu przez Cayce’a, gdy miał czterdzieści siedem lat. Tym razem odczyt sugerował zadbanie o prawidłowe krążenie i oczyszczenie z toksyn, oraz stosowanie pozytywnych afirmacji w czasie leczenia. Jednak wyczerpanie, na jakie narażony był Cayce w wyniku wysiłku związanego z przeprowadzaniem odczytów, doprowadziło cztery lata później do kolejnej utraty głosu. Tym razem odczyt zalecał zabiegi osteopatyczne co drugi dzień. Miały one pomóc w oczyszczeniu organizmu i stymulowaniu wydalania.

Ostatnia diagnoza Cayce’a dotycząca tego schorzenia, postawiona samemu sobie w wieku pięćdziesięciu pięciu lat, przypisywała utratę głosu nieprawidłowemu wydalaniu i zatruciu organizmu. Zasugerował sobie ścisłe przestrzeganie zbilansowanej diety zasadowej i naprzemienne stosowanie mleka bizmutowego i mleka magnezjowego. Następnie, w celu oczyszczenia organizmu, Cayce miał przyjmować fenoloftaleinę.

Za każdym razem Cayce stosował się do tych zaleceń, aż do całkowitego wyleczenia. Jednakże z powodu poświęcenia, z jakim wykonywał swoje odczyty, cierpiał na częste nawroty choroby. Później utrata głosu stała się dla organizmu Cayce’a środkiem do wymuszenia krótkiego urlopu.

Afty i wirus opryszczki pospolitej (opryszczka wargowa)

Edgar Cayce przeprowadził szesnaście odczytów dla trzynastu osób z aftami i pojedyncze odczyty dla dwóch osób z opryszczką wargową lub opryszczką pospolitą. Ta pierwsza charakteryzuje się bolesnymi owrzodzeniami, zwykle występującymi wokół ust lub warg. Z kolei opryszczka pospolita jest infekcją wirusową, cechującą się nawracającymi zmianami, które mogą występować w dowolnym miejscu, ale najczęściej pojawiają się na ustach, w jamie ustnej i na narządach płciowych. Ponieważ zaburzenia te mają podobne objawy, zostały one zestawione razem.

We wszystkich przypadkach dotyczących aft i opryszczki pospolitej Cayce odnotował inne problemy fizyczne, w wyniku których pojawiły się w organizmie predyspozycje do podrażnień twarzy. Ogólnie rzecz biorąc, zdaniem Cayce’a takie owrzodzenia były sposobem organizmu na uniknięcie potencjalnie poważniejszych schorzeń, stanowiąc wczesny sygnał ostrzegawczy.

Uważał, że wszyscy pacjenci z aftami i opryszczką cierpieli na problemy trawienne i zaburzenia wydalania, co przyczyniało się do nadmiernego zakwaszenia organizmu. W dziesięciu przypadkach owrzodzenia twarzy były spowodowane cofaniem się nadmiaru kwasów żołądkowych do gardła i jamy ustnej, gdzie kwasy podrażniały błonę śluzową.

W siedmiu przypadkach jako główną przyczynę początkowych problemów trawiennych podano podwichnięcia (kręgozmyk) lub uszkodzenia kręgosłupa, które skutkowały nieprawidłową pracą wątroby. W czterech innych przypadkach jako początkowe przyczyny zaburzeń trawiennych opisano toksyny we krwi i niedostatecznie sprawnie działające procesy usuwania zbędnych odpadów z organizmu. W niektórych przypadkach odnotowano również przekrwienie.

Leczenie

W jedenastu przypadkach zalecono zmianę diety. Polegała ona na włączeniu do posiłków większej ilości produktów o odczynie zasadowym, takich jak surowe i gotowane warzywa liściaste oraz owoce cytrusowe, a także ryby, drób, jagnięcina i pełnoziarniste zboża. Należało unikać produktów zawierających tłuszcze i skrobię oraz tych, które powodowały zakwaszenie organizmu.

W dziesięciu przypadkach zalecono relaksujące zabiegi manualne i/lub masaże, a do tego wcieranie olejków, wykonywane głównie w okolicy pleców i kręgosłupa, w celu skorygowania nieprawidłowości w funkcjonowaniu kręgosłupa i wspomożenia procesów usuwania odpadów. Podczas masażu miały być wcierane różne substancje. W celu złagodzenia przekrwienia dwukrotnie zalecono stosowanie mieszanki łoju baraniego, terpentyny i kamfory. Ponadto w trzech przypadkach rekomendowano specjalne zabiegi osteopatyczne w celu skorygowania podwichnięć i uszkodzeń kręgosłupa.

Aby przynieść miejscową ulgę, siedem odczytów zalecało płukanie jamy ustnej alkalicznym środkiem antyseptycznym, takim jak Lavoris lub rozcieńczony Glyco-Thymoline (płyn do płukania jamy ustnej – przyp. red.) lub Atomidine. Pojawiły się także rekomendacje, by stosować wazelinę, proszek do zębów Ipsab, roztwór z laudanum, akonitu i kamfory.

Cayce sugerował również stosowanie wewnętrznych środków alkalizujących, a wśród zalecanych znalazły się niewielkie ilości Glyco-Thymoline w wodzie, Bisodol i Al-Caroid. W sześciu odczytach Cayce udzielił porad dotyczących metod wspomagających eliminację toksyn. Najczęściej sugerowano stosowanie syropu przeczyszczającego marki Castoria, kolonoterapię i specjalnie przygotowane mieszanki, z których część miała charakter ziołowy. Należało je podawać w różnych odstępach czasu, aby stymulować niezbędne usuwanie toksyn z organizmu. W trzech przypadkach doradzono hydroterapię, również w celu wspomagania eliminacji i stymulowania krążenia. Równie często co hydroterapię proponowano okłady na brzuch z użyciem oleju rycynowego, Glyco-Thymoline oraz octu i soli.

Opis przypadku

Przypadek numer 2462 dotyczył trzydziestoczteroletniego mężczyzny. Cayce uważał, że owrzodzenia jamy ustnej powstały u niego z powodu nadmiernej kwasowości organizmu. Jako główną przyczynę wskazał zmiany w kręgosłupie w okolicy grzbietowej i jego dolnej części, które zakłócały impulsy krążeniowe i powodowały zatrucie organizmu.

Zalecone leczenie obejmowało zabiegi osteopatyczne trwające dziesięć dni. W szczególności skupiono się na kręgach grzbietowych: piątym, szóstym, ósmym i dziewiątym oraz na okolicy kości ogonowej i krzyżowej. Po trzecim zabiegu pacjent miał przejść pełną terapię hydroterapeutyczną, obejmującą saunę, lewatywę, prysznic z zimną i gorącą wodą oraz dokładny masaż kręgosłupa przy użyciu oleju arachidowego, a następnie alkoholu. Po dziesięciu dniach odpoczynku miała nastąpić seria sześciu kolejnych zabiegów.

Po zjedzeniu najobfitszego posiłku dnia pacjent miał zażywać pół łyżeczki preparatu Al-Caroid rozpuszczonego w wodzie, a następnie wypijać dwie pełne szklanki wody. Raz w miesiącu miał pić wodę litową.

Dieta miała obejmować surowe warzywa, które należało spożywać przynajmniej raz dziennie. Należało unikać napojów gazowanych, potraw smażonych, ciast i ciastek, chociaż od czasu do czasu dozwolone było spożywanie ciast owocowych. Do stosowania miejscowego zalecano stosowanie alkalicznego środka antyseptycznego, takiego jak Glyco-Thymoline lub Lavoris.

W dalszej części raportu odnotowano, że pacjent zgłosił poprawę, chociaż nie nastąpiło jeszcze całkowite wyleczenie. Niestety nie zachowały się kolejne informacje na ten temat.

Alkoholizm

Według Edgara Cayce’a alkoholizm to choroba, na której rozwój wpływają zarówno czynniki fizyczne, jak i psychiczne. Uważał, że jeśli to uzależnienie nie jest leczone, wymienione czynniki wzajemnie się wzmacniają, powodując dalsze szkody zarówno dla umysłu, jak i ciała. Cayce twierdził, że nie da się ustalić jednego sposobu leczenia wszystkich przypadków alkoholizmu, „ponieważ każda osoba ma swoje własne problemy” (606-1). W swoich odczytach podkreślał znaczenie dostosowania metod leczenia do indywidualnych potrzeb, wskazując jednocześnie kilka ogólnych sposobów ułatwiających uporanie się z tym problemem.

Cayce przeprowadził łącznie dwadzieścia siedem odczytów dla dwudziestu trzech alkoholików. Przypadki te zasługują na uwagę przede wszystkim z dwóch powodów – po pierwsze, większość z nich miała miejsce w okresie prohibicji, a po drugie, większość pacjentów stanowili mężczyźni, jednak znaczna część odczytów została przeprowadzona na prośbę innej osoby, często żony.

Pewien mężczyzna zapytał Cayce’a o przyszłość prohibicji w Ameryce. Cayce odpowiedział, że prohibicja zawiodła, ponieważ „nikt nie może prawnie narzucić bycia dobrym dla innych sercem i duszą” (3976-8).

Jak już wspomniano, Cayce uważał, że przyczyny alkoholizmu mają charakter zarówno fizyczny, jak i psychiczny. Na poziomie fizycznym potrzeba spożywania alkoholu jest wzmacniana przez pewne dysfunkcje, takie jak zaburzenia równowagi nadnerczy i zmiany chorobowe kręgosłupa w okolicy grzbietowej. Dopóki pragnienie picia jest podsycane przez zaburzenia fizyczne, trudne – a czasem wręcz niemożliwe – jest kontrolowanie go wyłącznie siłą woli. Typowe objawy wyczerpania fizycznego obejmują: przeciążenie nerwowe, zaburzenia wchłaniania i wydalania, zaburzenia funkcjonowania gruczołów, obniżoną odporność na infekcje, zaburzenia krążenia między sercem a wątrobą, osłabienie innych narządów, takich jak trzustka, śledziona i nerki, obecność toksyn we krwi oraz skłonność do rozwoju cukrzycy.

Cayce kładł jednakowy nacisk na psychologiczne i fizyczne przyczyny alkoholizmu. Ostrzegał przed zbyt częstym sięganiem po środki odurzające. Czasami twierdził również, że uzależnienie ma charakter karmiczny, że jest to potrzeba przeniesiona z poprzedniego życia.

Leczenie

W odczytach poświęconych alkoholizmowi dominuje kilka określonych metod leczenia, chociaż wielu pacjentów cierpiało również na inne choroby fizyczne. Jak można się było spodziewać, leczenie miało charakter zarówno fizyczny, jak i psychiczny oraz duchowy.

Aby przywrócić równowagę fizyczną, konieczne było całkowite zaprzestanie spożywania alkoholu. By to sobie ułatwić, należało rozpocząć tzw. „złotą kurację” Cayce’a, polegającą na przyjmowaniu niewielkich dawek chlorku złota, najczęściej w połączeniu z bromkiem sodu. Lek przyjmowano w określonym cyklu, rozcieńczony wodą. Według Cayce’a „złota kuracja” miała wywoływać mdłości po spożyciu alkoholu.

Instrukcje dotyczące przeprowadzania kuracji złotem różniły się w zależności od przypadku. W odczycie numer 845-4 Cayce zalecał prosty cykl przyjmowania chlorku złota, polegający na przyjmowaniu jednej kropli leku rozpuszczonego w wodzie przez dwa dni, następnie dwóch kropli przez kolejne dwa dni, i przez kolejne dwa – trzech kropli. Po dwudniowej przerwie cykl należało powtórzyć. Cayce przewidywał, że pod koniec drugiego cyklu mogą wystąpić nudności.

Z kolei w odczycie numer 2010-1 zalecał złoto w ilości jednego grana³ na uncję⁴ wody destylowanej. Lek należało przyjmować początkowo codziennie przez pięć dni w postaci jednej kropli rozpuszczonej w połowie szklanki wody, następnie w cyklach pięciodniowych po dwie krople, trzy krople, kończąc na czterech kroplach przez kolejne pięć dni. Po pięciodniowej przerwie cykl rozpoczynał się od nowa.

Cayce rozważał różne metody dawkowania leku osobom, którym przepisywał sodę i złoto.

W kilku odczytach zalecano inne lekarstwo na alkoholizm, które miało podobne działanie. Jego skład nieznacznie się różnił w poszczególnych odczytach, a składniki były łączone w postaci kapsułek. Dawka przepisana przez Cayce’a pacjentowi numer 845 składała się z jednej kropli olejku eukaliptusowego, półtorej kropli olejku terpentynowego i półtorej kropli nalewki styraksowej⁵. Inne mieszanki zawierały eukaliptus, nalewkę styraksową, nalewkę walerianową, oczyszczony (rektyfikowany) olejek terpentynowy i kodeinę. Kapsułki te musiały być przygotowywane pojedynczo i przechowywane tylko przez krótki czas.

W wielu przypadkach Cayce zalecał elektroterapię – najczęściej tak zwane „mokre ogniwo”⁶ z chlorkiem złota. Miało to pomóc w odbudowie połączeń nerwowych, a zarazem wprowadzić wibracje złota do organizmu. W kilku przypadkach sugerował stosowanie terapii „radioaktywnych”. W swoich odczytach Cayce ostrzegał przed spożywaniem alkoholu podczas leczenia, wyjaśniając, że „elektryczność i alkohol nie są dobrym połączeniem. Może to doprowadzić do poparzenia tkanek i jest szkodliwe dla każdego organizmu” (323-1).

Innymi wymienianymi w odczytach metodami leczenia fizycznego były: nastawianie kręgosłupa, dieta, hydroterapia, gimnastyka, środki wspomagające regenerację organizmu oraz rozmaite metody jego oczyszczania. Wytyczne żywieniowe kładły nacisk na owoce i warzywa, ryby, drób i jagnięcinę oraz buliony mięsne. Należało unikać wołowiny, wieprzowiny i dużych ilości pokarmów powodujących zakwaszenie organizmu lub wytwarzających alkohol.

Zabiegi hydroterapeutyczne zazwyczaj miały formę pocenia się (sauny) oraz płukania jelita grubego. Zalecano również ćwiczenia na świeżym powietrzu oraz stosowanie środków pobudzających, takich jak Atomidine⁷ i suplementy witaminowe, w celu wzmocnienia odporności organizmu.

Cayce przywiązywał taką samą wagę do uzdrawiania psychicznego i duchowego, jak do spraw fizycznych. Przede wszystkim wierzył, że aby jakiekolwiek leczenie odniosło skutek, absolutnie niezbędna jest chęć pacjenta do zmiany siebie. W niektórych przypadkach uważał, że najlepszym i najłatwiejszym pierwszym krokiem jest udanie się do placówki, w której leczenie będzie nadzorowane. Często też sugerował zmianę otoczenia i przyjaciół.

Po podjęciu przez pacjenta decyzji o zaprzestaniu picia należało popracować nad negatywnym wzorcem myślenia – musiał on zostać zastąpiony bardziej konstruktywnym. Jedną z sugestii Cayce’a było unikanie negatywnych uczuć, takich jak gniew, nienawiść i samokrytyka. Inna dotyczyła intensywnego zaangażowania i uczestnictwa w zalecanych zabiegach fizycznych. Pomocna okazywała się również kreatywna wizualizacja, która wymagała wiary w poprawę zdrowia psychicznego i fizycznego. Według Cayce’a kluczem do uzdrowienia było przyjęcie duchowego podejścia do życia. Szczególnie ważna była modlitwa. Niektórym pacjentom Cayce radził, aby zastanowili się nad sobą oraz swoją relacją z wszechświatem i Bogiem. Aby wzmocnić to duchowe podejście, zalecał studiowanie Biblii, zwłaszcza następujących fragmentów: Księga Rodzaju 1:5-6, Księga Wyjścia 19:5, Księga Powtórzonego Prawa 30 oraz Ewangelia Jana 14-17.

