CO SIĘ ZDARZYŁO PRZED WSZYSTKIM INNYM

Z pisaniem różnie bywa. Czasem słowom jest tak miło i wygodnie w głowie, że ani myślą wychodzić na zewnątrz. A jeśli już uda się namówić je do wyjścia, robią się nieznośne. Przepychają się gniewnie na kartce i nie usiedzą spokojnie ani chwili. Czasem jednak są wesołe jak szczygiełki i biegną na kartkę w podskokach – tak prędko, że trudno za nimi nadążyć.

Kiedy spotkało mnie wielkie szczęście, czyli poproszono mnie, abym napisała o czasach sprzed lat – zanim Krzyś zamieszkał w Stumilowym Lesie, Kłapouchy świętował urodziny, a Prosiaczek zdobył się na bohaterski czyn – większość słów zachowywała się naprawdę przykładnie. Robiły dokładnie to, co im kazałam. Aż do chwili, gdy pewna Mądra Osoba pracująca w miejscu, gdzie powstają książki, zapytała:

– A Przedmowa?

– Co takiego? – odpowiedziałam, udając, że nie dosłyszałam, gdyż tego właśnie dnia byłam okropnie zajęta nicnierobieniem.

– Przedmowa – powtórzyła Mądra Osoba. – Nie można jej pominąć. Pan Milne zawsze pisał przedmowy, więc i ty powinnaś.

Niestety, pan Milne umarł, kiedy miałam jakieś minus dwadzieścia lat, ale ponieważ był pisarzem, którego książki lubię czytać najbardziej na świecie, to skoro uważał, że przedmowy są konieczne, niech i tak będzie.

Puchatek twierdzi, że moja Przedprzedmowa jest w sam raz. Kłapouchy przyznał, że przestał słuchać przy zdaniu o słowach, które biegną w podskokach, i że jest zdecydowanie za długa. Ale jeśli zdamy się na Puchatka, a przecież możemy zdać się właśnie na niego, to nie zamierzam się martwić. Wiem, że utalentowany pan Burges wstawi tu idealną ilustrację, a poza tym narysuje ją dokładnie tak, jak nauczył go pan Shepard. I że ładny kawałek miejsca mam z głowy.

Wy natomiast możecie nasypać tu jakichś okruszków, bo przecież książki najprzyjemniej czyta się z małym Conieco pod ręką (a przynajmniej tak twierdzi Kubuś Puchatek).

Isaacowi, Oscarowi, Hannah i Alice – budowniczym szałasów

J.R.

Podziękowania

Dziękujemy A.A. Milne’owi, autorowi oryginalnych książek o Kubusiu Puchatku, oraz E.H. Shepardowi, który je zilustrował.

Wydawca pragnie również podziękować radzie fundacji The Pooh Property Trust za nieocenioną pomoc w postaci informacji i wskazówek, którymi jej członkowie wspierali Autorkę podczas pisania książki.

Podziękowania zechcą przyjąć także Stephanie Thwaites i Isobel Gahan z agencji Curtis Brown, których wsparcie umożliwiło wydanie niniejszych opowiadań.

Rozdział 1

w którym wracamy do początku

NIE TAK DALEKO STĄD JEST LAS.

Na pewno w nim byliście. Rosną tam wysokie drzewa, za które można się chować. Na ziemię spadają gałęzie, które można zginać. Płyną strumyki, w których można moczyć stopy. Jest tam też całe mnóstwo pagórków, z których można zbiegać.

W tym właśnie Lesie wygrzewali się w słońcu dwaj przyjaciele.

– Na niebie nie ma żadnej chmurki – zauważył Krzyś, przechylając głowę do tyłu tak mocno, że Kubuś Puchatek (dla niektórych, bo dla ciebie i mnie po prostu Puchatek) zmartwił się, że zaraz mu odpadnie.

– Ciekawe, gdzie one się podziały – zastanawiał się miś.

