Tekst:

Zofia Stanecka

Ilustracje:

Marianna Oklejak

Logo serii i projekt graficzny:

Dorota Nowacka

Wydawca:

Agnieszka Betlejewska

Redakcja:

Małgorzata Merkel-Massé

Korekta:

Bożenna Kozerska,

Agnieszka Trzebska-Cwalina

Opracowanie ebooka:

Katarzyna Rek

tekst © Zofia Stanecka

© HarperCollins Polska sp. z o.o.,

Warszawa 2023

Wszystkie prawa zastrzeżone,

łącznie z prawem reprodukcji części

lub całości dzieł w jakiejkolwiek formie.

HarperCollins jest zastrzeżonym znakiem

należącym do HarperCollins Publishers, LLC.

Nazwa i znak nie mogą być wykorzystane

bez zgody właściciela.

Wydanie pierwsze, Warszawa 2023

HarperCollins Polska sp. z o.o.

02-672 Warszawa, ul. Domaniewska 34A

ISBN 978-83-276-8702-9

w w w . b a s i a . c o m . p l

Wczesnym latem Janek wyjechał z Antkiem i Stryjem Michałem w góry, a Basia miała spędzić tydzień nad jeziorem z Babcią Marianną i Dziadkiem Rysiem.

– Zaprosiliśmy też Lulę, żebyś nie nudziła się ze staruszkami – powiedział Dziadek i zarechotał, zupełnie jakby to był dowcip.

Basia nie bardzo wiedziała, co go tak rozbawiło. Przecież Dziadek wcale nie był stary, a z Lulą nieraz zdarzało jej się okropnie wynudzić.

Wynajęty od znajomych domek nad jeziorem wyglądał jak drewniany namiot albo tycia piramida. Babcia z Dziadkiem zajęli pokój na dole. Basia z Lulą do swojej sypialni musiały wdrapać się po wąskich schodach.

– Nie chcę tu spać – oświadczyła Lula na widok spadzistego dachu i dwóch materacy położonych wprost na drewnianej podłodze.

– Zaklepuję! – zawołała Basia i wczołgała się na materac leżący pod małym uchylnym oknem. Podobało jej się, że widzi tuż nad sobą niebo i gałęzie sosny, i że skośny dach zmusza je do chodzenia na czworaka.

– Jesteśmy jak niedźwiadki w jaskini – szepnęła i spojrzała na Miśka Zdziśka. Wyglądał na zadowolonego.

Lula chodziła obrażona całe przedpołudnie. Pomogła w rozpakowywaniu rzeczy, uparcie twierdziła jednak, że nie zamierza postawić nogi na poddaszu, nie mówiąc już o spaniu tam i schodzeniu po stromych schodach do toalety. No i całkiem przestała się odzywać, kiedy Dziadek powiedział, że w razie czego może skorzystać z nocnika. Basia usiłowała ją pocieszać.

– Zagrajmy w papier, nożyce, kamień. Jeśli wygrasz, będziesz spać na moim materacu – zaproponowała i na trzy… czte… ry… wyciągnęła przed siebie mocno zaciśniętą piąstkę.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji