Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji.

Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli.

Praca zbiorowa. Lista autorów dostępna na stronie http://e-przewodniki.pl/przewodnik-Polska-Jarosław_i_okolice-55.html/

Autorzy oraz Wydawnictwo HELION dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz Wydawnictwo HELION nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce.

Do przygotowania niniejszej publikacji wykorzystano:

OpenStreetMap -   użytkownicy OpenStreetMap, CC BY-SA

Treści, zdjęcia i dane zamieszczone na stronie e-przewodniki.pl/

Wydawnictwo HELION S.A.

ul. Kościuszki 1c, 44-100 GLIWICE
tel. 32 231 22 19, 32 230 98 63
e-mail: bezdroza@bezdroza.pl
WWW: http://bezdroza.pl (księgarnia internetowa, katalog książek)

Drogi Czytelniku!
Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres http://ebookpoint.pl/user/opinie/?BEP055_E
Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję.

ISBN: ePub 978-83-7853-096-1
ISBN: Mobi 978-83-7853-097-8

Copyright © Bezdroża 2012

Poleć książkę

Oceń książkę

Księgarnia internetowa

Lubię to! » nasza społeczność

Jarosław

Jarosław, położony na szlaku kupieckim prowadzącym z Europy Zachodniej na Ruś, przez stulecia był kwitnącym ośrodkiem handlowym. Obecnie jest jednym z ciekawszych miast Podkarpacia, wiele pamiątek jego dawnej świetności przetrwało zawieruchy dziejowe. Nadal kultywowane są tradycje kupieckie. Kolorytu dodaje wielokulturowość, którą można łatwo zaobserwować, spacerując uliczkami miasta.

Sieniawa

Sieniawa to niewielkie miasteczko leżące ok. 20 km na północny zachód od Jarosławia. Jest mało znane, a warto je odwiedzić choćby ze względu na fakt, że przez wiele dziesiątków lat była to jedna z siedzib rodowych Czartoryskich. Pozostałością po tych czasach jest zabytkowy pałac Czartoryskich. Nie była to najważniejsza rezydencja rodu - budynek składał się - zaledwie - z 36 komnat. Pałac był kilkukrotnie przebudowywany, niestety nie zachowało się jego oryginalne wnętrze. Wszystko uległo zniszczeniu po II wojnie światowej, gdy pałac stał opuszczony, podlegając stopniowej ruinie. Dopiero pod koniec lat 80. przystąpiono do renowacji budynku i jego otoczenia; obecnie mieści się tu hotel, restauracja i centrum konferencyjne. Pałac jest otoczony parkiem o powierzchni 20 ha, który jest pozostałością dawnego, o wiele większego ogrodu w stylu włoskim. Jeśli kogoś nie stać na nocleg w pałacowym wnętrzu, może sobie śmiało pozwolić na przyjemność darmowego spaceru po parku. W Sieniawie warto też zwiedzić kościół parafialny pw. Wniebowzięcia NMP, niegdyś należący do zakonu dominikanów. W południowej części świątyni znajduje się krypta rodowa Czartoryskich. Pomysłodawcą wspólnego miejsca pochówku dla ponad 20 przedstawicieli książęcego rodu był w 2. poł. XIX w. książę Władysław Czartoryski, troskliwy depozytariusz dziedzictwa rodu. Sprowadził on do Sieniawy ciała najważniejszych swoich przodków, w tym matki Izabeli i ojca Adama Jerzego. Wszystkie trumny leżą na okazałych drewnianych postumentach i są opisane.

Przeworsk

Przeworsk leży na uczęszczanej trasie prowadzącej z zachodu Polski na Ukrainę. W najbliższym czasie planowana jest budowa obwodnicy w północnej części miasta, ale jeśli komuś się nie spieszy, nie powinien omijać Przeworska. Miasteczko zapada w pamięć każdemu, kto do niego trafi.

Od wczesnego średniowiecza istniała tu osada, która intensywnie się rozwijała dzięki bliskości szlaku handlowego prowadzącego na Węgry. Wielkie znaczenie miały znane na cały kraj jarmarki, organizowane w mieście trzy razy do roku.

Zarzecze

Zarzecze położone jest 15 km na południowy wschód od Przeworska. Losy tej prowincjonalnej miejscowości od początku XIX w. związane były z rodziną Dzieduszyckich, która weszła w posiadanie zarzeckiego majątku przez małżeństwo Magdaleny Dzieduszyckiej z bogatym ekonomistą Ignacym Morskim. Magdalena była niezwykle przedsiębiorczą kobietą, której nie można było odmówić talentu i zapału. Podróżując w młodości po Europie, szczególnie polubiła Niderlandy i kiedy została panią na Zarzeczu, postanowiła przekształcić miejscowość na modłę zachodnioeuropejską. Zaczęła od pałacu, który przebudowano w stylu empire wg jej własnego projektu. Wzorowano się na pałacu w Puławach (rotunda nawiązująca do Świątyni Sybilli), wejście ozdobiono kolumnami doryckimi. Pomocną radą służył znany architekt Chrystian Piotr Aigner. Właścicielka osobiście zajęła się wystrojem wnętrz, nadając im nowoczesny i oryginalny wygląd. Szczególnie pięknie prezentowały się dekoracyjne kominki i stiuki. Nie mniej uwagi Magdalena poświęciła otaczającemu ogród parkowi, który przekształciła w zieloną oazę romantyczności. Nawet starorzecze rzeki Mleczki stało się stawami ze sztuczną wyspą. Po prywatnej rezydencji przebudowano zabudowania folwarczne i gospodarcze, które przekształcono na modłę holenderską, co nie spotkało się ze zrozumieniem ze strony okolicznego chłopstwa. Do powstania listopadowego w rezydencji odbywały się huczne bale, spotkania i rauty. Po 1831 r. Magdalena wycofała się z życia publicznego, choć do końca życia zajmowała się ukochanym majątkiem. Po jej śmierci kolejni potomkowie Dzieduszyckich troskliwie opiekowali się rodzinnym dziedzictwem. Po II wojnie światowej Dzieduszyccy zostali pozbawieni i wygnani ze swoich dóbr rodowych - z całego majątku pozwolono zabrać im tyle, ile zmieściło się na chłopskiej furze. Choć Dzieduszyccy mogli starać się o odzyskanie pałacu, postanowili oddać go polskiemu społeczeństwu. Nestorka rodu - Izabela Dzieduszycka, oficjalnie zrzekła się wszelkich roszczeń do zespołu pałacowo-parkowego. Planuje się utworzenie tu centrum polsko-ukraińskiego, tak, by dziś zrealizować dawną wizję Magdaleny Dzieduszyckiej, która pragnęła, aby Zarzecze stało się ośrodkiem kulturalno-towarzyskim regionu.