Dla Davida Abella
i Seanna Alderkinga,
najcudowniejszych
z cudownych przyjaciół,
na pamiątkę dobrych lat
spędzonych razem

– Wyzywam cię na pojedynek – wywrzeszczał Ordynarny Olo. – O tytuł mistrza w wymyśleniu najgorszego przezwiska świata.

Ha, pomyślał Koszmarny Karolek. Nikt nie znał tylu ordynarnych przezwisk, co Karolek. Nawet Ordynarny Olo.

– Przyjmuję wyzwanie – powiedział Koszmarny Karolek. – Cuchniesz.

– Śmierdzisz.

– Woniejesz.

– Gnijesz.

– Capisz.

– Pleśniejesz.

– Smrodzisz.

– Yyy... yyy – powiedział Olo.

– Yyy nie jest żadnym przezwiskiem – triumfował Karolek. – Na na, ni ni, na na, jestem mistrzem.

– Milcz, bo właśnie myślę – powiedział Olo. – Kupo z gęby.

– Brejo glutów.

– Smrodowizjo.

– Odorogenezo.

– Odorogenezo? To nie jest brzydkie słowo – powiedział Olo.

– Właśnie że jest.

– Właśnie że nie.

– Przelane gacie.

– Zwymiotowany budyń.

– Indycza główka.

– Indycza główka? – powtórzył Ordynarny Olo. – To nie jest...

Dzyń, dzyń!

Koszmarny Karolek przestał skakać po łóżku Ola.

– Kto to? – spytał Karolek.

Olo cały się wzdrygnął.

– Zamówili nianię na dzisiejszy wieczór – powiedział.

Oczy Koszmarnego Karolka rozbłysły.

Nianię! Ha. Nie ma nic lepszego pod słońcem niż nocowanie u Ola pod opieką niani. Może w końcu nadarzy się taka, której nie uda mu się poskromić. Przecież nie na darmo zwano go Nieposkromionym Pogromcą Niań. Niania oznaczała całe godziny beztroskiej demolki. Szczególnie że Olo zawsze miał ten cudowny rodzaj niań, które pozwalały nie kłaść się spać, jeść ciasteczka aż do mdłości i oglądać horrory w telewizji. Ten rodzaj, którego jego skąpi, podstępni rodzice nigdy by nie wynajęli.

– Świetnie – powiedział Karolek. – Kto? – Miał nadzieję, że będzie to Luźny Leon. On zawsze siedział sobie w słuchawkach i odrabiał zadanie domowe. Albo Alergiczna Andrea, która była zbyt zajęta kichaniem, by widzieć, jak dzieci wykradają słodycze z szafki. A może – och, tak, tak, tak – Pola Pleple. Wandzia mówiła, że Pola cały czas rozmawiała przez komórkę i nawet nie zauważyła, kiedy minęła północ, a Wandzia nie spała i wyjadła wszystkie lody z lodówki.

Dalsza część książki dostępna w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

www.francescasimon.com

www.horridhenry.co.uk|

Więcej paskudnych historii na www.koszmarnykarolek.pl

13 pytań do autorki

Jak się nazywasz?

Francesca Isabella Simon.

Kiedy się urodziłaś?

23 lutego 1955 roku.

Kim chciałaś zostać, jak dorośniesz?

Bardzo długo chciałam zostać prezydentem. Ale po cichu zawsze chciałam też zostać pisarką.

Jaki przedmiot najbardziej lubiłaś w szkole, a jaki najmniej?

Najbardziej lubiłam angielski, a najmniej matematykę.

Gdzie piszesz?

Na komputerze w bardzo zabałaganionym pokoju na poddaszu mojego domu.

Zawsze piszesz opowiadania na komputerze?

Tak, ale notuję też ręcznie w zeszytach. Zależy, gdzie akurat jestem.

Kto jest twoim ulubionym pisarzem?

Jako dziecko najbardziej lubiłam książki Edwarda Eagera, bo opisywał magiczne przygody. Teraz najchętniej czytam wiktoriańskie powieści Anthony'ego Trollope'a, który napisał 47 bardzo długich książek.

Co najbardziej lubisz jeść?

Uwielbiam karczochy i małże (byle nie razem), i lody kawowe.

Czego najbardziej nie lubisz do jedzenia?

Buraków.

Jaki jest twój ulubiony kolor?

Turkusowy.

Co robisz w wolnym czasie?

Czytam, gotuję, chodzę do teatru i spotykam się z przyjaciółmi.

Jaki jest twój ulubiony film?

Deszczowa piosenka.

A ulubione miejsce na wakacje?

Francja.

Tytuł oryginału

HORRID HENRY’S KRAZY KETCHUP

Redaktorka inicjująca, dzięki której książka powstała

Paulina Walerowska

Koordynatorka, która opiekowała się projektem i pilnowała, żeby wszystko było na czas

Judyta Wałęga

Tłumaczka, czyli osoba, która zamieniła obce słowa w ładne polskie zdania

Maria Makuch

Adaptacja okładki, czyli polską wersję okładki zaprojektowała

Karolina Korbut

Łamanie, czyli słowa na stronach poukładał

Dawid Kwoka

Text © Francesca Simon 2014

Illustrations © Tony Ross 2014

Additional images © Shutterstock

The moral right of Francesca Simon and Tony Ross to be identified as author and illustrator of this work has been asserted.

First published in Great Britain in 2014 by Orion Children’s Books.

Copyright © for the Polish edition SIW Znak sp. z o.o., 2021

Copyright © for the Polish translation by Maria Makuch

Książkę wydało dla ciebie Wydawnictwo Znak Emotikon, imprint Grupy Wydawniczej Znak

ISBN 978-83-240-8567-5

Przeczytaj, co o książce sądzą inni czytelnicy, i oceń ją na lubimyczytać.pl

Książki z dobrej strony: www.znak.com.pl

Więcej o naszych autorach i książkach:

www.znakemotikon.pl, www.wydawnictwoznak.pl

Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 30-105 Kraków, ul. Kościuszki 37

Dział sprzedaży: tel. 12 61 99 569, e-mail: czytelnicy@znak.com.pl

Na zlecenie Woblink

woblink.com

plik przygotowała Katarzyna Błaszczyk