© Ks. Stefan Radziszewski 2012

Opracowanie graficzne okładki

mkorzeniec

Opracowanie wersji elektronicznej

Piotr Duda

www.eskadruk.pl

ISBN ePub: 978-83-62808-13-7

ISBN MOBI: 978-83-62808-14-4

Spis Treści

Wstęp - Nie taki straszny...?

Kim jest diabeł?

Diabeł, czyli szatan?

Skąd się wziął szatan?

Wstęp

Nie taki straszny...?

We współczesnym świecie najłatwiej napluć na sacrum. Nergal i Doda śmieją się z Biblii, Dan Brown przedstawia Kościół jako obłudną i zbrodniczą instytucję, a żydowski polityk drze na strzępy Nowy Testament w Knesecie. Ta wielka krucjata przeciwko chrześcijaństwu powoli (a właściwie wcale nie „powoli”, ale coraz szybciej) gasi światło wiary w ludzkich sercach i umysłach. Jeśli ginie duchowość – zanika łaska. Nie ma miejsca dla Jezusa i Ewangelii. Świat pogrąża się w ciemności, w domenie demona.

Diabeł coraz mocniej panoszy się we współczesnej kulturze. A wielu twierdzi, że nie grozi nam żadne niebezpieczeństwo. Bowiem diabeł… czy w ogóle istnieje? A jeśli już, to wcale nie jest „taki” zły. Nawet całkiem sympatyczny.

Najpierw powiedzą: że niby nie taki straszny, jak go malują…

Później: że wcale nie straszny, a właściwie śmieszny. Kto by się bał istoty, której znak rozpoznawczy stanowi czarny kot, miauczący trzynastego w piątek o północy pod murem cmentarnym…

W końcu: nie straszny i śmieszny… i coraz bardziej ciekawy! Diabelnie inteligentny, demonicznie piękny, czarcio atrakcyjny… z tajemniczym uśmiechem wampira na szkarłatnych ustach.

ZŁO MAMI, PRZYCIĄGA I WCIĄGA

– JAK MAGNES.

I tutaj rozpoczyna się nasza opowieść.

Nie taki straszny…? nie jest historią o diable, ale przewodnikiem wiary – dla wierzących i nie tylko dla wierzących!

Warto wierzyć… i warto stać na straży tego, co święte!

1

Kim jest diabeł?

Może zacznijmy inaczej: czy diabeł w ogóle istnieje? Odpowiedź jest bardzo prosta: jeśli diabeł istnieje, to (choćby wszyscy negowali jego istnienie) nie zniknie tylko dlatego, iż nikt w niego nie wierzy; jeżeli natomiast go nie ma – to nie ma go i tyle (nawet gdyby setki ludzi okrzyknęło się satanistami). Jednak – o ile diabeł istnieje – to nie tylko jest, ale i działa. I tutaj podajemy naszą definicję: diabeł to osoba, której obecność rozpoznajemy po skutkach jej działalności. Bardzo proste: nie widzę złodzieja, a milion dolarów zniknęło z banku; nie widzisz czekolady, a Jaś i Małgosia uśmiechają się do siebie. Owoce działania mówią o działającym.

Diabeł, według Pisma świętego, to inicjator wszelkiego zła. Zbuntowany anioł. Symbol nieprawości. Nie jest przy tym istotą abstrakcyjną: diabeł to osoba rzeczywista, bardziej realna od nas, przedstawicieli tzw. gatunku „homo sap-i-ens”. Wątpić w realność istnienia diabła to próbować dowodzić, że Australia nie istnieje, albowiem nigdy tam nie byliśmy, a kangury i misie koala widujemy tylko w telewizji.

2

Diabeł, czyli szatan?

Owszem greckie „diabolos” oznacza to samo co hebrajskie „Šatan”. Dosłownie termin ten określa „przeciwnika” Boga (i człowieka). Gdybyśmy pisali pracę naukową należałoby zdecydowanie unikać słowa „diabeł”, obciążone jest bowiem zabarwieniem żartobliwym: „Idź do diabła”, „Gdzie diabeł nie może…” Jedno jednakowoż jest pewne: istnieje tylko jeden diabeł, tzn. Szatan. Tak nazywamy „szefa”, czyli autora spisku przeciwko Bożym planom. Nie ma stu lub miliona diabłów. Istnieje tylko jeden Szatan oraz całe zastępy, niższych i zależnych od niego, demonów. Człowiek „opętany przez diabła” to osoba, w której zamieszkał jakiś konkretny demon (lub całkiem spore stadko owych gnębicieli). Szatan obecny może być w osobie ludzkiej niejako poprzez swoich przedstawicieli, czyli poprzez demony.

Krótko: Szatan (diabeł) – jeden; demony – cała chmara;

Szatan – szef; demony – na posyłki.

3

Skąd się wziął szatan?

Nie spadł z księżyca…

Szatan został po prostu stworzony, jak każdy inny anioł. Po pewnym „czasie” jednak zachował się jak kapryśny dzieciak: „Zabieram swoje (?) zabawki i zwiewam…”. Stąd ów zbuntowany anioł jest – jak każda istota stworzona – ograniczony. Nie wszystko może, nie jest wszechmogący. Najważniejszy spośród owej zbuntowanej hałastry nazwany jest Szatanem (pisane wielką literą jako imię), reszta to banda demonów. Im bardziej prymitywny demon, tym mniej potrafi zdziałać. Nigdy jednak nie możemy Szatana stawiać w relacji do Boga. Stworzenie nie wytrzymuje porównania ze Stworzycielem.

Krótko: Szatana nie wymyśliły pobożne niańki ku trwodze niegrzecznych dzieciaków. Miłość Boga powołała go do istnienia w określonym celu, ale jemu przewróciło się w głowie.

Text copyright © 2012

Wszystkie prawa zastrzeżone

All rights reserved