Opieka redakcyjna: SEBASTIAN BREJNAK

Korekta: ANETA TKACZYK, KRYSTYNA ZALESKA

Opracowanie graficzne: ROBERT KLEEMANN

Redaktor techniczny: ROBERT GĘBUŚ

© Copyright by Jarosław Mikołajewski
© Copyright by Wydawnictwo Literackie, 2024

Wydanie pierwsze

ISBN 978-83-08-07930-0

Wydawnictwo Literackie Sp. z o.o.
ul. Długa 1, 31-147 Kraków
bezpłatna linia telefoniczna: 800 42 10 40
księgarnia internetowa: www.wydawnictwoliterackie.pl
e-mail: ksiegarnia@wydawnictwoliterackie.pl
tel. (+48 12) 619 27 70

Konwersja: eLitera s.c.

chłopiec z piłką

często myślę o sobie jak o chłopcu

który dostał do ręki piłkę

a do serca obowiązek

by trzymał ją bez chwili wytchnienia

czy odrabia lekcje

przewija dzieci

opatruje rannych

niczego nie może obiema rękami

bo piłka spadnie i zrujnuje wszechświat

ten chłopiec czuje

choć nikt nie potwierdza

że jeśli piłkę położy na ziemi

ziemia ugnie się pod jej ciężarem

nadwyrężając metafizyczną gumkę

którą przytwierdzona jest do kostki boga

tak samo boi się o księżyc płonący

w późne wieczory wczesnego przedwiośnia

że kolejny sputnik przekroczy granicę

wyporności rodzinnej ziemskiej atmosfery

czasami chłopiec chciałby kopnąć piłkę

jak bramkarz co wykopem umie strzelić gola

ale kto na siebie weźmie ciężar ziemi

która się zachwieje pod jego stopami

.

komunikat prasowy

dzisiaj które jutro

będzie wczoraj

a pojutrze stanie się

nigdy

znaleziono na granicy martwego

mężczyznę

pewnie przyszedł z jemenu

bo

jak mówi prasa

zatrzymani wczoraj

trzej jemeńczycy

mówili o czwartym

którego zgubili

po drodze

jesteśmy na ziemi ballad

i romansów

niech więc nas pochłonie

piekło

jego skóry

niech na biel nas rozpali

biel naszego śniegu

niech nas uwydatni

szkarłat kurew

purpura kardynałów

i krwi przemienienia

niech oczy nam porwie

sieneńskie piękno

czarnobiałych pasów

jesteśmy na ziemi

białowieskiej czyli

w miejscu mocy

która daje mądrość

i wiedzę

przyjdźmy więc tutaj

z ciekawością wiatru

niech nas wiedza oślepi

a mądrość niech strąci

w obłęd

tysięcy sycylijskich koni

skaczących w przepaść

morza które nie jest

trampoliną lecz bagnem

niech nam rozum odbierze

modna dziś tęsknota

za czarnym lądem

i płyńmy tam ludzie

szukając pieszczoty

balsamicznych hurys

powiewu raju

w którym nic nie wieje

a jeżeli krew jego

spłynęła pod ziemię

muchy zmartwychwstałe

wczesnego przedwiośnia

niech w niej złożą jaja

i przeniosą na nas

religia niech stanie nam

drutem kolczastym

w poprzek dumnych gardeł

strojonych do roty

tylko wcześniej niech wymrze

pokolenie matek

które niosą za nas

ciężar miłosierdzia

i u schyłku życia

tracą wiarę w spowiedź

i kościół powszechny

w dziewictwo kapłana

i serduszka dzieci

które wycinały za nie

z magazynów

i gumą arabską wklejały

w albumik

obumrzyj ojczyzno

przestań być pomnikiem

i uwolnij glebę od ciężkich

cokołów

pozwól tutaj wzrosnąć

czarnym pokoleniom

tych co pamiętają

bezpowrotną drogę

.

szlak herbaciany

ze zbawiciela po prostej

i w lewo

i znowu w lewo króciutkim

odcinkiem

i w prawo dłuższym i w prawo

na górę

schodami lub windą

lecz dziś wolę wjechać

we wnętrzu to całkiem już

inny rysunek

mówię że ładnie tu pachnie

a kōji

że to kadzidełko

dymiące za zmarłych

wyjmuje notatnik otwarty

jak brama

zapisany nie wiem jakimi

hasłami

mówi

że imiona to zmarłych

sprzed śmierci

przypisanej dniom roku a obok

imiona na czas gdzie są teraz

tłumaczy

że są to imiona kapłańskie

destylowane

z życia przedśmiertnego

jak ja na imię

będę miał po śmierci

pytam

lecz kōji nie jest dziś kapłanem

więc nie wie

jak mi na imię na wieczność

w pracowni

(prosto i króciutko w prawo)

nowe prace pod ścianą

deski a na deskach

prosto

potem w lewo

i kamyki z cieniem

kōji mówi

że kamyki są w miejscu

właściwym

dla jego spokoju

ale i dla świata

i mówi że deski

to nie jest wycinek

ale że to cała

rzeczywistość bytu

i że miejsce właściwe

dla pola przy ścianie

to miejsce właściwe

dla całości całej

mówię

że gdy dotknę

coś lewym ramieniem

to muszę też prawym

i pytam czy miejsce

kamienia na desce

to coś w tym rodzaju

rozumiemy się całkiem

na szlaku herbaty

jak dwaj którzy mają

tę samą szczególność

niepodobną do siebie

chorobę i sztukę

.

gdzie jesteś?

w połowie drogi między tęsknotami

gdzie jedna noga idzie w jedną stronę

a druga mocno stoi tam gdzie była

czy jesteś samotna w swoim zawieszeniu

czy trzyma cię za skrzydło eteryczny anioł

o profilu dziecka które wszystko rozumie

zanim cokolwiek zdoła się wysłowić

bo wie od chwili pierwszego stworzenia

że trzeba się obawiać ołowianych imion

co wtłaczają w życie bezowocnych założeń

światło ci sprzyja

prowadzi cię droga

sama narzucasz kierunek żywiołom

poddana czemuś czego nie dosięgam

a co się mieści w ponadnaturalnej

twojej naturze na granicy światów

.

stary rybak

cieniowi umberta saby

jestem człowiekiem z tamtej starej łodzi

tak samo jak kiedyś ale innym rytmem

o dno pod stopami hałasuje woda

pomiędzy deskami nie widać złych szczelin

które pokrywam bardzo dobrą smołą

a przecież nawet przy największym słońcu

nie ma dnia żebym z łódką nie kołysał wody

wiele przystani nie chce żebym wpływał

bo odstraszam jachty kryte miękką błoną

ci co nie wiedzą że byłem neptunem

czego nikt z młodych raczej nie pamięta

warczą jakby nigdy nie bali się bogów

oddalając mnie groźnie od cum i pomostów

przybliżają do słońca i końca bez końca

gdzie nie ma wyścigów tylko przyjaźń mewy

i czarnych cieni pod kurtyną morza

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

.