Akt urodzenia
(1969)

podróż może być poszukiwaniem samego

siebie, może być ucieczką przed sobą, może

mieć charakter pokuty i kary

Bolesław Miciński Podróże do piekieł

jak powstaje

jak powstaje, z upadku? upadku

na kolana? osłabłe z lęku czy zgięte

w pokorze? z przerwanego zdania,

które zdaje na łaskę – albo łaskę daje?

z ufnej wiary? z nieufnej wierności?

jak

i przeciw komu,

przeciw czemu powstaje,

przeciw komu wybiega, wiersz? nadzieja?

i strach spełnienia?

(1967; 1980)

* * *

i zimą, kiedy stadnina zasp nadciągała nagłym przypływem

tłuczonego szkła,

i latem, gdy powieki owoców zamykały się nad kwiatami

(urwisko ulewy naśladowało walące się mury)

podróż trwała jak z wysokiego mostu spadanie: nie-

skończona choć ograniczona snem i rozkładem zdań,

zdań nie do napisania

* * *

zorze, świty, tajemne znaki,

podróż jak czytanie obcojęzycznej książki 

o znanych miejscach,

na nieliczbowanej stronie świata zbudzony w bezsennym śnie 

czytam tę podróż od końca w nieznanym języku

* * *

nagi, obudziłem się nagle w kolejce po chleb, 

nagle nagi w kościele na lekcji religii, 

w czwartej klasie na lekcji o kulistej ziemi, 

obudziłem się nagle na nieznanym dworcu,

obudziłem się nagle, 

żeby błądzić?

iść

* * *

Rozewrzeć morzu powiekę zatopionej łodzi. W piwnice dzieciństwa 

schodząc

szczelinami zapomnianych słów,

rozciąć węzeł półmroku niejasną pochodnią. Niedokładne

w wymowie

minąć wydmy oczu.

Aż w cudzysłów, w cudzy sen ujęty, w skóry więzienny drelich, 

w krwotok powietrza i pustynny pióropusz cudzoswoich źrenic, 

niby łódź powieki, mej planety, jak tę skórę rozsupłam, jak rozwiążę

to spojrzenie:

Najwięcej jest nas w rozstaniach.

Ciszy pełna, kiedy ciszy pełna dojrzewasz wzrok, 

jutrznio różanosutka, łaski potu była ta wielka noc, jutrznią 

była i jutrem.

W dwuwargich powiekach, w dwuokich zawiejach ziemi 

drżały bezludne źrenice dróg.

Na powłóczystych włóczniach dymu. Wilk i obłok na powrót

zawarły braterstwo.

* * *

królestwo moje nie jest z tej parafii

królestwo me kalectwo z innej jest ucieczki

z kalectwa ucieczki jestem syn przymusowej podróży 

na bezdrożu podróży rozbić mi namioty 

oko wielkiego północnego płaczu 

oko północnej bezsenności

oczko w głowie głodu oczko w głowie pogoni

wymierzone przeciwko mnie drzewce każdych drzwi 

i widmo widoku

na krawędzi zmęczenia zasnąć przy tobie 

przy tobie obnażonej do szeptu i wzroku

na stoku zmęczenia zasnąć przy tobie przy tobie 

obnażonej do ostatnich oczu

* * *

spojrzenie, złoty deszcz,

niewidząca, na palcach
przeze mnie przebiegłaś

* * *

i nie ukryć mi się pod powiekami 

gdy odwracasz ode mnie spojrzenie

zanim jednak zamkniesz za sobą drzwi 

grzebień rzuć przynajmniej grzebień za siebie 

niech się stanie między nami las 

rzuć przynajmniej wstążkę rzuć za siebie 

niechaj wzejdzie rzeka między nami

przedłuż dług obcości 

drzewca drzwi poniechaj

* * *

Łaski oczu i warg, żywicy pełna i soli 

była ta nagła noc,

w cerkiewce lampy kulił się mrok, 

moje ciało chroniło się w twoim, 

widziało w ciemności.

Pod powiekami rosy śniły bezludne 

źrenice mgły,

odpływało zranione dzieciństwo.

* * *

Mieszkamy przez skórę

za blisko, żeby jeszcze się zbliżyć: ta rozłąka,

przez mężczyzn, których ci przypominam, trwa,

poprzez mężczyzn, którzy wcześniej cię przemierzali, obcojęzyczny 

dworzec tekstu, przez kobiety,

których nie zdobyłem na tyle, żeby o nich zapomnieć; tylko 

ten pierworodny lęk, to po nim się poznajemy jak po 

ojczystym języku

na nieznanym dworcu; najbliżsi więc

najdalsi, kochani nienawistni,

dwa obce szczepy, które przyjęły się na tym samym pniu, na 

ściętym pniu spojrzenia, przerwanej rozmowy; oszczep 

przeszył dwa zwierzęta, zwierzęta oddechu, który

utkwił nam w gardłach; oszczep? oddech? choćbyś go 

zaszczepił, nie spodziewaj się drzewa

innego niż bezsenność; mieszkamy przez skórę za daleko, 

by mówić o rozłące; trwało to między nami jak zbyt długa podróż, 

kiedy pociąg się spóźnia i ty musisz sama 

czekać na bezludnej stacji

z przygodnym nieznajomym; trwało to między nami? to bliskie 

oddalenie, ten ból pierworodny i oddech

uproszczony do tchu; tak i wzrok był pomiędzy nami: mieszkamy

przez skórę spojrzenia

* * *

Nic więcej? sól,

sól potu, obumarłe włosy
zostaną po nas w bezdomnym hotelu?
Nic więcej, ból, wspólny
i osobny,
nic więcej nie daliśmy,
niczego nie wzięliśmy ze swoich
obcości? Sami sobie obcy
i sobie nieznani,
czyimi spoglądamy na siebie

oczami?