Wreszcie, osoby blisko związane z alkoholikami, które „naprawdę pragnęły im pomóc”, otrzymywały podobne porady dotyczące właściwego nastawienia. Cayce wielokrotnie sugerował wytrwałą modlitwę i konstruktywne, nieosądzające podejście.

Opis przypadku

Pacjent numer 2161 był trzydziestodziewięcioletnim alkoholikiem. Wyniki badań wykazały, że jego predyspozycje do uzależnienia miały charakter zarówno psychiczny, jak i fizyczny. Na poziomie psychicznym brakowało mu silnej woli – nie był w stanie kontrolować swojego uzależnienia. Na poziomie fizycznym choroba wpływała na jego układ krwionośny i gruczoły. Ogólne przeciążenie organizmu spowodowało przemieszczenie kręgów piersiowych szóstego i siódmego, co spowolniło impulsy nerwowe kontrolujące trawienie i zwiększyło jego pociąg do alkoholu.

Leczenie skupiało się na neutralizacji głodu alkoholowego i przywróceniu równowagi organizmu. Cayce zalecał od ośmiu do dziesięciu zabiegów nastawczych kręgosłupa dwa razy w tygodniu, aby skorygować podwichnięcie w odcinku piersiowym i skoordynować czwarty kręg lędźwiowy z górnymi kręgami szyjnymi i resztą kręgosłupa.

Dodatkowo, oprócz zabiegów fizjoterapeutycznych, Cayce przepisał pacjentowi jedną kroplę roztworu, składającego się z jednego grana złota i trzech gran sody na uncję wody. Lek należało zażywać wraz ze szklanką wody, rano i wieczorem, przez pięć dni. Po pięciu dniach przerwy pacjent miał rozpocząć leczenie „radioaktywne”. Słoik zawierający roztwór miał zawierać około czterech gran złota na uncję wody. Zabiegi miały być wykonywane codziennie wieczorem przez dwadzieścia minut, przez dziesięć dni. Po okresie odpoczynku pacjent miał ponownie zacząć przyjmować roztwór złota i sody, kontynuując leczenie do momentu ustąpienia głodu alkoholowego.

Cayce podkreślał znaczenie spożywania surowych i gotowanych warzyw, takich jak marchew, seler, sałata i pomidory. Zamiast wołowiny zalecał ryby, drób i jagnięcinę. Przestrzegał pacjentów, że należy całkowicie unikać alkoholu, ponieważ po serii masaży i zabiegów ze złotem może on stać się przyczyną innych chorób.

Od strony psychologicznej Cayce doradzał pracę nad wzmocnieniem siły woli oraz koncentrację na perspektywie duchowej.

Miesiąc później matka pacjenta poinformowała, że jej syn zastosował się do rady Cayce’a i już od pierwszego tygodnia leczenia zmienił się nie do poznania i stał się nowym człowiekiem. Z czasem mężczyzna powrócił do pracy i czuł się dobrze. Kolejne raporty wskazują, że udało mu się uwolnić od nałogu.

Anemia

Termin „anemia” (niedokrwistość) odnosi się do każdej choroby, podczas której liczba czerwonych krwinek (erytrocytów) w organizmie spada poniżej normy. Istnieją również pewne charakterystyczne formy niedokrwistości. Jedną z nich jest niedobór czerwonych krwinek lub niedobór hemoglobiny, a nawet zmniejszenie ogólnej ilości krwi w organizmie. Do typowych objawów niedokrwistości zalicza się: duszności, bladość skóry, zmęczenie i brak energii.

Czternaście osób w wieku od czterech do pięćdziesięciu czterech lat otrzymało od Edgara Cayce’a łącznie piętnaście odczytów, w których szczegółowo omówił kwestię niedokrwistości. W trzynastu przypadkach oprócz stwierdzonej u nich anemii odnotował on zaburzenia równowagi w układzie krążenia, w połączeniu z zaburzeniami metabolicznymi. Różnego rodzaju problemy trawienne mogą zakłócać produkcję krwi, co skutkuje niską liczbą krwinek czerwonych (erytrocytów), a czasem również niską liczbą krwinek białych.

W ośmiu przypadkach jako główną przyczynę anemii Cayce podał upośledzone wydalanie, prowadzące do gromadzenia się toksyn, zakwaszenia organizmu i infekcji. Wszystkie te czynniki powodują problemy z wchłanianiem i krążeniem. Wspomniane w ośmiu przypadkach skrzywienie kręgosłupa mogło również przyczynić się do rozwoju choroby, utrudniając prawidłowy przepływ impulsów nerwowych do narządów trawiennych i spowalniając krążenie. Dodatkowym czynnikiem w siedmiu przypadkach był brak koordynacji między centralnym i autonomicznym układem nerwowym. Inne problemy, przyczyniające się do choroby, to zaburzenia funkcjonowania gruczołów, infekcje, urazy i czynniki prenatalne.

Leczenie

Pierwszą metodą leczenia, zalecaną przez Cayce’a niemal wszystkim pacjentom (z wyjątkiem jednego), było wprowadzenie zbilansowanej diety w celu wzmocnienia organizmu. Cayce rekomendował zwiększenie spożycia świeżych warzyw, picie soków z owoców cytrusowych, spożycie wątróbki, ryb, bulionów wołowych, mleka, niełuskanych ziaren i innych produktów spożywczych wspomagających rozwój komórek nerwowych i krwinek. Nie wolno było spożywać smażonych potraw, napojów gazowanych i białego pieczywa.

W dziewięciu przypadkach Cayce zasugerował elektroterapię w celu pobudzenia krążenia. Najczęściej zalecał zabiegi „radioaktywne” i terapię światłem ultrafioletowym. W odczytach dla ponad połowy swoich pacjentów przepisał masaże, które często koncentrowały się na dolnej części kręgosłupa, a w razie potrzeby obejmowały również inne obszary. Podobnie jak w wielu innych przypadkach, Cayce rekomendował włączenie w terapię substancji krwiotwórczych, takich jak Codiron, Adiron i Ventriculin.

Ponadto Cayce zalecał irygację jelita grubego, wykonywanie lewatyw i zażywanie środków przeczyszczających, takich jak mleczko magnezjowe. W sześciu przypadkach rekomendował masaż kręgosłupa lub brzucha przy użyciu oliwy z oliwek, oleju arachidowego i innych substancji. Polecał również ziołowe toniki, inhalacje i doustne podawanie preparatu Atomidine.

Opis przypadku

Chociaż w większości przypadków nie przedłożono żadnych raportów uzupełniających, 30% pacjentów odnotowało poprawę stanu zdrowia, a kilku zgłosiło nawet całkowite wyleczenie.

Przykładem może być szesnastoletni chłopiec (przypadek numer 1796), który otrzymał odczyt dotyczący niedokrwistości. Cayce stwierdził, że uszkodzenie układu nerwowego spowodowało zaburzenia krążenia w okolicy klatki piersiowej i szyi, co doprowadziło do nieprawidłowego wydalania i wchłaniania pokarmów. W rezultacie doszło do niewydolności układu krążenia, co spowodowało niedokrwistość. Wystąpił również katar oddziałujący na narządy zmysłów.

Pierwszym sposobem leczenia chłopca była seria dziesięciu do piętnastu zabiegów osteopatycznych. Miały one na celu przywrócenie prawidłowego wydalania i oczyszczenie organizmu z toksyn. Dodatkowo Cayce rekomendował spożywanie łyżki stołowej mleka magnezjowego co najmniej trzy razy w tygodniu.

Po zabiegach osteopatycznych – trzecim lub czwartym – należało użyć urządzenia do generowania promieni UV z aplikatorem w kształcie bańki, a dodatkowo, dwa lub trzy razy w tygodniu, przed snem, wykonywać delikatny masaż kręgosłupa, również przy użyciu promieni ultrafioletowych. Masaż powinien trwać trzy minuty i obejmować obszar od podstawy czaszki do końca kręgosłupa, a także gardło i klatkę piersiową.

Cayce zalecił pacjentowi przyjmowanie – przed śniadaniem przez pięć dni – jednej kropli suplementu Atomidine, rozpuszczonej w pół szklanki wody. Po pięciodniowej przerwie należało wznowić przyjmowanie leku. Potem następowała trzy- lub czterodniowa przerwa, po której powinno się przyjmować Adiron podczas każdego posiłku, przez co najmniej dwa, do trzech tygodni.

Cayce zdecydowanie zalecał pokarmy wspomagające regenerację krwi, w tym pieczoną wątróbkę, ryby i jagnięcinę. Rekomendował również żółte warzywa, takie jak marchewka i kukurydza, a także brzoskwinie. Zabronił chłopcu spożywania smażonych potraw. Pacjent zastosował się do zaleceń Cayce’a – ostatecznie odnotował poprawę samopoczucia oraz stanu zdrowia.

Astenia (przewlekłe zmęczenie)

Według Cayce’a astenia – choroba charakteryzująca się ospałością i wyczerpaniem, której nie łagodzi odpoczynek – może być wynikiem zarówno czynników psychologicznych, jak i biologicznych.

Jeśli chodzi o czynniki psychologiczne, do rozwoju choroby przyczyniają się: depresja, lęk i nerwica serca. Przyczyny fizyczne to między innymi anemia, zaburzenia endokrynologiczne i metaboliczne oraz nadużywanie środków uspokajających.

Cayce przeprowadził jedenaście odczytów dotyczących astenii u siedmiu osób (mężczyzn i kobiet). We wszystkich przypadkach przyczyny choroby były wyraźnie związane z urazami i uciskiem na kręgosłup, co z kolei powodowało przeciążenie różnych narządów ciała.

Części ciała, które były najczęściej dotknięte chorobą, to: gruczoły, układ krążenia i układ wydalniczy. Ponadto Cayce zauważył, że astenia może być spowodowana zarówno wyczerpaniem fizycznym, jak i psychicznym. Uważał, że w wielu przypadkach oba rodzaje wyczerpania są odpowiedzialne za osłabienie układu krążenia, przyczyniając się w ten sposób do rozwoju choroby.

Leczenie

W odczytach właściwie nie ma wzmianki o stosowaniu identycznych metod leczenia astenii, chociaż Cayce, niemal w każdym przypadku, kładł nacisk na nastawienie psychiczne pacjenta oraz masaż określonych odcinków kręgosłupa, zazwyczaj wykonywany przy użyciu oleju arachidowego lub wywaru z oczaru wirginijskiego. W dwóch przypadkach, w których kręgosłup uległ uszkodzeniu w wyniku urazu, kręgi miały być korygowane co najmniej dwa razy w tygodniu, aż do osiągnięcia poprawy.

W niemal każdym odczycie Cayce przedstawiał plan leczenia dostosowany specjalnie do danej osoby. W pięciu przypadkach doszedł do wniosku, że powrót do zdrowia będzie możliwy dzięki diecie. Kładł nacisk na spożywanie warzyw, owoców, ryb, dziczyzny i produktów bogatych w różne minerały. Z pożywienia wykluczono produkty zakwaszające, takie jak słodycze i białe pieczywo, ziemniaki oraz potrawy smażone i tłuste.

W czterech z tych przypadków Cayce potwierdził również potrzebę poprawy procesu wydalania. Zalecanymi środkami przeczyszczającymi były: Castoria, syrop figowy i sole Eno. Czasami rekomendował pacjentom irygację jelita grubego.

Aby wzmocnić układ nerwowy i zapewnić całemu organizmowi niezbędne bodźce, w trzech przypadkach Cayce zalecił elektroterapię – promienie fioletowe, krótkofalowe promieniowanie ultrafioletowe oraz zabiegi „radioaktywne”. W dwóch przypadkach osłabienia zasugerował zastosowanie leków ziołowych.

Opis przypadków

Siedemdziesięciodwuletni mężczyzna – numer przypadku 119 – skarżył się na zmniejszoną aktywność i spowolnione reakcje. Diagnoza Cayce’a wykazała wcześniejsze uszkodzenie kręgów piersiowych siódmego, ósmego i dziewiątego. Uszkodzenie to spowodowało zaburzenia trawienia i wydalania. W wyniku nadprodukcji cukru mężczyzna znajdował się w stanie graniczącym z cukrzycą.

Cayce przeprowadził dla pacjenta dwa odczyty. Podczas pierwszego z nich zalecił mu całkowite zaprzestanie pracy na okres od dwóch do trzech miesięcy. Leczenie polegało na serii zabiegów regulacji kręgosłupa, wykonywanych co drugi dzień, oraz zabiegach korygujących jego strukturę, wykonywanych raz w tygodniu. Aby wspomóc trawienie, mężczyzna miał włączyć do swojej diety napar z ambrozji. Dieta obejmowała pokarmy alkalizujące, bogate w wapń i sód. Pacjentowi zalecono całkowite wyeliminowanie słodyczy.

Cayce oszacował, że mężczyzna może wyzdrowieć w ciągu dziewięćdziesięciu do stu dwudziestu dni, pod warunkiem, że będzie przestrzegał rekomendowanego schematu leczenia. Pacjent udał się do szpitala na zalecane zabiegi, a następnie poinformował o „całkowitym wyzdrowieniu”.

Inna pacjentka, trzydziestoczteroletnia kobieta (numer przypadku 5522), odczuwała osłabienie fizyczne i niepokój. Cayce zdiagnozował u niej zaburzenia metabolizmu związane z silnym napięciem nerwowym i problemy z koordynacją ruchową.

Leczenie składało się z dwudziestosześciodniowych cykli, obejmujących nastawianie kręgosłupa, masaże i częste stosowanie toniku ziołowego, mieszanki naturalnego syropu, kory czereśni, syropu z sarsaparilli⁸, nalewki ze stillingii⁹, syropu rabarbarowego, olejku sasafrasowego, preparatu z kory chinowca, nalewki z pieprzu tureckiego, balsamu tolutańskiego i spirytusu zbożowego.

Cayce zalecił dietę składającą się z pokarmów alkalizujących i wywarów mięsnych lub bulionów, aby wspomóc regenerację organizmu, a także sporadyczne płukanie jelita grubego w celu oczyszczenia przewodu pokarmowego.

Uważał również, że pomocne są codzienne zabiegi „radioaktywne”. Miały one być wykonywane codziennie wieczorem przed snem przez trzydzieści do sześćdziesięciu minut.

Raporty otrzymane po pierwszej serii zabiegów wskazywały na poprawę stanu zdrowia pacjenta.

Astma

Astma jest chorobą płuc charakteryzującą się spontanicznym i krótkotrwałym zwężeniem oskrzelików. Do jej rozwoju mogą przyczyniać się alergie. Objawy astmy obejmują kaszel z wydzielaniem śluzowej plwociny, duszności i niedrożność oskrzelików. Objawy te mogą mieć różny stopień nasilenia – od łagodnego do zagrażającego życiu.

Dwadzieścia trzy osoby otrzymały łącznie siedemdziesiąt trzy odczyty poświęcone astmie.

W swoich odczytach Edgar Cayce stwierdził, że ataki astmy są spowodowane bodźcami neurologicznymi, zmianami patologicznymi w oskrzelach i krtani lub naciskiem wywieranym na autonomiczne zwoje nerwowe i ich połączenia z centralnym układem nerwowym. Innymi słowy Cayce uważał, że problemy z kręgosłupem, dotykające głównie okolicy klatki piersiowej i szyi, przyczyniają się do rozwoju choroby, ale niekoniecznie wynikają z samej krzywizny kręgosłupa.

Cayce twierdził również, że skrzywienie kręgosłupa, w połączeniu z pewnymi dodatkowymi czynnikami, takimi jak stres lub zła dieta, powoduje zwężenie oskrzelików, co prowadzi do ataków astmy. Skutkiem takiego ataku może być przekrwienie, a toksyny, które nie zostały w pełni wydalone z płuc, mogą wywołać reakcję współczulną w nerkach i wątrobie. W reakcji współczulnej uczestniczą również gruczoły odpowiedzialne za wchłanianie. W niektórych przypadkach dochodziło do zaburzeń wydalania i/lub zatrucia krwi (toksemii) wraz z ogólnym wyczerpaniem organizmu.

Leczenie

Leczenie astmy zazwyczaj rozpoczynało się od serii zabiegów kręgosłupa, mających na celu rozluźnienie ciała, wyeliminowanie zmian patologicznych i skorygowanie skrzywień. Zabiegi te miały na celu zmniejszenie ciśnienia i rozluźnienie oskrzelików.

Cayce zalecał wprowadzenie pewnych ograniczeń w diecie. Najczęściej zabraniał spożywania słodyczy. Jednej z kobiet oświadczył, że „wszelkie słodycze pogorszą jej stan” (3046-1). Pacjenci mieli unikać ciężkostrawnych potraw, takich jak wołowina, potraw smażonych czy zawierających duże ilości skrobi, a także niektórych kwasotwórczych połączeń pokarmowych. Cayce zalecał odżywczą dietę, składającą się głównie z warzyw, owoców i ryb.

W przypadku tego typu schorzeń często proponował stosowanie środków do inhalacji, zazwyczaj na bazie alkoholu, w celu rozszerzenia oskrzeli i ułatwienia wydzielania śluzu. Środek do inhalacji zawierał olejek eukaliptusowy, nalewkę styraksową, olejek terpentynowy, balsam kanadyjski, olejek z igieł sosny i nalewkę z balsamu tolutańskiego. Przed użyciem inhalator należało energicznie wstrząsnąć. Następnie, w razie potrzeby, opary miały być wdychane przez nos i usta. Czasami Cayce zalecał również inhalacje parowe, które przygotowywano, dodając niewielkie ilości eukaliptusa i styraksu do gorącej wody.

W przypadkach zaburzeń równowagi hormonalnej lub niedoboru wapnia lub jodu Cayce rekomendował przyjmowanie niewielkich dawek tych pierwiastków. Osobom z niedoborem jodu zalecał suplementy Atomidine lub Calcidine (zawierające jodek wapnia). W kilku odczytach Cayce wspomniał o konieczności stymulowania wydalania. Sugerowanymi metodami były irygacja okrężnicy i środki przeczyszczające. Zalecano również inne metody terapeutyczne, takie jak elektroterapia, masaż, hydroterapia i ziołowe toniki.

Podczas kilku odczytów Cayce zasugerował, że pomocna mogłaby okazać się zmiana klimatu na suchy, ciepły, morski lub górski. Czasami wspominał również o czynnikach psychologicznych, które mogłoby przyspieszyć i ułatwić proces powrotu do zdrowia.

Opis przypadku

Cayce przeprowadził trzy odczyty w odpowiedzi na prośbę matki jedenastoletniej dziewczynki, której przypadek oznaczono numerem 3053. Dziecko cierpiało na ataki astmy od trzeciego roku życia. Diagnozując jej stan, Cayce zauważył podwichnięcie kręgów piersiowych – drugiego, trzeciego i czwartego – które uznał za źródło astmy. Podwichnięcie wpływało na nieprawidłowo rozchodzące się do tchawicy, oskrzeli i gruczołów biorących udział w procesie trawienia impulsy nerwowe. Jak stwierdził Cayce: „Są to fizyczne przyczyny tego schorzenia, powodujące zmniejszenie aktywności. W wyniku spowolnienia skoordynowanej aktywności gruczołów odpowiedzialnych za trawienie, limfa lub śluz gromadzą się w okolicy oskrzeli, krtani i górnych partii płuc”.

Według Cayce’a nieprawidłowe procesy trawienne prowadzą do zaparć, które w połączeniu z nieprawidłowym wydalaniem toksyn nagromadzonych we krwi przez układ oddechowy powodują wzrost poziomu toksyn, co nie pozostaje również bez wpływu na wątrobę.

Cayce najpierw zalecił serię relaksujących zabiegów osteopatycznych. Po zabiegach, aby pobudzić organizm i aktywność gruczołów, sugerował przyjmowanie jednej kropli suplementu Atomidine, rozpuszczonej w pół szklanki wody, przez pięć dni – rano, przed posiłkiem. Zabieg należało powtarzać co miesiąc o tej samej porze.

Aby utrzymać stan zasadowy organizmu, Cayce zalecał doustne podawanie preparatu Glyco-Thymoline. Lek podawano w następującej dawce: pięć do sześciu kropli rozpuszczonych w pół szklanki wody, trzy razy w tygodniu.

Cayce przepisał również dwa środki przeczyszczające, aby wspomóc wydalanie. Jednym z nich był syrop pepsynowy WB Caldwella, wytwarzany z senesu. Drugi również był wytwarzany z senesu (a także z pestek dyni) na bazie alkoholu.

Aby złagodzić oddychanie podczas ataków astmy, Cayce zalecał inhalację parową. Roztwór do inhalacji składał się z łyżeczki olejku eukaliptusowego i pół łyżeczki nalewki styraksowej dodanych do wrzącej wody. Głowę należało przykryć ręcznikiem, a opary wydobywające się z naczynia do inhalacji wdychać powoli i ostrożnie. Zabieg ten miał łagodzić skurcze oskrzeli i gardła.

Dieta dziecka miała być pożywna i zasadowa (alkaliczna). Należało unikać słodyczy, zwracając szczególną uwagę na połączenia pokarmów. Dziewczynka miała jeść owoce co najmniej dwa razy w tygodniu, a od czasu do czasu drób i jagnięcinę. Surowe warzywa powinny być obecne w co najmniej jednym posiłku dziennie. Cayce zdecydowanie zalecał łączenie różnych warzyw bulwiastych lub dwóch rodzajów warzyw korzeniowych, zmieszanych z jednym rodzajem zielonych warzyw liściastych.

Zapytany o zmiany klimatyczne, Cayce odpowiedział, że nie pomogą one dziecku, chyba że zostanie ono zabrane do obszaru o klimacie górskim, takiego jak Asheville w Karolinie Północnej. Zaznaczył, że jeśli rodzice zastosują się do jego porad, nie tylko poprawi się ogólny stan dziecka, ale ustąpią również podstawowe zaburzenia, na które cierpiało.

Rok później matka dziewczynki poinformowała, że jej córka wyzdrowiała i nie ma już ataków astmy. Dziesięć lat później pacjentka powiadomiła, że od lat nie miała żadnego ataku.

Atrofia

Atrofia, czy też zanik mięśni, to choroba powodująca utratę lub zahamowanie rozwoju tkanki mięśniowej i odpowiednich nerwów. Choroba ta może być dziedziczna lub nabyta. Zazwyczaj jest objawem innego, poważniejszego schorzenia, takiego jak postępujący zanik mięśni, miastenia lub różnych form tonicznego skurczu mięśni. Postępująca forma atrofii może prowadzić do paraliżu i śmierci.

Cayce przeprowadził łącznie dwadzieścia jeden odczytów dla siedemnastu osób cierpiących na zanik mięśni i choroby pokrewne. Pacjenci byli w wieku od siedemnastu do siedemdziesięciu lat. W dziesięciu przypadkach zanik mięśni okazał się raczej objawem niż chorobą samą w sobie. Diagnozy różniły się w zależności od przypadku i obejmowały takie schorzenia jak: dystrofia mięśniowa, zapalenie stawów, paraliż oraz zapalenie kości i chrząstki.

W pięciu przypadkach Cayce wskazywał na nieprawidłowości w ułożeniu kręgosłupa, powodujące spowolnienie impulsów nerwowych do mięśni, co ostatecznie prowadziło do ich zaniku. Dodatkowym czynnikiem – o czym także wspomniał w pięciu przypadkach – były zaburzenia krążenia. Wreszcie, w odniesieniu do pięciu innych pacjentów, Cayce mówił również o karmie.

W trzech przypadkach Cayce zdiagnozował zaburzenia wchłaniania, które skutkowały niedoborem składników odżywczych w organizmie. To z kolei przyczyniało się do zniszczenia nerwów i tkanki mięśniowej. Również w trzech przypadkach pisał o podwichnięciach kręgów, a w dwóch kolejnych – o infekcji bezpośrednio atakującej kości i mięśnie.

Leczenie

Cayce najczęściej zalecał masaże. W odczytach przekazanych trzynastu osobom rekomendował do tego celu różne mieszanki olejków. Mieszanki te składały się między innymi z oliwy z oliwek, oleju arachidowego i lanoliny.

W jedenastu przypadkach Cayce zalecił elektroterapię. Najczęściej rekomendowaną metodą było stosowanie tzw. „mokrego ogniwa”, co pomagało w regeneracji uszkodzonych połączeń nerwowych. Cayce wspomniał również o „radioaktywnych” zabiegach i urządzeniach stosowanych w elektroterapii.

Jedenaście osób otrzymało również porady dietetyczne. Szczególny nacisk położono na produkty bogate w witaminy, takie jak świeże owoce i warzywa. Zalecano spożywanie bulionów wołowych ze względu na ich korzystny wpływ na krew. Cayce wspomniał również o suplementach diety, takich jak Calcios i preparaty witaminowe.

W przypadku ośmiu pacjentów zalecono korektę kręgosłupa. Zabiegi te miały na celu poprawę przepływu impulsów nerwowych do mięśni, a tym samym ograniczenie ich degradacji.

W trzech przypadkach Cayce zalecił hydroterapię, tj. kąpiele parowe lub kąpiele z solą Epsom, w celu rozluźnienia mięśni. Dwie osoby otrzymały również porady dotyczące stosowania środków wspomagających trawienie, okładów, toników ziołowych i gimnastyki.

Opis przypadku

Cztery na dziesięć osób zgłosiło poprawę stanu zdrowia, opisując wyniki leczenia. Pozostali pacjenci nie zastosowali się do zaleceń zawartych w odczytach lub zastosowali się do nich tylko częściowo.

Jednym z pacjentów był mężczyzna o numerze 849, który otrzymał odczyt dotyczący zaniku mięśni. Choroba powodowała powolne zanikanie mięśni w jego prawej nodze i udzie. Cayce zauważył, że przyczyną było zbyt intensywne leczenie urazu kolana. Spowodowało to zaburzenia krążenia, w wyniku których kończyna „nie miała pewnych hormonów niezbędnych do działania sił komórkowych, które mogłyby zapobiec zanikowi”.

Cayce zalecał rozpoczęcie terapii od wyregulowania kręgów krzyżowych, ogonowych i dolnych kręgów piersiowych kręgosłupa. Ponadto rekomendował masaż kończyn, stóp, okolicy lędźwiowej i krzyżowej przy użyciu mieszanki łoju baraniego, olejku terpentynowego, olejku kamforowego, nalewki ze styraksu i olejku sasafrasowego. Po masażu na wszystkie bolesne miejsca należało nałożyć ciepłe kawałki flaneli.

Następnie w swoim odczycie Cayce zalecił dietę bezalkoholową, za to bogatą w pokarmy dostarczające składników odżywczych dla ciała i krwi. Dodatkowo pacjent miał brać suplement Ventriculin bez żelaza, który pobudza żołądek.

Cayce zalecił „radioaktywne” zabiegi, które powinny być wykonywane regularnie przez dwa tygodnie, po jakich następował dwutygodniowy okres odpoczynku. Ich celem było poprawienie ogólnego krążenia. Zabiegi „radioaktywne” były pierwszą metodą leczenia zastosowaną przez pacjenta. Miały one tak pozytywny wpływ na jego układ nerwowy, że zaczął on stosować się do wszystkich zaleceń zawartych w odczycie.

Pacjent nr 849 napisał później: „W wyniku zastosowania terapii zaleconej podczas ostatniej wizyty nastąpiła natychmiastowa poprawa. Mięśnie nóg, które ulegały szybkiemu zanikowi, zaczęły się wzmacniać…”.

B

Bezpłodność u kobiet

Osiemnaście kobiet, które nie mogły zajść w ciążę, zwróciło się do Edgara Cayce’ ze swoim problemem, a on przeprowadził dla nich dwadzieścia cztery odczyty. W każdym przypadku niepłodność uznał on za uleczalne zaburzenie fizyczne będące konsekwencją braku równowagi w układzie rozrodczym.

Jako przyczynę niepłodności najczęściej wymieniał czynniki wpływające na gruczoły dokrewne i narządy rozrodcze. Często wspominał o takich przyczynach, jak brak koordynacji między układem nerwowym centralnym i autonomicznym, nieprawidłowości w funkcjonowaniu gruczołów oraz zaburzenia wydalania, które miały zakłócać cykl owulacji i menstruacji. Kilka kobiet, oprócz problemów z niepłodnością, skarżyło się na nieregularne miesiączki i złe samopoczucie. W ośmiu przypadkach odnotowano co najmniej dwa z tych objawów.

Leczenie

W celu osiągnięcia prawidłowej koordynacji nerwowej i prawidłowego ułożenia narządów miednicy, w czternastu przypadkach zalecono manipulacje kręgosłupa i zabiegi osteopatyczne, zazwyczaj wykonywane raz lub dwa razy w tygodniu przez kilka tygodni.

W jedenastu przypadkach leczenie obejmowało stosowanie leków doustnych, mieszanek ziołowych, suplementu Atomidine oraz połączenia chlorku złota i bromku sodu rozpuszczonych w wodzie (zalecane również dla mężczyzn z tym samym problemem). Mieszanki ziołowe zawierały wiele różnych składników, w tym wyciąg z kory chinowca, nalewkę z waleriany i wyciąg z dzikiego żeń-szenia. W trzech przypadkach Cayce zalecił dawki Atomidine przeplatane serią zabiegów osteopatycznych lub innymi środkami wewnętrznymi. Jeśli chodzi o mieszankę złota i sody, zwykle zalecano jedną kroplę roztworu złota (w stężeniu jeden gran na uncję) rozpuszczoną w pół szklanki wody, przyjmowaną co najmniej raz dziennie.

W pięciu przypadkach Cayce zalecił zmiany w diecie. Rekomendował ograniczenie spożycia tłuszczów, mięsa i produktów białkowych, co miało zapobiec wzrostowi zakwaszenia organizmu.

Aby zrównoważyć krążenie i wzorce wibracyjne organizmu, w pięciu przypadkach zalecono elektroterapię, najczęściej w postaci leczenia „radioaktywnego” i terapii „mokre ogniwo” (Wet Cell). W jednym przypadku zalecono jednocześnie obie formy. Jednak elektroterapia nie dominowała w leczeniu, a Cayce zazwyczaj zalecał ją w przerwach między innymi rodzajami leczenia.

Opis przypadku

W przypadku numer 2432 niepłodność trzydziestoletniej kobiety Cayce przypisał zaburzeniom równowagi hormonalnej oraz nieprawidłowemu połączeniu między układami nerwowymi: rdzeniowo-kręgowym i współczulnym. Cayce zalecił cykl leczenia składający się z pięciodniowej kuracji doustnym preparatem Atomidyne z tygodniową przerwą, po której następowało kolejne pięć dni kuracji, kolejna przerwa, a następnie powtórzenie kuracji. Zalecał jedną kroplę Atomidyne rozpuszczoną w pół szklanki wody, przyjmowaną codziennie rano przed śniadaniem.

W okresach, kiedy Atomidine nie było przyjmowane, Cayce zalecił dwa zabiegi osteopatyczne tygodniowo, skupiające się szczególnie na czwartym kręgu lędźwiowym i dziewiątym kręgu piersiowym, a także na splotach ramiennym i krzyżowym. Na początek rekomendował serię dwunastu zabiegów. Później pacjentka miała codziennie przyjmować roztwór składający się z jednej kropli chlorku złota i dwóch kropli bromku sodu w pół szklanki wody. Podobnie jak w przypadku Atomidine, kurację należało kontynuować przez pięć dni, przerwać na trzy dni, a następnie wznowić wraz z dawkami Atomidine na kolejne trzy do pięciu serii zabiegów.

W końcu, po zastosowaniu się do powyższych sugestii, zalecono dziesięć kolejnych zabiegów osteopatycznych. Cayce odradzał spożywanie słodyczy i produktów bogatych w skrobię, takich jak cukierki, ciasta i białe pieczywo – polecał natomiast owoce, orzechy i warzywa.

W odniesieniu do przypadku numer 2432 nie otrzymano żadnych dalszych informacji na temat wyników leczenia. Chociaż w większości przypadków nie ma dalszych relacji lub są one niejednoznaczne, pięć pacjentek poinformowało Cayce’a, że po zastosowaniu się do zaleceń z odczytów zaszły w ciążę i urodziły dzieci.

Bezpłodność u mężczyzn

Edgar Cayce przeprowadził po jednym odczycie dla siedmiu mężczyzn, wyjaśniając przyczyny ich niepłodności i sposoby jej leczenia.

W swoich odczytach niepłodność przypisywał ogólnie zaburzeniom w funkcjonowaniu układu hormonalnego. We wszystkich przypadkach uważał tę chorobę za uleczalną. Większość pacjentów doświadczała zaburzeń towarzyszących niepłodności, takich jak problemy z wydalaniem, stres i zaburzenia krążenia.

Leczenie

W leczeniu niepłodności Cayce największą uwagę zwracał na mieszanki ziołowe i toniki, które miały oczyszczać gruczoły dokrewne i stymulować prawidłowe wydzielanie gruczołowe. W trzech przypadkach przepisał środek zawierający różne proporcje wody destylowanej, chlorku złota i wodorowęglanu sodu. Kilka kropli tej mieszanki należało dodać do wody i pić dwa razy dziennie. Inne zalecane środki zawierały różne zioła – sarsaparillę, balsam kanadyjski, korzeń szczawiu kędzierzawego, korzeń łopianu i inne. Ponadto, aby poprawić funkcjonowanie gruczołów dokrewnych, Cayce przepisał olej orkiszowy, Codiron i Grove’s Tasteless Chill Tonic.

Aby zmniejszyć napięcie nerwowe związane z zaburzeniami endokrynologicznymi, czterem pacjentom Cayce przepisał tygodniową serię zabiegów manipulacji kręgosłupa. Inne zalecenia terapeutyczne dotyczyły zmniejszenia zakwaszenia organizmu poprzez odpowiednią dietę, środki przeczyszczające lub irygację jelita grubego.

Opis przypadku

Najbardziej kompleksową i obszerną diagnozę otrzymał trzydziestosześcioletni mężczyzna, wpisany do rejestru pod numerem 2548. Jego niepłodność była spowodowana nagromadzeniem toksyn we krwi, co doprowadziło do zaburzeń endokrynologicznych. Cayce przepisał mu mieszankę ziołową z wody destylowanej i korzenia szczawiu kędzierzawego, korzenia łopianu, kory jesionu kolczastego, liści buchu (bukko brzozowe), korzenia mandragory, kwiatu bzu czarnego, spirytusu zbożowego i balsamu tolutańskiego.

Dieta miała składać się głównie z produktów bogatych w witaminę B, a także owoców, zbóż, warzyw i mleka. Nie wolno było spożywać mięsa ani smażonych potraw.

Dodatkowo pacjent miał spożywać niewielką ilość preparatu Calcios rozsmarowanego na krakersie trzy razy w tygodniu. Po trzydniowej przerwie, dwa razy w tygodniu, wykonywano zabiegi osteopatyczne ze szczególnym uwzględnieniem okolicy lędźwiowo-krzyżowej. W tym okresie częścią leczenia miało być przyjmowanie tabletek Grove’s Tasteless Chill Tonic i Bromo Quinine. Seria zabiegów miała zakończyć się dokładnym oczyszczeniem jelita grubego.

Nie są dostępne żadne informacje dotyczące dalszych działań związanych z leczeniem niepłodności.

Bezpłodność związana z przodozgięciem macicy

Jedenaście pacjentek w wieku od dwudziestu do trzydziestu dziewięciu lat otrzymało łącznie czternaście odczytów od Edgara Cayce’a. Ich niepłodność przypisywał przodopochyleniu czy też nieprawidłowemu położeniu macicy (odczyty Cayce’a ujawniły również inne czynniki odpowiedzialne za niepłodność).

W ponad 35% przypadków podwichnięcie kręgosłupa – najczęściej w odcinku lędźwiowo-krzyżowym – wywierało nacisk na narządy rozrodcze, stopniowo powodując zmianę położenia macicy. W kolejnych 35% przypadków jako przyczynę niepłodności podawano przodopochylenie macicy, ale nie wskazywano na przyczynę tego zjawiska.

W większości pozostałych przypadków bezpłodność przypisywano przekrwieniu i nerwobólom w okolicy miednicy, wynikającym z przemoczenia, przeziębienia, przekrwienia oraz patogennych zarazków pozostałych po przeziębieniu i grypie. U wielu pacjentek pojawiały się objawy towarzyszące, w tym nieregularne lub bolesne miesiączki, sporadyczne bóle głowy, bóle pleców i zawroty głowy.

Leczenie

Głównym celem leczenia było przywrócenie i utrzymanie prawidłowego położenia macicy. Gdy stosowano się do zaleceń Cayce’a, żadna z pacjentek z przodozgięciem macicy nie wymagała operacji. Chociaż Cayce generalnie nie odradzał operacji, to jednak nie zalecał podejmowania niepotrzebnego ryzyka.

W ponad 60% przypadków Cayce zalecał manipulację kręgosłupa w celu skorygowania podwichnięć i odchyleń w przepływie impulsów nerwowych w dolnej części kręgosłupa. Zabiegi – wykonywane zazwyczaj dwa razy w tygodniu przez jeden lub dwa miesiące – miały również na celu przywrócenie prawidłowego położenia macicy.

Podobnej liczbie pacjentek Cayce zalecał także różne rodzaje okładów, zarówno zewnętrznych, jak i wewnątrzmacicznych. Jeśli chodzi o okłady zewnętrzne, w poszczególnych odczytach rekomendował gorące okłady z oleju rycynowego, gorące okłady z Glyco-Thymoline, gorące okłady solne oraz mokre i suche kąpiele parowe w kabinie. Okłady miały być stosowane na macicę i brzuch pomiędzy zabiegami manipulacji kręgosłupa, przed menstruacją. Nie podano żadnych konkretnych zaleceń dotyczących okładów wewnątrzmacicznych.

Aby zmniejszyć przekrwienie i dyskomfort w okolicy miednicy, Cayce zalecał zimne prysznice w ponad 25% przypadków. Rekomendował także roztwory wodne Atomidine (jedna łyżeczka na litr ciepłej wody) lub Glyco-Thymoline (również jedna łyżeczka na litr ciepłej wody). Płukania należało wykonywać na kilka dni przed bolesnym cyklem menstruacyjnym lub w jego trakcie. Ponadto, aby zapewnić organizmowi niezbędne składniki odżywcze, Cayce sugerował dwóm pacjentkom przyjmowanie niewielkich dawek chlorku złota i bromku sodu rozpuszczonych w wodzie.

Opis przypadku

Cayce przeprowadził trzy odczyty dotyczące niepłodności u dwudziestoczteroletniej kobiety, której przypadek oznaczono numerem 578. Stwierdził, że pacjentka cierpiała na przodozgięcie macicy spowodowane podwichnięciami kręgosłupa w okolicy kości ogonowej.

Przede wszystkim zalecił manipulację całego kręgosłupa, zwłaszcza kości ogonowej i okolicy lędźwiowo-krzyżowej. Zabiegi miały być wykonywane dwa razy w tygodniu przez kilka tygodni, z dwutygodniową przerwą, a następnie wznowione.

Dla poprawy krążenia krwi i limfy oraz wzmocnienia mięśni brzucha i miednicy Cayce zalecał regularne ćwiczenia fizyczne. Jednym z nich było wykonywanie ruchów okrężnych nogami w pozycji leżącej, z ciałem podpartym na łokciach. Tak zwane ćwiczenie „świeca”, w połączeniu z ćwiczeniem „rowerek”, działało na podobnej zasadzie. Zalecano również masaże w celu usprawnienia procesu wydalania i złagodzenia bolesnych miesiączek.

Pacjentka zastosowała się do rady Cayce’a, po pewnym czasie zaszła w ciążę i urodziła dziecko.

Bezsenność

Bezsenność to zaburzenie, które w pewnych momentach życia może dotknąć każdego. Powodują je czynniki fizyczne lub emocjonalne albo połączenie obu tych czynników. Strach, niepokój i inne zmartwienia są częstymi przyczynami bezsenności. Nadwrażliwość na niektóre pokarmy, nadmierne oświetlenie, a nawet niewygodne łóżko mogą prowadzić do tego zaburzenia. Pokarmy zawierające kofeinę, takie jak herbata, kawa i napoje typu cola, również mogą powodować bezsenność.

W swoich odczytach Edgar Cayce zawarł ponad trzysta pięćdziesiąt odniesień do bezsenności. Tutaj skupimy się jednak tylko na siedemdziesięciu dwóch osobach w wieku od czterech do siedemdziesięciu ośmiu lat, które otrzymały łącznie siedemdziesiąt dziewięć odczytów na ten temat. Niektóre z tych osób cierpiały oczywiście również na inne dolegliwości fizyczne. Potwierdza to pogląd, że bezsenność jest objawem innych zaburzeń.

Cayce poradził kiedyś, by dobrze wykorzystywać czas, kiedy nie może się zasnąć. Pacjent numer 2051 zapytał go: „Dlaczego budzę się o czwartej nad ranem? Jak mogę to kontrolować?”. Cayce odpowiedział: „Częściowo jest to nawyk, a częściowo reakcja fizyczna. Nie powinieneś próbować kontrolować swojej bezsenności, ale raczej ją wykorzystać. Kiedy się budzisz, poświęć co najmniej trzydzieści minut na medytację nad tym, czego oczekujesz od siebie tego dnia. Szybko nauczysz się spać dłużej niż tylko przez następną godzinę”.

Przyczyny bezsenności w poszczególnych przypadkach znacznie się różniły. W około jednej trzeciej z nich głównym powodem zaburzeń snu były problemy emocjonalne. W pozostałych przypadkach Cayce wskazywał na połączenie czynników emocjonalnych i fizycznych.

Fizyczne przyczyny bezsenności były zróżnicowane i obejmowały cukrzycę, menopauzę, zapalenie stawów, powikłania pooperacyjne oraz nowotwory. Schorzenia psychiczne należały do szerszej kategorii. Najczęściej wymienianą przyczyną była nieprawidłowa przemiana materii. Zaburzenia tego rodzaju powodowały nadmierną produkcję toksyn, które zaburzały funkcjonowanie układu nerwowego, przyczyniając się do bezsenności. W ośmiu przypadkach przyczyną bezsenności było również uciskanie kręgosłupa.

Leczenie

W leczeniu pacjentów cierpiących na bezsenność Cayce skupiał się przede wszystkim na fizycznych i emocjonalnych przyczynach tego schorzenia. Metody leczenia różniły się w zależności od indywidualnych potrzeb. Nie ma jednej metody leczenia, którą można by uznać za idealną dla bezsenności.

Najczęściej zalecaną metodą fizjoterapii była elektroterapia, o której Cayce wspomniał czterdzieści jeden razy, w tym dwadzieścia pięć razy w odniesieniu do zabiegów „radioaktywnych”. Zabiegi te zostały specjalnie zaprojektowane w celu zrównoważenia układów krążenia i nerwowego, aby ułatwić relaksację i wewnętrzną harmonię. Według Cayce’a można było osiągnąć lepsze wyniki, jeśli zabieg wykonywany był tuż przed medytacją lub w jej trakcie. W kilku przypadkach Cayce zalecał również stosowanie elektrycznego urządzenia do masażu ze względu na jego działanie relaksujące.

W trzydziestu dwóch przypadkach Cayce udzielił porad dotyczących diety. Większość jego sugestii dotyczących lekkostrawnych posiłków mogła poprawić jakość odpoczynku, ale tylko jedna rada dotyczyła konkretnie bezsenności – Cayce zalecał picie szklanki mleka z łyżeczką miodu przed snem.

Dwadzieścia trzy razy Cayce zalecał „nastawianie kręgosłupa” (manipulacja kręgosłupa) w celu złagodzenia napięcia w tym obszarze. W dwudziestu przypadkach rekomendował masaż jako metodę relaksacji. Podczas masażu wcierano w skórę różne substancje, w tym olej arachidowy, mieszankę łoju owczego i inne olejki.

Aby usunąć toksyny z organizmu, w dziewięciu przypadkach Cayce zalecał metody stymulujące wydalanie w postaci irygacji jelita grubego, lewatyw i środków przeczyszczających.

Siedem razy Cayce zalecał środki wspomagające trawienie, takie jak suplement Al-Caroid i wodorowęglan sodu. Zgodnie z odczytami oba te preparaty miały pomagać w rozluźnieniu ciała. Inne pośrednie metody leczenia, wspomniane w ponad pięciu przypadkach, obejmowały stosowanie Atomidine, różnych okładów i hydroterapii.

W dziesięciu przypadkach Cayce zalecił ćwiczenia fizyczne, mające na celu zmęczenie ciała i wymuszenie głębszego odpoczynku. Poświęcił również uwagę duchowym aspektom bezsenności. Uważał, że odgrywają one znaczącą rolę. Dziesięciu osobom zaproponował działania sprzyjające rozwojowi duchowemu, takie jak medytacja i czytanie Biblii, a dwóm osobom – ćwiczenia umysłowe.

Opis przypadku

Dwadzieścia sześć osób zastosowało się do rady Cayce’a i osiągnęło dobre wyniki w leczeniu bezsenności. Od pozostałych pacjentów nie otrzymano żadnych informacji.

Jedną z pacjentek, dla której sporządzono dodatkowy raport zdrowotny w aktach pod numerem 515, była czterdziestoletnia kobieta. Postępowała ona zgodnie z radami Cayce’a zawartymi w dwóch odczytach poświęconych szeregowi dolegliwości, w tym zaburzeniom snu. Cayce twierdził, że w jej przypadku bezsenność była spowodowana brakiem koordynacji układu nerwowego, co było wynikiem spowolnionego krążenia i dysfunkcji gruczołów.

Cayce początkowo zalecił kobiecie zażywanie mieszanki ziołowej zawierającej uspokajającą walerianę. Następnie poradził jej, aby brała gorące kąpiele, co miało pomóc w usunięciu toksyn nagromadzonych w organizmie z powodu powolnego krążenia krwi. Kąpiele te miały odbywać się dwa razy w tygodniu przez pół miesiąca. Po kąpieli należało wykonywać dwudziesto- lub trzydziestominutowe masaże całego ciała, używając olejków (Cayce nie sprecyzował jakich) oraz alkoholu do nacierania.

Cayce rekomendował również codzienne zabiegi „radioaktywne”. Zabiegi miały być wykonywane w okresach odpoczynku i trwać co najmniej od trzydziestu minut do godziny, lub do półtorej godziny, jeśli pożądanym efektem miał być sen.

Do diety pacjentki wprowadzono łatwo przyswajalne produkty spożywcze, takie jak owoce i soki cytrusowe. Cayce szczególnie polecał sałatki na lunch. Kobieta miała jeść ryby lub drób. Ponadto rekomendował picie dużych ilości wody w celu oczyszczenia organizmu.

W drugim odczycie, dotyczącym przypadku numer 515, Cayce stwierdził, że do masażu należy stosować mirrę. Następnie trzeba było nałożyć warstwę rozgrzewającą. Cayce zalecał doustne przyjmowanie oliwy z oliwek – jako środek wspomagający wydalanie.

Białaczka

Białaczka – rodzaj nowotworu krwi – jest chorobą tkanek krwiotwórczych, charakteryzującą się tworzeniem nieprawidłowych białych krwinek. Chorobie towarzyszą anemia, osłabienie, bóle stawów i powiększenie węzłów chłonnych.

Edgar Cayce przeprowadził odczyty dla dwudziestu pięciu osób cierpiących na białaczkę lub predysponowanych do tej choroby. Poniżej przeanalizujemy metody leczenia tej choroby, skupiając się na dziesięciu pacjentach w różnym wieku – od dzieci po osoby starsze. Dla tej grupy pacjentów Cayce przeprowadził łącznie trzynaście odczytów.

Główną przyczyną choroby, wymienioną przez Cayce’a w około połowie przypadków, były zaburzenia krążenia wywołane infekcją, anemią lub zaburzeniami chemicznymi. W 15% przypadków występowały również zaburzenia wydalania, powodujące gromadzenie się toksyn we krwi. W jednym ze swoich odczytów Cayce stwierdził, że białaczka jest spowodowana „brakiem równowagi chemicznej w organizmie, której siły są tak aktywne w krwiobiegu podczas asymilacji, że niszczą osocze otaczające erytrocyty. W ten sposób powstaje choroba osocza lub brakuje hemoglobiny wytwarzającej siły krzepnięcia w strumieniu osocza, albo białe krwinki są tak zmieszane z czerwonymi krwinkami, że to osocze niszczą” (2699-1).

Cayce wspominał czasem również o zaburzeniach funkcjonowania gruczołów. W kilku przypadkach zauważył powiększenie śledziony – narządu odpowiedzialnego za produkcję czerwonych krwinek – i wskazywał, że zaburzenia jej pracy mogły prowadzić do znacznego spadku ich liczby.

Leczenie

W przypadku białaczki Cayce zazwyczaj rekomendował proste metody leczenia. W około 60% przypadków zalecał różne formy elektroterapii, w tym promieniowanie ultrafioletowe, rtęciowe, światło krzemowe, „mokre ogniwo”, terapie „radioaktywne”, okłady radowe i światło podczerwone. Cayce określał, że promienie ultrafioletowe powinny przechodzić przez zielone „lecznicze” szkło, działające jak specjalny filtr. Szkło miało być umieszczone trzydzieści pięć centymetrów od ciała, a lampa w odległości jednego metra. Napromieniowanie powinno obejmować plecy, zwłaszcza w okolicy żeber i śledziony. W jednym ze swoich odczytów Cayce ustalił, że takie zabiegi powinny być wykonywane co drugi dzień.

W 50% przypadków zalecano włączenie do diety produktów krwiotwórczych. Uznał produkty takie, jak wyciąg z wątroby zwierzęcej, wątroba cielęca, bulion wołowy, świeży sok pomarańczowy i surowe warzywa za niezbędne dla dodania krwi nowej witalności – miały one stanowić element codziennej diety.

W odniesieniu do 40% przypadków zalecał transfuzje krwi. Miało to na celu usunięcie niezdrowej krwi i przywrócenie organizmowi jej zdrowej, normalnej postaci.

W 30% przypadków Cayce przepisał różne zastrzyki – atropinę, ekstrakt z wątroby oraz roztwory jodu i soli. W poważniejszych przypadkach konieczne były czasem zarówno zastrzyki, jak i transfuzje.

W podobnej liczbie przypadków zalecano stosowanie preparatu Atomidine. Typowa dawka wynosiła od trzech do pięciu kropli leku rozpuszczonego w wodzie, przyjmowanego w cyklach pięciodniowych.

Opis przypadku

Większość osób, które otrzymały odczyty dotyczące białaczki, znajdowała się już w zaawansowanym stadium choroby, a dostępne raporty wskazują zazwyczaj na niekorzystne wyniki. Jedna osoba zgłosiła jednak poprawę po zastosowaniu się do zaleceń Cayce’a. U pacjenta numer 3616 zdiagnozowano białaczkę limfatyczną, a lekarze dawali mu dwa miesiące życia. Cayce uważał jednak, że choroba w jego przypadku nie musi być śmiertelna. Siedem miesięcy po przeprowadzonym odczycie mężczyzna nadal żył, chociaż wciąż borykał się z pewnymi problemami.

Szczegółowe wyjaśnienie przypadku białaczki leczonej przez Cayce’a dotyczyło czternastoletniego chłopca, który otrzymał jeden odczyt poświęcony tej chorobie. Diagnoza medyczna dla pacjenta numer 2488 brzmiała: ostra białaczka limfatyczna i powiększona śledziona. Cayce uważał, że choroba, przynajmniej na tym etapie, była raczej anemią niż białaczką. Przewidział, że jeśli instrukcje zawarte w odczycie będą dokładnie przestrzegane, zaburzenia krwi mogą zostać skorygowane, pod warunkiem, że transfuzje krwi przyniosą więcej korzyści niż szkód. Cayce wyraził w swoich odczytach zaniepokojenie jakością transfuzji. Ponieważ nie przynosiły one oczekiwanych rezultatów, pierwszą radą Cayce’a było zachowanie szczególnej ostrożności przy wyborze krwi do transfuzji.

Aby zwiększyć korzyści płynące z transfuzji, Cayce zalecał stosowanie krótkofalowego światła ultrafioletowego w okolicy żeber i kręgosłupa. Zabiegi te nie powinny trwać dłużej niż minutę. Pomiędzy źródłem światła a ciałem należało umieścić zieloną szklaną płytkę.

Aby wesprzeć organizm strukturalnie i wyeliminować anemię, po radioterapii należało wykonać manipulację kręgosłupa. Cayce podkreślał potrzebę odpoczynku. Dziecko powinno otrzymywać sok pomarańczowy i wątrobę lub łatwo przyswajalny ekstrakt z wątroby, przy czym Cayce utrzymywał, że składniki odżywcze pochodzące z pożywienia są lepsze niż te dostarczane w postaci witamin lub zastrzyków.

Cayce został zapytany o fosfor, który lekarze zamierzali podać chłopcu. Zalecał stosowanie go tylko w ostateczności, jeśli jednocześnie nastąpiłby wzrost temperatury i liczby białych krwinek.

Chociaż matka dziecka była zadowolona z odczytu, rano liczba białych krwinek chłopca była nieco wyższa, więc zalecono leczenie fosforem. Lekarze zgodzili się jednak zastosować dietę i terapię światłem rekomendowaną przez Cayce’a.

Zgłoszono, że po kilku dniach chłopiec wstał z łóżka i zaczął chodzić. Jednak zgodnie z raportem przesłanym przez szpital dziecko nie reagowało na żadne leczenie i zmarło dwa tygodnie później.

Biegunka

Biegunka charakteryzuje się zwiększoną częstotliwością wypróżnień i płynnością stolca. Edgar Cayce omówił ją w pięciu odczytach przekazanych czterem osobom.

Cayce opisał biegunkę jako stan charakteryzujący się nadmiernym krążeniem w przewodzie pokarmowym. Jako główną przyczynę podał osłabione trawienie i wchłanianie.

W dwóch przypadkach biegunka była następstwem operacji. Inne czynniki, które miały na to wpływ, to środki przeczyszczające, zepsute zęby, zaburzenia nerwowe i stres, uboga w składniki odżywcze dieta oraz obecność toksyn w organizmie.

Leczenie

Chociaż metody leczenia biegunki stosowane przez Cayce’a były zróżnicowane, kładł on nacisk na wspomaganie trawienia, poprawę witalności i krążenia. W swojej diecie podkreślał znaczenie pokarmów o właściwościach odkwaszających, odżywczych i łatwo przyswajalnych, takich jak owoce i soki owocowe (gruszki, owoce cytrusowe), warzywa surowe i gotowane oraz lekkie białka (zupa z małżami, ryby, drób i wołowina). W jednym ze swoich odczytów przestrzegał przed spożywaniem nadmiernych ilości skrobi, a w innym odradzał łączenie cukru i skrobi, spożywanie smażonych potraw, napojów gazowanych i mocnego alkoholu.

Wspominał również o innych sposobach poprawy trawienia. Zalecał picie naparu z rumianku, żucie korzenia ałunu (oba przed posiłkami), suplement Alcaroid (podczas posiłków) i zażywanie oliwy z oliwek. W dwóch wykładach nadmienił o połączeniu wyciągu z wątroby z pepsyną mleczanową i mlekiem bizmutowym, rozpuszczonym i przyjmowanym w wodzie. W jednym przypadku mówił o wspomaganiu metabolizmu poprzez irygację jelita grubego i okłady z oleju rycynowego.

Czasami zalecał włączenie do diety łatwo przyswajalnego żelaza. W jednym z odczytów wspomniał o leku Adiron, który miał uzupełniać niedobór żelaza, a w innym o leku Codiron. Źródła żelaza w diecie obejmowały bulion wołowy i niektóre owoce, takie jak gruszki i owoce cytrusowe. Z kolei jako źródło fosforu Cayce zalecał zupę z małżami (w jednym odczycie).

Nastawianie kręgosłupa i masaż były dwiema metodami stosowanymi w celu poprawy krążenia i ogólnego odprężenia ciała. Cayce wspomniał o nich dwukrotnie. Zabiegi osteopatyczne miały być wykonywane częściej lub rzadziej, w serii co najmniej trzech do czterech nastawień. Masaż miał być dodatkiem do hydroterapii, która w jednym konkretnym przypadku obejmowała okłady z zimnej i gorącej wody.

Cayce dwukrotnie sugerował zachowanie pozytywnego nastawienia. Pewnej kobiecie poradził, aby skupiła się na pomaganiu innym.

Opis przypadku

W przypadku sześćdziesięciosiedmioletniej kobiety (pacjentka o numerze 2085) biegunka wystąpiła w wyniku błędów żywieniowych. Spożywała ona zbyt dużo pokarmów zawierających skrobię i cukier, co miało u niej wpływ na ciśnienie krwi, serce, wątrobę, drogi żółciowe, trzustkę i nerki. Niewłaściwa dieta w połączeniu z innymi chorobami, na które cierpiała, spowodowała u kobiety zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Cayce uważał, że choroba szybko ustąpi, jeśli pacjentka podejmie odpowiednie działania. Leczenie zalecone przez Cayce’a polegało przede wszystkim na przestrzeganiu diety.

Pierwszego dnia pacjentka miała spożywać wyłącznie owoce i pić soki. Cayce zalecał owoce cytrusowe i inne łatwo przyswajalne produkty spożywcze. Rekomendował szczególnie gotowane topinambury (powszechnie znane jako karczochy jerozolimskie) w porcjach trzy razy w tygodniu, surowe i gotowane warzywa (fasola, soczewica, zielone warzywa liściaste) oraz lekkie białka (ryby, drób).

Zalecał również stosowanie okładów z oleju rycynowego na okolice wątroby, trzy razy w tygodniu przez godzinę. Aby poprawić wydalanie i złagodzić napięcie między wątrobą a sercem, Cayce rekomendował trzy do czterech zabiegów osteopatycznych. Szczególną uwagę należało zwrócić na dolne kręgi szyjne i górne kręgi piersiowe.

Aby wspomóc proces wchłaniania, Cayce sugerował codzienne spożywanie łyżeczki mleka bizmutowego z dziesięcioma kroplami eliksiru pepsyny mleczanowej, zmieszanych z wodą.

Bielactwo

Bielactwo to choroba, która charakteryzuje się pojawieniem się białych plam na skórze. Występuje tylko u 1% populacji i jest spowodowana zniszczeniem komórek barwnikowych.

Edgar Cayce przeprowadził odczyty na ten temat dla sześciu osób. Sądził, że z uwagi na to, iż w niektórych przypadkach choroba rozwijała się przez wiele lat, leczenie potrwa od kilku miesięcy do roku, zanim osiągnie pełną skuteczność.

W swoich badaniach nad bielactwem, opartych na odczytach, Cayce doszedł do wniosku, że choroba ta jest spowodowana zaburzeniami pigmentacji skóry w jej wewnętrznych warstwach, wskutek obecności cząstek odpadowych w krążeniu powierzchniowym, które nie zostały prawidłowo usunięte przez organizm.

Leczenie

W leczeniu bielactwa Cayce skupiał się przede wszystkim na diecie, uważając ją za podstawę prawidłowego metabolizmu. Wszystkie jego zalecenia dotyczące leczenia koncentrowały się na konieczności utrzymania diety zasadowej, która pozwalała zachować równowagę kwasowo-zasadową i składała się głównie z owoców cytrusowych oraz zielonych warzyw. Cayce zalecał wykluczenie z diety wieprzowiny, smażonych potraw i produktów bogatych w skrobię.

W czterech przypadkach zalecono stosowanie „mokrego ogniwa” z roztworem chlorku złota lub promieniowania fioletowego, jako skuteczny sposób na przywrócenie prawidłowego przyswajania składników odżywczych i stymulację krążenia.

W celu oczyszczenia i detoksykacji gruczołów zalecano Atomidine raz dziennie przez różny okres czasu. Rekomendowana dawka w trzech przypadkach wynosiła jedną kroplę rozpuszczoną w pół szklanki wody, przyjmowaną codziennie rano przed posiłkiem. W dwóch przypadkach uznano, że konieczne jest stosowanie toników ziołowych zawierających ambrozję, aby wspomóc procesy przyswajania. Inne składniki aktywne obejmowały balsam tolutański, eliksir z kory chinowca i eliksir pepsyny mleczanowej.

W dwóch przypadkach Cayce podkreślił znaczenie środków przeczyszczających. Zalecał częste płukanie jelita grubego, aż do uzyskania zauważalnej poprawy ogólnego stanu zdrowia.

Opis przypadku

Podczas pierwszego badania pacjentka (numer przypadku 236) skarżyła się, że kilka lat temu na jej szyi zaczęły pojawiać się białe plamy, które obecnie występują również na dłoniach i ramionach. Cayce stwierdził, że zaburzenia wydalania i przyswajania substancji odżywczych wpłynęły na krążenie powierzchniowe dłoni, zmieniając pigmentację w głębszych warstwach skóry.

