Pinokio

W ubogiej chacie mieszkał stolarz Dżepetto. Był to dobry człowiek, ale bardzo samotny. Pewnego dnia zaczął rzeźbić coś z pieńka przyniesionego przez przyjaciela.

– Hej, Dżepetto, uważaj! – odezwał się cienki głosik.

Dżepetto rozejrzał się, ale nikogo nie było.

– Cha, cha, cha, to mnie łaskocze! – Dżepetto znów usłyszał ten sam głosik, ale rzeźbił dalej.

– Nareszcie, już myślałem, że nigdy nie skończysz – odezwał się głosik, gdy na stole pojawił się drewniany pajacyk. – Co się tak dziwisz? Stoisz nieruchomo jak rzeźba – zażartował pajacyk. – Nie cieszysz się, że jestem?

– Cieszę się – Dżepetto wydusił z siebie, wciąż nie dowierzając swoim oczom.

– Nareszcie się odezwałeś! Już się bałem, że ci mowę odebrało. Zamieszkamy razem, nie będziesz już taki samotny – powiedział pajacyk. – Co ty na to, ojczulku?

Text copyright © 2011

Wydawca:

O-press sp. z o.o.

Kielce, ul. Kolberga 11

tel. 41 346 27 93, fax 41 368 36 35

Wszystkie prawa zastrzeżone

All rights reserved

www.o-pressbook.eu