Tajemniczy napad

Tego ranka olbrzym Ojejek postanowił pójść na spacer do lasu. Szedł sobie ścieżką, pogwizdywał wesoło i zbierał po drodze grzyby, których rosło naprawdę mnóstwo. Nie zauważył, że las robi się coraz gęstszy i gęstszy, coraz ciemniejszy i ciemniejszy i że on sam oddala się od domu coraz bardziej.

– Odpocznę sobie, bo już nogi mnie rozbolały – mruknął, sapnął ze zmęczenia i usiadł na przewróconym drzewie.

– Oj! – krzyknął, ledwie usiadłszy na sęku.

– Oj! Oj! Oj! – usłyszał odpowiedź.

– Co to? Kto to? – zastanowił się wystraszony olbrzym. – Pewnie jacyś rozbójnicy, o których tyle się teraz słyszy. Spróbuję ich przestraszyć, może dadzą mi spokój – pomyślał i krzyknął grubym, groźnym głosem, najgroźniejszym, jaki tylko mógł z siebie wydobyć:

– Uciekaj stąd! Precz!

– Uciekaj stąd! Precz! – odpowiedział mu głos.

– To mój las! Wrrrr… – gniewnie wykrzyknął olbrzym.

– To mój las! Wrrrr… – usłyszał natychmiastową odpowiedź.

Tego już było za wiele! Przerażony Ojejek zerwał się na równe nogi i czym prędzej pobiegł w stronę domu, wołając na cały głos:

– Ratunku! Pomocy! Zbóje na mnie napadli!

Kiedy zdyszany i przestraszony Ojejek wpadł do Krasnalowa, jego mieszkańcy szybko zebrali się wokół niego, aby dowiedzieć się, co też takiego strasznego przytrafiło się ich przyjacielowi. Było jasne dla wszystkich: skoro olbrzymowi coś groziło, to im tym bardziej może stać się coś złego!

– Co się stało, Ojejku? Opowiadaj, co to za napad? Ilu rozbójników było? Co ci zrobili? – dopytywały niecierpliwie krasnoludki.

– Właściwie… to… nic mi nie zrobili… – odpowiedział po chwili olbrzym. – Zdążyłem uciec.

– A widziałeś ich? Byli straszni? – dopytywał król Krasnolud.

Olbrzym chwilę się zastanowił, podrapał się po głowie, skrzywił się lekko i w końcu odpowiedział:

– Właściwie… to… ja ich nie widziałem…

– Jak to? To skąd wiesz, że to byli rozbójnicy i że chcieli cię napaść? – zdziwił się krasnal Wprostek. – Coś mi tu nie pasuje. Opowiedz jeszcze raz od początku, co się wydarzyło w lesie, tylko dokładnie i po kolei – poprosił skrzat Ojejka.

I olbrzym rozpoczął swoją opowieść o tym, jak szedł do lasu na spacer, zbierał grzyby, a następnie usiadł na przewróconym drzewie, by odpocząć i wtedy nagle usłyszał przeraźliwe odgłosy dochodzące z lasu, w których rozpoznał groźne nawoływania rozbójników.

Text copyright © 2013

Wydawca:

O-press sp. z o.o.

Wszystkie prawa zastrzeżone

All rights reserved

www.o-pressbook.eu