W pierwszym z odczytów przepisał mieszankę ziołową składającą się z zielonej ambrozji, korzenia sasafrasowego, kory chinowca, spirytusu zbożowego i balsamu tolutańskiego – przygotowaną i stosowaną zgodnie ze ściśle określonymi zaleceniami.

Dieta pacjenta miała obejmować zielone warzywa i inne produkty o charakterze zasadowym. Należało unikać spożywania posiłków w południe. Cayce zalecał również sporadyczne płukanie jelita grubego i przyjmowanie niewielkich dawek Petrolagaru (środka przeczyszczającego).

Sześć miesięcy później pacjentka poinformowała, że bielactwo przestało się rozprzestrzeniać. Podczas drugiej sesji Cayce zalecił stosowanie „promieni fioletowych” każdego wieczoru, początkowo w trzydziestominutowych odstępach, w czterech do pięciu ekspozycjach obejmujących układ mózgowo-rdzeniowy, stopniowo rozszerzając zastosowanie na splot ramienny i splot słoneczny, następnie nerw kulszowy, a na końcu kończyny dolne. „Promienie fioletowe” miały być stosowane przez trzydzieści dni, a następnie przez pięć dni miała być przeprowadzana seria zabiegów wzmacniających z zastosowaniem ambrozji.

Chociaż początkowo odnotowano poprawę, po drugim odczycie pacjentka nie przekazała żadnych dalszych informacji na temat wyników leczenia.

Blizny

W trzydziestu jeden odczytach, które Edgar Cayce przekazał trzydziestu jeden pacjentom, rozróżniono dwa różne rodzaje blizn. Pierwszy rodzaj blizn był spowodowany ranami zewnętrznymi, takimi jak nacięcia chirurgiczne, oparzenia lub urazy. Drugi rodzaj blizn to blizny wewnętrzne spowodowane nagromadzeniem tkanki wewnątrz ciała. W pierwszym przypadku leczenie skupiało się wyłącznie na miejscowym zastosowaniu olejków leczniczych.

Jednakże, aby zredukować i wyeliminować wewnętrzną grupę tkanek, konieczne było zastosowanie zupełnie innych metod leczenia wewnętrznego i zewnętrznego. Dlatego przedstawiamy dwie różne metody leczenia blizn.

Leczenie – blizny zewnętrzne

Zalecenia Edgara Cayce’a dotyczące leczenia blizn zewnętrznych były podobne we wszystkich osiemnastu przypadkach. Wymagały one jedynie przygotowania olejku do stosowania miejscowego, który należało delikatnie wmasowywać w bliznę co najmniej dwa razy dziennie.

W prawie 75% przypadków Cayce zalecał stosowanie czystego olejku kamforowego lub mieszanki olejku kamforowego z innymi olejkami. Najczęściej rekomendował słodką oliwę z oliwek (olej roślinny) lub mieszankę oleju arachidowego i lanoliny. W kilku odczytach doradzał stosowanie innych substancji, takich jak podgrzana oliwa z oliwek i mirra, oliwa z oliwek i masło kakaowe lub oliwa z oliwek i maść Unguentine. Konsekwentnie jednak zalecał olejek kamforowy jako: „najlepszy środek do usuwania blizn lub tkanki bliznowatej z dowolnej części ciała” (1566-4).

W kilku przypadkach, podczas omawiania leczenia blizn, Cayce poruszył kwestię karmicznej natury problemu. Dwóm pacjentkom, których blizny szpeciły twarze, wyjaśnił, że są one fizycznym przejawem szkodliwych postaw mentalnych, które przyjęły w przeszłości.

We wszystkich przypadkach Cayce stwierdził jednak, że blizny można wyleczyć, a skóra powróci niemal do pierwotnego stanu. Wymagało to jednak leczenia, wytrwałości i cierpliwości.

Leczenie – blizny wewnętrzne

Trzynaście przypadków blizn wewnętrznych było związanych z tworzeniem się tkanki bliznowatej we wrażliwych obszarach wewnętrznych ciała. Cayce zazwyczaj przypisywał ten stan zaburzeniom krążenia i/lub braku koordynacji między układem nerwowym a układem hormonalnym. Na przykład w przypadku oznaczonym numerem 3601 blizny oskrzelowe pojawiły się w wyniku odchyleń w przepływie impulsów nerwowych w kręgach szyjnych i górnych kręgach piersiowych, co zakłóciło prawidłowe krążenie krwi w oskrzelach i tchawicy, powodując „pogrubienie ścianek tkanki”. W niektórych przypadkach do powstania blizn przyczyniły się blokady w krwiobiegu i innych układach organizmu. W jednym przypadku nagromadzenie blizn na kręgu szyjnym doprowadziło niemal do ślepoty pacjenta.

W przypadkach blizn wewnętrznych leczenie prawie zawsze obejmowało masaż i/lub manipulację kręgosłupa w obszarach pokrytych bliznami. Zalecano masaże neuropatyczne lub elektryczne. Ponadto w ponad 40% przypadków Cayce zalecał stosowanie soli Epsom lub okładów z oleju rycynowego, a także kąpieli parowych. W ponad 30% przypadków zalecał elektroterapię – były to zazwyczaj „promienie fioletowe” stosowane kilka razy w tygodniu. W 25% przypadków ważną częścią leczenia było sporadyczne płukanie jelita grubego i wykonywanie lewatywy ziołowymi środkami przeczyszczającymi. W ponad 50% przypadków Cayce rekomendował dietę alkaliczną (zasadową). Wszystko to miało na celu ułatwienie usunięcia tkanki bliznowatej z organizmu.

Opis przypadku

Omawiamy tutaj dwa przypadki – jeden dotyczący blizn wewnętrznych, a drugi dotyczący blizn zewnętrznych.

Przypadek zewnętrznych blizn dotyczył rocznej dziewczynki, która przypadkowo wylała na siebie garnek z wrzącą wodą, powodując poważne oparzenia twarzy, brzucha i stóp. Po udzieleniu wskazówek dotyczących leczenia oparzeń Cayce poradził rodzicom, aby w ciągu dziesięciu dni do dwóch tygodni rozpoczęli kurację mającą na celu usunięcie blizn po oparzeniach. Codziennie w oparzone miejsca należało łagodnie wcierać mieszankę maści Unguentine, oliwy i olejku kamforowego.

Chociaż w tym przypadku nie otrzymano żadnych dalszych informacji na temat wyników leczenia, dwa lata później rodzice innego dziecka (przypadek numer 2015) zwrócili się do Edgara Cayce’a z prośbą o poradę dotyczącą usunięcia poważnych blizn po oparzeniach. Tym razem Cayce zalecił masowanie blizn czystym olejkiem kamforowym lub mieszanką olejku kamforowego, oleju arachidowego i lanoliny. Po pewnym czasie rodzice dziecka poinformowali, że wszystkie blizny zniknęły.

Z kolei przypadek blizn wewnętrznych stwierdzono u pięćdziesięciojednoletniego mężczyzny w ogólnie złym stanie zdrowia z powodu tworzenia się tkanki bliznowatej i zrostów, które zakłócały normalne procesy biochemiczne organizmu.

W leczeniu pacjenta numer 1940 Cayce podkreślił potrzebę poprawy wydalania i zalecił irygację jelita grubego oraz dietę bogatą w surowe warzywa i sałatki. Odradzał spożywanie smażonych potraw. Jako uzupełnienie diety rekomendował codzienne stosowanie preparatu Codiron. Polecił również masaże, zabiegi neuropatyczne oraz okłady zimne i gorące, które poprzez stymulację mięśni i nerwów miały ułatwić rozpuszczenie tkanki bliznowatej.

Nie ma żadnych informacji na temat wyników leczenia.

Bolesne miesiączkowanie

Edgar Cayce przeprowadził dwadzieścia siedem odczytów dotyczących bólu menstruacyjnego lub skurczów u czternastu kobiet w wieku od dwudziestu do trzydziestu lat. Inne częste dolegliwości menstruacyjne omawiane w tych odczytach obejmowały bóle głowy, bóle dolnej części pleców i okresowe nudności.

Za problemy menstruacyjne odpowiedzialne były różne zaburzenia organizmu. Zazwyczaj dotyczyły one układów: nerwowego, gruczołowego i wydalniczego. W siedmiu przypadkach Cayce stwierdził, że zaburzenia dotyczyły narządów znajdujących się w miednicy. Na przykład wykrył przodopochylenie (przodozgięcie) macicy, zrosty w ścianie pochwy lub urazy powodujące zaburzenia w tych narządach. W pięciu innych przypadkach jako przyczynę dolegliwości podał upośledzone wydalanie, którego następstwem było przekrwienie w okolicy łonowej. W dwóch przypadkach Cayce stwierdził, że bolesna menstruacja związana była z urazem kręgosłupa, odpowiadającym za zakłócenia w przekazywaniu impulsów nerwowych do narządów miednicy.

Leczenie

W leczeniu bolesnych miesiączek Cayce kładł szczególny nacisk na regulację kręgosłupa. W wielu przypadkach nieprawidłowe ułożenie tej części ciała wiązało się z przesunięciem narządów miednicy. Dlatego w dziesięciu przypadkach zarekomendowano nastawianie kręgosłupa. Cayce zazwyczaj udzielał dość szczegółowych instrukcji dotyczących koordynacji dolnych kręgów w odcinkach lędźwiowym i krzyżowym.

W siedmiu przypadkach zalecano dobrze zbilansowaną dietę, składającą się głównie z produktów o odczynie zasadowym oraz produktów bogatych w białko i żelazo, które wspomagają tworzenie krwi. Należało unikać spożywania dużych ilości mięsa, produktów skrobiowych i cukru.

Cayce rekomendował również stosowanie różnych okładów na okolice brzucha i dolnej części pleców, w celu miejscowego złagodzenia bólu menstruacyjnego. Najczęściej wspominał o gorących, suchych okładach z gruboziarnistej lub mokrej soli Epsom.

W czterech przypadkach zalecono elektroterapię. Odczyty te wskazywały na stosowanie promieniowania fioletowego za pomocą aplikatora dopochwowego, co najmniej raz w tygodniu. Jednak promieniowania fioletowego nie wolno było stosować w czasie menstruacji.

Aby utrzymać okolice pochwy w czystości i zapobiec infekcjom, w trzech przypadkach zaproponowano płukanie rozcieńczonym roztworem Atomidine. Zwykle stosowano proporcję jednej łyżeczki Atomidine na litr ciepłej wody.

Opis przypadku

W diagnozie Cayce’a dotyczącej trzydziestopięcioletniej kobiety (przypadek numer 2330) jako czynniki przyczyniające się do jej dolegliwości menstruacyjnych wskazano słabe wydalanie oraz zrosty i zmiany w narządach miednicy, które uniemożliwiały prawidłowe odprowadzanie płynów podczas menstruacji. Kobieta otrzymała trzy odczyty, w których nakreślono serię konkretnych zabiegów. Sześć zabiegów osteopatycznych, ze szczególnym uwzględnieniem splotu biodrowego, miało być wykonywanych dwa razy w tygodniu, a po nich Cayce zalecił dwa lub trzy ogólne zabiegi relaksacyjne. Później powinna mieć miejsce kolejna seria zabiegów – dwa razy w tygodniu należało przeprowadzić irygacje z wykorzystaniem Atomidine (w proporcji jedna łyżeczka preparatu na litr ciepłej wody).

Po drugiej serii zabiegów Cayce rekomendował stosowanie urządzenia emitującego promienie fioletowe z aplikatorem dopochwowym. Zabiegi te miały trwać od dwóch i pół do trzech minut tygodniowo, z wyjątkiem okresu menstruacji. Aby uzyskać jak najlepsze rezultaty, rekomendowano stosowanie promieni fioletowych po zabiegach osteopatycznych i przed płukaniem pochwy.

Około sześć miesięcy później Cayce przeprowadził kolejny odczyt dla pacjentki. Stwierdził w nim, że w macicy rozwijają się guzki. Zauważył również, że zabiegi nie zostały wykonane prawidłowo. Konieczne było przeprowadzenie kolejnych zabiegów w celu skorygowania ustawienia kręgów lędźwiowo-krzyżowych. Cayce zalecił dodatkowe sześć zabiegów tygodniowo.

Zaproponowano również częstsze stosowanie płynu Atomidine z ciepłą wodą oraz rzadsze stosowanie promieniowania fioletowego. Kobiecie zalecono, aby nie spożywała produktów bogatych w skrobię ani serów oraz by piła kilka szklanek soku winogronowego dziennie. Aby wspomóc proces eliminacji toksyn, pacjentka miała często spożywać łyżeczkę oliwy z oliwek.

Trzeci odczyt kobiety wykazał, że zaniedbała ona zalecane leczenie, a jej stan powrócił do poprzedniego. Odnotowano więcej zaburzeń w zakresie wydalania i okolicy dolnej części pleców. Rok później usunięto jej chirurgicznie mięśniaka macicy.

Jednak w czterech innych przypadkach odnotowano doskonałe wyniki. Na przykład kobieta, która wcześniej nie mogła mieć potomstwa, kilka lat po zastosowaniu zaleceń Cayce’a urodziła dwoje dzieci. W większości pozostałych przypadków niestety nie były dostępne żadne raporty z dalszych obserwacji.

Bóle głowy

Piętnaście osób borykających się z bólami głowy otrzymało łącznie siedemnaście odczytów. Nie licząc migren, najczęstszymi przyczynami bólów głowy, wymienionymi przez Cayce’a, były: brak koordynacji nerwowej, zaburzenia żołądkowo-jelitowe i anemia.

W siedmiu odczytach jako przyczynę wskazano brak koordynacji między układem współczulnym (częścią autonomicznego układu nerwowego) a ośrodkowym układem nerwowym (rdzeniowo-mózgowym). Cayce uważał, że brak koordynacji wynikał z podwichnięć lub uszkodzeń kręgosłupa, które blokowały przepływ impulsów nerwowych do niektórych obszarów ciała, w konsekwencji powodując bóle głowy.

W sześciu diagnozach Cayce skupił się na zaburzeniach trawienia, ale tylko w takim zakresie, w jakim zaburzenia te miały bezpośredni wpływ na krążenie mózgowe i koordynację między autonomicznym a centralnym układem nerwowym. We wszystkich sześciu przypadkach w przewodzie pokarmowym występowały toksyny i śluz w wyniku osłabionego trawienia lub przyswajania substancji odżywczych. Toksyny były wchłaniane do krwiobiegu, powodując bóle głowy.

U jednego z pacjentów doszło do nadmiernego nagromadzenia toksyn w układzie krążenia w wyniku zbytniego zakwaszenia przewodu pokarmowego. Kwas z przewodu pokarmowego został wchłonięty do krwiobiegu. Pacjent był również podatny na anemię. W innym przypadku toksyny powstały w żołądku w wyniku nieprawidłowego położenia ujścia odźwiernika, gdzie fermentowały soki trawienne. Zatem bóle głowy były nie tylko wynikiem słabego krążenia, ale także zaburzeń trawiennych, które miały bezpośredni wpływ na krążenie.

W czterech odczytach Cayce wskazał anemię jako przyczynę bólu głowy. W niektórych przypadkach była ona źródłem ogólnego braku witalności, odpowiedzialnego za osłabione krążenie w głowie, co z kolei powodowało bóle głowy.