* * *

Kosmyk włosów mi zostaw, ścieżkę twej odmowy, 

kosmyk włosów przynajmniej, jeżeli nie możesz krwi 

poronić, kosmyk krwi z krwiobiegu podróży 

po bezdrożu rozłąki, po bezludziu 

powitań, ocal 

dziecko 

ze snu, kosmyk pocałunku

zgub, zostaw, zapomnij

* * *

ty, która wiesz, że to nie czas, lecz kłamstwa jedynie 

miarą są nieobecności,

ty właśnie spróbuj mi uwierzyć,

iż jedyną moją zdradą wobec ciebie byłaby miłość,
byłaby miłość,
byłaby miłość

bez rozłąki

* * *

komukolwiek wierny – jestem wierny tobie 

kogokolwiek zdradzam – ciebie zdradzam 

za kimkolwiek tęsknię – tęsknię za tobą

jeżeli jestem już tylko echem cieniem z twojego snu, 

o kimkolwiek zapominam – jakbym ciebie zapominał

Strzępy listu miłosnego

gdziekolwiek ciebie spotkam na wysokich słowach 

cholera jasna gwiazda

słowa brzmią nocą ostrożniej niż stąpanie 

po schodach

mówiłem zwierzę zwierzenia odzierane ze skóry 

siódmej skóry potu

w siódmy dzień głodu – pierwszy dzień stworzenia 

spojrzenie twoje krzewi się we mnie i rani do krwi 

twoje światłe włosy

jasna gwiazda w śniegach w srebrnej sierści szronu 

nad gałęziami pożaru

(kocham nie ciebie lecz myśli o tobie) 

szczęśliwego nowego głodu 

szczęśliwego nowego bólu

* * *

otwierają się stare rany miłości 

aniele rozłąki mój stróżu

z kimkolwiek przyjdziesz zechciej się miła rozgościć 

zostań na dłużej

Z Maxa Hölzera

wchodzisz coraz głębiej w te otwarte drzwi 

w drzwi otwierające się w tobie

nieśmiertelne
niewidome
widma

drzewa

które otwierają się tak przejmująco 

ciało dreszczu

dreszczu mieczem miłosnym nie podzielone na dwoje 

jak woda

kiedy umierającego z każdym oddechem i spojrzeniem 

swoim dziewiczym otula cię listowiem

jeszcze pozwalając na odejście

i zamykają się znowu w sobie
w istocie swojej
w nieistnieniu

drzwi? drzewca?
drzewa?
o idealnych rysach

obumarłych w tobie przed wiekami 

ukochanych

Akt urodzenia

urodzonemu w transporcie 

przypadło mi miejsce śmierci

kult jednostki
miar
i wag

jednostki wojskowej

paraliż postępowy 

postęp paraliżujący

codziennie słucham 

ostatnich wiadomości

żyję 

na miejscu śmierci

* * *

w wilczych dołach podola we wdowich wargach źrenicach rzek 

w stojących wodach kurzu nad wyschłymi na kość nad wyrosłymi 

spod ziemi drogami

chłopcy zaczajeni w zaroślach powietrza

w bezsennych oczach dziewcząt chłopcy pochowani 

już starsi o ojcowską śmierć o kobiety obnażane 

na obozowych placach

starsi o wołyń czerwony od krwi wzeszłej na polach jak 

plemiona zbóż

przez wsie i zgliszcza chłopcy gnani 

w kamiennym bełkocie salw

nadal pędzą na koniach przez pustkowia snów

przez snów dziewczęcych wielojęzyczny krzyk
w zmarzlinę krwi zapadli
chłopcy deszczu

* * *

Woń, woń chleba, woń chleba łamanego na krótkim postoju, 

woń koni rzężących u wodopoju dróg, jeźdźcy w namiotach zawiei 

zanim odejdą pożary, powłócząc lasami

podszyte miastami wschodzą miejsca, końmi podszyte wydmy 

jeźdźców 

jak już nieważny adres, jak na pustyni pełnia głodu, na pustyni snu 

czółno płci nieruchome, skoro ból dojrzewa, dogorywa gorączka, 

zapach potów bijący ponad źródła skóry, więc skóry kobiecej, 

przypływ soli i źródeł do zamkniętych powiek, to powieki róży, 

gdy kobieta zasypia. Swąd stepu przed burzą; i ciężarny nóż.

Znam i tę woń, kobiet, zesłanych na syberie płaczu, 

bramy zwierząt rozwarte na przestrzał. Znam ból tego zdania, 

głoski twojego ciała, cerkwie gorejące

we wietrznej wieczności.

* * *

spróbujmy więc jeszcze raz zagrać w otwarte

drzwi, w dwa ognie: dzieciństwa i wojny, scalające się 

w popiół. Popiół dzieciństwa za nami, przed nami dwojaki płomień 

nie do odczytania; niemniej, czytajmy z ognia, z tej 

wygasłej

linii życia, czytajmy, obumarli w sobie jak języki

przepadłych pokoleń. Języku płomieni, nieprawe dziecko 

dwu ogni, co nam pozostało,

linio bezpotomna, książko z popiołu, niema

odpowiedzi na tyle niepewna, że mogę ci wierzyć. I tobie 

nie uciec przed

sobą, słowo bezpotomne, inicjale płomienia nie

do odczytania z klinowego pisma
śladów
na polarnych śniegach,

na piaskach pustyni. Dziecko pośmiertne, dziecko

nadaremne: ledwo wstałeś z klęczek, 

w klątwę się obracasz

* * *

na wzgórzu przepaści,

na zboczu błyskawicy stał kiedyś twój dom

* * *

nie chciałam cię wydać na świat, podpisujący się trzema 

niezliczonymi

krzyżami, z krzyżem twojego niedokonanego
ciała, z krzyżem
świata na barkach

tonących codziennie w martwym morzu włosów. Tonąca 

na krzyżu

niedokonania: tego, niedokonanego, pod krzyżem południa, dnia,
nie chciałam cię
wydać
światu,

skoro jedynie połowę dnia mielibyśmy za sobą

a pełnię przeciwko nam. Martwe przed narodzinami morze 

włosów, przerwane w pół słowa, ciało, poranku 

wieczności, trwaj i ty, nie-

istniejące, wyspo płaczu bezludna, we śnie

nieobjawionym, istniej tak nietrwale,

by rozbiło się o ciebie najtkliwsze

spojrzenie. Płaczu. Spojrzenie płaczu 

nowo-

nienarodzonego. W zimnych ogniach skóry, na 

dalekiej północy

brzemiennego rozstania

* * *

ominąć siebie jak miasto nawiedzone zarazą, skoro

na przedmieściach
świata

spędziłeś dzieciństwo. W biały dzień upalny i polny

zakończyć podróż, która otworzyła ci oczy 

na drugi świat, na poświatę

papieru. Niech płonie: nazwać pamiątką,
na zawsze utracić,
jakbyś nosił imię

po nienarodzonym. Kosmyk włosów kobiecych pomiędzy listami, 

których nie wysłałeś, jadowite

gniazdo, ocal chociaż we śnie. Nie 

jesteś sobą

sam. Mimo że jedyny (w akcie 

oskarżenia)

w tylu osobach obumarłeś w sobie, 

ile razy wyparłeś się swego

milczenia, bezcielesnego ciała i imion

bez słów. Jakbyś w rodzinnym mieście

nie mógł rozpoznać żadnego ze znanych ci miejsc, w 

zaspie papieru

jaka cię otacza i toczy jak dożywotnia choroba,

żadnego z własnych zdań. Tylko włosy
kurzu, pyłu bez imienia,
nocy bez tchu. Nie jesteś
szczęśliwy,
bowiem czego nie masz,

tego nie pożądasz, bowiem czego nie masz,
ocal
choć

w rozłące

(Luty 1968)

* * *

nie przewidywałem, nie przewidywałem deszczów wschodzących

na jałowych drogach, 

w zawiei deszczów jedynej strony świata: strony twego listu, dżdżu, 

nie przewidywałem ani ziarna dżdżów

prześladujących nikłe ślady, ani śledztwa wzroku (uroku rzuconego 

o podbiałe czoło, o ciemię ciemności). Deszczów wschodzących

w powiekach, 

w powiekach płaczu, w powiekach twoich ślepej ściany placzu.

Ni ścian, 

nie przewidziałem niemych widzów, ścian wilczej północy, o jej

czarnowidztwo

potykający się
ślad, ślad

spojrzenia. Deszczu, spojrzenia deszczu, co ocali ślad (co 

ocali?), uchroni

od brzemienia poszlak i zgiełku pogoni. Nie przewidywałem spokoju 

z jakim wyrok twój przyjmę, twój wzrok, w twoich źrenicach

odbicie moich zaginionych oczu

* * *

spotkanie w rozstającym się świecie, na rozstajach spotkania 

ostatni postój w jaskini ciemności; ciemnicę 

poranka

przebyć lub pozostać w cieniu, w jaskrawym cieniu świateł 

martwo odbijających się w oczach, cudzych oczach 

wieczoru; postój

w cieniu swojego ciała, w bezdni 

umierania

ostatni mój postój, postój świata w poświacie

spojrzenia

* * *

palić nie wolno, tu nie uniwersytet, tu się nie pali – lecz czeka, 

ani mi spocząć, miasto, ani czuwać,

miasto, przeludniony dworcu,

nie witaj mnie jeszcze listem gończym,

nie pozdrawiaj, nie przeklinaj;

bezludny, nie umiem z ciebie, miasto, się wywikłać,

ani mi do szpitala, ani do więzienia, 

do więzienia snu;

palić nie wolno, płomieniu, jasnowidzu wieczoru,

w więzieniach snu, w sierści powietrza,

nie zbudzić mi się, miasto, pod twoimi mostami,

szepcze kalekie słowo zapomnianego języka,

który jest moją jedyną ojczyzną;

co ukrywasz pan pod płaszczykiem podróży,

spytają, i nawet dowód osobisty będzie dowodem przeciwko mnie 

a jedyną wiarą – niewierność,

ufna niewiara: żeby kogoś poznać, trzeba z nim

wyjechać

* * *

przegnany z ostatniej poczekalni – dokąd mam uciekać z dworca

wieczoru, 

czarna listo nocy, tajny krwi wyroku,

pod wezwaniem czyjego czuwać snu, snu ostatnią wieczerzę z kim

podzielić, 

przede mną miasto bez miejsc (wszystkie miejsca zajęte, wszystkie

      miejsca wyprzedane) 

za mną miejsca bez miast, bezdomne adresy zatarł wiekuisty wiatr,

      pokuta i śnieżyca 

(żadnych zapasów na zimę, tylko ten zapis i bezludny spisek pism:

       prasa prasy) 

dziewczyna moja, ulica, sprzedajna jak krew, sprzedajna jak? 

(w gruzach ulicy utknęła niestała dziewczyna)

podjąć decyzję – jakby donos podnosić, ciężkie nosze stopy, 

z podejrzliwą ufnością patrzy na mnie oko ulicy – czego się bać, 

cudzołożąc w hotelach z ulewy, w namiotach zamieci cudzośniąc 

w namiotach z wiatru

rozbitych nade mną jak klęska,

klęską byłoby czyhać na te kęski-ukąszenia, gdy zagrają – klaskać, 

z każdej rzeczy wielkiej czynić pospolitą, klęską byłoby tak (mistyk-

mistyfikator) wędrować,

żeby każdy krok przeliczać na pieniądze, niewolnikiem okazji 

tej wolności być

przegnanemu z poczekalni – nie czekać na wyrok

w więzieniu bez ścian

Nasz specjalny wysłannik

Z białego domu o czerwonych szybach. Z białej kopalni, z jej

    czerwonych szybów, nasz specjalny 

wysłannik donosi z białego domu o czerwonych szyldach 

w czarno-białych gazetach. Nasz specjalny wysłannik donosi

      potrawy i trawi donosy 

echa. Donośnym głosem i głosem donosu: o armatach, ukrytych

      w białych wierszach 

czerwonej sieci, sieci wszechświata. Wszechświata wywiadu. Nasz

     specjalny wysłannik w sieci 

dziennikarzy i wywiadów

urojonej choroby. Urojonych wywiadów. W sieci słów wiążących.

Zesłany na Syberię

nowego
świata

nasz (specjalny) wysłannik donosi, kto – jednogłośnie – wstrzymał

   się od głosu ze względu na zły stan zdrowia 

i opieki społecznej. Od głosu sprzeciwu. Oraz kto, jednogłośnie 

czyli – jednym – głosem,

pomylił donos echa z donosem

pocisku, wielogłosową rewolucję z jednogłośną rezolucją, kaganiec 

oświaty z poświatą kagańca. W partii 

szachów

toczonej od wewnątrz. Jednogłośnie ręcząc i jednoręcznie głosząc,

donosząc jednocześnie głos (słowo 

wiążące) do wyborczej urny: do urny z popiołów. Jednocześnie?

Jednoręcznie? Jakkolwiek

unieść rękę w tym jawnym
tajnym głosowaniu
prasa
prasy

zmiażdży ci ją nazajutrz. Jakąkolwiek unieść zasłonę. Zasłonę 

zesłania. Nasz specjalny wysłannik donosi z białego 

domu: chociaż kościół inny i w nim jednogłośnie dzwonią. Na 

podniesienie

donosu. Jednogłośnie jednogłowi. Bez skreśleń i bez wyboru. Z

białego domu o różowych

szyldach ukrytych w portfelach 

ze świńskiej skóry

wytłaczanej we wzorki

Organizm zbiorowy
(1975)

Gdyby odsłonić drzwi percepcji,
każda rzecz jawiłaby się taka, jaka jest: nieskończona.

William Blake

Poezja żywa

Henrykowi Wańkowi

Poezja – jest

jak transfuzyjna krew dla pracy serca:
choćby dawcy już dawno pomarli
w nagłych wypadkach, to ich krew
żyje – i cudze krwiobiegi spokrewnia,

i cudze ożywia wargi.

* * *

Dostępne w wersji pełnej.

Róża, tym wyrazistsza,
im bardziej jest niema

Dostępne w wersji pełnej.

Kto wybiera samotność

Dostępne w wersji pełnej.

Jeżeli miłość

Dostępne w wersji pełnej.

Do…

Dostępne w wersji pełnej.

Nie płacz

Dostępne w wersji pełnej.

Teraz, kiedy wiem

Dostępne w wersji pełnej.

Jak ten co powracając – skądinąd odbiega

Dostępne w wersji pełnej.

Podróż pośmiertna (I)

Dostępne w wersji pełnej.

Rozłączeni

Dostępne w wersji pełnej.

Biały Obłok

Dostępne w wersji pełnej.

To, czego najbardziej się lękasz

Dostępne w wersji pełnej.

Podróż pośmiertna (II)

Dostępne w wersji pełnej.

Drzwi

Dostępne w wersji pełnej.

Z daleka
(Z Maxa Hölzera)

Dostępne w wersji pełnej.

Gwiazda: Hymn

Dostępne w wersji pełnej.

Wyspa śmierci
(Piosenka)

Dostępne w wersji pełnej.

Wigilia noc

Dostępne w wersji pełnej.

Pożegnanie, upadek

Dostępne w wersji pełnej.

Rajd

Dostępne w wersji pełnej.

Pora

Dostępne w wersji pełnej.

Kto zawsze wie
(Z Ericha Frieda)

Dostępne w wersji pełnej.

Most

Dostępne w wersji pełnej.

Otwarcie

Dostępne w wersji pełnej.

Jak utraciłem dziewictwo

Dostępne w wersji pełnej.

Zabawa językowa

Dostępne w wersji pełnej.

Chorągiew nadrealizmu

Dostępne w wersji pełnej.

Czasami jesteś

Dostępne w wersji pełnej.

Język, to dzikie mięso

Dostępne w wersji pełnej.

I naprawdę nie wiedzieliśmy

Dostępne w wersji pełnej.

Moja żona walczy o ochronę
naturalnego środowiska człowieka

Dostępne w wersji pełnej.

Mój przyjaciel odcina się od świata

Dostępne w wersji pełnej.

Katastrofista roku 1972

Dostępne w wersji pełnej.

Biała flaga

Dostępne w wersji pełnej.

Tadeusz Peiper

Dostępne w wersji pełnej.

Biała plama

Dostępne w wersji pełnej.

Zewnętrzna, wewnętrzna

Dostępne w wersji pełnej.

Pancernik „Potiomkin"

Dostępne w wersji pełnej.

Powódź

Dostępne w wersji pełnej.

Faszyści zmieniają koszule

Dostępne w wersji pełnej.

Od pewnego czasu

Dostępne w wersji pełnej.

31 marca 1971, godzina 19.21

Dostępne w wersji pełnej.

Podróż pośmiertna (III)

Dostępne w wersji pełnej.

Coraz bardziej oddalające się

Dostępne w wersji pełnej.

Obywatele Fantasmagorii

Dostępne w wersji pełnej.

Świat jeszcze istnieje

Dostępne w wersji pełnej.

Przedmieście

Dostępne w wersji pełnej.

Udaj się w podróż

Dostępne w wersji pełnej.

Jemiołuszko, leć do nieba

Dostępne w wersji pełnej.

Wierzę

Dostępne w wersji pełnej.

Minionej nocy

Dostępne w wersji pełnej.

Bezsenność

Dostępne w wersji pełnej.

* * *

Dostępne w wersji pełnej.

To

Dostępne w wersji pełnej.

Nasze życie rośnie
(1978)

Dostępne w wersji pełnej.

Nie wiersz, lecz wyznanie

Dostępne w wersji pełnej.

Caute

Dostępne w wersji pełnej.

Odprężenie

Dostępne w wersji pełnej.

Obywatel R.K. nie żyje

Dostępne w wersji pełnej.

Jakbyś nadal szukało

Dostępne w wersji pełnej.

Jak sen

Dostępne w wersji pełnej.

Cios

Dostępne w wersji pełnej.

Tylko śniegi

Dostępne w wersji pełnej.

Czasem, kiedy mówisz

Dostępne w wersji pełnej.

Któż lepiej zrozumie

Dostępne w wersji pełnej.

Najwyższy czas

Dostępne w wersji pełnej.

Przechodząc obok

Dostępne w wersji pełnej.

Może tylko

Dostępne w wersji pełnej.

„O”

Dostępne w wersji pełnej.

Wydawało się

Dostępne w wersji pełnej.

Kiedy uchwalano

Dostępne w wersji pełnej.

2 lipca 1976

Dostępne w wersji pełnej.

Nie wyleczysz się już z nienawiści

Dostępne w wersji pełnej.

Nie trzeba

Dostępne w wersji pełnej.

Otrzymujesz listy

Dostępne w wersji pełnej.

Również

Dostępne w wersji pełnej.

Makulatura, złom

Dostępne w wersji pełnej.

Nasze życie rośnie

Dostępne w wersji pełnej.

Cicho

Dostępne w wersji pełnej.

Jeżeli otworzysz ten list

Dostępne w wersji pełnej.

Nie musisz

Dostępne w wersji pełnej.

Dobijam się do drzwi

Dostępne w wersji pełnej.

Jeżeli przyjdzie

Dostępne w wersji pełnej.

Jesteś

Dostępne w wersji pełnej.

Jakie to szczęście

Dostępne w wersji pełnej.

Nieskończona ilość

Dostępne w wersji pełnej.

O wiele prostsze

Dostępne w wersji pełnej.

Łagodnie i bezszelestnie

Dostępne w wersji pełnej.

Issa

Dostępne w wersji pełnej.

Jakże daleko

Dostępne w wersji pełnej.

Są słowa

Dostępne w wersji pełnej.

Obłoki

Dostępne w wersji pełnej.

Istnieją

Dostępne w wersji pełnej.

Ta chwila

Dostępne w wersji pełnej.

Może to właśnie ty

Dostępne w wersji pełnej.

Będę o tym pamiętał

Dostępne w wersji pełnej.

Różo

Dostępne w wersji pełnej.

Moja córeczka uczy się czytać

Dostępne w wersji pełnej.

Napis na fajansowym naczyniu

Dostępne w wersji pełnej.

Byłaś, chwilo

Dostępne w wersji pełnej.

Moja ukochana

Dostępne w wersji pełnej.

W kulistym śnie

Dostępne w wersji pełnej.

Książki, obrazy

Dostępne w wersji pełnej.

Buddo, Chrystusie

Dostępne w wersji pełnej.

Mój biedny synu

Dostępne w wersji pełnej.

Ale nade wszystko

Dostępne w wersji pełnej.

(Ono, bezsenne

Dostępne w wersji pełnej.

Prawie wszystko

Dostępne w wersji pełnej.

Podajcie dalej

Dostępne w wersji pełnej.

Niewiele więcej
(1981)

Dostępne w wersji pełnej.

Ocal mnie, prowadź

Dostępne w wersji pełnej.

Hiobowa wina

Dostępne w wersji pełnej.

Wewnątrz

Dostępne w wersji pełnej.

Którego nie ma

Dostępne w wersji pełnej.

Módlmy się

Dostępne w wersji pełnej.

Nie chciej za nas umierać

Dostępne w wersji pełnej.

Niewiele

Dostępne w wersji pełnej.

Śpij spokojnie

Dostępne w wersji pełnej.

Unoszone wiatrem

Dostępne w wersji pełnej.

Niewidzialne

Dostępne w wersji pełnej.

Cóż z tego

Dostępne w wersji pełnej.

Żeby nikogo nie zranić

Dostępne w wersji pełnej.

Świat woli

Dostępne w wersji pełnej.

Nie mogę ci pomóc

Dostępne w wersji pełnej.

I co

Dostępne w wersji pełnej.

Wysoko zaszedłeś

Dostępne w wersji pełnej.

Prawa

Dostępne w wersji pełnej.

Mówiąc

Dostępne w wersji pełnej.

W tej walce

Dostępne w wersji pełnej.

Nawet na chwilę

Dostępne w wersji pełnej.

Czy naprawdę

Dostępne w wersji pełnej.

Skala

Dostępne w wersji pełnej.

Zaśnij

Dostępne w wersji pełnej.

Skąd mogę wiedzieć

Dostępne w wersji pełnej.

Tak

Dostępne w wersji pełnej.

Najbiedniejszym tej ziemi

Dostępne w wersji pełnej.

Czytając Fromma

Dostępne w wersji pełnej.

Nieznany wiersz Kazimierza Moczarskiego

Dostępne w wersji pełnej.

Jesteście wolni

Dostępne w wersji pełnej.

Może kiedyś

Dostępne w wersji pełnej.

Kto wie

Dostępne w wersji pełnej.

Choćbyście unicestwili

Dostępne w wersji pełnej.

Lęk wysokości

Dostępne w wersji pełnej.

Podobno

Dostępne w wersji pełnej.

Nie wiedziałem

Dostępne w wersji pełnej.

Postój

Dostępne w wersji pełnej.

Ad hominem

Dostępne w wersji pełnej.

Niech już tak pozostaną

Dostępne w wersji pełnej.

Realizm

Dostępne w wersji pełnej.

* * *

Dostępne w wersji pełnej.

Czytaj: ojczyzna

Dostępne w wersji pełnej.

O czym ty marzysz?

Dostępne w wersji pełnej.

Silniejsze od lęku

Dostępne w wersji pełnej.

Jeżeli jeszcze żyjesz

Dostępne w wersji pełnej.

Który walczyłeś

Dostępne w wersji pełnej.

Nowy dzień

Dostępne w wersji pełnej.

* * *

Dostępne w wersji pełnej.

Wiersze, głosy
(1987)

Dostępne w wersji pełnej.

Elegia niczyja

Dostępne w wersji pełnej.

Prawie jak

Dostępne w wersji pełnej.

Twarzą do ściany

Dostępne w wersji pełnej.

Są w tobie

Dostępne w wersji pełnej.

Nie strzelajcie

Dostępne w wersji pełnej.

Ciężar

Dostępne w wersji pełnej.

* * *

Dostępne w wersji pełnej.

* * *

Dostępne w wersji pełnej.

Barbara Sadowska czyta wiersze

Dostępne w wersji pełnej.

Dobroć jest bezbronna

Dostępne w wersji pełnej.

Przelotem

Dostępne w wersji pełnej.

Jak mogłem

Dostępne w wersji pełnej.

Marzenia

Dostępne w wersji pełnej.

Kiedy

Dostępne w wersji pełnej.

Ręka

Dostępne w wersji pełnej.

Wata

Dostępne w wersji pełnej.

Nie musi

Dostępne w wersji pełnej.

Uwielbia mundury

Dostępne w wersji pełnej.

Nic więcej

Dostępne w wersji pełnej.

Trzeba być

Dostępne w wersji pełnej.

Owszem

Dostępne w wersji pełnej.

* * *

Dostępne w wersji pełnej.

Wiek

Dostępne w wersji pełnej.

Chętniej

Dostępne w wersji pełnej.

Nie umiem

Dostępne w wersji pełnej.

O wyrokach historii

Dostępne w wersji pełnej.

Żywioły

Dostępne w wersji pełnej.

Purgatorium

Dostępne w wersji pełnej.

Nic, noc

Dostępne w wersji pełnej.

Nie wszyscy

Dostępne w wersji pełnej.

Co chce

Dostępne w wersji pełnej.

Zapomniałem

Dostępne w wersji pełnej.

Odpowiedziało mi

Dostępne w wersji pełnej.

W kraju

Dostępne w wersji pełnej.

Mocno i celnie

Dostępne w wersji pełnej.

Niestety

Dostępne w wersji pełnej.

Więcej czasu

Dostępne w wersji pełnej.

Co różni?

Dostępne w wersji pełnej.

W każdym razie

Dostępne w wersji pełnej.

Jak pisać?

Dostępne w wersji pełnej.

* * *

Dostępne w wersji pełnej.

* * *

Dostępne w wersji pełnej.

Nie szkodzi

Dostępne w wersji pełnej.

Ilu z nas

Dostępne w wersji pełnej.

Uwaga, drzwi!

Dostępne w wersji pełnej.

Kogo pocieszy?

Dostępne w wersji pełnej.

* * *

Dostępne w wersji pełnej.

Gniazdo

Dostępne w wersji pełnej.

Linijka po linijce

Dostępne w wersji pełnej.

Prawie haiku

Dostępne w wersji pełnej.

* * *

Dostępne w wersji pełnej.

Światełko

Dostępne w wersji pełnej.

Wir

Dostępne w wersji pełnej.

Z dziennika podróży '85

Dostępne w wersji pełnej.

Z Josepha von Eichendorffa

Dostępne w wersji pełnej.

Auden, linie

Dostępne w wersji pełnej.

Przekreślony początek

Dostępne w wersji pełnej.

* * *

Dostępne w wersji pełnej.

* * *

Dostępne w wersji pełnej.

* * *

Dostępne w wersji pełnej.

* * *

Dostępne w wersji pełnej.

Kamień, szron
(2004)

Dostępne w wersji pełnej.

* * *

Dostępne w wersji pełnej.

Kamień z Nowego Światu

Dostępne w wersji pełnej.

Milczenie

Dostępne w wersji pełnej.

Twarz

Dostępne w wersji pełnej.

Kamień z Nowego Światu

Dostępne w wersji pełnej.

Szron

Dostępne w wersji pełnej.

Fragmenty z roku 1989

Dostępne w wersji pełnej.

Miasto

Dostępne w wersji pełnej.

* * *

Dostępne w wersji pełnej.

Byłem tutaj

Dostępne w wersji pełnej.

Ktoś, Kaspar Hauser

Dostępne w wersji pełnej.

* * *

Dostępne w wersji pełnej.

To twój problem

Dostępne w wersji pełnej.

* * *

Dostępne w wersji pełnej.

Kwadrans przed północą

Dostępne w wersji pełnej.

Rue de Poitiers

Dostępne w wersji pełnej.

Anioł Ikrzak

Dostępne w wersji pełnej.

* * *

Dostępne w wersji pełnej.

Pośród nich, w środku

Dostępne w wersji pełnej.

Szron

Dostępne w wersji pełnej.

Trzy wiersze tylko dla ciebie

Dostępne w wersji pełnej.

Cokolwiek

Dostępne w wersji pełnej.

Ciche, strzeliste

Dostępne w wersji pełnej.

Weź mnie

Dostępne w wersji pełnej.

Wiersze podróżne

Dostępne w wersji pełnej.

Kopenhaga

Dostępne w wersji pełnej.

Miłorząb

Dostępne w wersji pełnej.

Jakie tam?

Dostępne w wersji pełnej.

Muzeum Sztuk Pięknych w Budapeszcie

Dostępne w wersji pełnej.

Ukradkiem

Dostępne w wersji pełnej.

W Bazylei, po prawie dwudziestu sześciu latach

Dostępne w wersji pełnej.

Powrót z Asyżu

Dostępne w wersji pełnej.

Port lotniczy Monachium, tranzyt

Dostępne w wersji pełnej.

