Wydanie elektroniczne

Tytuł oryginału:

FEVER

Copyright © Maya Banks 2013

All rights reserved

Polish edition copyright © Wydawnictwo Albatros Andrzej Kuryłowicz s.c. 2014

Polish translation copyright © Magdalena Słysz 2014

Redakcja: Barbara Gębczak-Janas

Ilustracja na okładce: Tischenko Irina/Shutterstock

Projekt graficzny okładki: Andrzej Kuryłowicz

ISBN 978-83-7885-144-8

WYDAWCA

Wydawnictwo Albatros Andrzej Kuryłowicz s.c.

Hlonda 2a/25, 02-972 Warszawa

www.wydawnictwoalbatros.com

Niniejszy produkt jest objęty ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Wydawca informuje, że publiczne udostępnianie osobom trzecim, nieokreślonym adresatom lub w jakikolwiek inny sposób upowszechnianie, kopiowanie oraz przetwarzanie w technikach cyfrowych lub podobnych – jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom.

Skład wersji elektronicznej:

Virtualo Sp. z o.o.

O książce

Trylogia erotyczna Bez tchu powstała na fali popularności powieści E.L. James Pięćdziesiąt twarzy Greya. Gabe, Jace i Ash to młodzi biznesmeni, jedni z najbardziej wpływowych ludzi w kraju. Zawsze dostają wszystko, czego chcą, bez względu na cenę, szczególnie w łóżku. Bez najmniejszych skrupułów realizują swoje najskrytsze fantazje seksualne. Dlatego kiedy Jace spotyka na przyjęciu filigranową brunetkę, nie przypuszcza, że tym razem to nie on będzie dyktował warunki.

Na przyjęciu zaręczynowym siostry Jace Crestwell zwraca uwagę na filigranową brunetkę, która wpada w oko również jego przyjacielowi. Ten drugi właśnie, Ash McIntyre, wpada na pomysł trójkąta na jedną noc. Jace wcale nie jest zachwycony tą propozycją, a przecież nie jest tajemnicą, że ci dwaj lubią się zabawiać w ten sposób i nie widzą nic złego w seksie z jedną kobietą, która zna zasady gry i je akceptuje. Tym razem jednak Jace godzi się na ten układ wyłącznie z jednego powodu: nie chce się przyznać, że dziewczyna wzbudziła w nim większe zainteresowanie niż inne kobiety. Pożałuje tego, kiedy uświadomi sobie, że Bethany Willis – tak nazywa się nieznajoma, zupełnie niepodobna do wcześniejszych kochanek – niemal całkowicie zawładnęła jego myślami. Obraz dłoni Asha na ciele Bethany będzie prześladował Jace’a i wystawi na próbę ich wieloletnią przyjaźń.

MAYA BANKS

Pisarka amerykańska, autorka popularnych powieści z gatunku romansu współczesnego, romansu historycznego oraz erotyki. Na fali sukcesów trylogii Pięćdziesiąt twarzy Greya napisała trzy tomy bestsellerowego cyklu Bez tchu – Szaleństwo zmysłów, Gorączkę ciała i Pożar krwi. Banks mieszka w stanie Texas z mężem i trójką dzieci.

www.mayabanks.com

Trylogia BEZ TCHU Mai Banks

SZALEŃSTWO ZMYSŁÓW

GORĄCZKA CIAŁA

POŻAR KRWI

Naprawdę wspaniałym przyjaciołom,

którzy zawsze mnie wspierają.

Wiecie, kogo mam na myśli. Kocham was!

Rozdział 1

Jace Crestwell poklepał Gabe’a Hamiltona po ramieniu, a kiedy przyjaciel się odwrócił, Jace uśmiechnął się do niego szeroko.

– Już wystarczająco długo miałeś dla siebie moją siostrę. Odbijany! Teraz ja chcę z nią zatańczyć.

Gabe nie wyglądał na zachwyconego. On i Mia tańczyli, przyklejeni do siebie, już od godziny, a mimo to cofnął się o krok niechętnie. Mia natomiast uśmiechnęła się promiennie, gdy miejsce Gabe’a zajął Jace.

Sala balowa hotelu Bentley była świątecznie udekorowana, bo Mia uwielbiała Boże Narodzenie, a Gabe zrobiłby niemal wszystko, żeby uszczęśliwić narzeczoną. Nie tracił czasu, gdy mu na czymś zależało. Zaczął planować przyjęcie zaręczynowe już w chwili, gdy wsuwał Mii na palec pierścionek zaręczynowy – tak jakby się bał, że dziewczyna się rozmyśli, jeśli szybko nie nastąpi dalszy ciąg.

Jace z rozbawieniem obserwował, jak przyjaciel zabiega o kobietę. To, że tą kobietą była Mia, wydawało mu się trochę dziwne, ale ponieważ siostra sprawiała wrażenie szczęśliwej, cieszył się razem z nią.

– Dobrze się bawisz, maleńka? – zapytał, okręcając ją na parkiecie.

Jej twarz się rozjaśniła.

– Jest fantastycznie, Jace. Naprawdę magicznie. Nie mogę uwierzyć, że Gabe zorganizował to tak szybko. Jest… idealnie.

Jace odpowiedział uśmiechem.

– Cieszę się, że jesteś szczęśliwa. Gabe będzie dla ciebie dobry, bo inaczej skopię mu tyłek. Zapowiedziałem mu to wyraźnie.

Spojrzała na niego spod zmrużonych powiek.

– Jeśli nie będzie dla mnie dobry, to ja skopię mu tyłek, możesz być spokojny.

Jace odrzucił głowę do tyłu i zaśmiał się głośno.

– Nie mam co do tego wątpliwości. Ale sam tego chciał. Nie mogę się nadziwić, jak ci się to udało.

Mia spoważniała i Jace ściągnął brwi. Zastanawiał się, co ją gnębi w taki wieczór, gdy powinna być w siódmym niebie.

– Wiem, ile dla mnie poświęciłeś – powiedziała cicho. – Zawsze wydawało mi się, że się nie ożeniłeś i nie masz dzieci ze względu na mnie.

Popatrzył na nią, jakby zwariowała.

– Może więc powinieneś już przestać się o mnie martwić – ciągnęła. – Bo wiesz…

– Nie, nie wiem – przerwał jej. Pokręcił głową. – Chyba oszalałaś, Mio. Po pierwsze, to, że wychodzisz za mąż, nie znaczy, że przestanę się o ciebie troszczyć, więc daj sobie spokój. Po drugie, naprawdę sądzisz, że gdybym się ożenił, zwłaszcza wtedy, kiedy byłaś młodsza, byłoby nam łatwiej? Tobie i mnie? Po prostu oprócz nadopiekuńczego, apodyktycznego brata miałabyś jeszcze zastępczą matkę.

Mia zatrzymała się w pół kroku, zarzuciła bratu ręce na szyję i uściskała go mocno.

– Nie żałuję, że to ty mnie wychowywałeś. Wspaniale się spisałeś. Pod każdym względem. Zawsze będę ci wdzięczna za wszystko, co dla mnie zrobiłeś. I co poświęciłeś.

Odwzajemnił uścisk, wciąż kręcąc głową. Wariatka. Totalna wariatka. Była uszczęśliwiona zaręczynami z Gabe’em i chciała, żeby wszyscy, których kochała, także byli szczęśliwi. No tak… On i Ash chyba powinni zwiewać, gdzie pieprz rośnie.

– To nie było żadne poświęcenie, Mio. Ja też niczego nie żałuję. Czy nigdy nie przyszło ci do głowy, że po prostu nie chciałem się ożenić i mieć dzieci?

Odsunęła się od niego, marszcząc czoło, a potem spojrzała w bok, na Asha, który stał po przeciwnej stronie sali i rozmawiał z Gabe’em.

– Owszem, przyszło mi to do głowy.

Jace stłumił westchnienie. Było jasne, że Mia doskonale wie o nim i Ashu: że lubią sypiać w trójkącie z jedną kobietą. Nie było to coś, co siostra powinna wiedzieć o bracie, ale cóż… Nie chciał się tłumaczyć ze swojego stylu życia ani z upodobań seksualnych, a już na pewno nie zamierzał rozmawiać na ten temat z młodszą siostrą.

– Baw się ostro i pozostań wolny – rzucił tytułem wyjaśnienia.

Mia ściągnęła brwi i spojrzała mu w oczy.

Jace parsknął śmiechem.

– To nasza dewiza. Naszej trójki: Gabe’a, Asha i moja. Tylko że Gabe się zmienił, przez ciebie. Co nie znaczy, że Ash i ja pójdziemy jego śladem.

– Zlituj się – rzuciła, przewracając oczami. – Mówisz tak, jakby Gabe był jakimś pantoflarzem.

Jace odchrząknął.

– Uderz w stół, a nożyce się odezwą…

– Powiem mu, co mówiłeś! – ostrzegła, waląc go w ramię. Jace zaśmiał się znowu.

– Ponieważ chodzi o ciebie, nawet by się nie obruszył.

Zresztą to dobrze. Chcę, żeby traktował cię jak należy.

Przerwał im Ash, który wszedł między nich i wziął Mię w ramiona.

– Teraz moja kolej – oświadczył. – Gabe zaraz się o nią upomni, więc skorzystam z okazji, że rozmawia z rodzicami, i zatańczę z twoją siostrą – powiedział do przyjaciela.

Jace pochylił się i pocałował Mię w czoło.

– To twój wieczór, mała. Chcę, żebyś zapamiętała go na zawsze. Baw się.

– Dziękuję, Jace. Kocham cię. – Jej uśmiech rozjaśnił całą salę.

Jace pogłaskał ją po policzku i odsunął się, ustępując miejsca Ashowi.

Przeszedł na drugą stronę sali i odwrócił się, aby zobaczyć, co się dzieje na przyjęciu. Na życzenie Gabe’a i Mii była to kameralna impreza, bo oboje chcieli świętować swoją miłość w gronie najbliższych.