Leczenie

Najczęstszymi proponowanymi przez Cayce’a metodami leczenia bólu głowy były: dieta, manipulacja kręgosłupa, masaż i irygacja jelita grubego. Zalecenia dietetyczne były typowe dla wszystkich innych odczytów – Cayce kładł nacisk na zbilansowaną dietę, zasadowość i wartości odżywcze produktów.

W ponad połowie swoich odczytów Cayce rekomendował manipulację kręgosłupa w celu złagodzenia dolegliwości. W pięciu przypadkach zalecił również masaż kręgosłupa przy użyciu mieszanki oleju arachidowego i oliwy z oliwek, czasami z wykorzystaniem elektrycznego urządzenia do masażu w celu pobudzenia krążenia.

W przypadku prawie połowy swoich odczytów sugerował irygację jelita grubego. Zabiegi te miały na celu oczyszczenie jelit ze śluzu i toksyn. Ponadto w trzech przypadkach zalecił Alcaroid jako środek o działaniu alkalizującym.

W niektórych odczytach Cayce podkreślał również potrzebę zdrowego podejścia do życia w celu przezwyciężenia zaburzeń fizycznych: „Pozwól swojej duszy i umysłowi zaangażować się w twórcze działania. Wszystko wynika z duchowego nastawienia. Umysł jest budowniczym” (5147-1).

Opis przypadku

Pięćdziesięcioośmioletnia kobieta (przypadek numer 2045) cierpiała na anemię i miała tendencję do gromadzenia się toksyn we krwi. Cayce stwierdził, że koniec odźwiernika żołądka pacjentki był zapadnięty, co powodowało fermentację soków trawiennych i generowanie toksyn. Wykrył również uszkodzenie kręgosłupa w górnej części klatki piersiowej, co utrudniało prawidłowe krążenie krwi w obrębie głowy.

Cayce rekomendował serię zabiegów regulacji kręgosłupa dwa razy w tygodniu przez trzy do trzech i pół miesiąca oraz dietę zawierającą warzywa, takie jak topinambur (słonecznik bulwiasty) i salsefia (kozibród porolistny). Od czasu do czasu pacjentka miała wykonywać irygację jelita grubego. Cayce radził jej również przyjmowanie od dwóch do czterech tabletek suplementu Caroid oraz jedną tabletkę preparatu na bazie kwasów żółciowych, stosowaną raz w tygodniu podczas posiłków, aż do poprawy procesu wydalania.

Raport uzupełniający wykazał, że kobieta nie poddała się zabiegom zalecanym przez Cayce’a. Później przeszła operację usunięcia pęcherzyka żółciowego. Jednak zastosowała się do niektórych z wymienionych tutaj procedur i w wieku siedemdziesięciu siedmiu lat stwierdziła, że cieszy się „doskonałym zdrowiem”.

C

Cera

Edgar Cayce udzielił porad dotyczących pielęgnacji skóry co najmniej pięćdziesięciu osobom. Zajmował się przede wszystkim leczeniem aktualnie istniejących schorzeń skóry, ale także zapobieganiem przyszłym problemom oraz rekomendowaniem odpowiednich mydeł i środków czyszczących.

Według Cayce’a stan skóry odzwierciedlał ogólny stan zdrowia organizmu. Pogląd ten odnosił się do wszystkich aspektów wyglądu całej powierzchni ciała, takich jak: kolor skóry, typ skóry (cecha sucha, cera tłusta) oraz wypryski na twarzy. Dlatego też leczenie chorób skóry często obejmowało środki wewnętrzne, chociaż Cayce zalecał również środki zewnętrzne.

Właściwa dieta odgrywała niezwykle ważną rolę w ogólnej pielęgnacji skóry. Cayce kładł duży nacisk na to, aby była ona zasadowa, łatwo przyswajalna, zawierała owoce i soki owocowe (gotowane jabłka, pomarańcze lub sok z cytryny) oraz warzywa (marchew, dynia). Zalecał spożywanie wielu roślin o żółtym kolorze jako źródła witamin z grupy B, które uważał za korzystne dla skóry. Radził spożywać ryby i drób zamiast wołowiny i wieprzowiny, a także pieczywo pełnoziarniste zamiast białego. Należało całkowicie unikać cukru i potraw smażonych.

Cayce utrzymywał, że spożywanie dwóch lub trzech migdałów dziennie ma korzystny wpływ na skórę. Wspomniał o tym w kilku odczytach. W odczycie dla jedenastoletniej dziewczynki stwierdził: „jeśli będziesz spożywać dwa migdały dziennie przez całe życie, na twojej skórze nigdy nie pojawią się żadne skazy” (1206-3).

W zasadzie Cayce rozwój chorób skóry – takich jak wypryski i przesuszenie – wiązał z przeciążeniem organizmu. Jako główną przyczynę tego typu problemów Cayce najczęściej wskazywał osłabienie procesów wydalania, krążenia lub obu tych mechanizmów jednocześnie. Uważał, że wysypki skórne pojawiają się wtedy, gdy odpady w krwi nie są wydalane normalnymi kanałami, co zmusza organizm do próby ich usunięcia przez pory skóry.

Inną ważną przyczyną suchości skóry, pryszczy, niepożądanego owłosienia i innych problemów skórnych były według niego zaburzenia funkcjonowania gruczołów.

Leczenie

Główną metodą zalecaną przez Cayce’a pacjentom cierpiącym na choroby skóry było oczyszczanie organizmu od wewnątrz i stymulacja układu krążenia. Zazwyczaj sugerował on irygację jelita grubego co miesiąc lub dwa, a nawet częściej. Takim samym celom miała służyć trzydniowa dieta jabłkowa. W tym czasie pacjenci mieli jeść wyłącznie jabłka i pić duże ilości wody. Aby zakończyć proces oczyszczania jelit i zapobiec tworzeniu się gazów, wieczorem trzeciego dnia chorzy mieli spożyć doustnie jedną łyżkę stołową (do 60 ml) oliwy z oliwek.

Najczęściej wymienianymi w odczytach metodami poprawiającymi krążenie były ćwiczenia fizyczne i masaż. Cayce zalecał codzienne ćwiczenia, zwłaszcza spacery, najlepiej na świeżym powietrzu, a także cotygodniowe masaże kręgosłupa, kończyn itp. Aby poprawić ogólną strukturę skóry (a także by zapobiec zapaleniu stawów), czasami rekomendował masaże z użyciem czystego oleju arachidowego. Innym preparatem, wcieranym w dłonie i całe ciało, była mieszanka oliwy z oliwek, oleju arachidowego, wody różanej i lanoliny. Mieszankę tę należało wcierać w ciało po piętnasto- lub dwudziestominutowej kąpieli w letniej wodzie z dodatkiem dobrego mydła.

Oprócz masażu Cayce czasami zalecał w swoich odczytach manipulację całego kręgosłupa w celu jego rozluźnienia i zwiększenia koordynacji. Miało to poprawić przepływ impulsów nerwowych po całym ciele, a tym samym wspomóc krążenie. Innym rodzajem ogólnej stymulacji, mającej na celu utrzymanie czystości porów skóry, była hydroterapia w postaci kąpieli potowych, łaźni parowych itp.

Zabiegi zewnętrzne miały być wykonywane delikatnie, aby nie zakłócać normalnych funkcji organizmu. W swoich odczytach Cayce wspominał o różnych rodzajach mydła, takich jak Ivory, Camay i Sweetheart, ale najczęściej zalecał twarde białe mydło, które w tamtym czasie zawierało oliwę z oliwek i wodorotlenek sodu. Jeśli chodzi o stosowanie dezodorantów, to uważał on, że „lepiej jest używać czystego mydła” (2072-9).

Opis przypadku

Tylko w jednym przypadku Cayce poświęcił odczyt wyłącznie pielęgnacji skóry. Pacjentką (numer 1968) była młoda kobieta cierpiąca na zapalenie skóry twarzy. Choroba została „całkowicie wyleczona” dzięki zastosowaniu się do zaleceń Cayce’a, których głównym elementem był masaż. Inna osoba, która otrzymała odczyt poświęcony nie tylko pielęgnacji skóry, stwierdziła: „Moja twarz jest całkowicie gładka i jest tak już od jakiegoś czasu. Wyglądam jak inna osoba”.

Kanadyjczyk przesłał równie interesującą relację. Dotyczyła ona płynu oczyszczającego, który Cayce przepisał pacjentce numer 1968. Zawierał on olej arachidowy, oliwę z oliwek, wodę różaną i lanolinę. Kanadyjczyk poinformował, że dzięki temu płynowi jego wrażliwa skóra przestała się łuszczyć pod wpływem promieni słonecznych. Ponadto płyn okazał się niezwykle skutecznym środkiem odstraszającym owady. Kanadyjczyk opalał się z przyjaciółmi w miejscu, gdzie często występują czarne muchy i komary. Wszyscy zostali natychmiast „otoczeni przez dosłownie tysiące owadów i okropnie pogryzieni, z wyjątkiem mnie i mojego przyjaciela” – napisał Kanadyjczyk. „My również byliśmy nimi pokryci, ale wszystkie owady były martwe. Żaden z nich nas nie ugryzł. Poległy w kontakcie z płynem”.

Problemy skórne występowały również u dwudziestoletniej kobiety (numer przypadku 2154), która skarżyła się na wysypki, trądzik, zaskórniki i rozszerzone pory. Diagnoza Cayce’a wykazała osłabione usuwanie toksyn przez przewód pokarmowy, co powodowało okresowe pojawianie się pryszczy na całej skórze. Była to próba eliminacji nadmiaru szkodliwych substancji przez układ oddechowy kobiety. W przypadku tej pacjentki podwichnięciom kręgosłupa w okolicy kręgów szyjnych (drugiego i trzeciego) oraz kręgów piersiowych (trzeciego i czwartego) towarzyszyła dysfunkcja gruczołów, która dodatkowo spowalniała trawienie.

Cayce zasugerował dwa lub trzy ogólne zabiegi korekcji kręgosłupa, ze szczególnym uwzględnieniem koordynacji odcinków piersiowego i szyjnego z odcinkiem lędźwiowym. Zalecił również serię zabiegów hydroterapeutycznych. Miały one polegać na suchych kąpielach parowych w kabinie, a następnie masażach z użyciem olejków oraz okładów z gorącej i zimnej wody. Zabiegi te miały odbywać się raz w tygodniu przez okres czterech do pięciu tygodni. Mniej więcej raz na osiem tygodni rekomendowano irygację jelita grubego.

Ponadto pacjentka miała przyjmować łyżeczkę soli owocowej Eno codziennie rano przed śniadaniem, w pięciodniowych seriach z pięciodniowymi przerwami. Działania te powinny być kontynuowane do zakończenia korekcji kręgosłupa i zabiegów hydroterapeutycznych.

Aby wzbogacić dietę pacjentki, Cayce radził jej pić codziennie co najmniej trzydzieści mililitrów surowych soków, takich jak sok z sałaty lub marchwi. Zamiast trudnych do strawienia mięs, tłuszczów i potraw smażonych zalecał ryby, drób i jagnięcinę. Pacjentka miała unikać białego pieczywa i ziemniaków.

Choroba Alzheimera

Choroba Alzheimera jest formą otępienia przedstarczego związanego z zanikiem kory mózgowej. Powoduje ona pogorszenie lub utratę zdolności umysłowych, zdolności rozumowania, pamięci i siły woli, co powszechnie uważa się za skutek organicznej choroby mózgu. Charakterystyczne objawy to dezorientacja, apatia i różne stopnie otępienia.

Nie wiadomo, co jest przyczyną choroby Alzheimera, a leczenie zazwyczaj nie przynosi pożądanych efektów.

Cayce uważał, że główną przyczyną choroby Alzheimera jest zaburzenie koordynacji między autonomicznym układem nerwowym (a konkretnie – układem współczulnym) a centralnym układem nerwowym. W jednym z dwóch odczytów dotyczących tej choroby przypisał zaburzenie szokowi, który był na tyle silny, że odruchy z ośrodków układu nerwowego same w sobie stworzyły stan uniemożliwiający koordynację.

Leczenie

W obu przypadkach Cayce zalecił stosowanie „mokrego ogniwa” (ang. Wet Cell) w celu normalizacji i wzmocnienia układu nerwowego. W obu przypadkach po zastosowaniu Wet Cell należało wykonać delikatny masaż wzdłuż ośrodków mózgowo-rdzeniowych przy użyciu mieszanki składającej się z równych części oliwy z oliwek i nalewki z mirry.

Opis przypadku

W przypadku oznaczonym numerem 5204 Cayce ustalił, że przyczyną choroby Alzheimera u pacjentki był brak koordynacji w układzie nerwowym oraz zakrzepy krwi.

Cayce zalecił najpierw codzienne stosowanie „mokrego ogniwa”, a następnie masaż w obszarze ośrodków mózgowo-rdzeniowych. Do masażu zalecił stosowanie oliwy z oliwek zmieszanej w równych proporcjach z nalewką z mirry. Uważał, że jeśli pacjentka będzie stosować się do jego zaleceń „regularnie i z wiarą”, odzyska pamięć i koordynację między centralnym a współczulnym układem nerwowym.

Mąż pacjentki stwierdził jednak, że nie jest w stanie prawidłowo zastosować zaleconej terapii. Stan pacjentki stopniowo się pogarszał, aż do momentu jej śmierci.

Choroba Charcota-Mariego-Tootha (dziedziczne neuropatie ruchowo-czuciowe)

Choroba Charcota-Mariego-Tootha jest rzadko występującym schorzeniem charakteryzującym się opadaniem stóp i postępującym zanikiem mięśni. Schorzenie to jest wynikiem degeneracji komórek dolnej części kręgosłupa i nerwów odpowiedzialnych za lokomocję. Rozpoczyna się w mięśniach unerwianych przez nerwy strzałkowe po zewnętrznej stronie nóg; rozwija się powoli, z czasem obejmując mięśnie rąk i ramion.

Objawy pojawiają się zazwyczaj przed dwudziestym rokiem życia, ale mogą również wystąpić dopiero w wieku czterdziestu lub pięćdziesięciu lat.

Spośród osób, które otrzymały odczyty, tylko w jednym przypadku (numer 1122) lekarz postawił trafną diagnozę – chorobę Charcota-Mariego-Tootha. Była to dwudziestoletnia kobieta, która straciła władzę w lewej ręce i zaczęła również powłóczyć lewą nogą. Jej stan był związany z upadkiem podczas jazdy na rolkach w wieku czternastu lat. Wypadek spowodował ucisk w okolicy krzyżowej i ogonowej, a także w innych częściach kręgosłupa, zakłócając normalny przepływ impulsów nerwowych do mózgu i z mózgu, co skutkowało upośledzeniem sprawności ruchowej pacjentki.

Leczenie

Typowe leczenie paraliżu i zaniku mięśni obejmowało regulację kręgosłupa, masaże olejkami, elektroterapię, zmiany w diecie, leki stymulujące pracę gruczołów, wspieranie pozytywnego nastawienia pacjentki oraz modlitwę. Jednak główny nacisk Cayce kładł na manipulację kręgosłupa, mającą na celu przywrócenie prawidłowej koordynacji między autonomicznym (sympatycznym) a centralnym układem nerwowym. Rekomendował również terapię promieniami sinusoidalnymi. Ponadto zalecano kobiecie zastosowanie pozytywnych sugestii uzdrawiających przed snem, w celu wzmocnienia metafizycznych nauk, jakie otrzymała w czasie spotkania.

