Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji.

Wszystkie znaki występujące w tekście są zastrzeżonymi znakami firmowymi bądź towarowymi ich właścicieli.

Praca zbiorowa. Lista autorów dostępna na stronie http://e-przewodniki.pl/przewodnik-LITWA-Troki-76.html/

Autorzy oraz Wydawnictwo HELION dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej książce informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności ani za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw patentowych lub autorskich. Autor oraz Wydawnictwo HELION nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w książce.

Do przygotowania niniejszej publikacji wykorzystano:

OpenStreetMap -   użytkownicy OpenStreetMap, CC BY-SA

Treści, zdjęcia i dane zamieszczone na stronie e-przewodniki.pl/

Wydawnictwo HELION S.A.

ul. Kościuszki 1c, 44-100 GLIWICE
tel. 32 231 22 19, 32 230 98 63
e-mail: bezdroza@bezdroza.pl
WWW: http://bezdroza.pl (księgarnia internetowa, katalog książek)

Drogi Czytelniku!
Jeżeli chcesz ocenić tę książkę, zajrzyj pod adres http://ebookpoint.pl/user/opinie/?BEP076_E
Możesz tam wpisać swoje uwagi, spostrzeżenia, recenzję.

ISBN: ePub 978-83-7853-130-2
ISBN: Mobi 978-83-7853-131-9

Copyright © Bezdroża 2012

Poleć książkę

Oceń książkę

Księgarnia internetowa

Lubię to! » nasza społeczność

Troki

Owiane podaniami Troki, legendarna siedziba giedyminowych „kunigaikštisów" (książąt) zapuszczających się gdzieś hen za Wiaźmę i Czerkasy, prosperują dziś jako centrum wypoczynku weekendowego i świątecznego, szczególnie popularne wśród wodniaków. Latem błękitne tafle trockich akwenów zapełnione są łódkami i żaglówkami, jachtami i katamaranami. Objęte parkiem narodowym jeziorne okolice z mnóstwem malowniczych zakątków, porośnięte szuwarami i sitowiem, mają urok nieporównywalny chyba z żadnym innym, a wspaniała gotycka warownia na wodzie to obrazek powszechnie kojarzony z całą Litwą. Miasteczko zajmuje wąski przesmyk pomiędzy jeziorami Galwa, Bernardyńskim i Tataryszki (jeziora stanowią w Trokach 50% obszaru miejskiego). Leży 28 km na zachód od Wilna, ma świetne połączenie ze stolicą: kilkadziesiąt autobusów i busików dziennie, dodatkowo zaś elektryczna kolejka podmiejska.

Osada powstała prawdopodobnie w końvu XII w., co czyni ją jedną z najstarszych grodów litewskich. Za rządów Giedymina (ok. 1320 r.) awansowała na siedzibę książęcą, którą z końcem XIV w. przeniesiono ze Starych Trok do Nowych Trok i wzniesiono zamek na jeziornej wyspie. Mniej więcej w tym czasie podróżnik Gilbert de Lannoy zanotował o Trokach: „bardzo duże miasto na Litwie, licho zabudowane domami samemi drewnianemi i wcale niezamknięte. A są tam dwa zamki, z których jeden jest wielce stary, zrobiony całkiem z drzewa i wałów ziemnych, darnią okładanych. A jest ten stary zamek położony na brzegu jeziora, ale z drugiej strony stoi na otwartej ziemi. A inny zamek jest pośrodku innego jeziora, o wystrzał działa ze starego zamku, a ten jest całkiem nowy, zrobiony z cegieł na sposób francuski". W mieście odbywały się targi, pracował Najwyższy Trybunał Litewski. W XVI w. Troki dotknęła epidemia dżumy, miasto zostało spalone i zniszczone.

Mimo że wraz z rozwojem Wilna gród tracił rangę, to jednak do 1795 r. był stolicą sporego województwa z powiatami trockim, grodzieńskim, kowieńskim i upickim. Przed wojną Troki wchodziły w skład Polski, w przygranicznej miejscowości wytyczono strażnicę KOP.

Obecnie, licząc 5,5 tys. ludzi, jest miastem rejonowym, w niemałym stopniu zamieszkanym przez Polaków; Troki to też miejsce największego skupiska Karaimów na Litwie.