Brzmiało to okropnie ckliwie, ale wystarczyło spojrzeć na tych dwoje, aby się zorientować, że są w sobie zakochani po uszy. Jace wciąż nie był do końca pewny, czy jest zadowolony, że najlepszy przyjaciel związał się z jego siostrą. Było między nimi czternaście lat różnicy, a w dodatku Gabe lubił szczególny rodzaj seksu.

Jace się skrzywił, przypomniawszy sobie scenę, na którą się natknął, gdy kilka tygodni wcześniej bez uprzedzenia wpadł do Gabe’a. Szkoda, że nie miał wtedy bielma na oczach, bo są sytuacje, w których brat nie powinien oglądać młodszej siostry.

Nie był pewien, czy Mia naprawdę wie, w co się pakuje, ale Gabe miał na jej punkcie fioła. Do diabła, facet ukorzył się przed całym Nowym Jorkiem, żeby ją odzyskać, więc chyba będzie umiała sobie z nim poradzić.

Jace starał się o tym nie myśleć.

Westchnął, patrząc na zaproszonych gości i odświętną scenerię. Mia była dla niego najważniejsza, odkąd ich rodzice zginęli w wypadku samochodowym. Była ich późnym dzieckiem, efektem „wpadki”, ale ją uwielbiali, tak samo jak on. Ich śmierć całkowicie odmieniła życie i jego, i jej.

Nagle, podczas studiów w college’u, do tej pory zajęty piciem piwa, dziewczynami i imprezowaniem z Gabe’em i Ashem, musiał zaopiekować się sześcioletnią Mią. Gabe i Ash bardzo mu pomagali i to pod wieloma względami scementowało ich przyjaźń. Przypuszczał więc, że powinien się cieszyć, oddając siostrę, gdy była już dorosła i samodzielna, jednemu z dwóch najlepszych przyjaciół.

Pomyślał, że teraz, gdy nie musi już jako jedyny troszczyć się o Mię, będzie mu lżej. Nie chodziło o to, że chciał się od niej oddalić; wiedział jednak, że od tej pory wszystko będzie inaczej. Mia była w poważnym związku, i nie sądził, żeby w przyszłości przychodziła do niego ze swoimi problemami jak dawniej. Ta myśl powinna przynieść mu ulgę, a mimo to poczuł smutek, że siostrzyczka nie będzie go już tak potrzebowała jak dotychczas.

Jego wzrok spoczął na młodej kobiecie, która zbierała kieliszki i talerze ze stołów. Już drugi raz zwrócił na nią uwagę, choć pojawiała się na sali rzadko, tylko od czasu do czasu, żeby posprzątać. Nie należała do obsługi. Nie widział, żeby krążyła z tacami pełnymi przekąsek lub szampana. Miała na sobie czarne spodnie, białą zapinaną bluzkę i fartuszek.

Przyglądał jej się przez dłuższą chwilę, zanim sobie uświadomił, że go zainteresowała. Nie pasowała do tego miejsca. Nie bardzo jednak wiedział, dlaczego odnosi takie wrażenie. Im dłużej na nią patrzył, tym bardziej dochodził do przekonania, że powinna być raczej gościem na przyjęciu, a nie sprzątać po jego uczestnikach.

Włosy miała upięte niedbale w kok, jak czasami Mia, co wyglądało bardzo seksownie i aż się prosiło, żeby męska dłoń rozpuściła je i potargała. Kruczoczarne nieposłuszne loki, z których część wysmyknęła się spod spinki i opadała wzdłuż szyi.

Dziewczyna była smukła, nie tak krągła jak kobiety, które zazwyczaj mu się podobały. Miała wąskie biodra i nieduże piersi, ale nie tak małe, aby nie napinały bluzki. Cała była drobna. Filigranowa. Niemal krucha.

Kiedy się odwróciła i zobaczył jej twarz, aż wciągnął powietrze z wrażenia. Miała delikatne rysy, wysokie, wydatne kości policzkowe i małą brodę. A oczy? Te jej oczy. Były ogromne, zwłaszcza w porównaniu z całą twarzą. I miały niesamowity odcień błękitu. Porażający, jakby się patrzyło na lód. Niepokojąco kontrastowały z czarnymi włosami.

Była urzekająca.

I wtedy pospiesznie odeszła, z wysiłkiem niosąc na tacy naczynia, które zebrała ze stołów. Jace odprowadził ją wzrokiem, aż zniknęła za drzwiami dla obsługi.

– Nie twój typ – zauważył Ash, który stanął obok niego.

Jace otrząsnął się z zamyślenia. Odwrócił się i zobaczył, że

Gabe odbił mu Mię i ci dwoje tańczą teraz, przytulając się do siebie. Oczy siostry błyszczały z radości, nie pozostał w nich już ani cień niedawnego zatroskania. Była w dobrych rękach. I promieniała szczęściem.

– O czym ty, do cholery, mówisz? – zapytał z rozdrażnieniem w głosie.

– O tej panience krzątającej się wokół stołów. Widziałem, jak na nią patrzyłeś. Do diabła, rozbierałeś ją wzrokiem.

Jace ściągnął brwi i milczał, a jego przyjaciel po chwili wzruszył ramionami.

– Wchodzę w to. Jest atrakcyjna.

– Nie! – Jace zaprotestował gwałtowniej, niż zamierzał. Nie wiedział dlaczego. Ani co było przyczyną, że nagle tak spoważniał.

Ash roześmiał się.

– Wyluzuj. Dawno się w to nie bawiliśmy. Pójdę sprawdzić, czy mój urok wciąż działa.

– Nie zbliżaj się do niej – warknął Jace.

Jednak Ash już zmierzał w kierunku kuchni, zostawiwszy przyjaciela z zaciśniętymi dłońmi. Jak, do jasnej cholery, miał wytłumaczyć najlepszemu kumplowi – z którym do tej pory chętnie dzielił się kobietami – że chce, by od tej jednej trzymał się z daleka?

Rozdział 2

Bethany Willis otarła dłonie o nogawki sfatygowanych spodni i na chwilę zamknęła oczy. Zachwiała się, stojąc przed zlewem pełnym brudnych naczyń, które wyniosła z sali balowej.

Była zmęczona. Cholernie zmęczona. I głodna. Największą zaletą tej fuchy – oprócz pieniędzy – było właśnie jedzenie. Mogła zabrać resztki, a sądząc po ilości jedzenia, które się tutaj przewalało, przypuszczała, że raczej ich nie zabraknie.

Bogaci ludzie zawsze muszą mieć wszystkiego w nadmiarze. Liczba zaproszonych na to przyjęcie gości w żaden sposób nie uzasadniała takich ilości żarcia i alkoholu. Aż się wewnętrznie wzdrygnęła. Ale przynajmniej zje porządny posiłek, nawet jeśli te wszystkie potrawy są zbyt wyrafinowane jak na jej gust.

Dla Jacka też wystarczy.

Ogarnęła ją fala smutku i – zaraz potem – poczucie winy. A właściwie nie było powodu, bo przecież Jack wracał. Zawsze wracał. Znikał na całe dnie, a potem pojawiał się znowu, zwykle gdy potrzebował dachu nad głową, życzliwej twarzy. Jedzenia. Pieniędzy… Zwłaszcza pieniędzy.

Serce jej się ścisnęło na myśl, co robił z forsą, o którą prosił, choć niechętnie. Nigdy wtedy nie patrzył jej w oczy. Opuszczał wzroki mówił: „Bethy… mam do ciebie prośbę. Potrzebuję…”. I to wszystko. Dawała mu pieniądze, bo wiedziała, że nie może zrobić dla niego nic innego. Ale nie znosiła tonu, jakim mówił do niej „Bethy”. I nienawidziła tego zdrobnienia, mimo że kiedyś je uwielbiała, bo tak nazywał ją ktoś, komu na niej zależało.

Jack. Jedyny człowiek na świecie, który próbował ją chronić. Jedyny, którego w ogóle obchodziła.

Jej brat. Nie był prawdziwym bratem, ale liczył się dla niej tak jak rodzony. Należał do niej, tak jak ona należała do niego. Jak mogła się od niego odwrócić?

Nie mogła. I nigdy by tego nie zrobiła.

Jakiś dźwięk dobiegł od bocznych drzwi wychodzących na uliczkę, z której zabierano śmieci. Spojrzała w tamtą stronę i zobaczyła Jacka; stał oparty o framugę, z głową odchyloną do tyłu, i zerkał w głąb uliczki. Cały on. Zawsze sprawdzał drogę ucieczki. Nie było takiej sytuacji, z której nie znalazłby wyjścia.

– Bethy – rzucił cicho.

Wzdrygnęła się, bo wiedziała, po co przyszedł. Nic nie odpowiedziała, tylko sięgnęła do kieszeni spodni po zwitek banknotów, który tam włożyła. Połowa z góry, a połowa po robocie. Jack dostanie tę pierwszą. Druga zostanie dla niej; będzie musiała z niej wyżyć do następnej fuchy, która nie wiadomo kiedy się trafi.

Podeszła do niego szybko, wcisnęła mu banknoty do ręki i patrzyła ze skrępowaniem, jak umyka wzrokiem w bok i nadal nie patrząc jej w oczy, wsuwa pieniądze do kieszeni wytartych, dziurawych dżinsów. Z całej jego postawy biło skrępowanie. Wiedziała, że Jack nie znosi takich sytuacji. Ona też ich nie cierpiała.

– Dzięki – szepnął. – U ciebie wszystko w porządku? Masz gdzie spać tej nocy?

Nie miała, ale nie zamierzała mu tego mówić. Skłamała więc:

– Tak.

Napięcie trochę zelżało. Jack skinął głową.

– To dobrze. Pracuję nad tym, Bethy. Niedługo znajdę dla nas jakiś kąt.

Pokręciła głową, bo zawsze tak mówił i nigdy nic z tego nie wynikało. Wiedziała, że tak też będzie tym razem.

Pochylił się i cmoknął ją w czoło. Zamknęła oczy na dłuższą chwilę i wyobraziła sobie, że dzieje się to w innych okolicznościach. Ale, cóż, było, jak było, i nic nie mogło tego zmienić.

– Skontaktuję się z tobą – zapowiedział.

Pokiwała głową. A kiedy już znikał w ciemnej uliczce, wyjrzała za nim i zawołała cicho:

– Uważaj na siebie, Jack! Dobrze?!

Patrzyła, jak odchodzi, i w gardle rosła jej gula. Cholera. Wzbierał w niej gniew, ale wiedziała, że to bez sensu. Opuściła ręce i bezwiednie zaciskała i rozwierała dłonie, walcząc z pragnieniem, gwałtowną potrzebą. Stłumiła je, ale dopiero po ciężkich zmaganiach z samą sobą. Osiągnęła zwycięstwo, choć kruche. Już od dłuższego czasu nie myślała o prochach, ale tej nocy znowu ich zapragnęła, głodna i emocjonalnie rozbita.

Potrzebowała zapomnienia. Luki w czasie, w której wszystko wydawało się lepsze i łatwiejsze do załatwienia. Wtedy człowiek patrzy na życie przez różowe okulary, choćby trwało to tylko kilka godzin.

Nie mogła jednak do tego wrócić. Zbyt ciężko walczyła, żeby z tym skończyć, tracąc przy okazji wszystko. Niektórzy mogliby powiedzieć, że to dodatkowy powód, żeby wrócić do mrocznej przeszłości. Ale ona wiedziała, że musi być silna. Była już innym człowiekiem.

– To był twój facet?

To trzeźwe pytanie ją przestraszyło. Odwróciła się szybko i z bijącym sercem spojrzała na stojącego po drugiej stronie kuchni mężczyznę, który patrzył na nią uważnie.

Był jednym z tych bogaczy. Gościem na przyjęciu. Więcej niż gościem. Kilkakrotnie widziała go w pobliżu pary świętującej zaręczyny. I, o rany, był niezwykle atrakcyjny. Przystojny. Elegancki. Jakby zszedł ze stron czasopisma poświęconego wszystkiemu, co piękne i drogie, światu, do którego nie należała.

Wsadził ręce do kieszeni swoich drogich spodni, przyglądając jej się leniwie, z nonszalancją, jakby oceniał, czy jest czegoś warta. Tylko czego? Jego uwagi? Śmieszna myśl.

Był blondynem. Nigdy specjalnie nie podobali jej się blondyni, ale on nie miał zwykłych jasnych włosów; były w co najmniej czterech odcieniach, od płowego po pszeniczny. Facet był tak atrakcyjny, że aż trudno było patrzeć na niego bez bólu.

– Odpowiesz na moje pytanie? – zagadnął łagodnie.

Pokręciła tylko głową, a on, ku jej zaskoczeniu, zaśmiał się cicho.

– Nie zamierzasz odpowiedzieć? Czy mam rozumieć, że to nie był twój facet?

– Nie jest moim facetem – odpowiedziała szeptem.

– Dzięki za to bogom miłości – mruknął.

Zaskoczona zamrugała, a potem spojrzała na niego spod zmrużonych powiek, bo ruszył w jej stronę. Szybko przesunęła się w bok, żeby nie przyparł jej do drzwi. Nie mogła wyjść, więc ucieczka nie wchodziła w grę. Potrzebowała drugiej części wypłaty i chciała coś zjeść.

Ale gdy zbliżył się do niej, naruszając jej przestrzeń osobistą, poczuła przyspieszone bicie serca i nagle przestała się przejmować, czy dostanie wypłatę, czy nie.

– Jak się nazywasz? – zapytał.

– A to ma jakieś znaczenie? – rzuciła, patrząc na niego.

Zatrzymał się na chwilę, przekrzywił głowę i odparł:

– Owszem. Ma.

– Naprawdę? – spytała cicho.

– Tak, bo nie mamy zwyczaju pieprzyć się z kobietami, których imion nie znamy – wypalił wprost.

Ożeż! W tych słowach było tyle bezczelnych sugestii, że nawet nie wiedziała, która ją bardziej oburzyła. Podniosła rękę w obronnym geście, zanim zbliżył się do niej jeszcze bardziej.

– My? – zapytała ostro. – Jacy my? O czym ty w ogóle mówisz? Zresztą z nikim nie zamierzam się pieprzyć. Żadnych „my”, „ty”, „oni”. Nie ma mowy.

– Jace ma na ciebie ochotę.

– A kto to jest, do diabła?

– Mnie też się podobasz.

Z trudem stłumiła wybuch złości. Z wielkim trudem. Zacisnęła zęby i przystąpiła do ataku.

– Nie znoszę molestowania seksualnego w pracy. Złożę skargę i odejdę.

Ku jej wielkiemu zdumieniu tylko się uśmiechnął. Wyciągnął rękę i dotknął jej policzka.

– Spokojnie, skarbie. To nie jest żadne molestowanie. Chcę ci tylko złożyć propozycję. A to wielka różnica.

– Może według ciebie – odpaliła.

Mężczyzna wzruszył ramionami, jakby nie zależało mu szczególnie na jej opinii.

– Kim jest ten Jace? – powtórzyła. – I kim ty jesteś? Nie składa się kobiecie żadnych propozycji, nawet jej się nie przedstawiwszy. Chcecie znać imię kobiety, z którą zamierzacie pójść do łóżka, a sami swoich nie podajecie? Coś jest z wami nie tak.

Zaśmiał się znowu. Zabrzmiało to tak ciepło i melodyjnie, że miała ochotę zatracić się w tym dźwięku. Brzmiała w nim beztroska, i to wzbudziło w niej gorycz. Poczuła, że skręca ją z zazdrości. Stał przed nią mężczyzna, który nie miał żadnych problemów. Ani trosk – martwił się tylko tym, z kim w następnej kolejności pójść do łóżka.

– Mam na imię Ash. A Jace to mój najlepszy przyjaciel.

– Jestem Bethany – odparła niechętnie. Potem zmrużyła oczy. – I obaj macie na mnie ochotę?

Skinął głową.

– Nie ma w tym nic niezwykłego. Dzielimy się kobietami. I to często. Lubimy seks w trójkącie. Bawiłaś się w to kiedyś? Bo jeśli nie, gwarantuję ci, że to doświadczenie, którego nie zapomnisz.

Chrapki jej nosa się uniosły.

– Owszem, znam to. Nic specjalnego.

W jego oczach pojawił się błysk. Widziała, że go zaskoczyła. I to jak! A powinien się czegoś takiego spodziewać, składając tak śmiałą propozycję.

– Wobec tego może poszłaś do łóżka z niewłaściwymi facetami.

Słysząc to, otworzyła szeroko oczy. Co miała odpowiedzieć? Nie ulegało wątpliwości, że chodziła do łóżka z niewłaściwymi mężczyznami. Nie było to żadne wielkie odkrycie.

– Ash!

W niewielkiej przestrzeni kuchni to słowo zabrzmiało jak wystrzał. Bethany szybko podniosła głowę i zobaczyła w progu innego mężczyznę, który przewiercał ponurym wzrokiem odwracającego się do niego Asha. Ten jednak nie wydawał się przejęty jego gniewem.

W przeciwieństwie do Bethany.

Widziała już tego drugiego mężczyznę; zauważyła, że przyglądał jej się, gdy wychodziła na salę posprzątać ze stołów. Dwa razy. Czuła na sobie jego wzrok. Palił jej skórę, aż zadrżała. Podczas gdy Ash był wesoły, beztroski i całą swoją postawą mówił: „Jestem bogaty, wiem o tym i mogę robić, co chcę”, ten facet… Po prostu był jego przeciwieństwem.

„Zasadniczy” to nie było dobre określenie. Nie oddawało otaczającej go aury. Wyglądał na niebezpiecznego faceta, a ona takich znała. Miała z nimi do czynienia na ulicy i gdzie indziej. Nagle pomyślała, że wolałaby zmierzyć się z diabłem niż z tym mężczyzną, który patrzył na nią palącym wzrokiem.

Ciemne oczy, ciemne włosy. Naprawdę piękne. Zmierzwione, nieposłuszne, dość długie. Na czoło opadał mu lok i wyobraziła sobie, że odsuwa go niecierpliwie, nie przejmując się, że przez to robi się jeszcze bardziej potargany. Te włosy sięgały mu do kołnierzyka, przez co mężczyzna wydawał się dziki i pewnie kobiety pragnęły go okiełznać. Śniada cera. Ale nie sztuczna opalenizna, jak u metroseksualnych ładnych chłopców. Mimo że wyglądał na bogatego i wyrafinowanego jak Ash, była w nim pewna surowość. Inny rodzaj ogłady.

Jeśli Ash był świadom swojego bogactwa, jakby zawsze je miał, to ten drugi facet wyglądał na takiego, który je zdobył i jeszcze nie czuł się z nim swobodnie.

To śmieszne wrażenie, ale tak było. Ten mężczyzna miał w sobie coś groźnego. Coś, co sprawiło, że wyprostowała się i skupiła na nim uwagę.

– Jace – odezwał się Ash łagodnie. – Poznaj Bethany.

O cholera. Cholera. Cholera. Cholera.

Czy to był ten od trójkąta? Najlepszy kumpel Asha? Ten, o którym mówił, składając swoją oburzającą propozycję?

Jace zacisnął usta i ruszył przed siebie. Bethany cofnęła się instynktownie.

– Przestraszyłeś ją – zauważył Ash z przyganą w głosie.

Ku zaskoczeniu Bethany Jace się zatrzymał, ale wciąż patrzył gniewnie na przyjaciela. Przynajmniej nie był wściekły na nią.

– Powiedziałem ci, żebyś tego nie robił – odezwał się cicho, ze złością.

– Owszem, ale nie posłuchałem.

Bethany była zupełnie zdezorientowana. Wtedy jednak Jace zwrócił się do niej i w jego wzroku dostrzegła coś, co zaparło jej dech w piersiach.

