Antologia

LIRYKA FRANCUSKA

_______

w przekładzie Bronisławy Ostrowskiej

Armoryka

Sandomierz

Projekt okładki: Juliusz Susak 

Copyright © 2014 by Wydawnictwo „Armoryka”

Wydawnictwo ARMORYKA

ul. Krucza 16

27-600 Sandomierz

tel +48 15 833 21 41

e-mail: wydawnictwo.armoryka@interia.pl 

http://www.armoryka.pl/ 

ISBN 978-83-7950-189-2

ALFRED DE VIGNY

MADAME DE SOUBISE

»Ładujcie kolubrynę, arkabuzyerowie, hej! 

Lancknechty ciągną! — baczę — każdy na piersi swej

Ma wreszcie święty krzyż. Krzyże się na nich lśknią 

Podwójne i czerwione; — znaczone, rzekłbyś, krwią. 

Zapóźno już. Panny Maryi dzwon 

Niedocnaż nas wytrzeźwił dzisia? Śnię ja? 

Zadługom pili wczora. Na duszę mą! 

Lecz pilim w noc świętego Bartłomieja!« 

THÉOPHILE GAUTIER

W BURZY. MODLITWA

Drobna jest łódź nasza między oceany: 

Fala ją odrzuca ku niebu ze stali, 

A niebo powraca szalejącej fali — 

Więc klęknijmy wszyscy pod ten maszt strzaskany. 

THÉODORE DE BANVILLE

PENTHESILEA

Kiedy jej duszy bujna przewiała zawieja 

Poprzez otwartą ranę, i gdy Penthesileja, 

Popatrzywszy ostatni raz na niebios chwałę, 

Zwarła na całą wieczność oczy swe zuchwałe, — 

Podtrzymując jej białą skroń, co w dół się chyla, 

LECONTE DE LISLE

ŚMIERĆ HIALMARA

Noc jasna; mroźny wiatr; śnieg jest czerwony. 

Tysiąc walecznych legło i bez mogił śpi: 

Na mieczu dłoń; bez ruchu; wzrok wślepiony 

W pustkę, gdzie krążą kruki nad oparem krwi. 

CHARLES BEAUDELAIRE

CZŁOWIEK I MORZE

Człowieku wolny! Zawsze kochać będziesz morze. 

Morze jest twem zwierciadłem. Ujrzysz w niem twą duszę, 

W nieskończonych fal piennych mgle i zawierusze, 

A myśl twa niemniej gorzkiej ma głębi bezdroże.

LÉON DIERX

ŁAZARZ

...I oto na głos Chrysta Łazarz z grobu wstał: 

Wyprężył się w pieczary pomroczu głębokiem, 

I chwiejąc się, na światłość wyszedł ciężkim krokiem, 

Samotny i ponury śród mogilnych skał.

ACHILLE MILLIEN

TURKOT WOZU

Nieboskłon — toń purpury, gdzie się słońce skrywa, 

Rani nadmiarem blasku me zbolałe oczy, — 

Aż póki z cichej wyży długi cień nie zmroczy 

Pola, kędy się późna przepiórka obzywa.

LOUIS XAVIER DE RICARD

STEP

Gdybyż mój wolny żywot był jako te landy, 

Kędy pod szerokością słonecznego nieba 

Ostrokrzewie w pajęczej się gęstwi koleba 

Śród gorących zapachów cząbru i lawandy.

CATULLE MENDÈS

SOROR DOLOROSA

Nie! Nie zapalaj światła. Niechaj nasze oczy 

Napełnią się nadługo milczeniem i mrokiem. 

I pozwól ciężkim falom twych czarnych warkoczy 

Paść na całunki nasze milczącym potokiem.

HENRY CAZALIS

PASSYJNA PIEŚŃ SZIWY

Sziwa, bóg Śmierci, piękny jest jako niewiasta. 

Sziwa przeżyje sam w dzień ony bogów wszech: 

Ich głowy jego pierś jak pereł sznur przystroją. 

A w oczach swych zawarłszy nicości cichy śmiech, 

Sziwa rozśpiewa się passyjną pieśnią swoją.

SULLY PRUDHOMME

SZALONA

Błądząc, wiejskich się dzieci pyta we łzach cała, 

O kwiat, który widziała przed laty w Germanii... 

JOSÉ MARIA DE HEREDIA

KOZIARZ

Pasterzu! nie zapuszczaj się zbyt w tej kotlinie 

Za kapryśnymi skoki kozła, coć ucieka...

PAUL VERLAINE

GREEN

Oto owoce, kwiaty, listowie i wieńce,

I serce me, dla ciebie bijące orędzie!

