Kościotrup

Iwan Turgieniew

DEMO

Strona redakcyjna

ISBN: 978-83-7991-022-9
Licencja: Tekst z domeny publicznej.
Źródło: Polska Biblioteka Internetowa
Opracowanie tej wersji elektronicznej: © Masterlab, 2013.
Język i pisownia mogą być miejscami archaiczne - zgodnie z oryginałem.

MASTERLAB
Wydawanie i konwersja ebooków
E-mail: biuro.masterlab@gmail.com
www.masterlab.pl

Białobrzegi
Białobrzegi

Poland
Polska

Kościotrup

Kraju ty mój udręczony
— Cierpiętniczy kraju ruski!

F. Tiutczew

Przysłowie francuskie głosi: „Suchy rybak i mokry myśliwy smutny przedstawiają widok." Nie miałem nigdy zamiłowania do rybołówstwa, nie mogę więc sądzić o tym, co odczuwa rybak w piękną, słoneczną pogodę, i w jakim stopniu zadowolenie, jakie mu daje obfity połów w czasie słoty, przewyższa przykrość zmoknięcia. Dla myśliwego natomiast deszcz — to istna klęska. Taka właśnie klęska spotkała mnie i Jermołaja podczas jednej z naszych wypraw na cietrzewie do powiatu bielewskiego. Deszcz nie ustawał od brzasku. Czegośmy nie robili, żeby się przed nim ochronić! I nakrywaliśmy się niemal z głową, gumowymi pelerynami, i stawaliśmy pod drzewem, żeby mniej kapało... Nieprzemakalne peleryny, pomijając już, że przeszkadzały w strzelaniu, ale najbezwstydniej przepuszczały wodę; pod drzewami zaś — prawda, z początku jakby nie kapało, za to później nagromadzona w liściach wilgoć przelewała się, i raptem z każdej gałązki chlustał na nas, jak z rynny, chłodny strumień, sączył się za kołnierz i spływał wzdłuż krzyża... A to już ostatnia rzecz! Jak mówił Jermołaj.

— Nie, Piotrze Pietrowiczu — wykrzyknął wreszcie — tak nie można!... Nie można dziś polować. Psom wiatr zalewa, kapiszony zamokły... Tfu! A niech to!...

— Więc jak zrobimy?

— A tak. Pojedziemy do Aleksiejewki. Pan dziedzic może nie wie — jest taki folwarczek — do starszej pani należy; będzie stąd z osiem wiorst. Przenocujemy tam, a jutro...

— Wrócimy tutaj?

— Nie, nie tutaj... Znam za Aleksiejewką takie miejsca... na cietrzewie o wiele lepsze niż tu!

Nie dopytywałem się mego wiernego towarzysza, dlaczego nie zawiódł mnie tam od razu, i tegoż dnia dobrnęliśmy do matczynego folwarczku, którego istnienia, szczerze powiedziawszy, dotychczas nawet nie podejrzewałem. Przy tym folwarczku, jak się okazało, stała oficynka, bardzo stara, ale nie zamieszkana, a więc czysta; spędziłem tam dość spokojnie noc.

Nazajutrz obudziłem się bardzo wcześnie. 

KONIEC WERSJI DEMO