Spis treści

Karta redakcyjna

Motto

ŚMIESZNE HISTORIE

Tajemnice

Marynarka po szwagrze

Spitzweg

Późna godzina

Ślad

Według legend

Fart

To było tak

Powrót

Palę buty

Konkluzje z lata

Kopia

Pali się moja panienko

Ktoś inny

Acte gratuit

Milczenie

Pierwszy semestr

Już wiem

Katastrofa

Przeminęło z wiatrem

Lato

Babskie szczochy

O kazalnicy

Wiele zachodu

Muzo z tobą rozmawiam

Czasami baba Jaga Smykowska

Lato minęło

BAGATELE

Rumor

Śni mi się

Tuż przy kamieniu

Wariacja na temat deszczu

Wielu zaciąga kredyt

Sąsiad

Skrzat

Oni z emfazą

Serce bije

Kto zmartwi się

To co najlepsze

Kropki emotikony

Inserat

Noc ciemna

I ty

* * * (Jaki będzie...)

O!

Tao

Pod ławką

Burza pomrukiwała

Gwiżdżąc cicho Schuberta

W trawie skakanka

Balet

Nekrolog

Odezwa

Jak pisać?

Mówisz

Pożałowania godne

Wyjdź, wejdź

Na frasunek

Nie ma dokąd

Opieka redakcyjna: KRZYSZTOF LISOWSKI

Korekta: ANNA DOBOSZ, ANNA RUDNICKA, LIDIA TIMOFIEJCZYK

Projekt okładki i stron tytułowych: MAREK PAWŁOWSKI

Na okładce obraz HENRYKA WAŃKA

Redakcja techniczna: ROBERT GĘBUŚ

© Copyright by Jerzy Kronhold
© Copyright by Wydawnictwo Literackie, 2019

Wydanie pierwsze

ISBN 978-83-08-06858-8

Wydawnictwo Literackie Sp. z o.o.
ul. Długa 1, 31-147 Kraków
tel. (+48 12) 619 27 70
fax. (+48 12) 430 00 96
bezpłatna linia telefoniczna: 800 42 10 40
e-mail: ksiegarnia@wydawnictwoliterackie.pl
Księgarnia internetowa: www.wydawnictwoliterackie.pl

Konwersja: eLitera s.c.

Konkluzje z lata

Napoleon wyrusza na Moskwę czereśnie

wiodą spór z wiśniami o wyższości

cynobru nad fioletem Matisse’a nad Bonnardem

mięknie asfalt opony odbijają w smole

wzór bieżnika jak malarz pokojowy

przeciągający wałkiem po suficie

w powietrzu krążą efemerydy pylą lipy

na nieczynnym torowisku między

zmurszałymi podkładami

szalej piołun i pokrzywa dzielą strefy wpływu

jak agenci obcych mocarstw pod przykrywką

jaskółki szturmują ceglasty

masyw kościoła dominikańskiego

z niewidocznego garłacza zaczyna

ciurkać deszcz i Czantoria nurkuje

w atramencie chmur jak mątwa

w zasłonie dymnej z sepii

a ty w tym czasie odległa o tysiące kilometrów

w drodze na Popocatépetl

przypuszczalnie owijasz głowę buffem

albo chustą kupioną na plaza

żeby się spodobać mężczyźnie

o którym wiem tylko tyle że nie jest mną

Kopia

Moja siostra

była tak podobna

do mamy że

gdy stały obok

siebie mówiono

jak dwie krople

ale kiedy umarła

w cieniu wzgórz

na skraju Jury Szwabskiej

żegnając

Safranberg Michelsberg

Eselsberg i Kuhberg

do których nigdy nie przywykła

wszystko się w jej rysach

rozprzęgło

i zaczęło zwracać

ku ojcu

jakby go chciała

przeprosić za długą nieobecność

i pójść z nim znów w góry

przez Ciemniak na Małołączniak

przez Tuł na Czantorię

Pali się moja panienko

Gabrysi Lazarek

Jak się paliło w Zamarzkach

moja panienko

to w głośnikach wysoko nad głową

wyły syreny ekscytującym

falsetem takim jakim dziś

czaruje wszystkie panienki

Justin Timberlake

było gęsto na drodze

od fojermenów

i po raz pierwszy

do akcji ruszył nowiuteńki wóz

strażacki Błyskawica

A kiedy moja panienko wylała Bobrówka

ksiądz Holubars był na miejscu

i fotografował

tory znalazły się pod wodą

przestały kursować pociągi

i woda też stała milcząc

pod murem klasztoru

Bonifratrów

i dworzec w C. zaczął przesiąkać

jak dziurawe pudło z kartonu

i wszędzie latały szczury

A kiedy moja panienko jakiś ważniak

umarł jakaś gruba ryba

to wtedy koło naszego domu

ciągnął kondukt z orkiestrą dętą

i karawan jak akwarium na kółkach

toczył się majestatycznie po bruku

i trzeba się było pilnować żeby broń

Boże nie przeciąć ulicy przed nim

bo Herr Tod tego nie znosi

ostrzegała mamrocząc Maryjka

koneserka naszych ręczników

gdy wnosiłem tłumok z bielizną

do maglowania

A kiedy moja panienko był hokej

na ajslaufie wyrychtowanym przez

Adolfa Kałużę od którego dostałem

po uszach kiedy świeży lód kruszyłem

rysując ósemki tępymi łyżwami

kiedy byliśmy na drugim miejscu

w pierwszej lidze tuż za CWKS

Legia w Warszawie i przed KTH

Krynica to całe miasto po tych

legendarnych zwycięstwach

upijało się przez kilka dni

na umór z radości

A kiedy moja panienko Rosjanie

szli na Czechy i kilkadziesiąt czołgów

niszczyło krawężniki to dzieci ze szkół

witały ich goździkami

i ludzie wariowali

cieszyli się że odzyskamy

Zaolzie a major Griszkin szukając

beczek z winem w klasztorze

stanął przed obliczem przeora

i nic nie wskórawszy wymierzył z rewolweru

w krzyż i zakrzyknął niech mi ta ręka

uschnie jeśli on zmartwychwstał

A kiedy moja panienko w Pradze

na Václavském náměsti

Jan Palach rozmawiał z ogniem

i powstał z tego pożar który gaszono różami

przyklejając do bruku łzy i obelgi

byłem z tego powodu przesłuchiwany

w dawnym alumneum

nie przypuszczając że to się

pół wieku później powtórzy

w sercu Polski na placu Defilad

i że trzeba będzie krzyczeć

na cały głos na cały świat

pali się moja panienko!

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki