Marlena Wilbik

Chwila motyla

Warszawa 2015

Zespół:

Tomasz Bremer-Wojtkowski, Bartłomiej Brosz, Paweł Dudek, Ewa Feliga, Barbara Godlewska, Marta Pilipowska, Robert Trzaska, Marek Steinborn, Barbara Szpunar-Kruppe, Katarzyna Wdowiak, Wojtek Wełnicki

Korekta:

Robert Trzaska, Marek Steinborn

Opracowanie graficzne:

Tomasz Bremer-Wojtkowski

Ilustracje:

Bartłomiej Brosz, www.brosz.art.pl

Zdjęcie autorki na okładce:

Daniel Sówka

www.chwilamotyla.pl

http://facebook.com/chwilamotyla

Wydawca:

MEDIHOUSE Sp. z o.o.

ul. Szpitalna 1

00-020 Warszawa

ISBN 978-83-934026-1-8

Fraszki te są całkowicie fikcyjne.

Pojawiające się w nich osoby i sytuacje są wytworem wyobraźni autorki.

Wszelkie podobieństwo do żyjących czy zmarłych postaci,

wydarzeń czy miejsc jest absolutnie przypadkowe,
za wyjątkiem utworów dedykowanych.

Książka, ani żadna jej cześć,

nie może być przedrukowywana ani w jakikolwiek inny sposób

reprodukowana czy powielana mechanicznie, fotooptycznie,

zapisywana elektronicznie lub magnetycznie,

ani odczytywana w środkach publicznego przekazu bez pisemnej zgody autorki.

Marlena Wilbik

Marlena Wilbik – na co dzień znana warszawska specjalistka od public relations i autorka profesjonalnych opracowań o historii piłki nożnej – po wydanej niedawno sensacyjno-satyrycznej powieści „Trup”, teraz prezentuje zbiór pełnych erotyzmu i poczucia humoru fraszek.

Podziękowania

Dziękuję wszystkim moim przyjaciołom,

którzy pierwsi śmiali się czytając tę książkę.

Kochani jesteście, jak zawsze...

Wprowadzenie

Fraszki dla Pań i Panów

Polacy kochają fraszki. Historia rodzimej miniatury literackiej rozpoczęta przez Jana Kochanowskiego nie skończyła się na Janie Sztaudyngerze. Apetyt na fraszki trwa i po jego odejściu. Marlena Wilbik odpowiada na to wezwanie.

Autorka „Fraszek dla pań i panów” nie ukrywa swej fascynacji klasykiem. Porównajmy: „Każda jej pozycja to już propozycja”, „Myjcie się dziewczyny, nie znacie dnia ni godziny”, czy: „Jej drabina do kariery ma cztery litery” – to Sztaudynger.

„Z łóżka do łóżka nosiła mnie zła wróżka”, „Ubóstwiona, bo nie żona”, „Wierzę – kłamiesz szczerze”, „Już nie daję, jam cnotliwa, wieko trumny mnie przykrywa” – to Wilbik.

Fraszki wymagają ogromnej literackiej kultury. Przede wszystkim dlatego, by nie przekroczyć delikatnej, niewidzialnej linii między dowcipem a wulgarnością, pikanterią a złym gustem. W trudnej sztuce balansowania na tej cienkiej linii Wilbik osiąga mistrzostwo.

Nie ma co ukrywać – autorkę interesują przede wszystkim kobiety i relacje damsko-męskie, zwłaszcza te intymne. Na seks, erotykę i obyczaj erotyczny spoglądamy oczami młodej kobiety, kobiety pozbawionej pruderii, o specyficznej, nieznanej mężczyznom witalności. Podejrzewam, że tak o seksie rozmawiają kobiety podczas babskich wieczorków przy szklaneczce wina.

Marlena Wilbik popisuje się humorystyczną zwięzłością. Jej fraszki są frywolne, pełne lekkości, zabawne i bardzo pikantne. Jest jak kobieta angażująca się we flirt, który nie wiadomo, czy skończy się przy filiżance kawy, czy w łóżku.

Chwila motyla

pytasz: czy dam?

a weź sam…