Victoria Kielland
(ur. 1985 r.)

W opinii krytyków jedna z najbardziej utalentowanych norweskich pisarek współczesnych. Jej pierwszy zbiór opowiadań, I lyngen (2013), nominowano do Nagrody im. Tarjeia Vesaasa dla debiutantów. W 2016 roku ukazała się jej pierwsza powieść pt. Dammyr, którą nominowano do Nagrody Młodych Krytyków, a także wyróżniono stypendium Norweskich Księgarzy. Druga powieść Kielland, Moi mężczyźni (2021), została znakomicie przyjęta w Norwegii i znalazła się w wąskim gronie tytułów promowanych przez NORLA (Norwegian Literature Abroad).

Karolina Drozdowska

Tłumaczka literacka i literaturoznawczyni. Przekładem z języka norweskiego zajmuje się od 2008 roku. Ma na koncie ponad dziewięćdziesiąt opublikowanych przekładów, tłumaczyła m.in. Larsa Myttinga (Płyń z tonącymi, Smak Słowa, 2016), Ninę Lykke (Nie, po prostu nie, Muza, 2018; Ostatnie stadium, Pauza, 2020), Helgę Flatland (Współczesna rodzina, Wydawnictwo Poznańskie, 2019), Johana Harstada (Gdzie się podziałeś, Buzzie Aldrinie?, Smak Słowa, 2019), Marie Aubert (Dorośli, Pauza, 2020) czy Klarę Hveberg (Marpress, 2021). Członkini Stowarzyszenia Tłumaczy Literatury (od września 2020 jest sekretarzynią zarządu centralnego Stowarzyszenia) oraz Bałtyckiego Stowarzyszenia Tłumaczy. Laureatka norweskiej nagrody dla tłumaczy literackich Oversetterprisen za rok 2021. W 2014 roku obroniła rozprawę doktorską o teatrze epickim Jensa Bjørneboe, rok później została zatrudniona w Instytucie Skandynawistyki i Fennistyki UG. Jej zainteresowania naukowe obejmują m.in. najnowszą prozę norweską oraz teorię i praktykę przekładu. Uwielbia dydaktykę i swoich studentów. Mieszka w Gdyni.

Miłość chce iść wciąż coraz dalej.
Ale istnieje pewna granica.
Kiedy ta granica zostanie przekroczona,
miłość staje się nienawiścią.
Aby uniknąć tej przemiany,
sama miłość powinna się odmienić.

Simone Weil, z eseju Miłość

Żyłam, by cię podnosić
Lecz kto miał podnieść mnie?
Gdy ty byłeś wśród chmur,
A ja zostałam na ziemi.

Molly Sandén – Bez ciebie

Dla E, z wyrazami najwyższej miłości

Kochanie

Gazeta „Skandinaven”, Chicago, 1904 – 1908

Oferta małżeństwa – Farmer, lat 26, zamieszkały w Dakocie Pn., udręczony brakiem znajomych, pragnie nawiązać korespondencję z panną lub wdową pochodzenia skandynawskiego. Majątek nie ma znaczenia. Tylko poważne oferty. Uprasza się o załączenie fotografii.

Oferta małżeństwa – Kawaler, lat 30, o miłej powierzchowności, zamożny i osiadły w mieście, pragnie korespondować z panną młodszą niż lat 30, potrafiącą stworzyć i docenić dobry dom. Fotografię uprasza się przesłać w pierwszym liście.

Oferta małżeństwa – Wdowiec, lat 45, pragnie zapoznać pannę lub bezdzietną wdowę lat od 25 do 40, pochodzenia norweskiego. Uprasza się o referencje oraz gotowym się jest jej przedstawić. Odpowiedniej osobie jest się w stanie zapewnić godne i beztroskie życie, ma się bowiem dobre warunki finansowe. Uprasza się pisać do gazety w celu otrzymania adresu.

