Tekst:

Zofia Stanecka

Ilustracje:

Marianna Oklejak

Logo serii i projekt graficzny:

Dorota Nowacka

Wydawca:

Agnieszka Betlejewska

Redakcja:

Agnieszka Trzebska-Cwalina

Korekta:

Bożenna Kozerska,

Małgorzata Merkel-Massé

tekst © Zofia Stanecka

© HarperCollins Polska sp. z o.o.,

Warszawa 2021

Wszystkie prawa zastrzeżone,

łącznie z prawem reprodukcji części

lub całości dzieł w jakiejkolwiek formie.

HarperCollins jest zastrzeżonym znakiem

należącym do HarperCollins Publishers, LLC.

Nazwa i znak nie mogą być wykorzystane

bez zgody właściciela.

HarperCollins Polska sp. z o.o.

02-672 Warszawa, ul. Domaniewska 34A

ISBN 978-83-276-7109-7

Konwersja do formatu EPUB, MOBI: Katarzyna Rek / Woblink

Tata zachorował. Miał katar, leżał na kanapie, rozsiewał wokół brudne chusteczki i był bardzo, ale to bardzo biedniutki. Basia chodziła wokół niego na paluszkach.

– Cicho, cicho, bo Tata ma katar – uspokajała płaczącego Franka.

Bardzo chciała pomóc, więc specjalnie dla Taty zrobiła herbatę. Nie gorącą, bo pamiętała, że dzieciom nie wolno bawić się wrzątkiem. Za to z cytryną. I z trzema ząbkami czosnku, bo Tata zawsze powtarzał, że na zatkany nos nie ma to jak czosnek. Herbata miała szarawy kolor i była pokryta pianką, więc Basia dodała do niej łyżkę miodu – do smaku.

– To dla ciebie na zdrowie – powiedziała i podała Tacie lepki od miodu kubek.

– Dzo do jezd? – spytał Tata przez zatkany nos.

– Herbatka – wyjaśniła Basia. – Wypij całą, bo ma w sobie witaminki.

Tata wziął kubek, łyknął i...

– Aaaooo... – krzyknął. I wypluł herbatę z powrotem do kubka.

– Nieładnie jest pluć lekarstwem – powiedziała Basia. Odwróciła się i wyszła z pokoju. Było jej przykro. Przecież tak się starała!

Dalsza część dostępna w wersji pełnej