Opis przypadku

Pacjentka nie przesłała żadnych raportów dotyczących dalszego przebiegu leczenia. Jednak w innych podobnych przypadkach terapia Cayce’a przynosiła pozytywne rezultaty. Jednym z takich przypadków była siedemdziesięciopięcioletnia kobieta, która w momencie zlecenia odczytu od szesnastu miesięcy cierpiała na paraliż nóg.

Cayce podał szczegółowe instrukcje dotyczące nastawiania kręgosłupa w okolicy lędźwiowej i krzyżowej. Zalecał również odpowiednią dietę i masaże.

Po sześciu miesiącach leczenia kobieta całkowicie odzyskała kontrolę nad nogami. Lekarz, który ją leczył, był zdumiony takim obrotem spraw, zwłaszcza biorąc pod uwagę wiek pacjentki.

Choroba Gauchera (choroba spichrzeniowa)

W odczytach Edgara Cayce’a znajdujemy dwa przypadki choroby Gauchera. Jest to uwarunkowane genetycznie zaburzenie metabolizmu tłuszczów, spowodowane niedoborem określonego enzymu. Charakteryzuje się powiększeniem śledziony, przebarwieniami skóry i/lub ciężką anemią.

W jednym przypadku Cayce uważał, że choroba Gauchera była skutkiem braku koordynacji między układem autonomicznym (a konkretnie współczulnym) a centralnym układem nerwowym (w następstwie odczuwania niepokoju), natomiast w innym przypadku uważał, że była ona spowodowana zaburzeniami funkcjonowania śledziony i trzustki oraz zaburzeniami szpiku kostnego wpływającymi na wchłanianie.

Leczenie

Leczenie zalecane w obu przypadkach choroby Gauchera było pod pewnymi względami podobne. W jednym przypadku Cayce rekomendował leczenie łączone, składające się z odpowiedniej diety, terapii z wykorzystaniem promieni rentgenowskich, stosowania leku Atomidine, irygacji okrężnicy, masażu i naświetlania promieniami ultrafioletowymi. W drugim przypadku zalecił dietę, regulację kręgosłupa i stosowanie terapii „radioaktywnej”.

Opis przypadku

Czterdziestoośmioletni mężczyzna, którego przypadek oznaczono numerem 4019, cierpiał na chorobę Gauchera, która objawiała się znacznym powiększeniem śledziony i ciężką anemią. Według Cayce’a główną przyczyną schorzenia były przewlekłe dysfunkcje szpiku kostnego, powodujące zaburzenia równowagi pomiędzy krwinkami czerwonymi i białymi. To z kolei było przyczyną powiększenia śledziony i zakłóceń pracy trzustki. Objawy związane z chorobą obejmowały ogólne osłabienie i spowolnienie procesu trawienia.

Najpierw Cayce rekomendował naświetlanie śledziony promieniami rentgenowskimi w odstępach tygodniowych. Po pięciodniowej przerwie należało podawać Atomidine przez pięć dni, pół godziny przed śniadaniem, w ilości jednej kropli leku rozpuszczonego w wodzie. Następnie zalecono wykonywanie codziennych masaży w celu pobudzenia krążenia. Masaże, z zastosowaniem masła kakaowego, należało wykonywać okrężnymi ruchami wzdłuż obu stron kręgosłupa, zwłaszcza w okolicy połączenia żeber z kręgosłupem. Po tej serii, składającej się z co najmniej ośmiu do dziesięciu zabiegów, miała nastąpić seria naświetlań promieniowaniem ultrafioletowym. Pomiędzy źródłem światła a ciałem należało umieścić zieloną szklaną płytkę. Zabiegi, trwające od jednej do półtorej minuty, miały być wykonywane trzy razy w tygodniu. Następnie należało wykonać masaż okolicy żeber i kończyn z wykorzystaniem masła kakaowego. Cayce zalecał również włączenie do diety owoców i warzyw w celu regulacji wydalania, a także bulionu wołowego i pieczonej, półsurowej wątroby.

Kolejne raporty wskazywały, że pacjent stosował się do zalecanych metod leczenia i chociaż nie odzyskał pełnej sprawności, zauważył poprawę swojego ogólnego stanu zdrowia.

Choroba Hodgkina (ziarnica złośliwa)

Choroba Hodgkina charakteryzuje się powiększonymi, twardymi, niebolesnymi węzłami chłonnymi. Jest to proces miejscowy, który ma tendencję do rozprzestrzeniania się na sąsiednie struktury limfatyczne. Objawy takie jak gorączka, nadmierna potliwość i zmęczenie pojawiają się zazwyczaj na późniejszym etapie choroby.

Cayce często przypisywał tę chorobę – omawianą w przypadku sześciu osób – zaburzeniom równowagi lub nieprawidłowemu funkcjonowaniu gruczołów, wpływającym na krążenie limfatyczne i wydalnicze. Trzy osoby w młodości lub w okresie prenatalnym doznały urazów kręgosłupa, które według Cayce’a zaburzyły koordynację nerwową, a także funkcjonowanie gruczołów. W innych przypadkach zaburzenia równowagi chemicznej układu limfatycznego mogły przyczynić się do nadmiernej produkcji tkanki limfatycznej.

Leczenie

Zabiegi zalecane przez Cayce’a w przypadku choroby Hodgkina różniły się znacznie w zależności od przypadku. Najczęściej jednak osobom cierpiącym na urazy kręgosłupa rekomendował jego nastawianie lub masaż. Uważano, że zabiegi te mają pozytywny wpływ na układ nerwowy. W przypadku dwóch pacjentów zalecił stosowanie światła ultrafioletowego, jednorazowo z zielonym szkłem, aby pobudzić śledzionę do produkcji większej liczby erytrocytów.

W dwóch przypadkach Cayce zalecał dietę bogatą w żelazo i białko, wzbogacającą krew. Wymienione produkty spożywcze i suplementy obejmowały owoce cytrusowe, wołowinę, toniki zawierające żelazo i wino, wywar wołowy i wywar z wątroby.

Cayce podkreślał także istotną rolę pozytywnego nastawienia pacjenta, co znacznie pomagało organizmowi w odbudowie i odzyskaniu sił.

Opis przypadku

Dodatkowe raporty od pacjentów towarzyszyły pięciu odczytom poświęconym chorobie Hodgkina. Dwie osoby po rozpoczęciu leczenia odnotowały poprawę, jednak dwie inne wkrótce zmarły. Jeden mężczyzna nie odczuł poprawy, ale nie można ustalić, czy stosował się do zalecanych metod leczenia.

Należy jednak zauważyć, że większość pacjentów zwracających się o pomoc do Cayce’a była już w zaawansowanym stadium choroby Hodgkina. Leczenie opóźniało destrukcyjne skutki tej choroby, ale jej nie zapobiegało.

Jednym z pacjentów był trzydziestoletni mężczyzna cierpiący na niedokrwistość złośliwą, która szybko przekształciła się w białaczkę. Odczyt Cayce’a dotyczący tego pacjenta (numer 2621) wyjaśniał, że zaburzenie równowagi chemicznej wywołało w jego organizmie reakcję, która wpłynęła na funkcjonowanie gruczołów. W rezultacie u pacjenta w gruczołach i limfie rozwinęła się choroba Hodgkina.

Leczenie polegało na przyjmowaniu łyżeczki wywaru wołowego co dwie godziny oraz włączeniu do diety ekstraktu z wątroby. Cayce zalecał codzienne naświetlanie ciała krótkofalowym promieniowaniem ultrafioletowym przechodzącym przez zieloną płytkę szklaną. Radził również raz w tygodniu brać gorące i zimne prysznice oraz kąpiele nasiadowe.

W celu pobudzenia gruczołów pacjent miał przyjmować jedną kroplę preparatu Atomidine rozpuszczoną w pół szklanki wody, raz dziennie. Dawkę należało zwiększać codziennie do pięciu kropli. Po pięciodniowej przerwie leczenie należało rozpocząć ponownie od jednej kropli leku.

Cayce wyjaśnił, że zabiegi te mogą poprawić stan pacjenta, „o ile on i jego bliscy zachowają pobożną, pełną nadziei postawę, wykorzystując zdolność pacjenta do interakcji z innymi w sposób konstruktywny pod względem duchowym i psychicznym” (2621-2).

Chociaż pacjent z numerem 2621 ostatecznie zmarł na chorobę Hodgkina, wielokrotnie korespondował z Cayce’em i informował, że dzięki leczeniu czuje się lepiej.

Choroba Ménière’a

Choroba Ménière’a charakteryzuje się głuchotą, zawrotami głowy lub oszołomieniem oraz szumami usznymi (dzwonieniem w uszach). Inne częste objawy to nudności, wymioty, pocenie się, zmienne ubytki słuchu, a czasami migrenowe bóle głowy.

Chociaż w wielu odczytach wspomniano o zawrotach głowy, tylko w dwóch przypadkach zdiagnozowano konkretnie zespół Ménière’a. Z poniższych podsumowań wynika, że w terapii Edgara Cayce’a podkreślano nie tylko znaczenie dobrej diety, ale także inne aspekty.

Leczenie

Przypadek numer 189 dotyczył czterdziestoczteroletniej kobiety, która oprócz zespołu Ménière’a cierpiała na zatrucie ciążowe i skłonność do nadciśnienia. Występujące u niej objawy obejmowały napady zawrotów głowy, silne bóle głowy i zgagę.

Opis przypadku

Cayce dość szczegółowo przedstawiał dynamikę tego schorzenia, przypisując je głównie zaburzeniom równowagi krążeniowej związanym z niedoborem jodu w organizmie.

Zapytany o związek między płynami w uchu a równowagą ciała, Cayce odpowiedział: „Utrzymuje równowagę, podobnie jak regulator w silniku, czy też utrzymuje równowagę, jakby ktoś był na rolkach lub poruszał się; pomaga w utrzymaniu równowagi w całej działalności układu. Stąd biorą się zawroty głowy, zaburzenia równowagi krążenia i inne tego typu dolegliwości” (189-6).

W celu dostarczenia pacjentce niezbędnego jodu zalecono stosowanie preparatu Atomidine. Należało przyjmować jedną kroplę w pół szklanki wody codziennie rano przed posiłkiem przez pięć dni, a następnie zrobić pięciodniową przerwę, po czym powtórzyć kurację przez kolejne pięć dni itd. W celu zmniejszenia obciążenia wątroby i serca rekomendowano wykonywanie w określonych odstępach czasu zabiegów hydrokolonoterapii (płukania jelita grubego).

Dodatkowo sugerowano bardziej zbilansowaną, mniej kwaśną i bardziej przeczyszczającą dietę, bogatą w surowe warzywa. Ze względu na kwaśny odczyn należało unikać połączeń cytrusów i skrobi. Podczas ataków zalecano kobiecie spożywanie pokarmów wyłącznie płynnych lub półpłynnych oraz pełnoziarnistych produktów zawierających witaminy z grupy B. Należało unikać potraw zawierających zbyt duże ilości soli.

Aby przeciwdziałać nudnościom, Cayce radził spożywać małe posiłki i brać Al-Caroid po jedzeniu, zwłaszcza jeśli w diecie były tłuste potrawy. Za najlepsze ćwiczenie uznawano spacery, chociaż inne formy aktywności, takie jak masaże i zabiegi fizjoterapeutyczne, też były jak najbardziej wskazane.

Około trzy tygodnie później kobieta poinformowała, że chociaż była bardzo aktywna, czuła się dobrze. Około siedem miesięcy później poprosiła o kolejny odczyt, ponieważ ponownie (lub nadal) odczuwała zawroty głowy i inne dolegliwości. Co ciekawe, Cayce stwierdził, że zawroty głowy nie były już spowodowane chorobą Méniére’a, ale „próbą pracy wątroby pod presją wytwarzaną w dwunastnicy, gdy opróżnia się ona do jelita czczego” (189-7). Jej problemy zostały opisane jako częściowo pochodzenia gruczołowego, co sugeruje, że kobieta mogła przechodzić menopauzę.

Zalecane tym razem środki lecznicze obejmowały hydroterapię, masaż osteopatyczny, Al-Caroid po posiłkach oraz sporadyczne dawki mleczka bizmutowego z pepsyną mleczanową. Ponownie przekazano ogólne wytyczne dotyczące diety. Dwa miesiące później, po szeregu korekt, pacjentka poinformowała, że zawroty głowy całkowicie ustąpiły.

Choroba Pageta (kości)

Choroba Pageta to schorzenie, w którym część kości staje się zgrubiała i przerośnięta, a część miękka i łamliwa, czemu towarzyszy silny ból. Większe kości podtrzymujące ciało ulegają również wygięciu i skrzywieniu. Choroba bywa często dziedziczna.

Jedyną osobą, która otrzymała od Edgara Cayce’a odczyt dotyczący choroby Pageta, była sześćdziesięcioośmioletnia kobieta. Według mistyka słabe krążenie w okolicy żeber zakłócało normalną aktywność strukturalną szpiku kostnego. Ponadto uszkodzenie miednicy spowodowało podrażnienie zewnętrznych warstw kości miednicy, a choroba osiągnęła stadium, w którym kości stały się cienkie i miękkie.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

Sędzia pokoju – sędzia najniższego szczebla w USA, który orzekał w drobnych sprawach cywilnych, karnych i wykroczeniach (przyp. tłum.). [wróć]

Gladys Louise McGarey była amerykańską holistyczną lekarką i aktywistką medyczną. W trakcie swojej kariery McGarey promowała lepsze praktyki porodowe, medycynę holistyczną i akupunkturę (przyp. red.). [wróć]

Gran – dawna jednostka masy używana w złotnictwie i aptekarstwie wielu krajów, gran aptekarski to 62,24 mg (przyp. tłum.). [wróć]

Jedna uncja płynu to w przybliżeniu 30 ml (przyp. tłum.). [wróć]

Styraks – to nazwa pochodząca od rodzaju drzewa (rodzaj styraks) oraz jego żywicy. Żywica ta jest wykorzystywana w perfumerii, aromaterapii i do celów leczniczych ze względu na swój słodki zapach oraz właściwości przeciwzapalne, uspokajające i antyseptyczne (przyp. tłum.). [wróć]

„Mokre ogniwo” (Wet Cell) – to łagodna forma elektroterapii wywodząca się z prac Edgara Cayce’a. Jej zasadą jest wprowadzanie energii oraz wibracji o działaniu leczniczym bezpośrednio do organizmu, z pominięciem typowych procesów trawienia i przyswajania zachodzących w przewodzie pokarmowym (przyp. red.). [wróć]

Atomidine – nazwa handlowa płynnego suplementu diety, zawierającego nascentny jod, oparty na formule Edgara Cayce’a, mającego wspomagać funkcje tarczycy, układu odpornościowego i metabolizmu (przyp. tłum.). [wróć]

Sarsaparilla (Radix sarsaparillae) – lek ziołowy uzyskiwany z korzeni różnych gatunków rosnących w Ameryce Środkowej i Południowej, np. z Smilax regelii oraz S. aristolochiifolia (przyp. red.). [wróć]

Stillingia – rodzaj roślin z rodziny Euphorbiaceae, po raz pierwszy opisany dla współczesnej nauki jako rodzaj w 1767 r. Rodzaj pochodzi z Ameryki Łacińskiej, południowych Stanów Zjednoczonych i różnych wysp na Pacyfiku i Oceanie Indyjskim (przyp. tłum.). [wróć]