Miasto Aniołów, Kalifornia, 1915

Jęzory ognia w kominku drgały leniwie i bezszelestnie. Belle potrzebowała szyby, o którą mogłaby oprzeć policzek. Płomieniście czerwona skóra, wilgotna, już schłodzona i ukojona, ale jeszcze ciepła. I te delikatne włoski na górnej wardze – Belle musnęła usta palcami i usłyszała własny świszczący oddech. Zapaliła papierosa i wyjrzała na miasto. Wielki dąb stał przed nią w wieczornym słońcu, jego długie, powykręcane korzenie ciągnęły się tuż przy podmurówce, sięgały daleko w głąb ziemi, oplatały dolne partie ogrodzenia, wybrzuszając się pod trawą. Sznury do suszenia prania wisiały rozpięte między gałęziami drzewa, bielizna i prześcieradła łopotały lekko na wietrze.

– Są takie rzeczy, których nie mogę wyznać – szepnęła. – Rzeczy zbyt wielkie. – Z trudem łapała oddech. – Rzeczy, które mogą mnie zniszczyć. – Słowa uwięzły jej w gardle, Belle nie wiedziała, kiedy nastąpi wybuch, ale była go pewna. Granat, przebite płuco, epilog tysiąca wojen, łzy płynęły jej po policzkach. – Jest was zbyt wielu. – Czuła, jak mięśnie jej brzucha napinają się w ciemnościach, jeden za drugim.

Wieczorne słońce wisiało nisko nad ziemią, górna warga pękła jej na samym środku, Belle zaciągnęła się głęboko dymem, jej usta wypełniły ciche słowa, niczym zduszony krzyk między dymem a zębami, łaskotały jej dziąsła, przeciskały się przez lekko rozchylone wargi:

– Ci, co kochają całymi sobą, nie przetrwają takiej miłości.

Fale Pacyfiku uderzały niespokojnie o ląd, Belle była oświetlona srebrzystym blaskiem gasnącego dnia, jej głos wypełniał cały pokój, prawda tak wielka, że stawała na drodze wszystkiemu innemu. Słowa wyciągały się ku oknu, a drobne zmarszczki wokół jej oczu, maleńkie ślady wyżłobione w skórze, zdawały się akcentować wszystko, co się działo, skurczoną twarz czasu, furczące w płucach trudności, Belle czuła to bardzo wyraźnie, srebrzysty półmrok i słoną wodę, które niemal ją oślepiały.

– Jest was zbyt wielu.

Majątek Rødde, 1876

Dalsza część dostępna w wersji pełnej

Kontakt:

artrage@artrage.pl

Z prozy współczesnej w ArtRage do tej pory ukazały się:

Verena Kessler Duchy z miasteczka Demmin,

Nona Fernández Strefa mroku.

Tytuł oryginału: Mine menn

Redaktor inicjujący: Michał Michalski

Redaktor prowadzący: Krzysztof Cieślik

Projekt okładki: Ula Pągowska

Projekt typograficzny: Mimi Wasilewska

Redakcja: Elżbieta Penksyk-Kluczkowska

Korekta: Grzegorz Krzymianowski, Gabriela Niemiec

Koordynacja produkcji: Szczepan Kulpa

© Copyright 2021 by Victoria Kielland, No Comprendo Press

© Copyright for the Polish edition by Art Rage, 2022

© Copyright for the Polish translation by Karolina Drozdowska

This translation has been published with the financial support of NORLA, Norwegian Literature Abroad

Cytat z eseju Miłość pochodzi z tomu Świadomość nadprzyrodzona,

tłum. Aleksandra Olędzka-Frybesowa, Warszawa: Instytut Wydawniczy

Pax, 1996, s. 327

Wydanie I, Warszawa 2022

ISBN 978-83-963402-7-6

Art Rage

https://artrage.pl

Kontakt: artrage@artrage.pl

Na zlecenie Woblink

woblink.com

plik przygotowała Katarzyna Rek