Edgar Allan Poe

POEZJE - POEMS

Książka w dwóch wersjach językowych: polskiej i angielskiej
A dual Polish-English language edition

Armoryka
Sandomierz

Projekt okładki: Juliusz Susak 

Na okładce: Elżbieta Sarwa, Zima... (2012),

Copyright © 2015 by Wydawnictwo „Armoryka”

Wydawnictwo ARMORYKA

ul. Krucza 16

27-600 Sandomierz

tel +48 15 833 21 41

e-mail: wydawnictwo.armoryka@interia.pl 

http://www.armoryka.pl/ 

ISBN 978-83-8064-057-3

POEZJE - POEMS

DLA ANI

Dzięki niebu – Przesilenie

Przeminęło już bezpiecznie – 

I powolne ciała gnicie

Już minęło ostatecznie

I gorączka, zwana życiem,

Przeminęła ostatecznie.

Ach, bezwładnie wiem i smutnie

Wszystkich sił jam pozbawiony – 

Żaden muskuł się nie rusza – 

Gdym na wzdłuż tak położony – 

Mniejsza o to – Tak mi lepiej,

Gdym na wzdłuż tak położony...

Leżę – leżę – tak spokojnie – 

W cichym łożu leżę sobie,

Że ktoś mógłby patrząc na mnie

Sadzić, żem jest trupem w grobie.

Ach – i drżałby patrząc na mnie,

Sądząc, żem jest trupem w grobie.

Jęki moje i stękanie – 

I gorączka – łkanie – rwanie – 

Już ucichły w błogim stanie – 

I okropne uderzanie – 

Ach okropne – przeraźliwe – 

Mego serca uderzanie.

Ból i duszność – chęć rzygania – 

I febryczne drżenie ciała – 

Już ustały wraz z gorączką

Co po mózgu mi szalała – 

Wraz z gorączką zwaną życiem,

Co mi mózgi rozpalała.

I, ach, wszystkie te męczarnie,

Najstraszliwsze te cierpienia

Przeminęły z najstraszliwsza

Męka mak – męka pragnienia,

Które we mnie głąb ognista

Namiętności rozpłomienia.

Piłem wody, dziwnej wody,

Co mi gasi szał pragnienia.

Piłem wody, która płynie

Jako piosnka nad kołyską – 

Od wiosennych zórz, lecz mało

Wsiąka w gruntu podścielisko – 

W tej jaskini tutaj blisko

Wsiąka w gruntu podścielisko.

Ach, a teraz któż to powie,

Chyba wariat jaki może,

Że mój pokój pełny mroku

I że ciasne moje łoże!

Ach, bo nigdy człowiek nie spał,

W takim łożu jak to łoże,

A gdy śpisz – spać musisz właśnie

W takim łożu jak to łoże.

Teraz duch mój tantalowy

Pełny ciszy odpoczywa – 

Zapomniawszy – albo wcale

Nie żałując róż przędziwa,

Nie żałując dawnych wzruszeń

Mirtów ani róż przędziwa.

Bo gdy cicho tutaj leżę,

To widziadła owych kwiatków

Maja dla mnie świętszy zapach,

Przenajświętszy zapach bratków,

Rozmarynu słodki zapach,

Pomieszany z wonią bratków,

Z wonią ruty – i przecudną

Czystą – świętą wonią bratków.

I tak leżę cichy – senny – 

Kąpiąc duszę jak w otchłani

Nieskończonych snów o prawdzie

I piękności mojej Ani – 

Tonąc duszą w tej kąpieli

Snów o włosach mojej Ani.

Ona czule mnie całuje,

Czule pieści dłoń mą ona;

Śpię – ach śpię – rozkosznie marzę

Niby w raju – u jej łona – 

Śpię głęboko – śpię na niebie

Mojej Ani drogiej tona...

Gdy mrok nastał, wnet mnie ona

Kryje ciepłem ducha swego – 

I błagała archaniołów

By mnie strzegli ode złego,

Ach, królową archaniołów,

By mnie strzegła ode złego.

Leżę – leżę tak spokojnie

W łożu swoim leżę sobie,

(Znając miłość jej anielską),

Że wy mnie sądzicie w grobie – 

Ach – i leżę tak z rozkoszą

Cichy – senny leżę sobie – 

(Z jej miłością cichą – słodka – )

Że wy mnie sadzicie w grobie – 

Że wy drżycie patrząc na mnie

I sadzicie, żem już w grobie...

Ale serce me jaśniejsze – 

Niż na niebach – na otchłani

Wszystkie gwiazdy promieniste:

Ach, jaśniejsze blaskiem Ani.

Gdyż rumieni się tą zorzą,

Która jest miłością Ani;

Gdyż się złoci myślą zorzy

Jasnych oczu mojej Ani... 

przeł. Antoni Lange

FOR ANNIE

Thank Heaven! the crisis – 

 The danger is past,

And the lingering illness

 Is over at last – 

And the fever called ˝Living˝

 Is conquered at last.

Sadly, I know

 I am shorn of my strength,

And no muscle I move

 As I lie at full length – 

But no matter! – I feel

 I am better at length.

And I rest so composedly,

 Now, in my bed,

That any beholder

 Might fancy me dead – 

Might start at beholding me,

 Thinking me dead.

The moaning and groaning,

 The sighing and sobbing,

Are quieted now,

 With that horrible throbbing

At heart: – ah, that horrible,

 Horrible throbbing!

The sickness – the nausea – 

 The pitiless pain – 

Hare ceased, with the fever

 That maddened my brain – 

With the fever called ˝Living˝

 That burned in my brain.

And oh! of all tortures

 That torture the worst

Has abated – the terrible

 Torture of thirst

For the napthaline river

 Of Passion accurst: – 

I have drank of a water

 That quenches all thirst: – 

Of a water that flows,

 With a lullaby sound.

From a spring but a verj few

 Feet under ground – 

From a cavern not very fer

 Down under ground.

And ah! let it never

 Be foolishly said

That my room it is gloomy

 And narrow my bed;

For man never slept

 In a different bed – 

And, to sleep, you must slumber

 In just such a bed.

My tantalized spirit

 Here blandly reposes,

Forgetting, or never

 Regretting its roses – 

Its old agitations

 Of myrtles and roses:

For now, while so quietly

 Lying, it fancies

A holier odor

 About it, of pansies – 

A rosemary odor,

 Commingled with pansies – 

With rue and the beautiful

 Puritan pansies.

And so it lies happily,

 Bathing in many

A dream of the truth

 And the beauty of Annie – 

Drowned in a bath

 Of the tresses of Annie.

She tenderly kissed me,

 She fondly caressed,

And then I fell gently

 To sleep on her breast – 

Deeply to sleep

 From the heaven of her breast.

When the light was extinguished,

 She covered me warm,

And she prayed to the angels

 To keep me from harm – 

To the queen of the angels

 To shield me from harm.

And I lie so composedly,

 Now, in my bed,

(Knowing her love)

 That you fancy me dead – 

And I rest so contentedly,

 Now in my bed,

(With her love at my breast)

 That you fancy me dead – 

That you shudder to look at me,

 Thinking me dead: – 

But my heart it is brighter

 Than all of the many

Stars in the sky,

 For it sparkles with Annie – 

It glows with the light

 Of the love of my Annie – 

With the thought of the light

 Of the eyes of my Annie.