Zainteresowanie.

Nie było to tylko spojrzenie, jakie mężczyzna rzuca kobiecie, gdy chce ją zaliczyć. Było w nim jeszcze coś, czego nie potrafiła określić. Ale przecież ten facet przyglądał jej się przez cały wieczór. Wiedziała, bo sama na niego zerkała.

– Przepraszam – zaczął.

– Czy ta propozycja wiąże się z kolacją? – wypaliła i natychmiast zmartwiała. Jednak w chwili, gdy na nią spojrzał, dotarło do niej, że nie chce, aby odszedł. Nie dziś. Tę noc pragnęła spędzić w słońcu: gdzieś, gdzie jest ciepło i nie dzieje się nic złego. Pragnęła tej jednej nocy, żeby zapomnieć o swoim życiu i wszystkich problemach.

Ten mężczyzna mógł jej to dać. Była tego absolutnie pewna. Nawet gdyby oznaczało to udział Asha, była gotowa się zgodzić.

Nie chciała wyjść z hotelu w zimną noc i wrócić do tego, co ją czekało.

– Słucham?

Jace patrzył na nią takim wzrokiem, jakby wyrosła jej druga głowa. Ściągnął brwi i spojrzał z jeszcze większą przenikliwością, jakby chciał ją przejrzeć na wylot.

Wskazała na Asha.

– On powiedział, że chcecie mnie do trójkąta. Pytam więc, czy ta propozycja wiąże się także z kolacją.

– Tak, czemu nie – odparł Ash takim tonem, jakby poczuł się urażony.

– Wobec tego niech będzie – odrzekła, zanim zdążyła zmienić zdanie.

Wiedziała, że postępuje głupio. Miała świadomość, że jest to jedna z najgłupszych decyzji w jej życiu, ale nie zamierzała się wycofać.

– Ale najpierw muszę skończyć to, co mam do zrobienia tutaj – dodała, podczas gdy Jace wciąż stał nieruchomo, milczący i ponury, nie spuszczając z niej wzroku, ani żeby spojrzeć na Asha, ani nigdzie indziej. Po prostu się w nią wpatrywał.

– Wcale nie musisz – stwierdził Ash. – Możesz wyjść, kiedy chcesz.

Pokręciła głową.

– Drugą część wypłaty dostanę dopiero po robocie. Muszę zostać.

– Przyjęcie już się kończy. Gabe nie będzie tkwił na tym cholernym parkiecie, skoro może zabrać Mię do domu i pójść z nią do łóżka – zauważył Ash. – Ja ci zapłacę tę drugą połowę.

Bethany zesztywniała. Cofnęła się; jej twarz zaczęła przypominać lodową maskę. Pokręciła głową.

– Zmieniłam zdanie.

– Jak to, do diabła? – zapytał ostro Ash.

A Jace wciąż stał w miejscu. Obserwował ją cały czas, milczący i nieprzystępny. To było denerwujące i nagle drzwi wychodzące na boczną uliczkę stały się dla niej atrakcyjną alternatywą.

– Nie jestem do kupienia – odparła cicho. – To był błąd, że zapytałam o kolację. Nie powinnam była. Proponujecie mi seks. Ale nie chcę za niego pieniędzy.

Poczuła ból. Dawne wspomnienia, nieblaknące, wybory, konsekwencje – to wszystko zlało się w jedno, aż spowiła ją mętna, nieprzenikniona ciemność. Jeden dzień. Tylko jeden dzień w słońcu. Ale to słońce nie miało być dla niej. Nigdy nie było.

Z ust Jace’a wyrwało się ciche, stłumione przekleństwo. Był to pierwszy dźwięk, jaki z siebie wydał od dłuższego czasu. A potem znowu zaciął usta. Był wkurzony.

Spojrzał w bok, na Asha, i wtedy Bethany uświadomiła sobie, że to na niego jest zły. Naprawdę zły.

– Powiedziałem ci, żebyś tego nie robił – powtórzył niskim głosem. – Niech to szlag! Człowieku, powinieneś był mnie posłuchać.

Sytuacja stawała się coraz bardziej nieprzyjemna. Najwyraźniej Asha nosiło i chciał ją poderwać. Jace był temu przeciwny. Czy to nie było dla niej upokarzające?

– Muszę wracać do pracy – oznajmiła. Pospiesznie wycofała się w stronę drzwi prowadzących na salę, zamierzając uciec.

Jednak Jace szybko zagrodził jej drogę. Znalazł się tak blisko niej, że poczuła jego zapach; spowiło ją jego ciepło. Było to takie przyjemne, że miała ochotę zrobić coś idiotycznego i się o niego oprzeć. Żeby to ciepło przeszło na nią.

Wtedy on ujął ją palcami pod brodę. Był to tak delikatny gest, że nie mogła się powstrzymać: podniosła głowę i spojrzała mu w oczy.

– Skończysz pracę. Poczekamy. Potem zjemy razem kolację. Masz ochotę na coś konkretnego? I czy wolałabyś zjeść w hotelu, czy gdzieś indziej?

Te pytania zostały wypowiedziane łagodnym głosem. Brzmiały wręcz intymnie. Jace ani razu nie spojrzał na Asha. Wciąż patrzył tylko na nią, a ona była jak zahipnotyzowana i nie mogła przestać patrzeć mu w oczy. I po prostu zapomniała, że zrezygnowała z ich propozycji.

Oprzytomniawszy, opuściła głowę i spojrzała na swoje ubranie. Nie mogła pójść do domu, żeby się przebrać. Nie miała domu. Nie miała innego ubrania. A już na pewno nic takiego, w czym mogłaby się pokazać tam, gdzie bywali ci dwaj.

Odchrząknęła.

– Może być w hotelu, obojętnie. Zjem wszystko, byle tylko było gorące i jako tako smakowało. Nie musi to być nic nadzwyczajnego. Prawdę mówiąc, mam ochotę na burgera. I

frytki.

W tej chwili byłaby gotowa zabić za jedno i drugie.

– I na sok pomarańczowy – dodała pospiesznie.

Na ustach Asha pojawił się uśmieszek, natomiast Jace zachował powagę.

– Hamburger. Frytki. Sok pomarańczowy – powtórzył. Spojrzał na zegarek. – Gości za piętnaście minut już nie będzie. Ile potrzebujesz czasu, żeby skończyć?

Zamrugała.

– Och, nie wszyscy wyjdą za piętnaście minut. Nawet jeśli gospodarze się ulotnią, goście zawsze jeszcze zostają. Zwłaszcza gdy jest co jeść i pić.

Jace nie dał jej dokończyć.

– Piętnaście minut, Bethany. I sobie pójdą.

To była obietnica. Nie żadne tam przypuszczenia czy domysły.

– Ile czasu potrzebujesz? – zapytał niecierpliwie.

– Z pół godziny? – rzuciła.

Dotknął jej ponownie, przesunął palcami po jej policzku i skroni, a potem przez moment bawił się luźnym kosmykiem, który wysunął się spod spinki.

– No to do zobaczenia za pół godziny.

Rozdział 3

Wystarczyło jej dwadzieścia minut i wiedziała, że popełniła duży błąd, dwadzieścia pięć, aby sobie uświadomić, że straciła rozum.

Bethany umyła ręce, a potem wsunęła rękę do kieszeni, żeby jeszcze raz dotknąć zwitka banknotów. Kuchnia pustoszała, większość pracowników już wyszła, pozostali jeszcze tylko ci, którzy mieli ją posprzątać. To już, na szczęście, nie była jej działka. Ona zrobiła swoje.

Zawahała się, zerkając na drzwi prowadzące na uliczkę i te wiodące na salę, do Asha i Jace’a.

Jace nie kłamał. Goście rozeszli się w ciągu piętnastu minut. Nie wiedziała, jak tego dokonał, ale wyglądał na takiego, który zawsze osiąga to, czego chce.

Teraz odjedzenia i gorącej nocy dzieliły ją już tylko drzwi.

Te na uliczkę się otworzyły, gdy jeden z pracowników wyniósł wór z odpadkami do pojemnika na śmieci. Do środka wpadł powiew zimnego powietrza, które przeniknęło Bethany do szpiku kości. Zadrżała i na ramionach wystąpiła jej gęsia skórka.

Jedynie to miała do wyboru: zimno, samotność, kolejną noc niepewności.

Jeśli spojrzeć na to z tej strony, drugie drzwi wydawały się jedyną logiczną opcją.

Odepchnęła się od blatu, o który się opierała, i ruszyła do wyjścia na salę. Podszedłszy do niego, zaczerpnęła głęboko powietrza.

Jace już na nią czekał; stał za drzwiami, z rękami w kieszeniach, oparty o ścianę. Spojrzał na nią; jego wzrok przeniknął ją tak jak przed chwilą zimne powietrze. Tyle że tym razem, zamiast dojmującego chłodu, poczuła falę gorąca rozchodzącą się po ciele.

– Gotowa? – zapytał.

Zanim zdążyła odpowiedzieć, odsunął się od ściany i znalazł się obok niej. Położył dłoń na jej karku i pogładził kciukiem miękką skórę u nasady włosów.

Cholera… dotyk tego faceta był zabójczy.

– Ash jest już na miejscu, zajął się kolacją.

Podniosła głowę i spojrzała na Jace’a, po raz pierwszy odpowiadając na jego spojrzenie.

– Więc zostajemy tutaj? – zapytała.

Kąciki jego ust uniosły się w uśmiechu.

– To mój hotel. Równie dobre miejsce, żeby spędzić noc, jak każde inne.

Był właścicielem hotelu. Cóż, i tak wiedziała, że on i Ash są poza jej zasięgiem. Gdy jednak usłyszała tę informację, pomyślała, że powinna była wybrać zimno zamiast chwilowego ciepła.

– Nie jestem przygotowana – mruknęła, gdy skierowali się w stronę wind. – Nie mam przy sobie ciuchów na zmianę ani… innych rzeczy.