ARTHUR RIMBAUD

ZABŁĄKANI

Na mroźnym śniegu w mgle skuleni, 

U okna, co się blaskiem mieni

TRISTAN CORBIÈRE

LIST (FRAGMENT)

Dzisiaj jedynym gościem rozwalonej wieży 

Pośród szczurów, puszczyków, sów i nietoperzy

STÉPHANE MALLARMÉ

KWIATY

Z starych lazurów złotej zwiei, w tajemniczy 

Najpierwszy dzień, i z wiecznych gwiazd śnieżycy cichej

JEAN MORÉAS

MŁODA DZIEWCZYNA MÓWI

Cząbry rzekły: kocha ciebie tak, 

Że do stóp twych padł, jak ranny ptak!

HENRI DE RÉGNIER

NOCTURN

Pod wieczornym powiewem kwiecie bzów się prószy, 

Osypując pod stopy, jak wonna kaskada,

SAINT-POL-ROUX

PIELGRZYMKA DO ŚW. ANNY

Pięciu zuchów z majoliki, każdy, rzekłbyś, ciosan w skale, którym w oczach morze gra, gdy w sen fale kładzie, pielgrzymują wraz z daleka do kaplicy malowanej, kędy czeka uśmiechnięta, wiecznie ładna, dobra Święta.

ANATOLE LE BRAZ

MONNA KERYWEL

Monna Kerywel, gdy swe owce spędza, 

Gdy na pole idzie ponad jasny zdrój,

FRANCIS VIÉLÉ GRIFFIN

PIEŚŃ

Zebrałem deszcz na ręce wyciągnięte, 

— Deszcz rzęsisty, ciepły jak łzy...

GUSTAVE KAHN

ŚPIEWAJ WOLNO...

Śpiewaj wolno i cicho. Moje serce płacze... 

Lekko uderzaj smętny akord minorowy!

STUART MERILL

DOBRY DESZCZ

Oto deszcz, jako słodki przebaczenia głos 

Na goscińce, co w słońcu tumanem się kurzą.

ADOLPHE RÉTTÉ

ZIMOWA PIEŚŃ

Radosne wrzeciona gwarzą śród komnaty: 

Jej Miłość z siostrami dla dalekich przędzie.

PIERRE LOUYS

PIOSENKA (Dziewczyno-dziw...)

Dziewczyno-dziw! Co robisz tam samotnie?

ALBERT SAMAIN

WIOSENNY WIECZÓR

Pierwsze zmierzchy wiosenne! Śluby niewyznane!

FRANCIS JAMMES

ŚNIEG SPADNIE...

Śnieg spadnie za dni kilka; pomnę takie dnie

CHARLES GUÉRIN

WPATRUJ SIĘ CO WIECZORA...

Wpatruj się co wieczora we słońce zachodnie:

GEORGES RODENBACH

KLASZTOR FLAMANDZKI

I.

W oddali cichy klasztor. Strzeliste wieżyce,

EMILE VERHAEREN

WYCHODŹCY

Z burym kotem, z wiernym psem,

CHARLES VAN LERBERGHE

PIEŚŃ EWY. NAJPIERWSZE SŁOWA

Oto jest pierwszy ranek świata.

GRÉGOIRE LE ROY

PRZĄDKA PRZESZŁOŚCI

Stara przędzie i przęślica lnu

HENRY BATAILLE

WIECZORY

Bywają zmierzchy wielkie, gdy po dziennych gwarach

MAX ELSKAMP

DLA UCHA

Wciąż bliżej, bliżej gna tęsknota

OD TŁUMACZA

W przewidywaniu zarzutów, z którymi spotkać się mogą te dwie serye »Liryki francuskiej"«, dodaję tu parę słów wyjaśnienia: 

Nie miałam bynajmniej zamiaru dać w tej antologii całokształtu poezyi francuskiej obecnej doby. Wybór z licznych autorów czyniłam dowolnie, kierując się raczej upodobaniem swojem w chwili przekładu i myślą o zestrojeniu całości. Dlatego też nie zawsze wybór lub ilość miejsca, poświęconego danemu poecie w stosunku do innych, odpowiadały znaczeniu jego w literaturze. 

Ta wolność przekładu i układu pociągnęła za sobą pewne usterki i braki, które w dalszej pracy postaram się usunąć — lecz miała może zarazem i swoje dobre strony, których łaskawe odszukanie samemu już czytelnikowi pozostawiam. 

BRONISŁAWA OSTROWSKA. 

Paryż, jesień, 1910 r.

Od Wydawcy:

W niniejszej edycji Liryki francuskiej zachowano oryginalną pisownię z początku XX wieku.