Tekst:

Zofia Stanecka

Ilustracje:

Marianna Oklejak

Logo serii i projekt graficzny:

Dorota Nowacka

Wydawca:

Agnieszka Betlejewska

Redakcja:

Agnieszka Trzebska-Cwalina

Korekta:

Małgorzat a Merke l -Ma s s é ,

Bożenna Kozerska

tekst © Zofia Stanecka

© HarperCollins Polska sp. z o.o.,

Warszawa 2021

Wszystkie prawa zastrzeżone,

łącznie z prawem reprodukcji części

lub całości dzieł w jakiejkolwiek formie.

HarperCollins jest zastrzeżonym znakiem

należącym do HarperCollins Publishers, LLC.

Nazwa i znak nie mogą być wykorzystane

bez zgody właściciela.

HarperCollins Polska sp. z o.o.

02-672 Warszawa, ul. Domaniewska 34A

ISBN 978-83-276-7110-3

Konwersja do formatu EPUB, MOBI: Katarzyna Rek / Woblink

W piątek Tata zamontował na dachu samochodu bagażnik i wsadził na niego rowery.

– Jedziemy na wyprawę – powiedział.

– Dookoła świata? – spytał Janek. Tata go jednak nie usłyszał. – Jeśli tak, to Baśka nie da rady.

– A właśnie że tak! – zdenerwowała się Basia. – Prawda, że dam? – szepnęła do Miśka Zdziśka i bardzo się starała, żeby głos jej nie zadrżał. Misiek Zdzisiek kiwnął łebkiem. Zawsze się z nią zgadzał.

Kiedy już się spakowali i ruszyli w drogę, Basia poczuła, że wcale nie wie, jak to będzie z tym dawaniem sobie rady.

Wyjrzała przez okno samochodu na mijane pola. Świat był taki ogromny! Za wielki na dwa małe kółka i dwie nie bardzo duże nóżki.

Wieczorem dojechali do działki przyjaciół rodziców, którą wynajęli na weekend. Basia wyszła z samochodu i rozejrzała się wokoło. Za drewnianym domkiem rozciągał się mroczny o tej porze las. Na trawniku przy bramie rosły brzózki, a pod płotem pomiędzy pniami wisiał kolorowy sznurek od hamaka lekko kołysany wiatrem. Basia uniosła twarz do góry i zobaczyła ciemniejące niebo, na którym zaczęły się już pojawiać punkciki gwiazd. Niebo było jeszcze większe niż świat wokół niej... Nieskończone.

– To jak, rozpakowujemy się? – spytał Tata. Stał na trawniku i przeciągał się po długiej jeździe. Mama zaczęła wyjmować z bagażnika torby z rzeczami. Drzwi samochodu zostawiła otwarte, bo Franek zasnął i nie było sensu go budzić.

Dalsza część dostępna w wersji pełnej