Chciało jej się śmiać, bo cała ta rozmowa była absurdalna. Nawet gdyby wiedziała, co się wydarzy, nie mogłaby się przygotować, ponieważ nie miała innych ciuchów. Nie miała nic oprócz nadziei, że następny dzień będzie lepszy od poprzedniego.

Jace znowu uśmiechnął się nieznacznie, a w jego oczach pojawiło się rozbawienie, kiedy wchodził z nią do czekającej windy.

– Nie będziesz potrzebowała żadnych ciuchów. Ani… innych rzeczy.

Ręce jej drżały, a kolana trzęsły się lekko. To była jej ostatnia szansa na ucieczkę. Jace się pochylił, żeby wcisnąć guzik z numerem ostatniego piętra. Drzwi były jeszcze otwarte. Mogła wyjść, powiedzieć, że się rozmyśliła, i wymknąć się w zimną noc, wracając do rzeczywistości.

Nagle Jace spojrzał na nią pytająco, prawie jakby czytał jej w myślach. Patrzył tak dość długo, wciąż trzymając palec na guziku z numerem piętra. Ponieważ stała nieruchomo, wyprostował się i nie spuszczając jej z oczu, oparł się o ścianę, podczas gdy drzwi windy się zasunęły.

– Jesteś zdenerwowana – zauważył, wciąż z uśmiechem.

Rzuciła mu ostre spojrzenie, a on uśmiechnął się jeszcze szerzej. Miał niesamowity uśmiech. Nie taki swobodny i czarujący jak Ash. Tamtemu uśmiechanie się przychodziło naturalnie, jakby leżało w jego naturze, naturze towarzyskiego flirciarza, dla którego kobiety tracą głowy. Bethany odniosła wrażenie, że Jace nieczęsto się uśmiecha. Wydawał się poważniejszy od przyjaciela. I jeśli miała być szczera, ta jego powaga i powściągliwość bardzo do niej przemawiały. Bo dawały jej poczucie bezpieczeństwa. Wiedziała, że z tym facetem nic jej tej nocy nie grozi.

– Nie ma powodu do zdenerwowania – mruknął, gdy winda się zatrzymała.

Kiedy Bethany ruszyła do wyjścia, wyciągnął ramię, zatrzymał ją, a potem objął. Przyciągnął ją do siebie i jego usta znalazły się bardzo blisko. Tak blisko, że poczuła jego przyspieszony oddech.

– Bethany, naprawdę nie ma powodu do zdenerwowania – powtórzył. Jego usta były tuż-tuż.

Przesunął palcem po jej policzku aż do kącika ust. Wtedy drzwi windy zaczęły się zasuwać. On jednak to zignorował, skupiony na Bethany; patrzył na nią uważnie, jakby potrafił przeniknąć jej myśli. A przynajmniej jakby chciał to zrobić.

– W porządku – odparła szeptem.

I wtedy się uśmiechnął. Naprawdę uśmiechnął. Nie kącikiem ust, jakby coś go rozbawiło i nie zamierzał się z tym zdradzić. Był to szeroki uśmiech, odsłaniający zęby. I, o rany, były to piękne zęby. Idealnie proste. Niezwykle białe. Taki uśmiech był wart milion dolarów. Ale przecież wszystko w nim było perfekcyjne… aż po buty.

Daleko wykraczał poza jej ligę. Tak daleko, że nie było to nawet zabawne.

Przed oczami stanęły jej sceny z Pretty Woman. Kopciuszek. Bajka trwająca jedną noc. Tylko że Bethany za dobrze znała życie, aby wierzyć w szczęśliwe zakończenia. Bajki są dobre do czytania. Miło o nich pomyśleć. Ale nie mają się nijak do rzeczywistości. Takim dziewczynom jak Bethany historie z bajek się nie zdarzają.

Pomyślała więc, że skorzysta z tej jednej nocy, a nazajutrz wróci do tego, co umie najlepiej. Życia z dnia na dzień, wegetacji.

Jace wskazał ręką drzwi i kiedy do nich ruszyła, podążył za nią i chwilę później, po wyjściu z windy, zrównał się z Bethany, obejmując ją w pasie. To było przyjemne. Zbyt przyjemne. Łatwo było ulec fantazjom. Ten facet nie dbał o nią. Chciał ją tylko zaliczyć. Ale ona pragnęła ciepła i zapomnienia. Mogła więc pójść na taki układ.

Chwilę później otworzył drzwi do obszernego apartamentu. Bethany zawahała się, gdy zobaczyła Asha ustawiającego półmiski z jedzeniem na błyszczącym stole w jadalni. Były tam trzy nakrycia; to przeznaczone dla niej znajdowało się pośrodku. Przy talerzu z hamburgerem i frytkami stała szklanka soku pomarańczowego, a na sąsiednich talerzach były steki.

Kiedy poczuła zapach jedzenia, aż ścisnęło ją w żołądku. Umierała z głodu i miała wrażenie, że nigdy w życiu nie czuła nic bardziej smakowitego.

Ash się odwrócił i posłał jej ten swój leniwy uśmiech. Oczy błyszczały mu uwodzicielsko.

– Gotowa na kolację? – zapytał.

O tak. Była gotowa. Miała ochotę rzucić się na jedzenie i rozerwać zębami hamburgera, ale tylko skinęła chłodno głową.

Jace położył rękę na jej plecach i zaprowadził ją do stołu. Zaciskając dłonie, żeby opanować ich drżenie, usiadła na krześle i przysunęła się do blatu, a tym samym do kuszącego talerza. Panując jednak nad sobą, niedbałym ruchem wzięła szklankę z sokiem, jakby wcale nie pragnęła wgryźć się w hamburgera. Pociągnęła łyk i odstawiła szklankę w chwili, gdy sok dotarł do pustego żołądka.

Może jednak lepiej było zacząć odjedzenia.

Burger, frytki, a nawet sok pomarańczowy to był dla niej prawdziwy luksus – i zamierzała się nim delektować.

Gdy Jace i Ash zajęli miejsca po obu jej stronach, nadziała na widelec frytkę, zanurzyła ją w miseczce z keczupem, stojącej obok nakrycia, i włożyła do ust.

– Jesteś pewna, że nie chcesz steku? – zapytał Ash, wskazując swój talerz.

Kiedy spojrzała na soczysty kawałek wołowiny, ślinka napłynęła jej do ust. I ten zapach. Ten cudowny zapach ją dobijał.

– Aha – mruknęła.

Ash bez słowa odkroił kawałek mięsa, a potem widelcem przełożył go na jej talerz. Było bardziej krwiste, niż lubiła, ale co za różnica? Nie miało dla niej nawet znaczenia, jak smakuje. Jedzenie to jedzenie, i już.

– Dzięki – wymamrotała.

Jedząc, cały czas czuła na sobie wzrok Jace’a, więc starała się nad sobą panować: nie spieszyć się i nie sprawiać wrażenia wygłodniałej. Starannie przeżuwała każdy kęs i popijała sokiem.

Miała ochotę zmieść wszystko do czysta, ale jej żołądek odmówił współpracy. Za długo nie dojadała, zazwyczaj odżywiała się o wiele skromniej. Kiedy była w połowie hamburgera i po zaledwie kilku kęsach steku, poczuła taką sytość, że nie mogła przełknąć już nic więcej.

– Niewiele zjadłaś – zauważył Jace, gdy odsunęła talerz.

– Podjadałam w trakcie przyjęcia – skłamała. – To było naprawdę pyszne. Dziękuję.

Kiedy przyglądał jej się uważnie, skrępowana poruszyła się na krześle. Chyba jej nie uwierzył, ale nie drążył tematu. Zresztą dlaczego miałoby go obchodzić, czy jadła wcześniej, czy nie? Była tu, bo chcieli ją przelecieć. Chcieli zaspokoić pożądanie, tylko nie rozumiała, dlaczego akurat z nią. Wątpiła, aby mieli jakiekolwiek problemy z zaciągnięciem kobiet do łóżka, co oznaczało, że mogli w nich przebierać do woli.

– Powinnaś wiedzieć o kilku sprawach – odezwał się Ash.

Spojrzała na niego i zauważyła, że nie jest już tym uwodzicielem co przed chwilą. W jego oczach malowała się powaga. I żar, który sprawił, że straciła dech. W tej chwili wyglądał tak jak Jace. Był jeszcze poważniejszy i… bardziej niebezpieczny. Co wydało jej się dziwne, bo nie przypuszczała, że potrafi taki być.

– To my rządzimy w sypialni. Ma być tak, jak mówimy. Zajmiemy się tobą. Zadbamy o twoje potrzeby. Postaramy się, żeby było ci dobrze. Ale to my sprawujemy kontrolę. Taka jest umowa. Jeśli to stanowi dla ciebie jakiś problem, powiedz wcześniej, zanim zabierzemy się do dzieła.

Zakręciło jej się w głowie. Czy żartował? Stłumiła chęć natychmiastowej odpowiedzi na to oświadczenie, postanowiła być przezorniejsza. To, że zamierzali o nią zadbać, nie brzmiało zniechęcająco. A oddanie im władzy nad sobą na tę jedną noc, żeby nie musiała myśleć ani nic robić, tylko czuć? Proszę bardzo, żaden problem.

Chciała jednak wiedzieć, co dokładnie ta umowa obejmuje i o jakie perwersje może chodzić.

– Myślę, że to zależy, czego oczekujecie – odparła. – Nie zgodzę się na nic, co może zagrozić mojemu życiu.

Jace się nachmurzył i rzucił Ashowi ostrzegawcze spojrzenie.

– Wystraszyłeś ją, stary. Mówiłem ci, żebyś zwolnił i zdał się na mnie.

– Ona zasługuje na to, żeby wiedzieć, w co się pakuje – spokojnie odciął się Ash. – Nie okłamałem jej i nie chcę wprowadzać jej w błąd.

– Doceniam to – zauważyła sucho Bethany.