Kolonia, daleko

Dostępne w wersji pełnej.

Przebudzenie

Dostępne w wersji pełnej.

Efekt obcości

Dostępne w wersji pełnej.

Słodkie, niewinne

Dostępne w wersji pełnej.

Grób Josifa Brodskiego

Dostępne w wersji pełnej.

W Berlinie

Dostępne w wersji pełnej.

Kasztan

Dostępne w wersji pełnej.

Gołębie

Dostępne w wersji pełnej.

Nowe xenie (i elegie)

Dostępne w wersji pełnej.

* * *

Dostępne w wersji pełnej.

Etymologia ludowa

Dostępne w wersji pełnej.

Kapitan Nemo

Dostępne w wersji pełnej.

Zwodnicze szczęście

Dostępne w wersji pełnej.

Na piękną wiolonczelistkę z Fryburga

Dostępne w wersji pełnej.

Sztuka i cierpienie

Dostępne w wersji pełnej.

Nadal nie wiem

Dostępne w wersji pełnej.

Może tak?

Dostępne w wersji pełnej.

Więcej

Dostępne w wersji pełnej.

Esprit de l'escalier
albo spóźniona odpowiedź
na pewne pytanie

Dostępne w wersji pełnej.

Po deszczu

Dostępne w wersji pełnej.

Humanitarny ubój

Dostępne w wersji pełnej.

Jakby

Dostępne w wersji pełnej.

Pytanie późnojesienne

Dostępne w wersji pełnej.

Bezpłatne

Dostępne w wersji pełnej.

Nic się nie stało

Dostępne w wersji pełnej.

Koniunktura

Dostępne w wersji pełnej.

Więcej czadu

Dostępne w wersji pełnej.

Sposób

Dostępne w wersji pełnej.

Prawda?

Dostępne w wersji pełnej.

Może

Dostępne w wersji pełnej.

Dotknąć

Dostępne w wersji pełnej.

Na kruchych rękopisach

Dostępne w wersji pełnej.

Co miało początek

Dostępne w wersji pełnej.

Przynajmniej

Dostępne w wersji pełnej.

Który jesteś

Dostępne w wersji pełnej.

Koty

Dostępne w wersji pełnej.

Ile światów

Dostępne w wersji pełnej.

Próg, drzwi

Dostępne w wersji pełnej.

Jak zwykle, inaczej

Dostępne w wersji pełnej.

«Muszę sobie tylko wyobrazić drzwi»

Dostępne w wersji pełnej.

stuk-puk

Dostępne w wersji pełnej.

Z nowych wierszy

Dostępne w wersji pełnej.

Przez to

Dostępne w wersji pełnej.

Dziś w nocy

Dostępne w wersji pełnej.

Tak, jestem

Dostępne w wersji pełnej.

Przypisy

Dostępne w wersji pełnej.

Nota od wydawcy

Niniejszy wybór nie jest wyborem autorskim. Podstawę stanowią wiersze zamieszczone w tomach: Magnetyczny punkt (1996), oraz Kamień, szron, trzecie wydanie z 2005 roku. W tomie Kamień, szron pozostawiono śródtytuły, żeby zachować jego strukturę.

(kk)

Alfabetyczny spis wierszy

2 lipca 1976

31 marca 1971, godzina 19.21

Ad hominem

Akt urodzenia

Ale nade wszystko

Anioł Ikrzak

Auden, linie

Barbara Sadowska czyta wiersze

Bezpłatne

Bezsenność

Będę o tym pamiętał

Biała flaga

Biała plama

Biały Obłok

Buddo, Chrystusie

Byłaś, chwilo

Byłem tutaj

Caute

Chcesz istnieć, krucha linijko?

Chętniej

Choćbyście unicestwili

Chorągiew nadrealizmu

Ciche, strzeliste

Cicho

Ciężar

Cios

Co chce

Co miało początek

Co różni?

Cokolwiek

Coraz bardziej oddalające się

Cóż z tego

Czasami jesteś

Czasem, kiedy mówisz

czułość - jakbyś odnalazł

Czy naprawdę

Czytaj: ojczyzna

Czytając Fromma

Do…

Dobijam się do drzwi

Dobroć jest bezbronna

Dotknąć

Drzwi

Dziś w nocy

Efekt obcości

Elegia niczyja

Esprit de l'escalier albo spóźniona odpowiedź na pewne pytanie

Etymologia ludowa

Faszyści zmieniają koszule

Fragmenty z roku 1989

Gniazdo

Gołębie

Grób Josifa Brodskiego

Gwiazda: Hymn

Hiobowa wina

Humanitarny ubój

I co

I naprawdę nie wiedzieliśmy

i nie ukryć mi się pod powiekami

i zimną, kiedy stadnina zasp

Ile kłopotów potrafi sprawić

Ile światów

Ilu z nas

Inne

Issa

Istnieją

Jak mogłem

Jak pisać?

jak powstaje

Jak sen

Jak ten co powracając – skądinąd odbiega

Jak utraciłem dziewictwo

Jak zwykle, inaczej

Jakby

Jakbyś nadal szukało

Jakie tam?

Jakie to szczęście

Jakże daleko

Jemiołuszko, leć do nieba

Jesteś

Jesteście wolni

Jeżeli jeszcze żyjesz

Jeżeli miłość

Jeżeli otworzysz ten list

Jeżeli przyjdzie

Język, to dzikie mięso

Kamień z Nowego Światu

Kapitan Nemo

Kasztan

Katastrofista roku 1972

Kiedy

Kiedy uchwalano

„Kochać i zdradzać, tęsknić i przeklinać...”

Kogo pocieszy?

Kolonia, daleko

komukolwiek wierny

Koniunktura

Kopenhaga

Kosmyk włosów mi zostaw

Koty

królestwo moje nie jest z tej parafii

Książki, obrazy

Kto wie

Kto wybiera samotność

Kto zawsze wie (Z Ericha Frieda)

Ktoś, Kaspar Hauser

Którego nie ma

Który jesteś

Który walczyłeś

Któż lepiej zrozumie

Kwadrans przed północą

Lęk wysokości

Linijka po linijce

Łagodnie i bezszelestnie

Łaski oczu i warg

Makulatura, złom

Marzenia

Miasto

Mieszkamy przez skórę

Milczenie

Miłorząb

Minionej nocy

Mocno i celnie

Moja córeczka uczy się czytać

Moja ukochana

Moja żona walczy o ochronę naturalnego środowiska człowieka

Most

Może

Może kiedyś

Może tak?

Może to właśnie ty

Może tylko

Módlmy się

Mój biedny synu

Mój przyjaciel odcina się od świata

Mój szalony pies już od dawna nie żyje

Mówiąc

«Muszę sobie tylko wyobrazić drzwi»

Muzeum Sztuk Pięknych w Budapeszcie

Na kruchych rękopisach

Na piękną wiolonczelistkę z Fryburga

na wzgórza przepaści

Nadal nie wiem

nagi, obudziłem się nagle

Najbiedniejszym tej ziemi

Najwyższy czas

Napis na fajansowym naczyniu

Nasz specjalny wysłannik

Nasze życie rośnie

Nawet na chwilę

Nic się nie stało

Nic więcej

Nic więcej? sól

Nic, noc

nie chciałam cię wydać na świat

Nie chciej za nas umierać

nie dlatego

Nie mogę ci pomóc

Nie musi

Nie musisz

Nie płacz

nie przewidywałem

Nie strzelajcie

Nie szkodzi

Nie trzeba

Nie umiem

Nie wiedziałem

Nie wiem, czy mam prawo

Nie wiersz, lecz wyznanie

Nie wszyscy

Nie wyleczysz się już z nienawiści

Niech już tak pozostaną

Nieskończona ilość

Niestety

Niewidzialne

Niewiele

Nieznany wiersz Kazimierza Moczarskiego

Nowy dzień

„O”

O czym ty marzysz?

O wiele prostsze

O wyrokach historii

Obłoki

Obywatel R.K. nie żyje

Obywatele Fantasmagorii

Ocal mnie, prowadź

Od pewnego czasu

Odpowiedziało mi

Odprężenie

ominąć siebie jak miasto

(Ono, bezsenne

Otrzymujesz listy

Otwarcie

otwierają się stare rany miłości

Owszem

palić nie wolno

Pancernik „Potiomkin"

Po deszczu

Podajcie dalej

Podobno

Podróż pośmiertna (I)

Podróż pośmiertna (II)

Podróż pośmiertna (III)

Poezja żywa

Pora

Port lotniczy Monachium, tranzyt

Postój

Pośród nich, w środku

Powódź

Powrót z Asyżu

Pożegnanie, upadek

Prawa

Prawda?

Prawie haiku

Prawie jak

Prawie wszystko

Przebudzenie

Przechodząc obok

Przedmieście

przegnany z ostatniej poczekalni

Przekreślony początek

Przelotem

Przemiń, pełnio księżyca

Przeszedłem wiele kilometrów

Przez swąd spalin

Przez to

Przynajmniej

Purgatorium

Pytanie późnojesienne

Rajd

Realizm

Ręka

Rozewrzeć morzu powiekę

Rozłączeni

Roztargnienie? Niepamięć? Przypadek?

Również

Róża, tym wyrazistsza, im bardziej jest niema

Różo

Rue de Poitiers

Są słowa

Są w tobie

Silniejsze od lęku

Skala

Skąd mogę wiedzieć

Słodkie, niewinne

spojrzenie, złoty deszcz

Sposób

spotkanie w rozstającym się świecie

spróbujmy więc jeszcze raz

Strzępy listu miłosnego

stuk-puk

Szron

Sztuka i cierpienie

Szum, trzaski, jazgot

Ślepe? Głuche? Nieme?

Ślepe? Głuche? Nieme?

Śpij spokojnie

Świat jeszcze istnieje

Świat woli

Światełko

Ta chwila

Tadeusz Peiper

Tak

Tak, jestem

Teraz, kiedy wiem

To

To twój problem

To, czego najbardziej się lękasz

Trzeba być

Twarz

Twarzą do ściany

ty, która wiesz, że to nie czas

Tylko śniegi

Udaj się w podróż

Ukradkiem

Unoszone wiatrem

Uwaga, drzwi!

Uwielbia mundury

W Bazylei, po prawie dwudziestu sześciu latach

W Berlinie

W każdym razie

W kraju

W kulistym śnie

W tej walce

W tym roku

w wilczych dołach podola

Wata

Wewnątrz

Weź mnie

Wiek

Wiersze? Głosy?

Wierzę

Więcej

Więcej czadu

Więcej czasu

Wigilia noc

Wir

Woń, woń chleba

Wydawało się

Wysoko zaszedłeś

Wyspa śmierci (Piosenka)

Z daleka (Z Maxa Hölzera)

Z dziennika podróży '85

Z Josepha von Eichendorffa

Z Maxa Hölzera

Z Mistrza Eckharta

Zabawa językowa

Zapomniałem

Zaśnij

Zaznałem więcej dobrego

Zewnętrzna, wewnętrzna

zorze, świty

Zostałem, żeby dzielić los

Zwodnicze szczęście

Żadne Carceri d’Invenzione

Żeby nikogo nie zranić

Żywioły

Projekt okładki, typografia

Frakcja K

Na pierwszej stronie okładki

wykorzystano zdjęcie autora

© Copyright by Wydawnictwo a5, 2009

ISBN 978-83-612-9860-1

Wydawnictwo a5

ul. Stawarza 16/3

30-540 Kraków

Dział sprzedaży:

tel./faks 022 632 83 74

e-mail: mtm-motyl@wp.pl

Plik opracował i przygotował Woblink

woblink.com