Projekt okładki

Olgierd Chmielewski

Obraz na pierwszej stronie okładki

Georges de La Tour, La Madeleine au miroir (Madeleine Fabious), National Gallery of Art, domena publiczna

Zdjęcie autorki na skrzydełku

Wiktor Franko

Redaktorzy tomu

Jerzy Illg

Karol Kleczka

Opieka redakcyjna

Katarzyna Mach

Korekta

Małgorzata Biernacka

Łamanie

Piotr Poniedziałek

Copyright © by Anna Piwkowska

© Copyright for this edition by SIW Znak sp. z o.o., 2025

ISBN 978-83-8367-391-2

Książki z dobrej strony: www.znak.com.pl

Więcej o naszych autorach i książkach: www.wydawnictwoznak.pl

Społeczny Instytut Wydawniczy Znak

ul. Kościuszki 37, 30-105 Kraków

Dział sprzedaży: tel. 12 61 99 569, e-mail: czytelnicy@znak.com.pl

Wydanie I, Kraków 2025

Na zlecenie Woblink

woblink.com

plik przygotowała Katarzyna Błaszczyk

Część pierwsza

I cóż z tego, że odchodzą, dzwoniąc dzwoneczkami
U kostek, że wkraczają tak powoli w ogień,
Który zabrał ich i mnie? Gryź, jeżeli masz, palce
I znów oglądaj, co było, od początku do końca.

Czesław Miłosz

Ten świat ma szczeliny.

Pascal Quignard

Góry Sowie

Minęły dwa lata i nareszcie wiem.

Zrobiliśmy wszystko ty i ja.

Ten powróz, który ściskał mi serce,

w końcu się poluzował i bywa,

że oddycham równo, nawet we śnie,

a także między czwartą a piątą rano.

Jakich mam użyć słów, aby otworzyło się przejście?

La Muerte albo raczej Santa Muerte.

O święta śmierci! Błądzimy przez Góry Sowie,

które zawsze wydawały mi się pełne białych sów,

puszystych, z szeroko otwartymi na światło

nic nie widzącymi oczami. Ale wiedziałam,

że sowy widzą. Poruszeniem skrzydeł,

białym puchem piór, gdy wiatr szeleści w drzewach.

Teraz ja także widzę i wiem, że widzisz ty.

Matka

Dla ciebie Starej czułość, dla ciebie jedwabie,

przez ciebie mądrość Scytów, domki eremitów,

dla ciebie sen, samotność, pieśń o Popobawie,

dla ciebie pierwsza troska, wierzenia sunnitów,

czarne duchy południa, łańcuchy niewoli,

przez szept drogi: córeczko, jednak bardzo boli.

Zniewolona cierpieniem, tak bardzo kochana,

moja Stara mateczko, moja wyśpiewana.

Rosną w tobie te lasy, te namorzynowe,

i ruszają lodowce ponad wiecznym śniegiem.

Stara starą mądrością, znużona połowem

życia, wyszywasz dla mnie krzyżykowym ściegiem

pieśń miłości, przestrogi, może pieśń rozstania,

czerwony ścieg na śniegu, wyznanie kochania.

Zanzibar, luty 2024

Rosjanka

W hotelowym basenie ta piękna Rosjanka.

Ocean jak planeta paruje z gorąca,

a ty bronujesz pamięć, lśni światło miesiąca,

czerwonego księżyca krągła wyklejanka

i ręka chłopca szklankę z herbatą potrąca.

Na dalekiej północy z wojennej wyprawy

nie powróci Achilles, dziecko ani zwierzę,

zaminują nam pamięć ci chłopcy – żołnierze,

na wyspie gdzie plantacje i wonne przyprawy,

Rosjanka do kolacji w suknię się przebierze.

W raju czarna dziewczynka bawi się śmieciami,

mój ojciec, gdy był chłopcem, miał płaszczyk w jodełkę,

ona przytula szmatkę jak lalkę kukiełkę,

jak mamy się podzielić łzami i światami,

może lepiej nam będzie między zaświatami.

Zanzibar, 31 stycznia 2024

Te Amazonki były jakimś rozwiązaniem

Dalsza część książki dostępna w wersji pełnej

Część druga

Coś spogląda ku mnie spośród drzew i wie,
kim naprawdę jestem.

Jane Hirshfield

Dostępne w wersji pełnej