Karta tytułowa

Tytuł oryginału: GALATEA

Copyright © Madeline Miller 2022. All rights reserved

Polish edition copyright © Wydawnictwo Albatros

Sp. z o.o. 2022

Polish translation copyright © Anna Esden-Tempska 2022

Redakcja: Anna Walenko

Projekt graficzny i skład: Kasia Meszka

Ilustracja na okładce: Olga.And.Design/Shutterstock

ISBN 978-83-6751-265-7

Wydawca

WYDAWNICTWO ALBATROS SP. Z O.O.

Hlonda 2A/25, 02-972 Warszawa

wydawnictwoalbatros.com

Facebook.com/WydawnictwoAlbatros | Instagram.com/wydawnictwoalbatros

Niniejszy produkt jest objęty ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Wydawca informuje, że publiczne udostępnianie osobom trzecim, nieokreślonym adresatom lub w jakikolwiek inny sposób upowszechnianie, kopiowanie oraz przetwarzanie w technikach cyfrowych lub podobnych – jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom.

Konwersja do formatu epub na zlecenie Woblink

woblink.com

plik przygotowała Angelika Kuler-Duchnik

NAWET NAJDOSKONALSZE ISTOTY

PRAGNĄ BYĆ PO PROSTU WOLNE.

POSĄG Z MARMURU

KOBIETA

ŻONA

MATKA

WOLNY DUCH

GALATEA

MADELINE MILLER,

LAUREATKA ORANGE PRIZE FOR FICTION, AUTORKA „KIRKE” I „PIEŚNI O ACHILLESIE”, OPOWIADA NA NOWO HISTORIĘ GALATEI – TYM RAZEM Z KOBIECEJ PERSPEKTYWY.

[1]

To było niemal ujmujące, jak bardzo się o mnie troszczyli.

– Jesteś taka blada – powiedziała pielęgniarka. – Powinnaś poleżeć cichutko, aż wrócą ci kolory.

– Zawsze jestem blada – odparłam. – Przecież zostałam zrobiona z kamienia.

Kobieta uśmiechnęła się lekko, podciągając mi kołdrę. Mój mąż ostrzegł ją, że mam bujną wyobraźnię i przez swoją chorobę mogę wymyślać niestworzone historie.

– Połóż się. Przyniosę ci coś do jedzenia – powiedziała.

Przy ustach miała pieprzyk. Lubiłam obserwować go, kiedy coś mówiła. Niektóre pieprzyki są piękne, nadają charakter, jak plamki na maści konia. Ale bywają też porośnięte włoskami i pękate jak robaki, i ten taki właśnie był.

– Połóż się – powtórzyła, bo nie posłuchałam.

– Wie pani, co moim zdaniem naprawdę dobrze by mi zrobiło? Spacer – powiedziałam.

– O nie. Wykluczone, póki ci się nie polepszy. Czujesz, jakie masz zimne dłonie?

– Są z kamienia – odparłam. – Mówiłam pani. Nie rozgrzeją się bez słońca. Nigdy nie dotykała pani posągu?

– Przemarzłaś – orzekła stanowczo. – Leż i bądź grzeczna.

Trochę się już spieszyła, bo dwa razy wspomniałam o kamieniu, więc było o czym poplotkować z innymi pielęgniarkami i miała pretekst, by pilnie skontaktować się z lekarzem. Pieprzyli się, dlatego tak się do tego paliła. Czasami słyszałam ich przez ścianę. Nie mówię tego złośliwie, bo nie odmawiam jej prawa do dobrego seksu – jeśli był dobry, a tego nie wiem. Mówię o tym tylko po to, żebyście zrozumieli, z czym musiałam się mierzyć. Byłam dla niej więcej warta chora niż zdrowa.

Dalsza część dostępna w pełnej wersji

Damian Dibben

MAM NA IMIĘ JUTRO

Imogen Hermes Gowar

SYRENA I PANI HANCOCK

Sophie Haydock

CZTERY MUZY

Daphne du Maurier

REBEKA

MOJA KUZYNKA RACHELA

OBERŻA NA PUSTKOWIU

KOZIOŁ OFIARNY

Madeline Miller

KIRKE

PIEŚŃ O ACHILLESIE

GALATEA

Kate Morton

MILCZĄCY ZAMEK

ZAPOMNIANY OGRÓD

Diane Setterfield

BYŁA SOBIE RZEKA

TRZYNASTA OPOWIEŚĆ

CZARNE SKRZYDŁA CZASU