Dla Josha Stamp-Simona,
któremu jakoś udało się dorosnąć,
podczas gdy Koszmarny Karolek jest
zawsze taki sam

ŁUP!

ŁUP!

ŁUP!

Wredna Wandzia waliła laską w ścianę.

Dlaczego, ach, dlaczego musi za najbliższego sąsiada mieć kogoś tak koszmarnego jak Karolek?

Jej klub był zagrożony. Jej ciasteczka nie były bezpieczne. A w dodatku on zawsze musi ją małpować. Ogłosiła, że piecze ciasto czekoladowe na konkurs z okazji święta ich ulicy, a teraz Karolek wszystkim rozpowiada, że to on zrobi takie ciasto.

I w dodatku udaje, że to jego pomysł.

Dobra, już ona mu pokaże. Jej ciasto wygra. Choć raz nad nim zatriumfuje.

Chociaż…

Hmmm…

Może raczej powinna się upewnić, że…

Konkurs pieczenia! Hurra!

Koszmarny Karolek uwielbiał piec. Najlepsza rzecz, jaka może ci się przytrafić, polega na tym, że precyzyjnie wybierasz, co chcesz zjeść, a potem przyrządzasz to dokładnie tak, żeby ci to smakowało. Czyli dodajesz o wiele więcej cukru i robisz mnóstwo polewy czekoladowej.

Koszmarny Karolek uwielbiał robić mus czekoladowy.

Koszmarny Karolek uwielbiał piec brownie.

Koszmarny Karolek uwielbiał piec czekoladowe ciasteczka.

Niestety jego rodzice pozwalali mu przyrządzać tylko i wyłącznie okropne potrawy. Pizza zepsuta jakimiś warzywami. Glutowata, lepka owsianka. A jeśli już pozwalali mu upiec babeczki, to musiały być z mąki razowej. I z bananami.

Fuuuj.

Lecz dziś nikt go nie będzie ograniczał. To był konkurs pieczenia ciasta. I on dopiero wszystkim pokaże. Jego własne ciasto czekoladowe z ekstragrubą polewą na pewno wygra. Już słyszał, że ta papuga Wandzia także piecze. Niech ta ropucha sobie próbuje. Szefowi Karolowi nikt w pieczeniu nie dopiecze.

Zdjęcie zwycięzcy zostanie zamieszczone w gazecie, A W DODATKU pokażą go w telewizji, ponieważ jurorem będzie słynna Muffinka Malinka.

Jupi!!!!

Wszyscy uczniowie z klasy Karolka biorą udział w konkursie.

„Szkoda, że przegraliście”, pomyślał Koszmarny Karolek, wpadając do kuchni. „Szef kuchni Karol jest na swoim miejscu”.

Niestety, ktoś jeszcze tam był.

Doskonały Damianek miał na sobie fartuszek z Tańczącą Tereską i z przejęciem patrzył, jak mama wyjmuje z piekarnika blachę pełną tajemniczych szarych gałek.

– Z drogi, larwo – wychrypiał Karolek.

– Zrobiłem babeczki na konkurs – powiedział Damianek. – Tylko popatrz.

Doskonały Damianek z dumą wskazał na talerz pełen nieforemnych gałek. Na proporczyku wbitym w jedną z nich widniało jego imię.

– To nie są babeczki – powiedział Karolek. – To są kulfoniaste krowie placki.

Dalsza część ksiązki dostępna w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

www.francescasimon.com

www.horridhenry.co.uk|

Więcej paskudnych historii na www.koszmarnykarolek.pl

13 pytań do autorki

Jak się nazywasz?

Francesca Isabella Simon.

Kiedy się urodziłaś?

23 lutego 1955 roku.

Kim chciałaś zostać, jak dorośniesz?

Bardzo długo chciałam zostać prezydentem. Ale po cichu zawsze chciałam też zostać pisarką.

Jaki przedmiot najbardziej lubiłaś w szkole, a jaki najmniej?

Najbardziej lubiłam angielski, a najmniej matematykę.

Gdzie piszesz?

Na komputerze w bardzo zabałaganionym pokoju na poddaszu mojego domu.

Zawsze piszesz opowiadania na komputerze?

Tak, ale notuję też ręcznie w zeszytach. Zależy, gdzie akurat jestem.

Kto jest twoim ulubionym pisarzem?

Jako dziecko najbardziej lubiłam książki Edwarda Eagera, bo opisywał magiczne przygody. Teraz najchętniej czytam wiktoriańskie powieści Anthony'ego Trollope'a, który napisał 47 bardzo długich książek.

Co najbardziej lubisz jeść?

Uwielbiam karczochy i małże (byle nie razem), i lody kawowe.

Czego najbardziej nie lubisz do jedzenia?

Buraków.

Jaki jest twój ulubiony kolor?

Turkusowy.

Co robisz w wolnym czasie?

Czytam, gotuję, chodzę do teatru i spotykam się z przyjaciółmi.

Jaki jest twój ulubiony film?

Deszczowa piosenka.

A ulubione miejsce na wakacje?

Francja.

Tytuł oryginału

HORRID HENRY’S CANNIBAL CURSE

Redaktorka inicjująca, dzięki której książka powstała

Paulina Walerowska

Koordynatorka, która opiekowała się projektem i pilnowała, żeby wszystko było na czas

Judyta Wałęga

Tłumaczka, czyli osoba, która zamieniła obce słowa w ładne polskie zdania

Maria Makuch

Adaptacja okładki, czyli polską wersję okładki zaprojektowała

Karolina Korbut

Łamanie, czyli słowa na stronach poukładał

Dawid Kwoka

Text © Francesca Simon 2015

Illustrations © Tony Ross 2015

Additional images © Shutterstock

The moral right of Francesca Simon and Tony Ross to be identified as author and illustrator of this work has been asserted.

First published in Great Britain in 2015 by Orion Children’s Books.

Copyright © for the Polish edition SIW Znak sp. z o.o., 2021

Copyright © for the Polish translation by Maria Makuch

Książkę wydało dla ciebie Wydawnictwo Znak Emotikon, imprint Grupy Wydawniczej Znak

ISBN 978-83-240-8566-8

Przeczytaj, co o książce sądzą inni czytelnicy, i oceń ją na lubimyczytać.pl

Książki z dobrej strony: www.znak.com.pl

Więcej o naszych autorach i książkach:

www.znakemotikon.pl, www.wydawnictwoznak.pl

Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 30-105 Kraków, ul. Kościuszki 37

Dział sprzedaży: tel. 12 61 99 569, e-mail: czytelnicy@znak.com.pl

Na zlecenie Woblink

woblink.com

plik przygotowała Katarzyna Błaszczyk