Jace wziął ją za rękę i uścisnął. To było… urocze. I dziwnie kłóciło się z jego aurą niebezpiecznego faceta oraz tymi poważnymi spojrzeniami, które jej posyłał. Spodziewała się, że to raczej z jego ust usłyszy to, co przed chwilą powiedział Ash. Że to on wyłoży zasady gry i powie jej: wchodzisz w to albo nie.

– Nie skrzywdzimy cię, Bethany. Ash chce powiedzieć, że lubimy dominować. Że oczekujemy… uległości. Ale to wcale nie znaczy, że tylko o to nam chodzi. Że chcemy cię jedynie zaliczyć.

– Rozumiem – odrzekła spokojnie.

– No i? – ponaglił ją Jace.

– I co? – zapytała.

– Zgadzasz się? Potrafisz się podporządkować?

Wciągnęła powietrze w płuca i skinęła głową.

– Zgadzam się.

– Super duper – mruknął Ash. – A teraz, gdy już omówiliśmy wszystko, możemy przejść do zabawy?

– Ash. – W ustach Jace’a zabrzmiało to jak ostrzeżenie. Potem zwrócił się ponownie do Bethany, wciąż trzymając ją za rękę: – Idź do sypialni. Możesz skorzystać z łazienki, jeśli chcesz. Rozbierz się, połóż na łóżku i czekaj na nas.

Te ciche słowa sprawiły, że całe jej ciało ogarnęło podniecenie. Ten facet naprawdę był zabójczy.

Nic nie mówiąc, wykonała jego polecenie i wstała z krzesła. Wysunęła dłoń z jego ręki, cofnęła się, a potem odwróciła, odrywając od niego wzrok i ruszając do sypialni.

Rozdział 4

Bethany siedziała naga na środku łóżka, w zburzonej pościeli, którą próbowała się okryć. Jako pierwszy wszedł Jace i jego wzrok zatrzymał się na niej. Za nim pojawił się Ash i już od wejścia zaczął rozpinać guziki koszuli.

Nawet gdy on się rozbierał, nie ukrywając, czego chce, Bethany patrzyła tylko na jego przyjaciela, który mimowolnie rozdymał chrapki nosa i raz po raz zaciskał szczęki. Urzeczona, wpatrywała się w niego bez słowa. W pokoju był prawie nagi piękny mężczyzna, a ona gapiła się na tego ubranego, czekając i pragnąc go aż do bólu.

– Odrzuć pościel – powiedział spokojnie Jace. – Chcę cię widzieć.

Brzmiało to łagodnie, niemniej stanowiło polecenie, które przejęło ją dreszczem. Powoli rozwarła palce i kołdra osunęła się po jej ciele aż do pasa, odsłaniając piersi.

– Uklęknij – rozkazał, patrząc na nią świdrującym wzrokiem. – Chcę widzieć cię całą.

Gdyby miała rozum, bałaby się tego mężczyzny. Tej sytuacji. Decyzja, którą podjęła, wynikała z samotności i pragnienia choćby tymczasowej ucieczki od rzeczywistości. Nikt nie wiedział, gdzie jest, zdana na łaskę tych dwóch facetów. Nikt by się nie przejął, gdyby nagle zniknęła. Oprócz Jacka. Ale jak miałby się o tym dowiedzieć? Powiedziała mu tylko, że ma gdzie spać, co wtedy, gdy to mówiła, było kłamstwem.

– Chcesz się wycofać?

Podniosła głowę. Jace przyglądał jej się intensywnie, z nieprzeniknionym wyrazem twarzy. Umknęła wzrokiem w bok, tam gdzie stał Ash, już całkiem nagi, w pełnej erekcji. Kiedy znowu zerknęła na Jace’a, marszczył czoło, jakby nie podobało mu się, że nie jest skupiona na nim.

Zaschło jej w ustach, więc oblizała wargi. Pokręciła głową.

– Nie – odparła.

To było kolejne kłamstwo. Miała mnóstwo wątpliwości, ale wciąż dochodziła do tego samego wniosku: że tej nocy pragnie zapomnienia, które mógł jej dać inny rodzaj narkotyku. Chciała poczuć ciepło. Na chwilę zaznać spokoju. Czy oczekiwała za dużo?

Jace ruszył w stronę łóżka, a ona uklękła, odrzucając kołdrę całkowicie. Wtedy on podszedł do łóżka i objął Bethany, pochylając głowę, żeby ją pocałować.

Zamknęła oczy i poddała się, całkowicie mięknąc w jego silnych ramionach. W powietrzu aż zaiskrzyło. Ich pożądanie stało się samoistnym tworem, który wypełnił pokój.

Jace wepchnął jej do ust miękki, aksamitny, ciepły język. Przepełniło ją to spokojem. Potem przesunął dłońmi po jej ramionach, ujął ją mocniej i przyciągnął do siebie. W jej uszach zabrzmiały odgłosy namiętnego pocałunku.

Wtedy dołączył do nich Ash, który natychmiast skupił na sobie jej uwagę. Pogładził jej nagie plecy i uklęknął za nią, tak że ugiął się pod nim materac. Bethany stężała. Ale zaraz potem poczuła w zagłębieniu szyi jego ciepłe usta i od razu się odprężyła. Ash się nie spieszył, nie chciał jej przestraszyć. Jakby zostawiał inicjatywę przyjacielowi.

Gdy Jace się od niej odsunął, poczuła, że od jego władczego pocałunku mrowią ją wargi. On tymczasem patrzył na nią swoimi ciemnymi oczami, sunąc wzrokiem po jej ciele. Zaparło jej dech. Nie uciekała spojrzeniem, napięta w oczekiwaniu na to, co nastąpi.

Ash przeciągnął dłońmi po jej ramionach, muskając ustami szyję, ale dla niej istniał tylko Jace i nie mogła się doczekać, kiedy on upomni się o swoje. Chciała czuć jego ręce na całym ciele. Jego usta na skórze. Chciała, żeby ją wziął. Był mężczyzną, przy którym kobieta mogła poczuć się bezpiecznie, a ona pragnęła poczucia bezpieczeństwa.

Kiedy dłonie Asha sunęły w dół po jej ramionach, a potem z powrotem w górę, jego przyjaciel zaczął rozpinać koszulę. Gdy się rozbierał, Ash przyciągnął ją do siebie i objął, tak że oparła się o jego pierś.

Dotarło do niej bijące od niego ciepło i poczuła pulsowanie w podbrzuszu. Ash przesunął dłońmi od jej talii w stronę piersi. Ujął je i uniósł lekko, a potem musnął kciukami sutki; stwardniały tak, że aż bolały.

Wciągnęła powietrze, gdy spodnie Jace’a upadły na podłogę, a on stanął przed nią tylko w czarnych bokserkach. Były obcisłe, opinały muskularne uda i uwydatniały penisa w erekcji.

Ten mężczyzna był piękny w obezwładniający sposób.

Światło i mrok. Ash i Jace. Dwie zupełnie różne osobowości.

Jace był poważny i skupiony. Zdejmując bokserki, pożerał ją wzrokiem. Bethany na chwilę wstrzymała oddech. Zapomniała o zmysłowych dłoniach Asha spoczywających na jej piersiach. Penis Jace’a wyłonił się z bokserek i znalazł się tuż przed nią, gruby i pulsujący.

Jace zrobił krok do przodu, pochylił się, odebrał ją Ashowi i wziął w objęcia. Przywarła do niego całym ciałem. Prawie uniosła się znad materaca, gdy ją przyciągnął i pocałował. Potem otoczył ją ramionami, jedną rękę kładąc władczym ruchem na jej pupie, a drugą na plecach, między łopatkami.

Jego twardy tors miażdżył jej piersi, tak że już nie pamiętała o dłoniach Asha, delikatnie pieszczących jej sutki. Całe ciało Bethany stanęło w ogniu. To było… szaleństwo. Wykraczało poza zwykłe pożądanie. Nic nie wiedziała o tym mężczyźnie, a jednak czuła, że go pragnie, jak nie pragnęła dotąd niczego ani nikogo.

– Jej cipka należy do mnie – rzucił.

Bethany zamrugała, gdy usłyszała niski pomruk, który wydobył się z jego gardła. W panującej ciszy te słowa zabrzmiały ostro. Wtedy usłyszała cichy śmiech Asha.

– Zwykle nie bywasz takim egoistą, stary – zauważył z rozbawieniem w głosie. – Ale zgoda. Jej usta są słodkie i założę się, że tyłeczek jest jeszcze słodszy.

Jace przesunął się, napinając mięśnie ramion. Bethany niemal się spodziewała, że teraz rzuci ją na łóżko i weźmie, ale gdy ją kładł, był niezwykle delikatny. Odnosił się do niej z dziwnym szacunkiem, co ją zastanawiało.

Plecy Bethany spoczęły na materacu, a wtedy Jace przeciągnął dłońmi po jej ciele, pieszcząc je, jakby nie mógł się powstrzymać. Sunął nimi po jej piersiach, brzuchu i wreszcie biodrach. Potem ułożył ją tak, żeby pupa znalazła się na skraju łóżka, a nogi z niego zwisały.

Ku jej największemu zdumieniu uklęknął na dywanie między jej udami. Wstrzymała dech, a gdy opuścił głowę, gwałtownie wypuściła powietrze.

O rany.

– Najpierw skosztuję tej słodkiej cipki – szepnął.

Kiedy dotknął językiem łechtaczki, całe jej ciało się napięło.

Rozkładając palcami cipkę, polizał ją znowu i Bethany zadrżała, bo zalała ją fala przyjemności.

Ash tymczasem ujął Bethany pod brodę i odwrócił jej głowę w swoją stronę. Dotknęła ustami czubka jego penisa i zawahała się na moment.

– Otwórz buzię – powiedział. Nie zabrzmiało to jak prośba, choć zostało sformułowane pieszczotliwie. W głosie Asha nie usłyszała czułości. Było to polecenie, którego nie mogła nie wypełnić. Rozchyliła więc usta, a on wsunął w nie członek, kładąc rękę na jej głowie, aby się nie odsunęła.

– O tak. A teraz ssij – rozkazał, wchodząc głębiej.

Jęknął cicho i mocniej chwycił ją za głowę. Zamknęła oczy, pozwalając mu dyktować tempo, bo sama była zbyt zdekoncentrowana. Jace obezwładniał ją całkowicie. Tym, co robił ustami, pięknymi perwersyjnymi ustami i językiem.

Nie był nieśmiały. Pieścił językiem łechtaczkę, a potem przechodził niżej, liżąc cipkę, jakby była czymś przepysznym. Ash pochylił się nad nią, przybierając bardziej dominującą pozycję, tak że nie miała wyjścia, musiała wziąć fiuta głęboko w usta, zgodnie z jego wolą.

I wtedy Jace na chwilę uniósł głowę.

– Tylko nie zrób jej krzywdy, Ash.

Ten natychmiast znieruchomiał. Jego ciało się napięło. Stężał i cofnął się. Bethany zobaczyła, że zwraca się w stronę przyjaciela z wściekłą miną.

– Czy ja kiedykolwiek skrzywdziłem kobietę, Jace? – Ton jego głosu mówił wiele. Ash był zły, obudził się w nim samiec alfa. Jego żartobliwe nastawienie zniknęło, a w jego miejsce pojawiło się coś zupełnie innego. – Co się z tobą dzieje, stary? Żeby mówić takie rzeczy? Co ty sobie myślisz?

Bethany próbowała usiąść. Nie chciała być dłużej między tymi dwoma facetami. Jednak Jace delikatnym, ale stanowczym ruchem położył rękę na jej brzuchu i pchnął ją z powrotem na łóżko. Nawet na nią nie patrzył, ale nie zabierał dłoni, milcząco nakazując Bethany zostać na miejscu.

– To było tylko ostrzeżenie – odparł cicho. – Nie chcę, żeby się przestraszyła.

Ash nie odpowiedział. Dwaj mężczyźni mierzyli się wzrokiem. Ash zacisnął usta, a potem, jakby wyczytał coś ze spojrzenia Jace’a, ustąpił. Opuścił wzrok, pochylił się nad Bethany i zaczął całować ją w usta.

– Nic ci nie zrobię – szepnął.

– Wiem – odpowiedziała równie cicho. Była spokojna, bo miała pewność, że Jace nie pozwoliłby mu jej skrzywdzić.

– Na pieska – zakomenderował, przerywając czułości między nią a Ashem.

Bethany spojrzała na niego, zobaczyła powagę w jego wzroku i znowu zadrżała. Gdy chciała się odwrócić, Jace od razu znalazł się przy niej, pomógł jej opaść na ręce i kolana. A kiedy przybrała żądaną pozycję, pocałował ją w plecy, tuż nad pupą.

– Muszę pójść po gumkę, kotku.

Gdy na chwilę zostawił Bethany, owiało ją chłodne powietrze i dostała gęsiej skórki.

Ash tymczasem wsunął palce w jej włosy i głaskając ją po nich łagodnie, ustawił się przed nią. Wciąż na kolanach, znowu przysunął penisa do jej ust. Jedną dłonią ujął Bethany za głowę, a drugą pogłaskał po policzku, wsuwając członek w jej usta.

Poczuła w nozdrzach jego zapach, a w ustach smak.

Jace wrócił po chwili, złapał ją za pupę i zaczął pieścić. Znowu pocałował Bethany w plecy, a potem przeciągnął językiem po jej kręgosłupie. Przebiegł ją dreszcz. Zamknęła oczy, podczas gdy Ash naparł na nią biodrami.

Chciała, żeby Jace w nią wszedł. Pragnęła tego. Pragnęła, żeby się z nią kochał, rozproszył ciemność, rozgrzał ją od środka.

Wreszcie Jace położył jedną dłoń na jej pośladku, a drugą przystawił penisa do cipki. Potarł jego czubkiem o łechtaczkę, a potem musnął wilgotne wargi sromowe. Drażnił się z nią, sprawdzał, czy jest gotowa. Wzdrygnęła się, a potem, z członkiem Asha w ustach, szepnęła:

– Proszę.

Jace znieruchomiał. Przez chwilę więc myślała, że zrobiła coś nie tak. Potem jednak wykonał pchnięcie biodrami. Zacisnął rękę na jej pośladku i wtedy zrozumiała, ile go kosztowała dotychczasowa powściągliwość. Chyba bał się, że sprawi jej ból. Czyżby wydawała się taka bezbronna, krucha? Co takiego dostrzegł w jej oczach, że obraził najlepszego przyjaciela i odnosił się do niej z taką delikatnością?

– Piękna – mruknął tymczasem Ash, wchodząc w jej usta posuwistym ruchem.

– Piękna – powtórzył jak echo Jace. Wszedł w nią do końca i jego jądra uderzyły o cipkę. Potem się zatrzymał, przeciągnął dłonią po plecach Bethany, a ją przeszył dreszcz.

Zamknęła oczy, delektując się tym, że ma go w sobie, takiego dużego i twardego. Każdy jego ruch w jej wrażliwym wnętrzu sprawiał, że wiła się i drżała.

Jace się wycofał, a potem wszedł w nią znowu, powoli, zmysłowo, wciąż się kontrolując. A ona nie chciała, żeby się kontrolował. Pragnęła, żeby się zatracił. Sama pragnęła się zatracić w tym doznaniu, zapomnieć o wszystkim i tylko napawać się rozkoszą, którą jej da; była pewna, że sprawi jej rozkosz. Wyprężyła biodra, ssąc twardego penisa Asha, czując jego męski smak na języku.

Jace dał jej klapsa w pupę, co ją trochę przestraszyło, ale jednocześnie sprawiło taką przyjemność, że z ust wyrwał jej się jęk, wprawiając w wibracje członek Asha.

– Cierpliwości, kotku – mruknął Jace. – Chcę, żeby ci było dobrze. Jesteś taka słodka. Nie chciałbym skończyć zbyt szybko.

– Do diabła – jęknął Ash, gdy przesunęła językiem po żołędzi. – Długo już nie wytrzymam. Jej usta są jak jedwab.

Uśmiechnęła się, nagle pewna, że potrafi doprowadzić ich do szaleństwa, tak jak oni ją.

– Kochanie, jeśli nadal będziesz mi w ten sposób obciągała, dojdę ci w ustach, a, jak powiedział Jace, nie chcemy kończyć zbyt szybko. Chcemy bawić się jak najdłużej.

Jace zacisnął dłonie na jej pośladkach. Napiął się cały, ale nie dlatego, że miał niebawem szczytować. Bethany to wiedziała. Wydawał się… wzburzony. Za każdym razem, gdy Ash się odzywał, Jace tężał. Jakby chciał zapomnieć o obecności drugiego mężczyzny. Czy to nie dziwne? Ze swobodnego tonu Asha można było sądzić, że takie teksty nie są dla nich niczym niezwykłym. Bethany zastanawiała się przez chwilę, czy nie uprawiają seksu także ze sobą, ale zauważyła, że zachowują wobec siebie dystans. Nic nie świadczyło o tym, że mają na siebie ochotę. A ona? Wyglądało na to, że zdecydowanie ich pociąga – przynajmniej fizycznie.

Jace ponownie skupił się na niej, zaczął wykonywać kontrolowane pchnięcia, a jego penis stawał się większy przy każdym kolejnym ruchu. Bethany nie była pewna, czy wytrzyma, jeśli będzie się tak powiększał. Ale było wspaniale czuć – mieć w sobie – tak wielkiego fiuta.

Wycofał się, wyjmując penisa prawie całkowicie. A potem nagle wszedł w nią znowu, szybko i mocno.

Gwałtownie wciągnęła powietrze i przez całe jej ciało przebiegł dreszcz. Drżała w sposób niekontrolowany, nagle osłabły jej ręce i nie mogła się na nich utrzymać. Upadłaby, gdyby Ash jej nie złapał, przysiadając na kolanach, wciąż z penisem w jej ustach. Jedną ręką pogłaskał ją po włosach, a drugą ujmował jej policzek. To było… miłe. Obaj wydawali się tacy troskliwi, co – jeśli się nad tym zastanowić – było niedorzecznością. Przecież nic ich nie obchodziła. Była dla nich dziewczyną na jedną noc. Zabawką.

– Ale nie powiedziałem, że ty nie możesz dojść, kotku – szorstko odezwał się Ash. – Tylko Jace i ja nie chcielibyśmy jeszcze kończyć. Będziesz miała następny orgazm. Gwarantuję ci. Nie wstrzymuj się. Chcę, żebyś w trakcie robiła mi laskę, a Jace na pewno chciałby poczuć, jak zaciskasz się wokół jego fiuta.

– Ash… Zamknij się – warknął jego przyjaciel.

Ash zamilkł, ale Bethany się wyprężyła, bo podnieciły ją jego obsceniczne słowa. Czuła, że zbliża się do orgazmu, który ogarniał ją, jak ogień ogarnia suche drewno, trzaskający i strzelający w górę, wymykający się spod kontroli. Nie mogła trwać spokojnie w tamtej pozycji. Ash mocniej chwycił ją za brodę, żeby nie wypuściła z ust penisa. Wszedł w nią głębiej, a ona w tym samym momencie naparła biodrami na Jace’a.

– Proszę – szepnęła. – Mocniej, Jace. Mocniej. Proszę.

– Cholera, Jace. Daj jej, co chce – powiedział Ash napiętym głosem.

Jace położył jej swoje duże dłonie na plecach i pogłaskał ją z czułością, a potem chwycił cudownie władczo za pośladki. Zaczął poruszać się mocniej. Gwałtowniej. Wchodził w nią głębiej i każdy jego ruch był tak rozkoszny, że pokój zaczął wirować wokół Bethany.