– Kto? – nie zrozumiał Krzyś.

– Chmury! – odpowiedział Puchatek.

– Ach, tak. – Krzyś się uśmiechnął.

Był to bardzo dobry temat do pogawędek, ponieważ przypadał właśnie kwiecień, był chyba wtorek, a może jednak czwartek, i właściwie to powinny padać wiosenne deszcze. Zamiast deszczu było jednak błękitne niebo, które rozciągało się od wody aż do bieguna północnego i nie pojawiła się na nim najmniejsza chmurka, nawet jedna z tych delikatnych, które nigdy nie są pewne, czy zostać, czy odejść.

Krzyś i Kubuś Puchatek robili to, co lubili robić najbardziej, czyli nic specjalnego – ale robili to razem, co sprawiało, że było to wspaniałe zajęcie. To miłe uczucie nicnierobienia sprawiło, że Puchatkowi wpadła do głowy mruczanka.

Dzisiejsza mruczanka brzmiała tak:

Bardzo zimna bywa zima,
lato – upał, nie wytrzymam!

Jesień – złota albo szara.
Wiosna – chyba wszystko naraz!

Tu Puchatek zawahał się, bo nigdy nie rozumiał różnicy między wiosną i jesienią. I jedno, i drugie upchnięto obok lata i trudno było rozpoznać, która pora roku jest którą. Usiłował to wszystko sobie poukładać w głowie, ale było to równie bezskuteczne, jak nauka rozróżniania wtorku i czwartku, które zapewne zamieniały się miejscami, kiedy nikt nie patrzył.

Ale ponieważ Krzyś go nie poprawił, Puchatek stwierdził, że tym razem mu się udało. Podśpiewywał więc dalej:

Lecz nieważne, wiatr czy słota…

Dalsza część książki dostępna w wersji pełnej

Rozdział 2

w którym kupiono misia

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 3

w którym przybywają przyjaciele

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 4

w którym Kubuś spotyka tego drugiego, a Kłapouchy go nie spotyka

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 5

w którym góra zostaje przeniesiona

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 6

w którym wszyscy czujemy się bardzo młodzi

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 7

w którym leje deszcz

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 8

w którym niektóre kryjówki są lepsze od innych

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 9

w którym kopie się wiele dziur

Dostępne w wersji pełnej

Rozdział 10

w którym wszyscy żyli długo i szczęśliwie. Koniec.

Dostępne w wersji pełnej

Tytuł oryginału
Once There Was a Bear: Winnie the Pooh Prequel

Adaptacja okładki
Maria Gromek

Redaktorka nabywająca i prowadząca
Magdalena Kilian-Antoine

Korekta
Katarzyna Onderka

Text by Jane Riordan Copyright © 2021, The Trustees of the Pooh Properties and the Estate of E.H. Shepard
Illustrations by Mark Burgess Copyright © 2021, The Trustees of the Pooh Properties and the Estate of E.H. Shepard

Copyright © for the translation by Michał Rusinek

Copyright © for the Polish edition by SIW Znak sp. z o. o., 2022

Polskie nazwy własne/Polish proper names © Fundacja im. Juliana Tuwima i Ireny Tuwim, Warszawa 2006, Poland

Dochody Fundacji im. Juliana Tuwima i Ireny Tuwim pochodzą jedynie z honorariów z tytułu praw autorskich do dzieł jej Patronów i przeznaczone są w całości na pomoc dzieciom niepełnosprawnym i na popularyzację twórczości obojga Autorów.
www.Tuwim.org.

ISBN 978-83-240-8520-0

Książki z dobrej strony: www.znak.com.pl

Więcej o naszych autorach i książkach: www.wydawnictwoznak.pl

Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, ul. Kościuszki 37, 30-105 Kraków

Dział sprzedaży: tel. 12 61 99 569, e-mail: czytelnicy@znak.com.pl

Na zlecenie Woblink

woblink.com

plik przygotował Marcin Kośka