Zamknęła oczy i mocno zassała penisa Asha, zaciskając na nim usta. Jej ciałem wstrząsały kolejne pchnięcia Jace’a. Było to upajająco nie do zniesienia. Poczuła w podbrzuszu skurcz, spazmatyczny, narastający.

– Ooo! –jęknął Ash. – Do cholery, zaraz dojdę!

Gdy sama eksplodowała, gdy iskra wywołała pożar krwi, poczuła w ustach wytrysk gorącej spermy. Krzyknęła mimowolnie, ale dźwięk ten został stłumiony, kiedy Ash poderwał się w górę, tak że jej wargi otarły się o szorstkie włosy męskiego krocza.

Wyprężyła się i usłyszała, jak Jace cicho przeklina. Jeszcze bardziej zacisnął palce na jej pośladkach, na pewno robiąc na nich siniaki. W ciszy było słychać, jak jego penis wchodzi w nią raz po raz, bo towarzyszyły temu plaśnięcia, coraz szybsze.

Przełknęła gorącą spermę, tryskającą z fiuta Asha, ale część spłynęła jej po wargach. Wtedy delikatnie ujął ją za głowę i wyjął penisa z jej ust. Ułożył ją policzkiem na materacu i zaczął głaskać po włosach, podczas gdy Jace pobudzał wszystkie jej zmysły.

Zwiększył tempo ruchów, uderzając biodrami o jej pośladki. Ponownie zamknęła oczy i leżała bezwładnie, całkowicie zaspokojona, przeżywając jeszcze orgazm, kiedy Jace wykonywał kolejne pchnięcia.

Wszedł w nią na całą głębokość i nagle znieruchomiał. Jego ciałem wstrząsnął dreszcz. Położył się na niej, nakrywając ją sobą, tak że poczuła jego ciepło. A potem cmoknął ją delikatnie w ramię. To było bardzo przyjemne. Czułe. Jakby ją kochał.

– Nie chciałem, żeby to stało się tak szybko – mruknął z ustami tuż przy jej skórze. – Ale jesteś taka słodka, kotku.

Słowa Jace’a rozgrzały ją bardziej niż jego dotyk, pieszczoty, orgazm, do którego ją doprowadził. Zapadły w serce, wywołując uczucia, których wolała nie analizować. Seks nie był dla niej nowym doświadczeniem. Nic nieznaczące przygody były kiedyś jej specjalnością, w czasach gdy się miotała, poszukiwała odpowiedzi, których nie mogła znaleźć. Ale to…

Musiała skończyć z takim głupim myśleniem. To, co się stało, było nieważne. Niczym nie różniło się od innych jednorazowych numerów. Jeśli będzie myślała inaczej, znowu narazi się na cierpienie i kłopoty.

Ash pochylił się i musnął ustami jej policzek.

– Przyniosę ci coś do picia. Może być sok pomarańczowy, jak poprzednio?

– Aha – odpowiedziała z roztargnieniem, wciąż upajając się tym, że ma Jace’a w sobie, że czuje bijące od niego ciepło, że jego ciało spoczywa na niej, jakby ją chroniąc.

Ash wstał z łóżka i kiedy zniknął za drzwiami, Jace znowu pocałował Bethany w ramię. Ku jej niezadowoleniu podniósł się i z niej wyszedł. Wyrwał jej się jęk protestu.

– Muszę zdjąć prezerwatywę, kotku – szepnął. – Zaraz wracam.

W chwili gdy się odsunął, zrobiło jej się zimno. Zimno w środku. Opadła na brzuch, nie bardzo wiedząc, co dalej. Czy powinna wstać i wyjść? Czy zostać do rana? Do tej pory wiedziała, czego się od niej oczekuje, ale to, co się działo dzisiaj, wykraczało poza wszelkie jej doświadczenia. Poza tym nie miała dokąd iść. Nie chciała, aby ta noc już się zakończyła. Ogarnął ją smutek. Popełniła błąd, godząc się na to. Choć ta przygoda była miłą odmianą, ucieczką od samotności i pustki, które stanowiły jej życie, wiedziała, że powrót do rzeczywistości będzie bardzo bolesny.

Jace wrócił do łóżka, więc podniosła głowę, bojąc się tego, co ją czeka. Już otwierała usta, żeby spytać, czy ma sobie pójść, gdy wziął ją w ramiona i przytulił.

Dobra, może jeszcze nie chciał, żeby sobie poszła.

Przywarła do niego, bo naturalne ciepło było luksusem, którego nie mogła sobie odmówić.

Chwilę później do pokoju wrócił Ash; rzucił się na łóżko po drugiej jej stronie. Jace natychmiast przytulił ją mocniej, a jego ramiona stały się jakby barierą chroniącą ją przed zakusami przyjaciela.

– Twój sok pomarańczowy – powiedział Ash.

Jace wypuścił Bethany z uścisku i pomógł jej usiąść, ale wciąż obejmował ją ramieniem. To było trochę dziwne – siedzieć między dwoma nagimi mężczyznami i pić sok pomarańczowy – a nawet trochę perwersyjne.

Bethany z wdzięcznością pociągnęła łyk, bo zaschło jej w ustach i trochę bolało ją gardło. Pomyślała, że inne części ciała też będą bolały. Ale było to przeżycie, którego nie zapomni – wspomnienie nocy dalekiej od realiów jej życia.

– Czy mam już sobie iść? – zapytała ze skrępowaniem, oddając szklankę Ashowi.

Ash zacisnął usta, a Jace objął ją ciaśniej; jego ramię zamieniło się w stalową obręcz wokół talii Bethany.

– Nie, do cholery – wypalił. – Jeszcze nie skończyliśmy. Zostaniesz do rana. Na dworze jest za zimno, a poza tym zrobiło się późno. O tej porze nigdzie nie pójdziesz.

Próbowała stłumić westchnienie ulgi, ale mimowolnie oparła się o Jace’a, a on cmoknął ją w czubek głowy.

– Daj nam minutę na dojście do siebie, a potem zaczynamy od nowa – dorzucił Ash.

W jego zielonych oczach błysnęło pożądanie. Przyglądał jej się przez chwilę, podczas gdy Jace ujął jej drobną pierś i kciukiem musnął sutek. Przed chwilą przeżyła najbardziej niesamowity orgazm w życiu, a jej ciało już domagało się więcej.

– Mówiłaś, że uprawiałaś już seks w trójkącie – zagadnął Ash od niechcenia. – Moglibyśmy wziąć cię jednocześnie? Robiłaś już coś takiego?

Poczuła, że oblewa się rumieńcem i robi jej się gorąco. Pokręciła głową, zbyt skrępowana, żeby odpowiedzieć głośno. Przed oczami stanął jej obraz wywołany pytaniem Asha. Myśl, że miałaby się oddać dwóm mężczyznom równocześnie, wzbudziła w niej pożądanie.

– Chciałabyś spróbować? – zapytał Ash z uśmiechem.

– Nie musisz – mruknął jej Jace do ucha.

– Skoro już wcześniej bawiłaś się w ten sposób, jak to się stało, że tego nie robiłaś? – zapytał Ash z ciekawością.

Wciąż paliły ją policzki i nie była w stanie spojrzeć mu w oczy. Jak na kogoś ze sporym doświadczeniem, jeżeli chodzi o seks, zachowywała się idiotycznie, jak spłoszona dziewica.

– Robiłam to tak jak przed chwilą – wyjąkała.

– Aha – odparł Ash. – Jeden posuwał cię w usta, a drugi w cipkę.

Skinęła głową.

– A uprawiałaś kiedyś seks analny?

– Ash – rzucił Jace ostrzegawczo. – Zlituj się, stary. Daj spokój. Zawstydzasz ją.

Ash wzruszył ramionami.

– Nie ma się czego wstydzić. Siedzimy tu wszyscy nadzy i właśnie skończyliśmy się pieprzyć.

Nie można było temu zaprzeczyć.

– Tak, uprawiałam już seks analny – odrzekła.

– Podobało ci się?

– Nie za bardzo – przyznała.

– Więc darujemy to sobie – oświadczył stanowczo Jace. Zacisnął szczęki i spojrzał na przyjaciela wyzywająco.

Bethany odchrząknęła nerwowo.

– Chętnie spróbuję. Facet, z którym to robiłam, nie był… za dobry. Nie to co wy.

Ash parsknął śmiechem.

– Przestań, kotku – powiedział cicho Jace. –Nie zmuszaj się do niczego ze względu na nas.

– Dobrze mi było z wami – szepnęła.

– Pewnie – burknął Ash, robiąc taką minę, jakby poczuł się urażony. – Nic ci się nie stanie, kotku. Zrobimy to delikatnie, powoli, a jeśli nie będzie ci się podobało, przerwiemy. Ale to prawdziwy odjazd.

Hm, domyślała się. Która kobieta nie chciałaby, żeby tacy faceci jak Ash i Jace wprowadzali ją w podobne numery?

– Jesteś głodna? – zapytał Jace. – Niewiele zjadłaś. Chciałabyś coś przekąsić, zanim zaczniemy od nowa? – Mówiąc to, odsunął kosmyk włosów z jej twarzy i zatknął go za ucho. Podniosła głowę i spojrzała w te jego piękne czekoladowobrązowe oczy.

– Zjadłabym coś – mruknęła. Mówiła prawdę. Nagle poczuła się głodna i myśl, że mogłaby dokończyć hamburgera, bardzo do niej przemówiła.

– Złożę zamówienie – powiedział Ash i podszedł do telefonu stojącego na szafce nocnej.

– Nie musisz – zaprotestowała. – Zostawiłam połowę burgera.

– Poprosimy o coś świeżego i ciepłego – wyjaśnił Jace i pochylił się, żeby pocałować ją w kącik ust.

– Masz ochotę na hamburgera czy na coś innego? – zapytał Ash, trzymając telefon przy uchu.

– Może być jakaś kanapka – odparła, bo nie chciała grymasić. – I gorąca czekolada, jeśli to nie kłopot.

Ash uśmiechnął się szeroko.

– Żaden kłopot.